img

جستجو در موج دیجیتال با ADDC

/
/
/

در طراحی اپلیکشین مرکز داده ای (ADDC) تمام بخش‌های مرکز داده می‌توانند به صورت مستقیم با یک لایه اپلیکشین ارتباط برقرار کنند. در نتیجه اپلکشین‌ها می‌توانند به صورت مستقیم بخش‌های مرکز داده را کنترل کنند و عملکرد و دسترسی را با قیمت پایین بهبود بخشند. ADDC ، نقش‌ها و مهارت‌های لازم برای مدیریت زیرساخت IT در عصر دیجیتال را بازتعریف می‌کند. صنعت جهانی IT تغییرات بزرگی را تجربه کرده است. برای ارائه دهنده‌های خدمات IT ، این تغییر فرصت‌ها و چالش هایی را به همراه داشته است.
از مدت‌ها قبل، صنعت IT تامین کننده نیروی کار انگلیسی زبان و با مهارت بوده است که نیاز‌های جهانی کارکنان IT را برطرف می‌کند. تا به این جای کار، هزینه نیروی کار در هند چیزی است بین هزینه‌ها در کشور‌های توسعه یافته و کشور‌های در حال توسعه. همیشه گفته می‌شود که مدیریت IT به افراد ماهر نیاز دارد. بنابراین الگو IT در صنعت هند به افراد وابسته است.
امروزه، این فرض مهم به پیشرفت اتوماسیون و هوش مصنوعی (AI) منجر شده است. این امر به افزایش راه حل‌های اتوماسیون و کاهش headcount ختم شد که الگو‌های سنتی را به چالش می‌کشد. راه حل‌های جدید به مهارت‌های متفاوتی نیاز دارند. نیروی کار it هند، برای تحقق معیار مهارت تلاش می‌کند.
قبلا، وابستگی صنعتی به افراد به معنای کارهای دستی زمان بر و تاثیر خطاهای دستی بود. راه حل‌های جدید به ایجاد اتوماسیون مانند پراکندگی عملیات‌های IT با جاگیزینی افراد منجر شده است. این مانند زمانی است که رایانه‌ها جایگزین ریاضیات شدند.
اما همان طور جایگزینی ریاضی با رایانه ها، به ایجاد مشاغلی در بخش IT منجر شد، این موج جدید از اتوماسیون نیز مشاغلی را برای نسل جدید از مهارت‌های جدید ارائه می‌کند.
در دنیای امروزه، حرفه‌های مدیریت زیرساخت و مدیریت فرایند جای خود را به توسعه دهنده‌های کد نویس برای اتوماسیون داده اند.
این زبان‌های کد نویسی جدید به مدیریت زیرساخت با استفاده از روش‌های کاملا جدید می‌پردازند. در قدیم، زیرساخت به وسیله تیم‌های عملیاتی مدیریت می‌شد و توسعه دهنده‌ها هیچ وقت درگیر نمی‌شدند. اما امروزه، اصول جدید مدیریت از طریق کد اتوماسیون به مدیریت زیر ساخت می‌پردازند. این موضوع نقش sysadmin‌ها و توسعه دهنده‌ها را تغییر می‌دهد.
توسعه دهنده‌ها باید عملیات‌های زیر ساخت را درک کنند و از این زبان‌ها برای کنترل مرکز داده بهره ببرند. بنابراین، امروزه آن‌ها می‌توانند وارد فضای مدیریت زیرساخت شوند. این موضوع برای نیروی کار عملیات‌های زیرساخت کنونی خطرناک است، مگر آن که مهارت‌های خود به عنوان توسعه دهنده‌های زیرساخت را افزایش دهند.
آیا افراد با یادگیری کد‌ها می‌توانند مشاغل خود در این بازار‌ها آشفته را حفظ کنند؟ هم بله و هم نه. می‌توانند چرا که در روز‌های آینده همه باید به یک توسعه دهنده تبدیل شوند. نمی‌توانند چرا که افراد و حتی توسعه دهنده‌های ماهر در زبنا‌های دیگر برای رسیدن به مدیریت زیرساخت باید با زبان‌های کد نویسی زیرساخت آشنا باشند.

 

جستجو در موج دیجیتال با ADDC

جستجو در موج دیجیتال با ADDC

روند‌های جدید در زیرساخت IT
زیرساخت عصر جدید طوری طراحی شده که به وسیله کد مدیریت شود. توسعه دهنده‌ها می‌توانند با کنترل زیرساخت از لایه اپلیکشین، از این معماری جدید بهره مند شوند. در این الگوی جدید یک اپلیکشین می‌توند با زیرساخت تعامل داشته باشد و آن را به صورت دلخواه بسازد. طراحی زیرساخت براساس شرایط اپلیکشین به چندان مهم نیست (زیرساخت اپلیکشین محور)، بلکه طراحی زیرساخت اهمیت به طوری که اپلیکشین بتواند آن را اجرا کند (زیرساخت اپلیکشین بنیاد). قرار نیست یک زیرساخت برای میزبانی یک گروه از اپلیکشین‌ها بسازیم، بلکه ما یک اپلیکیشن را می‌سازیم که آیتم‌های مختلف زیر ساخت را کترل می‌کند. برخی از موارد استفاده مهم عبارتند از بازیابی‌های خودکار اپلیکشین‌ها از خرابی‌های زیرساخت. اندازه گیری بهترین عملکرد در نسبت با قیمت نیز از طریق جاسازی منطق کسب و کار در کد اپلیشکین انجام می‌شود که به مصرف زیرساخت منجر می‌شود.
در دنیای رقابتی امروز، این موارد به برتری شرکت در مقابل رقبا کمک می‌کنند. رهبران IT مانند گوگل، آمازون، فیسبوک و اپل بر روی این روش‌ها کار می‌کنند، اما شرکت‌های سنتی به تازگی به در این مسیر قدم گذاشه اند. آنها با پیشرفت‌های کوچک برای رسیدن به ADDC تلاش می‌کنند. هر کدام از این مراحل کوچک مراکز داده ای شرکت‌های سنتی را تغییر می‌دهند، این تغییرات گام به گام انجام می‌شود تا با طراحی مرکز داده ای اپلیکشین بنیاد همخوانی داشته باشد.

 

بلوک‌های سازنده ADDC
اپلیکشین‌ها برای کنترل همه چیز به بخش‌های مرکز داده نیاز دارند. این بخش‌ها باید با یک رابط برنامه نویسی اپلیکشین (API) در دسترس باشند. بنابراین اولین اولویت شرکت‌ها در زیرساخت، تبدیل تمام بخش‌های رابط کنترل به یک API است. گاهی نیز زبان‌های برنامه نویسی از حمایت ساختار مناسب برای کنترل این بخش‌های زیرساخت برخوردار نیستند و بنابراین باید از زبان‌های برنامه نویسی جدید استفاده کرد که از تمام ساختار دامنه خاص زیرساخت برخوردار باشند. این زبان‌ها باید بتوانند بخش‌های زیرساخت مانند CPU، دیسک، حافظه، فایل، بسته، سرویس و غیره را درک کنند. اگر بخواهیم یک مرکز داده سنتی را به یک ADDC تبدیل کنیم، اول از همه باید بلوک‌های سازنده ADDC را درک کنیم. این کار باید به صورت گام به گام انجام شود. در زیر استفاده از هر بلوک سازنده مدیریت سنتی یک مرکز داده ای شرکت در طراحی یک ADDC‌را بررسی می‌کنیم.

 

۱- API فلز محض به عنوان یک سرویس
سخت افزار فیزیکی فلز محض از قدیم به وسیله رابط سفت افزار هر مشتری مدیریت می‌شد.
امروزه، رابط‌های کاربری سفت افزارهای استاندارد باز ایجاد شده اند که با استفاده از آن‌ها می‌توان یک کد را با هر زبان کد گذاری اپلیکشین ساخت و از این طریق با HTTP REST API ارتباط برقرار کرد.Redfish، یک مثال از API فلز محض به عنوان یک سرویس است. اکثر فروشنده‌های شناخته شده سخت افزار به سفت افزار‌های خود این امکان را می‌دهند تا از طریق اجرای API Redfish کنترل شوند. سخت افزار مشخصات همخوان Redfish به صورت مستقیم از طریق اپلشیکن بر روی HTTP کنترل می‌شود و لایه تفسیر شده سیستم عامل نیاز ندارد.

 

۲- API شبکه گذاری نرم فزاری
یک لایه شبکه سنتی از امکانات تخصصی مانند سوییچ ها، فایروال‌ها و متعادل کننده‌های بارها استفاده می‌کند. این امکانات از صفحات کنترل و داده ای از پیش ساخته استفاده می‌کنند. امروزه، لایه شبکه به یک راه حل نرم افزاری تبدیل می‌شود که صفحات کنترل را از صفحه داده کنترل می‌کند.
در راه حل‌های نرم افزاری شبکه گذاری، عمدتا دو رویکرد وجود دارد. اولی یک شبکه نرم افزاری (SDN) است. در این حالت، لایه کنترل نرم افزار مرکزی نصب شده بر روی رایانه، چندین کارکرد مانند روتینگ، فایروال و تعادل بار را برای بخش‌های سخت افزار فیزیکی شبکه ارائه می‌کند. رویکرد دوم کارد شبکه مجازی (VFN) است. این رویکرد، بخش‌های سخت افزار را بر روی یک شبکه واقعی قرار می‌دهد. این فرایند ساخت کارکردهای شبکه مجازی، مجازی سازی کارکرد شبکه (NFV) نام دارد.لایه‌های کنترل نرم افزار به عنوان API‌ها معرفی می‌شوند که کد‌های نرم افزار/ اپلیکیشین از آنها استفاده می‌کنند. این ویژگی به کنترل بخش‌های شبکه از لایه اپلیکشین کمک می‌کند.

 

جستجو در موج دیجیتال با ADDC

۳- API ذخیره سازی نرم افزار
فضاهای ذخیره سازی سنتی مانند SAN و NAS امروزه ب راه حل‌های ذخیره سازی نرم افزاری تبدیل شده اند که ویژگی‌های بلوک و سیستم فایل را ارائه می‌کنند. این راه حل‌های ذخیره سازی ترم افزار برای سیستم‌های عامل خاص ساخته شده اند و به یک سرور فیزیکی استاندارد کمک می‌کنند تا ویژگی‌های یک دستگاه ذخیره سازی را نشان دهند. می‌توانیم یک سرور X86 استاندارد را با این سیستم‌های عامل ذخیره سازی فرمت کرده و از این سرور کلی یک فضای ذخیره سازی بسازیم. براساس نرم افزار، راه حل فضای ذخیره سازی می‌تواند فضای ذخیره سازی بلوک SAN و فضای ذخیره سازی فایل NAS یا حتی فضای ذخیره سزای شیء را نشان دهد. برای مثال Ceph می‌تواند تمام سه نوع فضای ذخیره سازی را از یک سرور ایجاد کند. در این موارد، دستگاه‌های دیسک متصل به سرورها به عنوان بلوک‌های فضای ذخیره سازی عمل می‌کنند.
این دیسک می‌توند فضای ذخیره سازی متصل مستقیم و استاندارد (مانند فضای لپ‌ تاپ) یا تعدادی از دیسک‌های با اتصال زنجیره ای در سیستم سرور شما باشد.
راه حل نرم افزاری قابل گسترش است و از طریق کتابخانه‌های نرم افزاری و API‌های نشان داده شده کنترل می‌شود. این راه حل‌ها معمولا بر روی یک REST API در دسترس هستند و با سیستم عامل لینوکس به راه حل‌های هماهنگی دیگر ترکیب می‌شوند. برای مثال Openstack می‌توند Cinder را برای فضای ذخیره سازی و Manila برای فضای ذخیره سازی و Swift برای فضای ذخیره سازی شیء را نشان دهد. یک اپلیکشین یا فرمان‌های مدیریت بر روی قفسه پشتیان CLI اصلی یا بر وی API‌های هماهنگی اصلی/اصلی را اجرا می‌کند.

 

۴- API رایانش به عنوان یک سرویس
رایانش به عنوان یک سرویس توانایی کمک به فلز محض، دستگاه مجازی یا ظروف تقاضا محور بر روی نقاط API انتهایی یا پورتال‌های سلف سرویس است. این سرویس عمدتا بر روی پلتفرم‌های مجازی سازی یا ظروف سازی ساخته می‌شود.
یک الگوی رایانش به عنوان یک سرویس می‌تواند یک راه حل ابری باشد. هایپروایزرها از طریق پورتال سلف سرویس مدیریت می‌شوند و نقاط انتهایی APIبه عنوان یک رایانش به عنوان یک سرویس در نظر گرفته می‌شوند. برای مثال اجرای یک VMware Vshpere با یک پورتال سلف سرویس و نقطه انتهایی API نمونه ای از این راه حل است.
به همین ترتیب در حوزه ظروف سازی، ابزار‌های هماهنگ سازی ظرف مانند Kubermetes یک راه حل ابری نیستند، بلکه یک مصال خوب از رایانش به عنوان سرویس و API و GUI‌ سلف سرویس هستند. راه حل‌های ابری معمولی در تهیه دستگاه‌های مجازی (مانند AWS ECS2) و ظرف‌ها (مانند AWS WCS) کمک می‌کند و در برخی از موارد حتی دستگاه‌های فیزیکی (مانند Softlayer) مثال هایی از یک قدرت رایانش هستند که به عنوان یک سرویس ارائه شده اند.

 

۵- API هماهنگ سازی زیرساخت
هماهنگ سازی زیرساخت راه حل ابری زیرساخت به عنوان یک سرویس است که بخش‌های زیرساخت را براساس تقاضا به عنوان یک سرویس بر روی یک API ارائه می‌کند. در هماهنگ سازی زیرساخت عوامل دیگری به غیر از تهیه VM‌ وجود دارد. هماهنگ سازی بخش‌های مختلف زیرساخت در فضای ذخیره سازی شبکه سازی و رایانش به صورت بهینه یکی دیگر از عوامل است. این امر به تهیه و حذف بخش‌ها براساس تقاضای شرکت کمک می‌کند. راه حل‌های ابری معمولا از طریق زبان‌های برنامه نویسی این هماهنگ را کنترل و منطق هماهنگی را تنظیم می‌کنند. برای مثال AWS شکل ابر و OpenStack زبان‌های Heat را ارائه می‌کند. با این وجود، امروزه در فضای ذخیره ساز ابری، زبان‌های جدیدی برای هماهنگی ابری ترکیبی وجود دارد. Terraform و Cloudify دو نمونه اصلی هستند.

 

جستجو در موج دیجیتال با ADDC

۶- مدیریت تنظیم به عنوان کد و API
در IT، مدیریت تنظیم و تغییر از اهداف قدیمی ITIL هستند که ردیابی تغییرات روزمره در تنظیم سیستم‌ها را ممکن می‌سازد. این فرایند معمولا کنش گرا است و تغییر بر روی سیستم انجام می‌شود و سپس بر روی یک پایگاه داده ای مدیریت تنظیم مرکزی ثبت می‌گردد.
با این وجود، در حال حاضر براساس نیاز تغییرات ابتدا بر روی یک پایگاه داده ای ثبت می‌شوند. سپس این تغییرات بر روی سیست‌ها اعمال می‌شوند و برای این منظور از ابزارهایی استفاده می‌کنیم. ابزار‌های استفاده شده این تغییرات را به صورت دلخواه می‌سازند و در پایگاه داده ای ثبت می‌کنند. این الگوی جدید همان حالت مطلوب مدیریت تنظیم است. cfEngine، Pupper، Chef و غیره ابزار‌های تنظیم شناخته شده در بازار هستند.
این ابزار ها، سیستم‌های هدف را براساس تنظیم مطلوب در فایل مذکور تنظیم می‌کنند. این کار با استفاده از نوشتن فایل‌های متنی با ساختار نحوی و منطقی انجام می‌شود، به همین دلیل، فایل‌ها کد‌های تنظیم زیرساخت هستند. استفاده از کد برای مدیریت زیرساخت «مدیریت تنظیم به عنوان یک کد» یا «زیرساخت به عنوان کد» نام دارد. این ابزار‌ها یک نقطه انتهایی API را آشکار می‌کنند و تنظیم مطلوب بر روی سرور‌های هدف ساخته می‌شود.

 

۷- پلتفرم به عنوان یک سرویس APIراه حل پلتفرم به عنوان یک سرویس API (PaaS) بخش‌های پلتفرم مانند اپلیکیشن، میدل ور یا پایگاه داده ای را براساس تقاضا ارائه می‌کند. این راه حل ها، پیچیدگی ساختار را در عقبه مخفی می‌کنند.
در جبهه، آنها یک GUI ساده یا API را ارائه و حذف یا پلتفرم‌ها را برای اجرا اپلیکشین اندازه‌گیری می‌کنند.
توسعه دهنده‌ها به جای استفاده از سرور لینوکس برای نصب MySQL باید از یک MySQL استفاده کنند. در یک راه حل PaaS، استفاده از پایگاه داده ای یعنی باید از یک VM جدید استفاده کرد، نرم افزار مورد نیاز را نصب کنید و پورت‌های فایر وال را باز نمایید و همچنین امکانات مورد نیاز دیگر برای دسترسی به پایگاه داده ای را فراهم کنیم.
تمام این مراحل در عقبه انجام می‌شود و پیچیدگی‌های کار توسعه دهنده‌ها کاهش پیدا می‌کند. آنها تنها باید درخواستی را برای نمونه پایگاه داده ای ارسال کند و به جزئیات دسترسی داشته باشند. بنابراین توسعه دهنده‌ها می‌تواننند بدون بروز هیچ گونه پیچیدگی بر ساخت اپلیکشین‌ها تمرکز داشته باشند.
APIها یک راه حل PaaS توسط اپلیکشین برای مقایس گیری استفاده می‌شوند. اکثر راه حل‌های PaaS براساس ظروف کار می‌کنند که بر روی هر VM در داخل مرکز داده ای یا در ابر عمومی اجراء می‌شوند.
بنابراین راه حل‌های PaaS در محیط‌های ابر عمومی و خصوص گسترش پیدا می‌کنند.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text