img

قابلیت Game Mode در ویندوز ۱۰

/
/
/

بدون شک یکی از بزرگ‌ترین و اساسی‌ترین بسته‌های نرم‌افزاری تاکنون عرضه گردیده از جانب کمپانی مایکروسافت که مستقیماً محصول بسیار پرطرفدار ویندوز را هدف قرار داده است به‌روزرسانی Creators Update می‌باشد. ویژگی‌ها و مکانیسم‌های فراوان افزوده شده به بسته به‌روزرسانی نامبرده آن را به نگینی درخشان در میان دیگر نسخه‌های سیستم‌عامل ویندوز ۱۰ تبدیل ساخته‌اند که همگی در کنار یکدیگر و با نیت روانی عملکرد، بهبود کارایی، راحتی کاربران و به ارمغان آوری تجربه‌ای ناب برای مصرف‌کنندگان پای در میدان فعالیت گذاشته‌اند. درحالی‌که قابلیت‌های رونمایی شده از جانب کمپانی مایکروسافت در طی مراسم معرفی بسته به‌روزرسانی Creators Update از گستردگی زیادی برخوردار بوده و تعدادی از آن‌ها نیز نظر منتقدان و مصرف‌کنندگان را به خود جلب کرده‌اند، اما یکی از ویژگی‌های کاربردی و در خور ستایش که متأسفانه در میان هجمه رسانه‌ای بهای چندانی به آن داده نشده و از کانون توجهات دور مانده است مکانیسم «حالت بازی» یا به‌عبارتی‌دیگر «گیم مود (Game Mode)» می‌باشد.
ویژگی اشاره شده در بالا همان‌طور که از نام آن پیداست مستقیماً جامعه بازی‌بازان و بازی‌های رایانه‌ای را هدف قرار داده است و با قصد فراهم آوردن تجربه‌ای روان و حذف برخی از اختلالات جانبی که در عملکرد و پرفورمنس بازی‌های رایانه‌ای در حال اجرا تأثیرگذار می‌باشند توسعه یافته است؛ اما نحوه طراحی و ساخت قابلیت فوق به‌گونه‌ای است که بر خلاف عنوان اختصاص یافته، عملکردی متفاوت را از خود به نمایش می‌گذارد که در این مقاله کوتاه با یکدیگر به بررسی آن می‌پردازیم.

همان‌طور که می‌دانید یکی از اصلی‌ترین فاکتورهای تأثیرگذار در کاهش پرفورمنس و عملکرد بازی‌های مختلف که در قالب چهارچوب نه تنها سیستم‌عامل ویندوز، بلکه هرگونه سیستم‌عامل دیگری از جمله آندروید، مکینتاش و … اجرا می‌شوند نرم‌افزارهای در حال کار در پس‌زمینه سیستم‌عامل می‌باشد. لازم به توضیح نیست که تمامی برنامه‌های توسعه یافته به‌منظور فعالیت صحیح و به عیب و نقص خود احتیاج به منابع سخت‌افزاری گوناگونی از جمله حافظه اصلی، قدرت پردازشی واحدهای پردازنده مرکزی و تراشه شتاب‌دهنده گرافیکی و … دارند. این مهم تا زمانی که نرم‌افزارهای مربوطه در پس‌زمینه ویندوز درخواست دسترسی به حجم عظیمی از منابع پردازشی را نکرده‌اند آن‌چنان مخرب نیست، اما هنگامی‌که شرایط تغییر کرده و برنامه‌های اجرایی بخش عظیمی از منابع رایانه شخصی را تحت استفاده خود بگیرند، تأثیرات به دلیل عدم وجود الگوریتم‌های اولویت‌بندی منابع پردازشی دیگر بر خلاف قبل کاملاً مشهود می‌باشند، زیرا سخت‌افزار به خودی خود درکی از اولویت نداشته و این نرم‌افزار است که نحوه چگونگی عملکرد سخت‌افزار را تعیین می‌کند.
ایده طراحی مکانیسم Game Mode از زمان توسعه و ساخت کنسول ایکس باکس وان مورد توجه قرار گرفته است. کنسول نامبرده و سیستم‌عامل ویندوز شباهت‌های زیادی را از یکدیگر به ارث برده و قالب DNA نرم‌افزاری هر دو محصول در بخش‌های فراوانی تقریباً یکسان است. همان‌طور که می‌دانید کنسول ایکس باکس وان علاوه بر بازی‌های رایانه‌ای، قابلیت اجرای برنامه‌های ساده‌ای از جمله توییتر، اسکایپ و … را نیز برخوردار می‌باشد که به دلیل ماهیت توسعه‌ای آن‌ها پیوسته در پس‌زمینه سیستم در حال فعالیت می‌باشند.
اگر توضیحات پاراگراف پیشین را مدنظر قرار دهیم، وجود مکانیسمی جهت اولویت‌بندی منابع پردازشی سخت‌افزاری جهت جلوگیری از بروز کاهش پرفورمنس عنوان در حال اجرا و روانی گیم پلی و روند بازی در این‌گونه مواقع بسیار لازم و ضروری تلقی می‌گردد. حال ویژگی موجود در بطن کنسول مذکور اکنون تحت عنوان Game Mode در بسته به‌روزرسانی Creators Update مورد استفاده مصرف‌کنندگان ویندوز ۱۰ قرار گرفته است.
اگر با توجه به تمامی توضیحات نوشته شده تا به اکنون، هنوز متوجه نشده‌اید که نحوه عملکرد قابلیت مذکور به چه گونه است، باید گفت که این ویژگی به‌صورت اصلی و اساسی جهت حفظ پایداری، ثبات و روانی بازی‌های رایانه‌ای در حال اجرا در ویندوز توسعه یافته است که این مهم را نیز با اولویت‌بندی منابع پردازشی سخت‌افزارهای قرار گرفته در بطن رایانه شخصی به انجام می‌رساند. قابلیت مذکور در حالت کلی به سیستم‌عامل ویندوز می‌فهماند تا اگر برنامه و یا نرم‌افزاری که به حجم عظیمی از منابع حافظه اصلی و یا قدرت پردازشی واحد پردازنده مرکزی نیازمند می‌باشد در پس‌زمینه در حال کار است، هنگامی‌که کاربر بازی رایانه‌ای را اجرا می‌نماید، تمرکز خود را از روی آن برداشته و اولویت بخش عظیمی از منابع پردازشی را معطوف به عنوانی که هم‌اکنون در پیش‌زمینه در حال فعالیت می‌باشد بکن که عملکرد آن نیز به‌صورت کاملاً پویا و خودکار صورت پذیرفته و پایداری و حفظ ثبات بازی‌های رایانه‌ای را نیز تضمین می‌کند (هنگامی‌که منابع پردازشی رایانه شخصی به اتمام برسند، نتایج در قالب افت فریم‌های وحشتناک، لگ، استاتر و … در بازی‌های رایانه‌ای قابل مشاهده می‌باشند).

یکی از اشتباهات رایجی که مصرف‌کنندگان سیستم‌عامل ویندوز ۱۰ در رابطه با حالت بازی مرتکب می‌شوند نحوه طراحی و توسعه و عملکرد آن می‌باشد. اغلب کاربران به دلیل عنوان اختصاص یافته به ویژگی فوق انتظار دریافت پرفورمنسی خالص را در قالب افزایش چشمگیر تعداد فریم‌های نمایشی در یک ثانیه (FPS) دارند، اما واقعیت امر آن است که قابلیت معرفی شده در این رابطه معجزه‌ای را از خود به نمایش نگذاشته و تنها با اولویت‌بندی منابع پردازشی سخت‌افزاری پایداری و روانی بازی رایانه‌ای در حال اجرا را تضمین می‌کند؛ در حقیقت بررسی‌های اولیه به عمل آمده از جانب برخی از رسانه‌های مختلف حاکی از آن می‌باشند که بهبود‌های انجام پذیرفته در عملکرد بازی‌های رایانه‌ای هنگامی‌که مکانیسم Game Mode فعال می‌باشد بر روی رایانه‌های شخصی رده گران قیمت و برخوردار از منابع پردازشی فراوان آن‌چنان قابل لمس نبوده و تغییرات هنگفتی را با خود به ارمغان نمی‌آورد. همان‌طور که پیشتر نیز گفته شد افت فریم‌های شدید و بروز لگ و استاتر زمانی پدیدار می‌گردند که منابع پردازشی رایانه شخصی به اتمام رسیده و توسط دیگر برنامه‌های موجود مورد استفاده قرار بگیرند، اما هنگامی‌که رایانه از منابع کافی، حتی در صورت دسترسی توسط دیگر نرم‌افزارهای موجود بهره‌مند می‌باشد، کاهش پرفورمنس و عملکرد دیگر آن‌چنان مشهود نیست. بررسی دیگری که بر روی یک لپتاپ فاقد سخت‌افزار کارت گرافیک مجزا انجام پذیرفته است نشان از آن دارد که مکانیسم نامبرده بهبودی ۱۰ درصدی را در پرفورمنس برخی از بازی‌های رایانه‌ای سنگین و نیازمند منابع پردازشی شدید ایجاد کرده است.

مکانیسم Game Mode همان‌طور که پیشتر نیز اشاره شد به‌منظور فراهم آوردن تجربه‌ای روان و پایدار طراحی یافته است. همان‌طور که می‌دانید موتورهای بازی‌سازی حال حاضر از فاکتورهای فراوانی در بهبود راندمان کاری سیستم و رایانه شخصی برخوردار بوده و الگوریتم‌های اولویت‌بندی برنامه‌های پردازشی سیستم‌عامل به‌صورت پیش‌فرض در بطن آن‌ها تعبیه یافته است، اما وجود پایانه‌ای در مقصد (منظور از پایانه قابلیت Game Mode می‌باشد) با بهره‌مندی از عملکردی مشابه مهر تضمین دیگری بر بهینه‌سازی منابع پردازشی و حفظ پایداری بازی‌های رایانه‌ای می‌باشد.
آن دسته از افرادی که به دنبال دریافت تعداد فریم‌های نمایشی بیشتری می‌باشند بهتر است راه‌حل‌های دیگری نظیر ارتقاء سخت‌افزارهای رایانه‌ای و یا اورکلاک را مورد نظر خود قرار دهند.

چگونه مکانیسم Game Mode را فعال کنیم؟
قابلیت معرفی شده به دلیل نحوه طراحی و توسعه به‌صورت کاملاً خودکار در بازی‌های رایانه‌ای که مستقیماً از طریق Store مایکروسافت تهیه گشته‌اند فعال می‌شود، اما از آنجایی بسیاری از کاربران خدمات خود را از شبکه‌های قدرتمند و بزرگی نظیر استیم، اورجین و … دریافت می‌کنند، لذا فعال‌سازی دستی آن در این‌گونه موارد باید انجام شود.
برای این منظور هنگامی‌که بازی رایانه‌ای مربوطه اجرا شده است یک مرتبه کلیدهای ترکیبی Windows + G را فشرده و سپس از طریق نوار نمایان گردیده بر روی ورودی Settings کلیک کنید (درصورتی‌که گزینه نامبرده در بطن نوار به چشم نمی‌خورد کافی است منوی تنظیمات بازی رایانه‌ای را گشوده و سپس حالت نمایش را از تمام صفحه (Fullscreen) به پنجره‌ای (Windowed) تغییر دهید).
پس از ورود به بخش تنظیمات ابتدا به سربرگ General مراجعه کرده و سپس گزینه Use Game Mode for this game را فعال کنید.
اکنون نوار تنظیمات ویندوز را بسته و سپس به‌صورت عادی به ادامه روند بازی بپردازید (درصورتی‌که نحوه نمایش را پیشتر به حالت پنجره‌ای تغییر داده‌اید اکنون می‌توانید آن را به وضعیت پیشین بازگردانی کنید). تغییرات انجام پذیرفته در قالب نمایه‌هایی در زیر لایه‌های ویندوز ذخیره‌سازی شده و مکانیسم مذکور به‌صورت خودکار در هنگام اجرای مجدد عنوان مربوطه فعال می‌شود.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text