img

فرایندهای مهاجرت و ارتقاء پایگاه داده را ساده‌تر کنید…

/
/
/

شما می‌توانید برای یک مدیر پایگاه اطلاعاتی یا یک مدیر سیستم از «مهاجرت و ارتقاء» صحبت کنید. اما آنچه آن‌ها معمولاً می‌شنوند «خطر و خرابی» است. در این مقاله قصد داریم در مورد فرایند ساده کردن مهاجرت (migration) و ارتقاء (upgrade) صحبت کنیم تا جلوی خطرها و خرابی‌هایی که برطرف کردن آن‌ها ممکن است ساعت‌ها به طول بیانجامند را بگیریم؛ بخصوص در مورد ارتقاء پایگاه‌های اطلاعاتی.

 

مقدمه
فرایند مهاجرت و ارتقاء سخت‌افزار، سیستم عامل، پایگاه اطلاعاتی و اپلیکیشن‌های نرم‌افزاری به شکل جدایی‌‌ناپذیری با خطر وخرابی در ارتباط است. مدیران سیستم و کاربرانی که به آن‌ها وابسته هستند تا وقتی این فرایندها به پایان برسند و فعالیت‌ها شکل عادی به خود بگیرند، نفس در سینه‌هایشان حبس می‌شود.
برای یک مدیر پایگاه اطلاعاتی، این فرایند یک فرایند اضطراب آور است و نه تنها باعث می‌شود تعطیلات آخر هفته او به هم بریزد، اگر کل فرایند به شکل وحشتناکی اشتباه پیش برود، روزها باید به دنبال آن باشد تا دلیل این موضوع را بفهمد. در عین حال، او کاربران عصبانی دارد که به خاطر همین موضوع نمی‌توانند کسب و کار خود را انجام دهند. و همه به دنبال او هستند تا کار آن‌ها را راه بیاندازد. در ادامه دلایل مهاجرت و ارتقاء را عنوان می‌کنیم و دام‌هایی که بر سر راه این فرایندها وجود دارند را شرح می‌دهیم. همچنین به نکات و ترفندهایی اشاره می‌کنیم که می‌توانند خطرات دسترسی به سیستم را دفع کنند.

تفاوت بین مهاجرت و ارتقاء چیست؟
بیایید از ابتدا شروع کنیم: آیا تا کنون مهاجرت یا ارتقاء را انجام داده‌اید؟ این عبارت‌ها گاهی اوقات به اشتباه به جای هم استفاده می‌شوند، اما فهم تفاوت این دو فرایند، اولین قدم برای درک روش صحیح انجام پروژه است.

 

چرا مهاجرت یا ارتقاء؟
شرکت‌ها بنا به دلایل مختلف متحمل مهاجرت می‌شوند:
* مهاجرت‌های پایگاه‌‌ اطلاعاتی اراکل به دلیل انقضاء پشتیبانی نسخه‌های قدیمی‌تر ضروری هستند. حتی اگر پشتیبانی گسترده بعد از انقضاء ادامه پیدا کند، عمدتا هزینه‌بر است؛ عاملی که باعث می‌شود اکثر سازمان‌ها به دنبال ارتقاء باشند. ویژگی‌ها و توابع جدید انگیزه‌ای برای ارتقاء هستند، و فناوری اطلاعات ممکن است از مهاجرت از نسخه سازمانی اوراکل (Oracle Enterprise Edition) به نسخه استاندارد (Standard Edition) حمایت کند تا هزینه‌های مربوط به ویژگی‌هایی که هیچ کس از آن‌ها استفاده نمی‌کند را حذف نمایند.
* مهاجرت هنگام تغییر سیستم عامل سرور نمایان می‌شود؛ برای مثال، وقتی از سلاریس به لینوکس می‌رویم. و رفتن به سراغ یک معماری متفاوت مثل Oracle Real Application Cluster (RAC)، محیط‌های ابری یا مجازی، مستلزم آن است که اطلاعات فناوری یک کپی از داده‌های کنونی را به یک پلتفرم متفاوت ارائه دهد.
* مهاجرت ذخیره‌سازی شامل مولفه سخت‌افزاری ارتقاء است، زمانی که فناوری اطلاعات آرایه دیسک موجود را با یک آرایه سریعتر و جدیدتر عوض می‌کند.
* فناوری اطلاعات از مزایای ارتقاء همزمان اپلیکیشن‌های نظیر PoepleSoft، Siebel، Oracle E-Business و SAP با ارتقاء سخت افزاری و پایگاه‌های اطلاعاتی بهره‌مند می‌شوند.
در تمام این سناریوها، مدیران با دو الویت رقابتی مواجه هستند: ارتقاء سریع و کاهش خطر و خرابی. در حالی که آن‌ها نمی‌توانند از برآورده شدن صد در صدی هر کدام از این الویت‌ها مطمئن باشند، اما ناگزیرند محیط جدید را آزمایش و بهینه سازی کنند قبل از آن که کاربران را به آن مهاجرت دهند.
با ابزار مناسب، می‌توانید با داشتن یک کپی از محیط خود که در یک سیستم موقت جدای از تولید اجرا می‌شود، قابلیت دسترسی را به حداکثر برسانید.

 

بهترین زمان برای مهاجرت چیست؟
این یک سوال پیچیده است
به طور سنتی، مهاجرت‌ها و ارتقاءها زمانی برنامه‌ریزی می‌شوند که هیچ کاربری آنلاین نیست. این کار می‌تواند وقفه‌ای که در کار افراد می‌افتد را کاهش دهد، اما معنی دیگر آن این است که مدیران پایگاه اطلاعاتی باید پروژه‌های مهاجرتی را هدایت کنند در حالی که همکاران آنان از تعطیلات آخر هفته و یا مسافرت خود لذت می‌برند. مسائل دیگری که باید در نظر گرفت این‌ها هستند:
* ابزارهای بومی خراب می‌شوند و از کار می‌افتند. بسته به اندازه محیط، این خرابی یعنی چندین ساعت از روز وقت گذاشتن.
* ایجاد یک محیط جدید هم مستلزم آزمایش است، که آن هم نیازمند چند روز، چند هفته یا حتی چند ماه بسته به مقدار و جامع بودن آزمایش، کار می‌برد.
* خارج از آزمایش، اکثر ارتقاءها و مهاجرت‌ها در آخر هفته اجرا می‌شوند طوریکه مدیران پایگاه اطلاعاتی می‌توانند یک پشتیبان بگیرند، ارتقاء را آغاز کنند و سیستم را بالا بیاورند و به موقع برای کاربرانی که شنبه به سر کار خود می‌آیند، اجرا کنند.
بخصوص برای شرکت‌هایی که به تجارت الکترونیک وابسته هستند، بهترین زمان برای مهاجرت وجود ندارد، چرا که هیچ مجالی برای خرابی وجود ندارد. خرابی کسب و کار را مختل می‌کند. شما با ابزار مناسب می‌توانید با داشتن یک کپی از محیط خود که در یک سیستم آزمایشی جدای از تولید، اجرا می‌شود؛ قابلیت دسترسی را به حداکثر برسانید. مهمتر این که می‌توانید تعطیلات و آخر هفته‌های کمتری را به مهاجرت و ارتقاء فکر کنید.

 

۵ دلیلی که پروژه‌های مهاجرت را با شکست مواجه می‌کند
۱- برنامه‌ریزی ضعیف
شرکت‌ها اغلب بدون بررسی محیط‌های موجود یا این که ارزیابی کنند که چه چیزهایی برای مهاجرت لازمند و چه چیزهایی لازم نیستند، به سراغ این کار می‌روند. برای مثلا، هر مهاجرتی باید با تحلیل اپلیکیشن‌ها، فرایندها و کاربرانی آغاز شود که به دسترسی نیاز دارند تا مطمئن شوند که بعد از مهاجرت منابع و اپلیکیشن‌های صحیح در اختیار آنان قرار می‌گیرند.
قبل از این اقدام، لازم است تاثیرات احتمالی این کار را بر روی گردش کارها، برنامه‌ها و زیرساخت‌ها در نظر بگیریم.

 

۲- دست کم گرفتن اثر کسب و کار و کاربر
یک اشتباه متداول و کشنده، دست کم گرفتن تاثیر مهاجرت بر عمل‌ها و کاربران است. مدیران می‌توانند با برنامه‌ریزی اقدامات لازم برای مهاجرت با منابع فشرده در زمان‌هایی که فعالیت‌ها کمتر هستند، تاثیر این کار را بر روی سیستم‌های تولید، کاربران و بهره‌وری کاهش دهند.

 

۳- استراتژی ناسازگار یا از دست رفته برای همزیستی
همزیستی ضروری است، بخصوص با مهاجرت‌های چند فازه. عدم ارائه همزیستی بین سیستم‌های موجود و جدید یک قصور است که می‌تواند منجر به خرابی سیستم، از دست رفتن بهره‌وری و هزینه‌های اضافه کسب و کار شود.

 

۴- حفاظت ناکافی از داده‌ها
گرچه عقل سالم حکم می‌کند تا پشتیبان‌گیری به طور مرتب انجام شود، شرکت‌ها حتی در انجام این اقدام محافظتی که برای جلوگیری از مفقود شدن داده‌ها در هنگام مهاجرت صورت می‌گیرد هم سهل‌انگاری می‌کنند. یک طرح پشتیبانی و بازیابی کامل، کلید بازگرداندن سریع و آسان داده‌ها در صورت نافرجام ماندن فرایند مهاجرت می‌باشد.

 

۵- عدم تمرکز در مدیریت
برآورده کردن توقعات بالای یک مهاجرت، یعنی تقویت برنامه‌ریزی، مدیریت پروژه و گزارش پیشرفت در زمان واقعی برای آن که اطمینان حاصل شود که سیستم جدید سازگار، قابل دسترس، ایمن و کارآمد است. و این در مورد بهینه سازی محیط جدید پس از انجام مهاجرت واقعی به کار گرفته می‌شود.

 

چگونه خطر ریسک مهاجرت یا ارتقاء را کاهش دهیم
آزمایش قبل از استقرار. بعد از مهاجرت بهتر است اپلیکیشن‌های خود را به طور کامل آزمایش کنید قبل از آن که آن را در دسترس کاربران خود قرار دهید.
اما اغلب فشارها برای بازگرداندن سیستم به صورت آنلاین، این آزمایش را غیر ممکن می‌سازد. اکثر سازمان‌ها سعی می‌کنند با محدود کردن آزمایش اپلیکیشن‌ها که ریسک مهاجرت ناموفق را افزایش می‌دهد، در زمان صرفه جویی کنند.
یک روش بهتر برای آزمایش این است که این اقدام را در پایگاه‌های اطلاعاتی تکرار کنید، با حجم و انواع تراکنش‌هایی که تکثیر آن‌ها ساعت‌ها طول می‌کشد. از آن کپی به مدت حداقل دو روز به عنوان تنها فرم آزمایشی در برابر نمونه استفاده کنید. سپس آزمایش‌های read-only را اجرا کنید، گزارشات و پرس و جوهای خود را برای سازگاری با پلتفرم جدید بررسی نمایید.
در نهایت، مهمترین ویژگی‌های پلتفرم جدید خود را اجرا کرده و سعی کنید اپلیکیشن‌های خود را بروز نمایید. این بزرگترین بخش کار است، اما ارزشش را دارد که مطمئن شوید همه چیز به خوبی کار می‌کنند.

 

داشتن یک برنامه برای پشتیبان‌گیری
همیشه این احتمال وجود دارد که مهاجرت شما نافرجام بماند. در بدترین حالت آن، به نظر می‌رسد اپلیکیشن خوب کار می‌کند و کاربران شروع به وارد کردن داده‌ها می‌کنند، سپس شما بخش‌هایی از اپلیکیشن‌ را می‌بینید که به درستی کار نمی‌کنند.
اینجاست که بحث برگشتن به سیستم اولیه مطرح می‌شود. اگر اتفاقاتی در محیط جدید افتاده باشد، شما نیاز به راهی دارید تا کاربران بتوانند در محیط اصلی بدون خرابی و یا از دست دادن داده‌ها کار کنند. ابزارهای بومی از بازگرداندن خودکار پشتیبانی نمی‌کنند. و شما تنها با ضبط کردن تغییرات موقت می‌توانید جلوی خطر بیشتر شدن خرابی‌ها را بگیرید.

 

نتیجه
به عنوان یک مدیر پایگاه اطلاعاتی، چه با پروژه مهاجرت مواجه شوید چه با یک ارتقاء، تغییرات در مقابل شما هستند. هر زمان که تغییری در فناوری اطلاعات رخ دهد، خطر خرابی سیستم کاربران شما را تهدید می‌کند.
گرچه یافتن بهترین زمان برای مهاجرت و ارتقاء کار دشواریست، اما نمی‌توانید جلوی اتفاق افتادن آن‌ها را بگیرید. بهترین راه برای نیفتادن در دام‌هایی که پروژه‌های مهاجرت را تهدید می‌کنند، این است که وقت کافی برای آزمایش کردن بگذارید و حتماً برای پشتیبان‌گیری برنامه داشته باشید.
مدیران پایگاه‌های اطلاعاتی و مدیران سیستم می‌توانند با استفاده از حمایت‌های جامع و پیشرفته‌ای که در ابزارهای نرم‌افزاری اختصاصی وجود دارند، کمبودهای ابزارهای بومی را جبران کنند.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text