img

اطلاعات خود را بازیابی کنید…

/
/
/

این صحنه را تصور کنید: بدترین اتفاق برای شما رخ داده است. هرچیزی که برای شما مهم بوده پاک شده است. شما بر روی پیام های خطا و یا فایل های مشکوکی کلیک کرده اید. شما بر روی چیزی کلیک کرده اید که نباید کلیک می‌کردید. شما از روی عادت خود سطل زباله خود را نیز خالی کرده اید و به کودکان اجازه داده اید که به PC شما دسترسی داشته باشد.

حالا تصاویر شما از بین رفته اند، اسناد شما با خاک یکسان شده اند، آن دسته از فیلم های ارزشمند خانوادگی شما محو شده اند. ویندوز شما آخرین نفس های خود را کشیده است. همه چیز گم شده است.
به جز این که این اتفاقات لزوماً هم برای شما پیش نمی آیند. داده ها و اطلاعات شما این عادت را دارند که گم می‌شوند. و اگر شما خیلی خوش شانس و خیلی مراقب باشید، می‌توانید-در یک سناریوی فرضی-همه را، یا اکثریت داده های خود را بازگردانید. توجه کنید که ما قصد نداریم که در مواردی مانند خرابی هارد درایو یا صدمات فیزیکی هارد کمک زیادی را به شما کنیم، پس اگر شما سهواً و ناخواسته یک ولتاژ ۱۲۰ ولت را به کارت SSD خود وارد کرده اید، یا این که لپ تاپ خود را در وان حمام رها کرده اید، پس بهتر است آن ها را به یک مرکز تخصصی بازیابی داده ها ببرید تا شاید به شما کمک کنند.
اگر شما نمی توانید این چیزها را تصور کنید، و به نظر می‌رسد که همه چیز از بین رفته است، بلافاصله از کامپیوتر خود استفاده نکنید، و این مقاله را بخوانید. و اگر همه چیز خوب به نظر می‌رسد، به هر حال این مقاله را بخوانید. شاید چیزهایی را از این متن یاد بگیرید که یک روز به شما کمک کند، و ما به شما کمک می‌کنیم تا با ابزارهایی آشنا شوید که هر کاربر حرفه‌ای کامپیوتری باید در جیب عقب خود برای روزهای بحرانی داشته باشد.
و نگران نباشید- ما این امر را نیز در نظر گرفته ایم که ممکن است ویندوز زیر بار خودش از هم پاشیده باشد، و فشار رندر کردن داده های شما باعث این اتفاق شده باشد، اما در غیر این صورت این داده ها غیر قابل دسترسی هستند. با دسترسی پیدا کردن به هارد درایو خود از یک سیستم عامل دیگر، شما قادر خواهید بود تا اطلاعات خود را باز گردانید. و اگر شما برخی از اعمال پزشکی قانونی را بر روی درایوهای خود انجام دادید و دیدید که سالم هستند، بهتر است برخی از فایل های قدیمی را از روی فلش USB پاک کنید و کار را ادامه دهید.
قبل از این ما حتی به هر نوعی از بازیابی داده ها فکر کنیم، باید بدانیم که این داده های چگونه بر روی درایوهای ما ذخیره می‌شوند. هر شرایطی که برای شما به وجود می‌آید متفاوت از دیگر شرایط است، و البته ما یک نگاه کاملاً ابتدایی را به فرمت کردن NTFS در این جا می‌اندازیم: اگرچه با داشتن نرم افزار مناسب شما قادر خواهید هرگونه داده‌ای را بازیابی کنید، ولی فایل های سیستمی به طریق متفاوتی از هم عمل می‌کنند.
درایو شما به چند افراز تجزیه شده است. این افرازها در واقع افراز فیزیکی نیستند-یک بخش یا قطاع از بیت های درایو هستند که به صورت پیوسته از هم جداشده اند تا حجم های جداگانه‌ای را برای درایو تعریف کنند. اطلاعات مربوط به این حجم ها-اندازه، موقعیت بر روی درایو، و غیره-در جدول افراز (Partition Table) ذخیره شده است، که در کنار گزینه Master Boot Record (MBR) در اولین قطاع های درایو قرار گرفته است. MBR زمانی قابل دسترسی است که شما PC خود را بوت (Boot) کنید، آنگاه BIOS مسیر این گزینه را به شما نشان خواهد داد.
هر یک از این قطاع ها به صورت غیرقابل دیدن به بخش های مختلفی تجزیه شده اند. جدول فایل اصلی (Master File Table) مهمترین بخش از این بخش ها می‌باشد. این یک پایگاه داده است که متشکل از اطلاعاتی در مورد فایل و پوشه های شما بر روی درایو، نشانه های بر روی آنها، و در برخی موارد، کل فایل ها (در صورتی که کمتر از ۵۱۲ کیلوبایت باشند) می‌باشد. قبل از MFT یک بخش بوت وجود دارد، که اطلاعات مشخصی را در مورد حجم-مهم تر از همه این اطلاعات، این قسمت به مکانی که MFT در آن قرار دارد اشاره می‌کند-در خود دارد و اگر این افراز به عنوان یک افراز اصلی (primary) فعال و طراحی شده باشد، NTldr را لود می‌کند تا فرآیند بوت را شروع کند. همان بخش نیز خود در انتهای حجم مورد نظر کپی می‌شود، و در صورتی که اولی معیوب شود، این کپی از آن مورد استفاده قرار می‌گیرد.
بخشی بین این بخش های کوچک اطلاعات مربوط به فایل های سیستمی وجود دارد-چیزهایی که MFT به آن ها اشاره می‌کند. این ها فایل های شما هستند. زمانی که شما یک درایو NTFS تازه را ایجاد می‌کنید، این فایل ها به صورت کاملاً منظم در آن ذخیره می‌شوند؛ و بعد از چند ماه یا چند سال گذشتن از طول عمر درایو، این فایل ها در واقع وجود نخواهند داشت. فایل ها در درون هر فضایی که MFT به عنوان خالی تعریف کرده باشد ذخیره می‌شوند، و در حالی که سیستم به خوبی با این فایل ها رفتار نکند و به آن ها آسیب بزند، معمولاً نیاز دارد که فایل های شما را جدا کند، و آن ها را در ناحیه های خالی دیگر پخش کند، و مرجع مربوط به هر یک از این فایل ها را در MFT قرار دهد. به همین دلیل است که درایوهای مکانیکی تمایل به کندتر شدن دارند؛ هد مربوط به دیسک ها باید در اطراف درایو بچرخد تا به تک تک بیت های مربوط به چیزی را که قصد لود کردن آن را دارید برخورد کند. حافظه های SSD این مشکل را ندارند، زیرا آن ها می‌توانند بین این بخش ها به صورت لحظه‌ای و فوری حرکت کنند.

چگونه در امان باشیم؟
این صحبت ها برای شما به چه معنی هستند؟ در واقع، این را در نظر داشته باشید: زمانی که ویندوز یک فایل را پاک می‌کند، هیچ کاری را با داده های فایل سیستمی ندارد. ویندوز تنها مرجع موجود در MFT را خراش می‌دهد، و فضای فایل مورد نظر را به عنوان «خالی» نامگذاری می‌کند. این داده ها هنوز همانجا هستند، و تقریباً چیزی از آن ها کم نشده است. حال اگر MFT بعد از این ماجرا بخواهد یک فایل جدید را در همان فضای خالی ذخیره کند چه اتفاقی می‌افتد؟ همه یا بخشی از این داده های حذف شده از بین خواهند رفت.
این یعنی اولین قدم برای هر نوع بازیابی داده‌ای (نکته‌ای که ما می‌خواهیم به شما گوش زد کنیم) این است که کاری را که می‌خواهید انجام دهید متوقف کنید، و درایو را خاموش کنید. این ریسک را نکنید که هیچ داده‌ای به صورت ناخودآگاه بر روی هم نوشته شوند (overwritten)، زیرا اگر می‌خواهید این اطلاعات را برگردانید، باید دست به آن ها نزنید. معمولاً، شما دستگاه خود را با استفاده از روش مرسوم خاموش کردن ویندوز، خاموش می‌کنید، که اگر مشکل شما مربوط به سخت افزار است و ربطی به خراب شدن فایل های سیستمی شما ندارد، این روش بهترین روش برای شما می‌باشد. این یعنی هدهای درایو شما (اگر درایو شما هد داشته باشد) به صورت مناسب و کاملاً از صفحه دیسک درایو جدا شده اند، و هر عملیات نوشتنی به صورت مناسب کامل شده است، بنابراین از فاسد کردن فایل ها خودداری کرده اید.
اما در این جا یک مشکل وجود دارد: اگر ویندوز شما در حال آپدیت شدن است، خاموش کردن به روش عادی لزوماً این مجوز را به مایکروسافت می‌دهد تا شروع بر روی هم نوشتن بایت های ارزشمند درایو شما با سیستم عامل کند و برنامه در آن ها فایل هایی را ایجاد می‌کند، حداقل در شرایط معمولی، این کار کمک کننده نیست. پس اگر می‌خواهید از طریق Start menu سیستم خود را خاموش کنید، و زیرنویس ‘and update’ را مشاهده کردید، وقت آن است که کاری را انجام دهید که ما معمولاً هرگز آن را توصیه نمی کنیم: فرآیند را قطع کنید. حتی دکمه Power خود را نیز برای ۱۰ ثانیه نگه ندارید-برق را از روی دیوار قطع کنید، دکمه مربوط به منبع تغذیه برق را خاموش کنید، یا اگر می‌توانید باتری را خارج کنید. دفعه بعدی که می‌خواهیم از این درایو استفاده کنیم، معمولاً در حالت read-only (فقط خواندنی) قرار خواهد داشت، که باعث از بین رفتن اکثر ریسک ها روی داده های شما می‌شود.

آماده‌سازی‌های حیاتی
چه مشکلی وجود دارد؟ ما با اطمینان این را نمی دانیم. ولی شما باید بدانید. ساختار درایو شما به گونه‌ای است که چند مشکل بالقوه و احتمالی را می‌تواند داشته باشد-MBR، جدول افراز، MFT، یک مشکل مربوط به بدسکتور شدن در ناحیه ذخیره سازی-و باید گفت که این مشکلات می‌توانند از جمله مشکلات مکانیکی، مشکل مربوط به کنترل گر درایو در مادربورد، یک حمله بدافزاری، یا یک تخریب گر فایل ها باشند. ما خطاهای بشری را در ادامه توضیح می‌دهیم. هم اکنون، ما باید به افرادی که هنوز کار احمقانه‌ای را انجام نداده اند کمک کنیم.
اگر شما یک ماشین اهدا کردن دارید می‌توانید درایوی را به سیستم اضافه کنیم و آن را به عنوان درایو ثانویه تعریف کنید، این کار ایده آلی است. اگر شما در این حد پولدار نیستید، باید انگشت خود را به سمت فایل هایی در سیستم خود ببرید که تحت تاثیر هیچ بدافزار مخربی در سیستم شما قرار نگرفته اند. فعلاً سیستم خود را خاموش نگه دارید. در هر شرایطی، یک درایو خارجی (اکسترنال) به صورت آماده داشته باشید تا بتوانید تمامی فایل های بازیابی شده را در آن بریزید، و بدانید که ممکن است نیاز باشد بعد از این کار برخی پاکسازی ها را انجام دهید.
حال، به ماشین دوم خود برگردید. اگر شما این متن را می‌خوانید و تا کنون هیچ اطلاعاتی را از دست نداده اید، بازهم این راهنمایی را تا آخر بخوانید: همانطور که هر انسان عاقلی می‌داند، شما همیشه باید آماده باشید. بر روی ماشین دوم خود، نسخه x86 از برنامه System Rescue CD را از سایت www.system-rescur-cd.org دانلود کنید، و آن را بر روی یک CD یا یک فلش USB رایت کنید. بسیاری از برنامه های نجات محور از این قبیل نیز برای سیستم عامل لینوکس وجود دارند، اما این برنامه-که دارای رابط کاربری زشت با متن های بدی است-مورد علاقه ما می‌باشد.

بازیابی افراز
حال وقت آن رسیده است که برخی چیزها را بازگردانیم. درایو اکسترنال خود را به سیستم وصل کنید، و ماشین خراب شده خود را از برنامه Rescue CD بوت کنید. شاید نیاز باشد که به منوی UEFI بروید و قبل از انجام هر کاری گزینه Secure Boot را غیرفعال کنید. حال گزینه Return to boot را با همان گزینه های پیش فرض آن بزنید، تا مستقیماً شما را به Command Prompt هدایت کند. حال مهم ترین مقدمه این است که ما نیاز به هیچ زیبایی گرافیکی برای انجام این کارها نداریم. شاید شما یک پیشنهاد را مبنی بر این که درایو خود را در این جا باز کنید مشاهده کنید-ولی این کار را انجام ندهید. این یک دام برای کاربران جوان است؛ اگر جدول افراز شما پر شده است باید ابتدا بر روی دیسک خام کمی کار کنید. پس عبارت ‘testdisk’ را تایپ کنید تا بتوانید نگاهی را به سخت افزار متصل شده به سیستم خود بیاندازید. در مورد ایجاد شدن یک فایل log در این مرحله نگران نباشید.
ابتدا به شما لیستی از تمامی دستگاه های ذخیره سازی وصل شده به سیستم داده خواهد شد-اگر خوش شانس باشید، درایو معیوب خود را مشاهده خواهید کرد. اگر این درایو را مشاهده نکردید، می‌توانید با امنیت کامل تشخیص دهید که درایو شما دارای مشکل فیزیکی است: یعنی یک کابل قطع شده است، برق درایو قطع شده، یا کنترل گر درایو شما آتش گرفته است. با این فرض که در این لیست شما درایو خود را مشاهده کرده اید، یک یادداشت را از طراحی آن (sda, sdb, و غیره) بردارید تا در صورت نیاز بعداً از آن استفاده کنید. اطمینان حاصل کنید که این درایو انتخاب شده است، و Return را بزنید، اگر درایو شما عجیب و غریب نیست، نوع افراز Intel را برای آن انتخاب کنید. حال گزینه Analyse را انتخاب کنید. یکی از دو اتفاق زیر خواهد افتاد: اگر درایو شما سالم باشد، این گزینه جدول افراز را پیدا می‌کند، و افرازها را برای شما لیست خواهد کرد-بازهم توجه کنید، از این لیست و درایوهای خارجی که به سیستم وصل کرده اید یک یادداشت برای خود داشته باشید. اگر جدول افراز برای درایو معیوب شما وجود نداشت یا آسیبی دیده بود (TestDisk به دنبال یک بایت مشخص در نقطه خاصی بر روی درایو می‌گردد تا این مشکل را پیدا کند)، شما می‌توانید گزینه Quick Search را انتخاب کنید تا درایو شما را اسکن کند. اگر خوش شانس باشید این جستجو چیزی را پیدا خواهد کرد، و شما گزینه‌ای را برای بازیابی جدول افراز در اختیار خواهید داشت. اگر نه، شما می‌توانید یک اسکن عمیق تر را انجام دهید، که زمان زیادتری را نیاز دارد؛ این کار مدت زمان زیادی طول می‌کشد، و بر روی درایو معیوب، تاکید دارد اما اگر شما هیچ راه دیگری را ندارید، قطعاً انجام این کار ارزش خود را دارد.

متصل کردن درایوها
با داشتن یک جدول افراز سالم، درایو شما در وضعیت مناسبی قرار دارد تا بتوانید با آن کار کنید-حال شما می‌توانید به دنبال شکار کردن فایل های خود باشید. ابزار TestDisk دارای یک برنامه همراه به نام Photorec است، نامی که دیگر به روز نیست-این ابزار تنها عکس ها را بازیابی نمی کند، بلکه انواع فایل ها را با انتخابی به تعداد ۴۸۰ می‌تواند بازیابی کند. اما قبل از این که ما از این برنامه استفاده کنیم شما باید درایو ثانویه خود را باز کنید تا مسیری را به این برنامه بدهید تا فایل های شما را به آن جا ارسال کند. بالا آوردن یک درایو، لزوماً فرآیند مربوط به وصل کردن افرازی از درایو شما به یک فایل لینوکس است-به طور قطع هر چیزی در لینوکس یک فایل است-و به لینوکس گفته می‌شود که دقیقاً چگونه باید به آن درایو دسترسی داشته باشد.
با این فرض که درایو پشتیبان شما با NTFS فرمت شده است، ما می‌توانیم از برنامه‌ای به نام ntfs-3g برای باز کردن آن استفاده کنیم. ابتدا، یک نقطه اجرا را ایجاد کنید-مسیر مربوط به پوشه‌ای که نماینده درایو شما است-و این کار را با تایپ کردن mkdir/mnt/ntfs در Prompt انجام دهید. سپس (با جایگزینی ‘sdb’ با طراحی افرازی که شما قبلاً از آن یادداشت برداری کرده اید) عبارت ‘ntfs-3g/dev/sdb1/mnt/ntfs’ را تایپ کنید تا بین این دو مکان لینک ایجاد کنید، و به یاد داشته باشید که درایو پشتیبان شما هم باید در وضعیت خوبی قرار داشته باشد و به خوبی کار کند-اگر عبارت ntfs-3g مشکلاتی مانند خطاهای NTFS یا بدسکتور بودن را پیدا کرد، درایو شما را مجبور به قرار گرفتن بر روی فقط خواندنی (read-only) می‌کند. حال وقت استفاده کردن از Photorec رسیده است. برای باز کردن آن عبارت ‘photorec’ را در prompt تایپ کنید.

بازیابی فایل
این بخش اصالت بازیابی فایل ها را بیان می‌کند. برنامه Photorec از دانش فنی در مورد آناتومی افراز و بایت های دقیقی که این فایل ها را تشکیل داده اند استفاده می‌کند تا در درایو شما جستجو کند و به صورت خودکار فایل های گم شده یا فاسد شده را از آن بیرون بکشد. و در حالی که رابط کاربری این برنامه بسیار زشت است، ولی موثرترین ابزار در این زمینه است. زمانی که شما این برنامه را اجرا کردید، درایو مورد نظر خود را انتخاب کنید (این برنامه فقط در حالت read-only کار می‌کند، پس امن است)، افرازی که قبلاً در مورد آن یادداشت برداری کرده اید را انتخاب کنید، و گزینه Search را انتخاب نمایید. برنامه Photorec تقاضای یک مکان و مسیر می‌کند که فایل های بازیابی شده خود را در آن قرار دهد-در درخت فایل لینوکس بگردید تا نقطه اجرایی را که قبلاً ایجاد کرده ایم پیدا کنید، و پوشه‌ای را بر روی درایو خود در صورت آماده بودن آن، انتخاب نمایید. زمانی که این کار را انجام دادید کلید C را فشار دهید. حال این برنامه به دنبال تمامی فایل های پاک شده، خراب شده، یا فایل های ناکامل خواهد گشت و بیشترین تلاش خود را انجام می‌دهد تا به صورت کامل این فایل ها را بازیابی کند-حوصله داشته باشید زیرا این کار مدتی زمان می‌برد. بعد از اتمام این کار، شما باید همه یا اکثریت فایل های خود را در این مسیر مشاهده کنید.
راه های ساده تری هم برای این کار وجود دارند. شما می‌توانید در همان ویندوز بمانید و سعی در اجرا کردند نسخه پرتابل Recuva محصول کمپانی Piriform از طریق یک حافظه USB کنید (دانلود از سایت www.piriform.com/recuva/builds)، که این برنامه دارای یک رابط کاربری زیبا و گزینه‌ای برای انتخاب دقیق چیزی که گم کرده اید می‌باشد، و نیازی نیست که همه چیز را در یک مسیر بازیابی کپی کنید، اما این برنامه بیشتر محدود به فایل هایی است که به طور تصادفی حذف شده اند، و اگر شما مشکلی مربوط به بدافزارها داشته باشید، این برنامه به درد شما نمی خورد. این ها هم از جمله روش های بی فایده هستند-برای نمونه، شما می‌توانید از partimage (که در بخشی از برنامه System Rescue CD وجود دارد) استفاده کنید که به صورت بیت به بیت درایو شما را کپی می‌کند، و آن ها را برای تحلیل های بعدی نگه می‌دارد. راهنمای مربوط به استفاده از این گزینه را در www.partimage.org/Main_Page مشاهده کنید-شما می‌توانید عکس را فشرده کنید، و آن را در درایو به صورت کم حجم ترین ذخیره کنید، و بعداً اگر به مشکل سخت افزاری شک داشتید، این فایل ایمیج را بازیابی کنید.
برنامه System Rescue CD دارای یک فایده دیگر هم هست. اگر خود ویندوز نیز روحیه خود را از دست داده بود، و دسترسی شما را به فایل هایی که به خوبی بازیابی شده اند قطع کرده بود، شما می‌توانید هر دوی درایوهای پشتیبانی و اصلی را باز کنید، و آن ها را به صورت مستقیم کپی کنید.

از گم شدن اطلاعات خود جلوگیری کنید
عقل سلیم حکم می‌کند که از قانون سه تایی پیروی کنیم (سه کپی از داده های خود داشته باشید و حداقل دو تا از آن ها در یک سیستم و یکی از آن ها را خارج از این سیستم نگه داری کنید) و منطقی این است که تا جایی که می‌توانیم به این قانون نزدیک تر شویم. شروع به کپی کردن از فایل های مهم خود کنید و این کپی ها را بر روی یک سرویس پشتیبان کلاد مانند CrashPlan ذخیره کنید یا از یک درایو خارجی برای نگه داشتن این این کپی ها استفاده نمایید. ولی مجدداً کپی کردن بر روی همان درایو خود ولی بر روی افراز دیگری کار مناسبی نیست-سعی کنید آن ها را بر روی یک درایو فیزیکی دیگر که به سیستم شما وصل است کپی کنید. شاید مجبور باشید که یک PC جدید خریداری کنید، اما این کامپیوتر فایل های شما را نداشته باشد، پس این کار برای شما ارزش دارد.
بهترین کار استفاده از یک فرآیند خودکار است-برای این کار نیز می‌توانید از ابزاری مانند CrashPlan استفاده کنید-زیرا این سرویس فایل های مهم و حیاتی را زمانی که شما از آن ها در دستگاه خود استفاده نمی کنید برمی دارد، و اطمینان حاصل می‌کند که آن ها در جای دیگری مانند حافظه کلاد کپی شده اند تا در روز بحران نگران چیزی نباشید. اگر نمی خواهید هزینه‌ای را برای خرید اشتراک در این سرویس پرداخت کنید، می‌توانید فایل های کم حجم را به صورت رایگان با استفاده از سرویس های رایگانی مانند Google Drive یا Microsoft OneDrive در فضای ابری ذخیره کنید، اما قبل از این کار باید فایل ها و پوشه های خود را سازماندهی کنید، تا بتوانید در زمان های مورد نیاز از آن ها استفاده کنید. اگر می‌خواهید یک گام بیشتر بردارید، و روش پشتیبان گیری خود را شخصی سازی کنید، آنگاه برنامه لینوکس به نام rsync را بررسی کنید، که این برنامه دارای یک بسته بندی کننده ویندوز به نام DeltaCopy است، که قطعاً با این نحوه کاربرد شما بهتر از این برنامه را پیدا نخواهید کرد.

بازیابی را متوقف کنید
حال اگر فایل های حذف شده‌ای در این فرآیند وجود داشته باشند که شما دوست داشته باشید به صورت حذف شده باقی بمانند، و از لیست بازیابی شما کنار گذاشته شوند، چه می‌کنید؟ شما می‌توانید از اندک دانش خود در مورد ذخیره سازی استفاده کنید تا نحوه زدودن اطلاعات قدیمی را یاد بگیرید-بهترین راه برای اطمینان حاصل کردن از این که اطلاعات شما از بین قدیمی ها بازیابی نمی شوند این است که اطمینان حاصل کنید که فضای خالی مورد نظر در درایو شما با فایل های دیگری جایگزین (overwritten) شده است. شما می‌توانید تا زمانی که درایو شما پر نشده است اطلاعات را بر روی آن ذخیره کنید، اما این دیوانگی است. بهتر است که از ابزار حذف کردن امن استفاده کنید.
در این جا شما چند انتخاب دارید، اما ما تمایل داریم که برنامه Eraser را به شما معرفی کنید، پس از این برنامه استفاده کنید تا بتوانید تنها با انداختن و رها کردن فایل های خود در این برنامه، این فایل ها را پاک کنید، یا حتی می‌توانید فضاهای استفاده نشده در افراز خود را نیز مشاهده کنید، و این الگوریتم را برای آن پیاده کنید تا این قسمت را پاکسازی کند و هیچ داده‌ای دیگر در این فضا وجود نداشته باشد.
اگر شما واقعاً می‌خواهید که از شر همه داده های موجود بر روی درایو خود خلاص شوید-مثلاً اگر قصد خالی کردن یا فروختن درایو خود را دارید-برنامه System Rescue CD دارای ابزاری به نام Wipe است که یک حذف کامل و شامل را به این طریق انجام می‌دهد که بسیاری از فایل های تکراری را بر روی هم overwrite می‌کند. یا اگر سخت افزار برای شما مهم نیست، و شما کاملاً از آن ناامید شده اید و می‌خواهید آن را دور بیاندازید، کاری را کنید که زمانی Maximum PC انجام داد: یک چکش را بردارید و آن درایو را له کنید. اما قبل از این کار به عواقب آن نیز فکر کنید.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text