img

پرسش و پاسخ با گَری مورفی بهبود دهنده کیس‌های بازی…

/
/
/

گَری مورفی (Gary Murphy) دو بار برنده ی مسابقه ی Mad Reader Mod شده است. بهینه سازی QuakeCon 800D بر روی جلد ماهنامه ی آگوست سال ۲۰۱۳ قرار گرفت و بهینه‌سازی دیگر او با نام Toxic Envy به همراه دو بهبود از دو برنده ی دیگر رویداد QuakeCon همان سال به صورت مشترک بر روی جلد شماره ی سپتامبر ۲۰۱۴ چاپ شُد. بهبود دیگر گَری مورفی با نام BAWLS به عنوان بهترین مقاله در رویداد DreamHack Austin سال ۲۰۱۶ و به عنوان دومین مقاله ی برتر در QuakeCon همان سال (در گروه بهبود کِیس یا Case Mod) برگزیده شد.

پرسش: شما یکی از شرکت کنندگان اصلی مسابقات بهبود QuakeCon هستید. تا به حال چند بار در QuakeCon مشارکت کرده اید و چند بار به مسابقات بهبود کِیس (case modding contests) وارد شده اید؟
گری مورفی: نخستین بار در سال ۲۰۰۹ در QuakeCon و زمانی که در هتل Gaylord Texan برگزار می شد، شرکت داشتم. در آن سال به عنوان یکی از حاضرین (عموم) برای دیدن این رویداد در آن جا حضور داشتم و به آن چه که می دیدم علاقمند شدم. دیدن تعداد زیادی از حرفه ای های دنیای بازی های کامپیوتری و بهبود دهنده ها (modder ها: کسانی که بازی های کامپیوتری را بهبود داده یا هک می کنند تا با ترفند یا فریب های جدید، بهتر بازی کنند) در یک جا، هیجان انگیز بود. من می توانستم با بهبود دهنده های دیگر صحبت کنم و اطلاعات جدیدی از آن ها بگیرم. امسال برای هشتمین بار بود که در QuakeCon شرکت می کردم و بدون تردید آخرین باری نیست که در این همایش بزرگ شرکت می کنم. در حقیقت، مسابقه ی بهبود کِیسQuakeCon (که توسط Modders-Inc برنامه ریزی و اجرا می شود)، آن چیزی که مورد توجه و علاقه ی من است را به همراه دارد. در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ با دقت، بیننده ی مسابقات بهبود کِیس بودم و مشخص بود که برندگان، طرح هایی متفاوت با شرکت کنندگان دیگر را پیاده کرده بودند. با خودم فکر کردم «این قدر ها هم سخت به نظر نمی رسد، بهتر است ببینم چه کار می توانم انجام دهم». من چهار بار در مسابقات بهبود کیس (در سال های ۲۰۱۲، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶) شرکت کردم. از آن سال (۲۰۱۲) به بعد تنها سال ۲۰۱۳ در مسابقه شرکت نکردم چرا که داوطلب شدم که به عنوان داور مهمان در مسابقات حضور داشته باشم. من تا به حال دو بار رتبه ی نخست، یک بار رتبه ی دوم و یک بار رتبه ی سوم را به دست آورده ام.

پرسش: به سال ۲۰۱۳ برگردیم، شما گفتید که قبل از آن هم دستگاه هایی را ساخته بودید اما کِیس QuakeCon 800D، نخستین بهبود شما بوده است. از آن به بعد، چند بهبود بر روی کِیس‌ها داشته اید؟
گری مورفی: از آن تاریخ به بعد، سه بهبود کِیس دیگر (Toxic Envi، BAWLS و Apeiro) را تکمیل کرده ام. بهبود های Toxic Envi و BAWLS برای مسابقات بهبود کِیس QuakeCon ساخته شده بودند در حالی که Apeiro برای چالش بهبود کِیس Mod2Win سی اُمین سالگرد GIGABYTE در سال ۲۰۱۶ ساخته شد. هر بار که یک بهبود را طراحی می کنم، خودم را در مقابل چالشی برای ایجاد یک تکنیک یا سَبک جدید قرار می دهم. در نخستین بهبود من (QuakeCon 800D) از لوله گذاری وینیلی (vinyl tubing)، در بهبود بعدی (Toxic Envi) از لوله گذاری آکریلیک و در BAWLS از لوله گذاری مِسِ کُروم اندود استفاده شده است. در آخرین کارم (Aperio)، تصمیم گرفتم که یک مخزن آب زیبا بسازم و آن را به همراه یک آینه ی بی نهایت (یک جُفت آینه ی موازی که تصاویر بازتابی کوچک تر و کوچک تر از یکدیگر را با تصور ادامه داشتن تا بی نهایت ایجاد می کند)، به جای پَنِل جلویی قرار بدهم.

پرسش: ما به روز رسانی ها و بهبود های زیادی را در این مسابقات دیده ایم که برای نخستین بار ارائه شده اند اما کار شما از هر نظر بهتر بوده است. در زمان شروع کارتان چه مهارت هایی داشتید و کدام یک از این مهارت ها کمک بیشتری به پیشرفت شما کرده است؟
گری مورفی: تنها مهارتی که از آن استفاده کرده ام، برنامه ریزی است. من، قبل از ساختن هر کدام از طرح هایم، تحقیقات زیادی انجام داده ام. همیشه قبل از شروع مراحل ساخت، در حدود دو ماه به بررسی زمینه ها و جستجو در دنیای اینترنت می پردازم تا از دو نکته اطمینان پیدا کنم. ابتدا این که طرح مورد نظر من پیش از این ساخته نشده باشد و دوم این که از نظر فنی و تکنیکی، پیاده کردن آن امکان پذیر باشد. تنها بعد از انجام تحقیقات ابتدایی و زمانی که از جدید و امکان پذیر بودن طرح ابتدایی اطمینان پیدا کنم، شروع به انجام مراحل دیگر مانند انتخاب کِیس، طرح رنگ و پیکر بندی های سخت افزاری خواهم کرد. اگر طرحی داشته باشم که زمینه و طرح اصلی در طراحی آن، محصولِ یک شرکت باشد، با آن ها تماس می گیرم تا در آینده توسط آن ها به سوء استفاده از علامت تجاری متهم نشوم. البته باید اشاره کنم که بیشتر شرکت ها در زمانی که در این مورد با آن ها تماس گرفتم، از این که با آن ها برای گرفتن مجوز تماس گرفته بودم قدر دانی کرده و اعلام کردند که از طرح من پشتیبانی خواهند کرد. بدون تردید مهارت های من در انتخاب و ترکیب سخت افزار ها با گذر زمان و آزمون و خطا، هر روز بهتر می شود. مطالعه و دیدن فیلم های آموزشی مرتبط در پیشرفت من نقش مهمی داشته است. البته جنبه ی آموزشی نیز یک فرآیند مداوم و پیوسته است که نمی توان از آن چشم پوشی کرد. از آن جایی که دنیا در حال پیشرفت بوده و هر روز با محصولات جدیدی روبرو می شویم، باید این آمادگی را داشته باشیم تا از راه های جدید برای انجام کار ها استفاده کنیم.

پرسش: آیا در زمانی که می خواستید به عنوان یک بهبود دهنده کارتان را شروع کنید، کارِ بهبود دهنگان دیگر الهام بخش شما بوده است؟
گری مورفی: از آن جایی که قبل از شروع کارم به عنوان یک بهبود دهنده، کار های زیادی را دیده بودم، خیلی سخت است که به یک کار یا یک نفر اشاره کنم. بهتر است بگویم که انجمن بهبود کِیس نقش زیادی در باز تر شدن اُفُق دید من داشته و یکی از مهم ترین دلایل شروع کار من در این زمینه بوده است. همچنین، صحبت کردن با بهبود دهنگان دیگر در QuakeCon باعث شد که ترس و اضطرابی که در زمان شروع هر کار جدیدی وجود دارد را از خودم دور کنم. هدف انجمن بهبود کِیس، کمک به بهبود دهندگان است و همیشه در این انجمن، استقبال گرمی از بهبود دهندگان جدید شده و به پرسش های آن ها با توجه و دقت زیاد پاسخ داده می شود. در حقیقت، این احساس که «بهبود دهندگان به بهبود دهندگان کمک می کنند» و محیط دوستانه ی این جا، همان چیزی است که باعث می شود من را هر سال در این جا ببینید.

پرسش: امروز کدام بهبود دهنده بیشتر از همه برای شما الهام بخش است؟
گری مورفی: می توانم بگویم که دوآین کارِل (Dewayne Carel) و کِرِیگ تِیت (Craig Tate)، هر دو از Modders-Inc، هر سال برای من الهام بخش هستند. آن ها مسابقات بهبود کِیس (case modding contests) را به طور مداوم در QuakeCon برگزار می کنند تا همه ی ما را تشویق به انجام بهبود های جدید کنند. آن ها بعد از هر QuakeCon، یک پاد پَخش (Podcast یا تدوین صوتی که با نام رادیوی اینترنتی نیز شناخته می شود، به عنوان روشی از ارائه ی محتوا، انتشار مجموعه ‌ای از پرونده‌ های رسانه ی دیجیتال بوده که توزیع آن در اینترنت با استفاده از feed صورت می‌گیرد و در بیشتر موارد توسط کاربران بر روی یک پخش‌کننده ی موسیقیِ دیجیتال قابل دریافت و پخش است که در سال ۲۰۰۴ محبوبیت و گسترش یافت) را برگزار کرده و در مورد بهبود های کِیس و چگونگی برگزاری این رویداد، گفتگو می کنند. من چیز های زیادی از این پاد پَخش ها یاد گرفته ام. بازخورد هایی که مطرح می شوند با وجود انتقادی بودن، صادقانه هستند. آن ها در بیان حقیقت بی رحم هستند پس باید انتظار شدید ترین انتقاد ها را داشته باشید. بهترین راه حل این است که با دقت به بازخورد ها گوش داده و در صورت نیاز، تغییراتی در طرحتان ایجاد کنید. طبیعت خوب آن ها در کنار دانش وسیعی که دارند، باعث شده نظراتشان برای تمام شرکت کنندگان قابل قبول باشد. آن ها یک رویداد خوب را در QuakeCon برگزار می کنند و بدون تردید می توان گفت که QuakeCon یکی از بهترین رویداد های بهبود کِیس در آمریکای شمالی به حساب می آید.

 

پرسش: تا به حال شما در QuakeCon، تنها در گروه بهبود کِیس (Case Mod) که شامل بهبود های سُنتی برای کِیس های موجود در بازار است شرکت کرده اید. آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که به رقابت های بهبود ساخت از ابتدا (Scratch Build) یا Bethesda/id وارد شوید؟
گری مورفی: من هرگز توجهی به رقابت های بهبود ساخت از ابتدا (Scratch Build) نداشته ام چرا که در حقیقت مهارت های لازم برای این کار را، دست کم در حال حاضر، ندارم. با توجه به زیاد شدن علاقه به ساختن کِیس، احساس می کنم که نیازی به این کار نیست. اما در مورد Bethesda/id، باید بگویم که هرگز به این مورد فکر هم نکرده ام. من ترجیح می دهم یک ساختار را با کمترین محدودیت های ممکن، بهبود بدهم و اجازه بدهم که تخیلاتم بدون محدودیت و آزادانه در این مسیر حرکت کنند. محدود کردن خودم به یک زمینه ی به خصوص مانند آن چیزی که در Bethesda/id می بینیم، برای من چندان قابل توجه نیست. البته اگر طرحی داشته باشم که به یکی از این گروه ها مربوط باشد، در آن ها شرکت خواهم کرد. طرح ابتدایی، مهم ترین چیز برای شرکت در این رقابت ها است و اگر چنین طرحی داشته باشم، گروه مربوط به آن را پیدا کرده و در رقابت های آن شرکت خواهم کرد.

پرسش: کدام یک از بهبود هایی که در این سال ها ساخته اید، بیشتر از بقیه مورد علاقه ی شما بوده اند؟
گری مورفی: بهبود مورد علاقه ی من، BAWLS است. بدنه ی عمودی و کشیده ی ۹۰ سانتی متری آن که از کروم براق ساخته شده، توجه زیادی را جلب می کند. ساختن یک کِیس کامپیوتر در این اندازه جذابیت زیادی دارد (و باید به خاطر آن از CaseLabs تشکر کنم) اما پُر کردن آن (از قطعات سخت افزاری) چالش برانگیز است. فضای داخلی STH-10 به اندازه ای زیاد بود که تصمیم گرفتم برای رنگ کردن آن به جای استفاده از پودر پوششی (coating powder) از اِسپِری نقاشی استفاده کنم. پیاده سازی لوله کشی مِسی ساده تر از آن چیزی بود که تصور می کردم و استفاده از فلز کُروم نیز یک تجربه ی عالی بود. در حقیقت از کُروم برای قسمت های پنجره ای شکل، پُل SLI، نگه دارنده ی حافظه و پوشش (کاور) پُمپ استفاده کردم. یکی از بهترین ویژگی های این کِیس، مجهز بودن به چهار چرخ برای حرکت دادن آسان تر آن است!

پرسش: رنگِ تمام بهبود های شما بی نظیر هستند. نقاشی یکی از تخصص های شما است یا تکنیک های دیگری را باید به عنوان ویژگی برجسته در طراحی های شما به حساب آورد؟
گری مورفی: در مورد رنگ آمیزی، ترجیح می دهم که از پودر پوششی بر روی اسپری نقاشی استفاده کنم. پودر پوششی دوام بیشتر و تنوع رنگ بیشتری نیز دارد. اما به نظر خودم، بهترین تخصص من، مدیریت کابل و سیم کشی است. بیشترین کسانی که بهبود های من را می بینند، زود تر از هر چیزی به تمیز و مرتب بودن فضای داخلی آن ها اشاره می کنند. در ابتدا خودم متوجه این موضوع نبودم اما بعد از این که بار ها و بار ها این مورد را شنیدم، متوجه این ویژگی در کار هایم شدم. سَبک بهینه سازی (بهبود دادن) من این است که همه چیز را طوری مرتب کنم که ظاهر جذاب کِیس از بین نرود. برای این کار، بیشتر از هر چیزی به سیم کشی و مرتب بودن داخل کِیس توجه می کنم. در بیشتر کار های من، سیم کشی مرتب داخل کِیس، بیشتر از هر چیز دیگری توجه شما را جلب می کند. از آن جایی که سیم کشی از ابتدا تا انتهای کار مهم است، مدیریت سیم کشی، یکی از مواردی است که همیشه در زمان طراحی ابتدایی مورد توجه من قرار می گیرد. تنها در صورت آماده سازی و طراحی مناسب می توانید سیم کشی خوب و قابل قبولی داشته باشید.

پرسش: آیا در QuakeCon سال ۲۰۱۷ شرکت می کنید؟ آیا طرحی در ذهنتان دارید؟
گری مورفی: می خواهم امسال هم به عنوان داور مهمان شرکت کنم. در سال ۲۰۱۳ که برای نخستین بار این تجربه را داشتم، توانستم ببینم که چه چیز هایی مورد توجه داوران مسابقاتی مانند این قرار می گیرد. فکر می کنم اگر به عنوان داور مهمان شرکت کنم، می توانم به بالا تر بردن سطح داوری در این رقابت نیز کمک کنم. هر سال تعداد شرکت کنندگان نسبت به سال های گذشته بیشتر می شود و همین موضوع نشان دهنده ی لزوم توجه به کیفیت داوری در این رقابت است. من به تازگی با بهبود Mod2Win در رقابت بهبود کِیس سی اُمین سالگرد GIGABYTE شرکت کردم. درست نیست که بگویم هیچ طرحی برای QuakeCon ندارم اما باید بگویم که در رقابت های طراحی کِیس شرکت نخواهم کرد.

پرسش: آیا LAN دیگری در کنار QuakeCon توجه شما را جلب کرده است؟
گری مورفی: می توانم بگویم که Texas در حال تبدیل شدن به یکی از مهم ترین رویداد ها در LAN می باشد. می توانم به رویداد های دیگری مانند FadeCon، PowersGaming و DreamHack Austin که همیشه مورد توجه من بوده اند اشاره کنم. دو رویداد FadeCon و PowersGaming به عنوان رویداد هایی در مقیاس کوچک در مورد LAN شناخته شده و یکی از بهترین راه های ارتباطی بین من و دوستانم در زمینه ی بهبود بازی ها به حساب می آیند. یکی دیگر از مهمترین رویداد ها در LAN بازی ها، DreamHack Austin است که هر سال از نظر تعداد شرکت کنندگان در حال بزرگ تر شدن است. این رویداد، قسمتی برای رقابت بهبود کِیس نیز دارد (که توسط مجله ی CPU برگزار می شود). من خیلی خوش شانس بودم که برنده ی جایزه ی سال ۲۰۱۶ این رویداد شدم و بی صبرانه در انتظار رقابت های سال ۲۰۱۷ آن هستم.

پرسش: ابزار مورد علاقه ی شما در زمان کار بر روی بهبود های کِیس چیست؟
گری مورفی: بدون تردید دِرِمِل (Dremel: یک نشان تجاری سازنده ی ابزار چرخشی)، چرا که این ابزار از طرفی همه کاره بوده و از طرف دیگر پیکر بندی های زیادی دارد. من از این وسیله برای بریدن، سوراخ کردن و سُنباده زدن با دقت و سرعت مشخص استفاده می کنم. به تازگی از Table Press (یک نوع گیره و میز نگه دارنده ی ابزار) و Moto-Saw (یک نوع ارّه ی دقیق) دِرِمِل نیز استفاده می کنم. دو ابزار دیگر قابل اعتماد من، دِرِیل دستی و ارّه ی مویی هستند. در حقیقت هیچ چیزی که مرتبط با فناوری های جدید باشد را بر روی میز کار من نمی بینید. من تنها از ابزاری استفاده می کنم که با وجود سادگی، کارایی مناسبی داشته باشند.

پرسش: سخت ترین قسمت برای شما در اجرای یک بهبود کدام مرحله است؟
گری مورفی: به نظر من، مدیریت سیم کشی سخت ترین قسمت است. همان طور که از اسم مستعار من مشخص است، من یک استوار یکم بازنشسته ی نیروی دریای ایالات متحده هستم. کسی که در نیروی دریای بوده، نمی تواند تحمل کند که چیزی سر جای خودش نباشد. من همیشه به این فکر می کنم که سیم ها را طوری مخفی کنم که داخل کِیس از هر نظر تمیز و مرتب به نظر برسد. بعضی وقت ها تمام آخر هفته را صرف مخفی کردن یک سیم می کنم. من تا حدودی «اختلال وسواس فکری یا عملی» (OCD مخفف Obsessive compulsive disorder، یک اختلال اضطرابی مزمن است که با اشتغال ذهنی مفرط در مورد نظم و ترتیب و امور جزئی و همچنین کمال ‌طلبی همراه است، تا حدی که به از دست دادن انعطاف‌پذیری، صراحت و کارایی می‌انجامد) داشته و چشم حساسی نیز دارم. بدون تردید سیم کشی، سخت ترین و همچنین وقت گیر ترین کار برای من است.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text