img

ارتقای لنز دوربین های عکاسی

/
/
/

آیا شما دوربین SLR یا CSC دارید و هنوز هم از کیت های لنز استفاده می کنید؟  در این مقاله به شما نشان داده می شود که چطور با ارتقای لنز عملکرد عکاسی بهبود می یابد.

اگر شما علاقه زیادی به عکاسی دارید، شانس این را دارید که صاحب دوربین SLR و یا دوربین فشرده (CSC) شوید. این دوربین‌ها از مزایای بیشتری نسبت به تلفن‌های هوشمند برخوردار هستند که از آن جمله می توان به ارگونومی راحت، کنترل‌های دارای بازخورد، یک منظره یاب بزرگ، عملکرد برتر و گامی بزرگ در کیفیت تصویر اشاره کرد.
این دوربین‌ها همچنین توانایی تغییر لنز را دارند. در حالی که داشتن یک لنز کارآمد برای شما همه کارها را انجام می دهد، بهتر است لنزی را داشته باشید که برای چالش عکاسی خاصی که بر روی آن کار می کنید برتری داشته باشد.
به طور نمونه لنزی از یک کیت که دارای بزرگنمایی سه برابر و دریچه دیافراگم نسبتا روشن و با حداکثر مقدار F/3.5-5.6 ، بسیار غیر قابل انعطاف است.
لنز‌های دیگر، سایر موارد خاص همانند زاویه دید باز، telephoto، ماکرو، دریچه دیافراگم عریض، شیب و حرکت و همچنین fisheye را پوش می دهند. برخی از آنها دارای پایداری تصویر و برخی دیگر برای فشرده سازی ساخته شده اند. همچنین برخی از لنزهای دیگر نیز برای محدود کردن بزرگنمایی بزرگ استفاده می شوند و سایر لنز‌ها نیز قابلیت بزرگنمایی را ندارند.
قیمت این لنزها از محدوده ۸۰ یورو تا ۱۵۰۰۰ یورو و فراتر از آن می باشد. جمع آوری این لنزها می تواند هزینه زیادی را داشته باشد اما این لنزها می تواند ارزشی بیشتر از دستگاه دوربین عکاسی داشته باشد و در صورت خرید دوربینی بهتر می توانید این لنزها را مورد استفاده قرار دهید.
در این مقاله، انواع لنزهای موجود و کارآیی آنها شرح داده شده وبه مقدار هزینه ای که باید برای آنها صرف کنید نیز اشاره می شود.
اگر شما از لنزهای کیت دوربین استفاده می کنید، در اینجا نکاتی در مورد ارتقا گفته می شود تا بتوانید از پتانسیل واقعی دوربین نهایت استفاده را ببرید.

پیشنهادهایی در ارتباط با رابط لنز
گام اول این است که مطمئن شوید لنزی را انتخاب می کنید که در دوربین شما قابل استفاده است. این بدین معنی است که دوربین و لنز با توجه به رابط لنز، باید با همدیگر تناسب داشته باشند اما در برخی موارد رابط‌های تطبیق دهنده ای برای لنز‌ها نیز وجود دارد و به شما اجازه ترکیب و مطابقت را می دهد. در صورتی که شما نیازهای خاصی داشته باشید، بهتر است که رابط یکسانی را برای لنز و دوربین در نظر بگیرید.
لنزهای SLR برای دوربین‌های کانن، نیکون، پنتاکس و سونی وجود دارد و هر کدام از این لنزها از رابط‌های خود بهره می برند. برای اینکه بتوانیم این رابط‌های SLR را از رابطهای دیگر تشخیص دهیم، از طریق نام مشخصی که برای هر کدام از این لنزها وجود دارد می توانیم این کار را انجام دهیم.
برای نمونه می توان به Canon EF Nikon F , Pentax K , Sony A , Sony Alpha اشاره کرد. سونی ضمن خرید شرکت Minolta ، رابط لنزی را که در اولین دوربین SLR در سال ۲۰۰۶ عرضه شد را نیز پذیرفت. به همین دلیل رابط Sony A دقیقا همانند رابط Minolta می باشد. اگر شما به دنبال دوربین‌های دست دوم هستید، این نکته را می بایست در نظر بگیرید که رابط‌های کمتر شناخته شده و متفاوتی همانند Sigma SA , Leica R و Pentax 645 در قالب متوسط وجود دارد که در این مقاله در مورد این لنزها صحبت نمی شود .
اگر تنها لنز برای دستگاه شما مناسب است و بر روی آن قرار میگیرد دلیل بر این نیست که این لنز به طور حتم می تواند مورد استفاده واقع شود. برای مثال، کانن برای دوربین‌های SLR با سنسور کوچک و Full-frame از لنز EF استفاده می کند. سنسور کوچک از سنسور Full-frame کمی ریزتر است و از این رو هر لنزی که برای سنسور Full-frame طراحی شده است، به خوبی بر روی دوربین SLR با سنسور کوچک نیز قابل استفاده است. این سنسور نور را فراتر از لبه‌های خود متمرکز می کند و بنابراین آسیبی به این قطعه وارد نخواهد شد.
با این حال لنزی که برای دوربین‌های SLR با سنسور کوچک طراحی شده است نمی تواند تصویری را ایجاد کند که یک سنسور Full-frame را پر کند. برخی از دوربین‌های Full-frame این لنزها را تشخیص می دهند و عمل تعویض خودکار را به سنسور کوچک انجام می دهند. در انتها باید گفت که تمام این گفته‌ها با هدف خرید دوربین SLR با ویژگی Full-frame بیان شده است.
نکته مثبت صاحبان دوربین‌های SLR با سنسور کوچک این است که این لنزها نسبت به لنزهای Full-frame دارای هزینه کمتری می باشند. به چند روش می توان لنزهای SLR متناسب با سنسورهای کوچک را تشخیص داد. کانن به لین لنزها رابط‌های EF می گوید. نیکون از اسامی FX برای سنسورهای Full-frame و از DX برای سنسورهای کوچک استفاده می کند. لنزهای SLR با سنسور کوچک مختص سونی دارای پیشوند DX هستند و لنزهای Full-frame پنتاکس با عنوان FA شناخته میشوند و همچنین برای لنزهای کوچک عنوان DA به کار می رود.

فرضیه تکامل
رابط‌های دوربین SLR در چند دهه مورد استفاده قرار گرفته است و در طی زمان تکامل یافته است. برای مثال، شروع به کار رابط Nikon F در سال ۱۹۵۹ بود و از این تاریخ به بعد، اتصالات الکتریکی متفاوتی برای کنترل تمرکز (focus) و دریچه دیافراگم به دوربین اضافه شده است. در اغلب موارد، دوربین‌ها و لنز‌ها با تکنولوژی‌های آینده و قدیمی سازگار و قابل استفاده هستند اما ممکن است در صورت عدم پشتیبانی لنز یا دوربین، ویژگی‌های زیادی را از دست بدهند. اگر چه این احتمال وجود دارد که برخی از لنزهای قدیمی به درستی کار نکند و یا به دوربین آسیب وارد کند. بنابراین قبل از اقدام به خرید، تحقیقات خود را انجام دهید.
نکته ای که ممکن است فریبنده باشید این است که لنز دوربین‌های Nikon جدید دارای موتور autofocus یکپارچه است و بنابراین دوربین‌های SLR متفاوت (D3400 , D5600 و نسخه‌های قبلی) از موتور autofocus داخل دوربین برای کنترل لنزهای قدیمی استفاده نمی کند. لنزهایی که دارای علامت AF-S، AF-I و یا AF-P هستند لنزهایی خوب به شمار می روند اما سایر لنزها نمیتوانند ویژگی autofocus را بر روی این دوربین‌ها ارائه دهند. به عنوان مثال می توان به دوربین Nikon 50mm f1.8 D AF با قیمت ۱۲۰ یورو اشاره کرد. می توان به جای این دوربین از نمونه جدیدتر و پیشرفته تر Nikon 50mm f1.8 G AF-S با قیمت ۲۰۰ یورو استفاده کرد. همچنین باید گفت که دوربین‌های SLR نیکون D7500 و نسخه‌های قبلی این مشکلات را به همراه ندارند.
دوربین‌های فشرده یا بدون آینه (Mirrorless) نسبتاً جدید هستند و بنابراین در استفاده از آنها مسائل سازگاری کمتری وجود دارد. اکثر تولید کندگان نیز رابط‌های بدون آینه خود را عرضه می کنند که به عنوان نمونه می توان از Canon EF-M ، Nikon 1، Fujifilm X و Pentax Q نام برد. سونی نیز از دو نسخه رابط E برای این امراستفاده می کند. لنزهایی که با عنوان E شناخته می شوند برای دوربین‌های بدون آینه کوچک مورد استفاده قرار می گیرند. درحالی که برای دوربین‌های بدون آینه Full-frame شما نیاز به لنزهای Sony FE دارید.
شرکت‌های Olympus و Panasonic برای ساخت اولین رابط بدون آینه دست به همکاری زدند و محصولی را با عنوان سه چهارم میکرو (M43) عرضه کردند. شما می توانید این محصول را با دوربینها و لنزهای مختلف مطابقت دهید و آن را به صورت ترکیبی استفاده کنید. نکته ای که باید در اینجا مد نظر قرار داد این است که تمام دوربین‌های Olympus M43 دارای ویژگی پایداری نوری تصویر (Optical Stabilisation) در داخل خود هستند. تعداد کمی از لنز دوربینهای Olympus دارای ویژگی پایداری تصویر در خود هستند ؛ این در حالی است که شرکت Panasonic تمایل بیشتری در به کار بردن ویژگی پایداری تصویر در لنزهای خود دارد و اغلب کمتر این ویژگی را در داخل دوربین به کار می برد. در نتیجه، ترکیب دوربین Panasonic و لنز Olympus ممکن است برای شما پایداری تصویر را فراهم نکند.
تولیدکنندگان دیگری نیز وجود دارد که برای تعداد از رابط ها، لنز تولید می کنند. Tamron و Sigma دو نام بزرگ در این زمینه به شمار می روند اما اسامی دیگری نیز همانند Samyang، Tokina و Voigtlander در این امر مشغول به فعالیت هستند. لنزهای Tamron و Sigma در مقایسه با لنزهای مشابهی از شرکت‌های Canon و Nikon کمی ارزان تر به شمار می روند و به طور کلی دارای کیفیت تصویر مورد قبولی هستند.

 

ارتقای لنز دوربین های عکاسی

درک مشخصات
نام لنز معمولاً به صورت تعدادی از اعداد و حروف نشان داده می شود. این اسامی برای افراد جالب نیست اما هنگامی که شما این اصطلاحات را درک می کنید به شما ذهنیت خوبی نسبت به این اسامی داده می شود. به عنوان مثال لنز Canon EF-S 18-135mm f3.5-5.6 IS USM را در نظر بگیرید. در مثال بالا می دانیم که این لنز توسط شرکت Canon ارائه شده است و حروف EF-S به ما میگوید که این لنز در دوربین‌های SLR با سنسور کوچک قابل استفاده است.
علامت ۱۸-۱۳۵mm در مثال، محدود طول کانونی را نشان می دهد. این محدوده، وضعیت بزرگنمایی یک لنز معین را مشخص می کند. در حالیکه بزرگنمایی ۷٫۵ برابر میزان بزرگ بودن محدوده را اطلاع می دهد، محدوده طول کانونی ۱۸-۱۳۵mm به شما وضعیت‌های بزرگنمایی مشخص و ارائه شده توسط لنز را می گوید. لنزهای ۱۸-۱۵mm و ۱۰۰-۳۰۰mm هر دو دارای بزرگنمایی سه برابر ولی بسیار متفاوت هستند. لنز ۱۸-۵۵mmm نسبتا دارای زاویه گسترده (wide-angle) می باشد اما لنز ۱۰۰-۳۰۰mm لنزی با طول کانونی بیشتر (telephoto) است.
فاصله کانونی را می توان به میدان دید افقی (FOV) تبدیل کرد. FOV زاویه ای از دید است که در آن لبه‌های چپ و راست فریم تشکیل می شود. به عنوان نمونه، فاصله کانونی ۱۸mm به شما میدان دید افقی ۹۰ درجه را می دهد. هر میزان که فاصله کانونی بیشتر شود، FOV نیز باریک تر خواهد شد. یک لنز ۵۰mm دارای FOV40 درجه است و لنز ۱۰۰mm معادل با ۲۰ درجه است و به همین ترتیب این توالی ادامه خواهد داشت. اگر چه که اکثر مردم با مقدارهای FOV مشکلی ندارند اما استفاده از فواصل کانونی راحت تر است واستفاده از یک فاصله کانونی مشخص برای بسیاری از افراد تبدیل به عادت خواهد شد.
حداکثر میزان دریچه دیافراگم مجاز در این لنز مقدار f3.5-5.6 است. در این مثال دو رقم وجود دارد زیرا حداکثر دریچه دیافراگم این لنز بستگی به طول کانونی دارد. بنابراین در این مثال، حداکثر دریچه دیافراگم در لنز ۱۸mm مقدار f/3.5 را دارد و در لنز ۱۳۵mm دارای مقدار f/5.6 خواهد بود.
دریچه دیافراگم اساساً اندازه روزنه ای در وسط لنز است که میزان نور عبوری را تعیین می کند. دریچه دیافراگم بزرگتر به معنای نور بیشتر است که در هنگام عکسبرداری در نور کم بسیار مفید واقع می شود. این بدان معنیست که شما می توانید از سرعت بیشر شاتر برای توقف حرکت و از سرعت ISO پایین تر برای کاهش نویز استفاده کنید.
دریچه دیافراگم بزرگتر همچنین عمق میدان باریکتر را فراهم می کند. در نتیجه سوژه عکس هنگام focus به وضوح دیده می شود ولی پیش زمینه و پس زمینه حالت محو شدگی و تاری دارد. عمق میدان باریک میتواند باعث لرزش درعکسهای پرتره شود و به همین دلیل است که مردم به جای استفاده از دوربین compact و یا تلفن هوشمند، از دوربینهای SLR و یا CSC استفاده کنند. استفاده از یک لنز اصلی به جای یک لنز از کیت، می تواند اثرات عمق میدان را تقویت کند.
عمق میدان تحت تاثیر اندازه سنسور، فاصله کانونی و همچنین فاصله تا سوژه موردنظر قرار می گیرد. برای فراهم شدن باریکترین عمق میدان، انتخاب یک سنسور بزرگ، دریچه دیافراگم باز و طول کانونی زیاد، سوژه اصلی خود را به نزدیکترین حالت ممکن در کنار لنز قرار دهید.

 

ارتقای لنز دوربین های عکاسی

بازی اعداد
اعداد دریچه دیافراگم کمی گیج کننده هستند زیرا عدد کمتر به معنی دریچه دیافراگم بزرگتر است. روش به خاطر سپردن این مسئله بدین صورت است که به علامت / در نوشته‌ها توجه داشته باشید. دریچه دیافراگم در واقع نسبت اندازه روزنه تقسیم بر فاصه کانونی است و به صورت کسر بیان می شود. بنابراین، f/8 و f/2 را ۱/۸ و ۱/۲ در نظر بگیرید. همانطور که ۱/۲ عددی بزرگتر از ۱/۸ است، دریچه دیافراگم f/2 نیز اجازه نور ورودی بیشتر را نسبت به f/8 می دهد.
مقدار دریچه دیافراگم با قطر روزنه ارتباط دارد، بنابراین دریچه دیافراگم f/2 دو برابر بزرگتر از f/4 است. اگرچه این روزنه دو بعدی است و دو برابر پهن تر و بلندتر محسوب می شود و در نتیجه چهار برابر نور بیشتر وارد لنز می شود. برای درک این موضوع یک آجر مربعی شکل را در نظر بگیرید. مربع بزرگتری با پهنای دو آجر و ارتفاع دو آجر، سر جمع تشکیل ۴ آجر را خواهد داد. یک بلوک ۴ در ۴ به ۱۶ آجر نیاز دارد. مقدار یکسانی از نور بر روی هر کدام از آجرها می تابد، بنابراین، دوبرابر شدن دریچه دیافراگم به معنی چهار برابر شدن شدت نور است.
اصطلاحاتی که در مورد نام لنز Canon به کار می رود شامل IS و USM است. IS مخفف کلمات Image Stabilisation به معنی پایداری تصویر است و با استفاده از سنسورهای حرکتی و حرکت دادن عناصر لنز، با لرزشهای دوربین هنگام عکسبرداری و فیلمبرداری مقابله می کند. این امر برای عکسبرداری در نور کم و عکسبرداری telephoto که در آن اجتناب از لرزش دوربین دشوار است، مورد استفاده واقع می شود. تولیدکنندگان دیگر نیز از اسامی متفاوتی برای سیستم پایداری استفاده می کنند که می توان از OSS سونی، OIS پاناسونیک و VR نیکون (Vibration Reduction) نام برد.
USM مخفف موتور اولتراسونیک است (UltraSonic Motor) و سیستم autofocus گرانقیمت Canon تلقی می شود. این سیستم سریعتر و بی صداتر از سایر طرح‌های دیگر عمل می کند. پیشوندها و پسوندهای متفاوت دیگری بر روی نام مدل لنز دیده می شود که نشان دهنده برتر بودن لنز و وجود ویژگی‌های اضافی در لنز است. علامت L بعد از عبارت دریچه دیافراگم بر روی لنز Canon به معنی محدوده حرفه ای آن است. پاناسونیک از نام تجاری لایکا برای لنزهای بهتر استفاده می کند درحالیکه فوجی فیلم علامت R را بر روی لنزهای برتر خود حک می کند. شما همچنین ممکن است علامت WR را بر روی بعضی از دوربین‌ها ببینید، این علامت نشان دهنده مقاوم بودن این لنز در مقابل تغییرات آب و هوایی است و یا با دیدن علامت ER (پراکندگی بسیار کم)، متوجه می شوید که این ویژگی به کاهش نورهای مصنوعی ناخواسته کمک می کند.
در اینجا چند علامت اختصاری و ویژگی مفید مرتبط با اصطلاحات بازاریابی شرح داده شد. در نهایت، به این نتیجه می رسیم که نوع رابط، طول کانونی و دریچه دیافراگم مهمترین مشخصات تلقی می شوند و پایداری نیز دارای اهمیت بسیار زیادی است و هنگامی که لنزهای مطابق با نیاز خود را بیابید می توانید در مورد بقیه مشخصات تحقیق کنید.

 

ارتقای لنز دوربین های عکاسی

تغییر توسط برش
اگر صاحب یک دوربین Full-frame هستید، درک فواصل کانونی برای شما نسبتاً آُسان می باشد. با این حال، بسیاری از دوربین‌های SLR و تقریباً همه دوربین‌های CSC از سنسوری استفاده می کند که از دوربین Full-frame کوچکتر است. این دوربین‌ها با عنوان cropped-frame شناخته می شوند زیرا سنسورهای کوچکتر این دوربین‌ها یک عکس Full-frame را برش می دهند.
این بدان معنی است که برای یک فاصله کانونی معین، مقدار FOV بر روی یک دوربین با سنسور کوچک در مقایسه با دوربین‌های Full-frame کوچکتر است. میزان کوچک بودن نیز توسط عامل برش (Crop Factor) سنسور تعیین می شود. دوربین‌های SLR نیکون DX دارای عامل برش ۱٫۵ برابر هستند، بنابراین رفتار یک لنز ۵۰mm همانند لنز ۷۵mm بر روی دوربین‌های Full-frame است (۵۰ x 1.5 = 75). سنسورهای M43 دارای عامل برش ۲ برابر هستند و بنابراین، رفتار یک لنز ۵۰mm همانند لنز ۱۰۰mm بر روی دوربین‌های Full-frame است.
هنگامی استفاده از دوربینهای Bridge و یا Compact باید به این نکته توجه داشته باشید که فاصله کانونی ذکر شده در آنها به مقادیر معادل با ۳۵mm تبدیل شده است. فاصله کانونی واقعی در دوربین‌های Bridge ممکن است در محدوده ۴٫۴-۲۱۸mm قرار بگیرد اما چون سنسور کوچک این دوربینها دارای عامل برش ۵٫۵ برابر هستند ،رفتار این لنز همانند یک لنز ۲۴-۱۲۰۰mm بر روی دوربین‌های Full-frame است و مشخصه ۲۴-۱۲۰۰mm نشان دهنده محدوده FOV برای ترکیب لنز و دوربین است.
لنزهای SLR و بدون آینه با استفاده از فاصله کانونی واقعی توصیف می شوند. بنابراین شما نیاز به تبدیل آنها به مقادیر معادل ۳۲mm دارید تا بتوانید درک درستی از FOV موجود داشته باشید.
برای این کار فاصله یا فواصل کانونی لنز را در عامل برش دوربین ضرب کنید. شما نیاز به انجام این کار در هنگام خرید دوربین دارید و لزومی ندارد که هر بار که میخواهید عکس بگیرید این عملیات را انجام دهید.

 

ارتقای لنز دوربین های عکاسی

زمان استفاده از لنز اصلی
یک لنز اصلی فاصله کانونی ثابت دارد و بنابراین، عملکرد بزرگنمایی در این لنز مشاهده نمی شود. در صورت استفاده از یک لنز بزرگنمایی از کیت، عملکرد آن کمی نا امید کننده است اما هنگامی که از طول کانونی ثابت استفاده می شود، ترکیب رضایتبخشی حاصل می شود و شما مجبور نیستید که به طور کلی از لنزهای اصلی یکسان استفاده کنید.
حذف عملکرد بزرگنمایی از یک لنز به این معنی است که طراحان می توانند بر روی چیزهای دیگر تمرکز کنند. معولاً دریچه دیافراگم خیلی بازتر، کیفیت تصویر را در نور کم تقویت کرده و عمق کم میدان را فراهم می کند. اولین لنز رایج مورد ارتقاء، لنز ۵۰mm اصلی است که با عنوان لنز nifty fifty نیز از آن یاد می شود. لنز ۵۰mm همراه با دریچه دیافراگم f/1.8 برای دوربین‌های SLR کانن، نیکون، سونی و پنتاکس هزینه ای در حدود ۱۲۰ پوند دارد. دریچه دیافراگم f/1.8 چهاربرابر نور بیشتر از f/3.5 و ۱۶ برابر نور بیشتر از f/5.6 دریافت می کند.
مدلهای گران قیمت تر همراه با حداکثر دریچه دیافراگم f/1.4 با دریافت دو برابر نور بیشتر نسبت به دریچه دیافراگم f/1.8 با هزینه ای در حدود ۴۰۰ پوند عرضه می شود. مطمعناً این بهای زیادی برای حداقل سود ممکن است اما پرداخت هزینه بیشتر نیز منجر به ارائه عملکرد عالی نوری می شود. این عملکرد ممکن است به معنای focus دقیق تر به ویژه در دریچه‌های دیافراگم باز، هندسه بهتر که به موجب آن خطوط مستقیم در سوژه عکس کاملاً صاف به نظر می رسد و یا شواهد کمتری از اختلالات رنگی که عناصر سبز، قرمز و آبی تصویر به درستی مرتب نشده اند باشد.
هر چند با اینکه، شما ضرورتاً با دریچه دیافراگم f/1.4 عکسبرداری نمی کنید. عمق میدان می تواند خیلی باریک باشد به طوریکه به سختی هر یک از سوژه‌ها با چشم چپ و نه چشم راست عملfocus روی آنها انجام شود. این کار می تواند در بعضی موارد مفید واقع شود اما اکثر عکاسان تمایل دارند که از دریچه‌های دیافراگم f/2 تا f/2.8 برای عکسهای پرتره استفاده کنند .فاصله کانونی ۵۰mm وضعیت نرمال به حساب می آید زیرا میدان دید آن مشابه با بینایی انسان است. این موضوع تا حدودی متضاد است زیرا بینایی ما در واقع بیشتر از یک پانورامای ۱۸۰ درجه در نظر گرفته می شود. اما فاصله کانونی ۵۰mm هنگام ثبت اشیایی که به وضوح آنها را در جلوی چشم خود می بینید، ظاهرا خیلی عالی کار میکند. این فاصله کانونی برای عکاسی خیابانی، عکاسی از محصولات و اشیاء بی جان، عکسهای گروهی از افراد، عکسهای پرتره با طول استاندارد و عکسهایی از سر و بدن انسان مطلوب است.
برای فراهم کردن فاصله کانونی معادل و یکسان با ۵۰mm بر روی دوربین هایی با سنسور کوچک، به یک لنز اصلی کوچکتر نیاز خواهید داشت. برای دوربین هایی با عامل برش ۱٫۵ برابر به لنز‌های ۳۵mm و برای رابط‌های micro four thirds به لنزهای ۲۵mm نیاز خواهید داشت. البته شما هنوز هم می توانید از لنز ۵۰mm استفاده کنید اما رفتار آن مشابه با یک لنز ۷۵mm بر روی یک دوربین SLR با سنسور کوچک است.
در واقع این لنز حدوداً ۸۵mm است که طول کانونی رایج برای عکسهای پرتره سر و شانه تلقی می شود. البته شما می توانید این نوع عکس را با هر لنزی به وسیله نزدیک شدن و دور شدن از سوژه مورد نظر ثبت کنید. با این حال، با توجه به فاصله کانونی کوتاه تر می بایست کاملاً نزدیک شوید.
عکسبرداری به صورت عکسهای پرتره از سر و شانه با فواصل کانونی کوتاه می تواند اجزای صورت را به صورت غیر طبیعی در آورد. به عنوان نمونه می توان گفت که بینی سوژه مورد نظر نسبت به گوش آن خیلی نزدیکتربه لنز به نظر بیاید. برای درک اینکه چرا چنین اتفاقی می افتد، مثال زیر را در نظر بگیرید. تصور کنید که لنز از بینی سوژه مورد نظر یک اینچ فاصله دارد و گوشهای آن حدود ۶ اینچ دورتر خواهد بود. بنابراین، بینی سوژه مورد نظر ۶ برابر بزرگتر از گوش آن به نظر خواهد رسید. با حرکت به سمت دیگر فضا از اهمیت این تفاوت پنج اینچی در مقایسه با فاصله زیاد لنز و سوژه مورد نظر کاسته خواهد شد.
اکثر تولیدکنندگان لنزهای اصلی خود را در فواصل کانونی از محدود زاویه باز تا telephoto تولید می کنند و از تکنیک‌های macro و سایر تخصص‌ها استفاده می کنند. آنها تمایل به ارائه دریچه‌های دیافراگم بازتر و ارائه اپتیک‌های عالی در مقایسه با همتایان بزرگنمایی خود دارند. تثبیت کننده‌های نوری در لنز‌های اصلی غیر معمول به شمار می روند ولی موارد استثنایی نیز وجود دارد که به عنوان نمونه می توان از Panasonic Lumix G 42.5mm f/1.7 ASPH Power OIS و Canon EF 85mm f/1.4L IS USM نام برد.

 

ارتقای لنز دوربین های عکاسی

تغییر توسط TELEPHOTO
telephoto به معنی طول کانونی زیاد ۱۵۰mm و بالاتر است. این لنزها معمولا برای عکاسی از اهداف ورزشی، حیات وحش و افراد مشهور برای مجله‌ها و روزنامه‌ها استفاده می شود. به عبارتی آنها برای ثبت عکسهای پرتره طبیعی از افراد نسبت به عکسهای دارای ژست مفید هستند. یک فاصله کانونی ۲۰۰mm(معادل با full-frame) به شما این امکان را می دهد که عکسهای سر و شانه را از سمت دیگر فضا بگیرید.
در صورت عکسبرداری از مسابقه فوتبال و یا حیوان‌های بزرگ استفاده از بزرگنمایی ۷۰-۳۰۰mm مناسب خواهد بود. برای پرنده‌ها ها یا حیواناتی که در فاصله ای دور قرار دارند، یک فاصله کانونی ۵۰۰mm یا بزرگتر اجازه می دهد تا سوژه موردنظر کادر را پر کند ولی هرچند این لنزها کمی گرانقیمت است. به همین دلیل است که دوربین‌های SLR با سنسور کوچک برای اهداف ورزشی و حیات وحش رایج هستند زیرا آنها طول کانونی لنزها را به صورت موثر گسترش می دهند. عملکرد یک لنز ۷۰-۳۰۰mm بر روی دوربین SLR با سنسور کوچک مشابه با عملکرد یک لنز ۱۰۵-۴۵۰mm بر روی دوربین Full-frame است.
بدست آوردن طولانی ترین فاصله کانونی کمی وسوسه برانگیز است اما این کار شامل تمامی اهداف نمی شود. اگر شما در حال عکسبرداری از یک موضوع متحرک مانند پرندگان درحال پرواز هستید؛ برای حفظ سوژه مورد نظر در کادرعکس با استفاده از ترفند، نمیتوان نقاط زیادی را در یک لنز ۵۰۰mm مد نظر قرار داد. با استفاده از وضوح تصویر سنسورهای بزرگ امروزی، شما همیشه می توانید یک عکس را ببرید و فضایی با چندین مگاپیکسل برای عکسهای با کیفیت در اختیار داشته باشید. اگر میخواهید هزینه زیادی را صرف کنید ، در نظر گرفتن یک دریچه دیافراگم بازتر بر روی طول کانونی گسترده تر قطعاً ارزشمند خواهد بود. یک دریچه دیافراگم باز به شما اجازه می دهد تا بدون افزایش سرعت iso و صداهای پس از آن، از سرعت شاتر بیشتر برای توقف حرکت استفاده کنید.
اکثر لنزهای telephoto صرفنظر از لنز بزرگنمایی یا لنز اصلی بودن، دارای ویژگی هایی همچون تثبیت هستند زیرا حتی کوچکترین لرزش‌ها در فواصل کانونی طولانی تر، پررنگتر به چشم می آید. با این حال، در صورت استفاده از یک سه پایه و یا عکسبرداری از سوژه‌های با حرکت سریع همانند پرندگان، این موضوع مسئله مهمی به شمار نمی رود. در این سناریو، شما برای پرهیز از محوشدگی حرکت سوژه مورد نظر نیاز به یک شاتر با سرعت خیلی زیاد دارید و این امر همچنین باعث کاهش محو شدگی در اثر لرزش دوربین می شود. بنابراین، شما می توانید بدون استفاده از ویژگی تثبیت، در هزینه‌های خود صرفه جویی کنید. برای مثال، Canon لنز ۷۵-۳۰۰mm f/4-5.6 USM را با قیمت ۲۶۰ پوند به فروش می رساند و این درحالی است که معادل این دوربین همراه با ویژگی تثبیت دارای قیمت ۴۵۰ پوند است. در ضمن، شما می توانید مدل L فوق العاده را با قیمت ۱۲۸۰ پوند تهیه کنید.
برای عکسبرداری از حشرات، حداقل فاصله focus را بررسی کنید. یک لنز telephoto اگر بتواند بر روی سوژه‌های نسبتاً نزدیک عمل focus را انجام دهد، به عنوان یک لنز ماکرو ۲ برابر و قابل احترام شناخته می شود. این موضوع می تواند برای عکسبرداری از حشرات مفید واقع شود که در آن نزدیک شدن به سوژه مورد نظر با یک لنز ماکرو مناسب و با احتمال ترساندن سوژه، کمی پیچیده به نظر می رسد.

 

ارتقای لنز دوربین های عکاسی

لنزهای زاویه باز (wide-angle) و fisheye
پیش از این، به موضوع فواصل کانونی کوتاهترنگاهی انداختیم که باعث بیش از حد بزرگ شدن بینی افراد می شود . این یک نمونه از جنبه اغراق آمیز لنز زاویه باز است. به طور کلی برای عکسهای پرتره این امر ناخواسته به شمار می ورد اما در سایر اوقات می تواند تاثیر خلاقانه و خوشایندی داشته باشد. در زمینه‌های معماری، اتومبیل‌ها و محصولات برای اینکه سوژه‌ها چشمگیر و تحسین برانگیز به نظر بیایند، اغلب از لنز زاویه باز استفاده می شود. لنزهای زاویه باز برای مناظر نیز مفید هستند و اگر میخواهید فضای زیادی از پس زمینه را در عکس داشته باشید بسیار مناسب به حساب می آیند. این استاندارد در واقع برای عکاسی estate agent مفید است و هدف آن بزرگ به نظر رسیدن اتاقها می باشد.
اکثر لنزهای کیت، زاویه باز را به خوبی پوشش می دهند. لنز ۱۸mm همراه با عامل برش ۱٫۵ برابر معادل با لنز ۲۷-۸۲٫۵mm بر روی یک دوربین Full-frame است اما یک لنز ۲۴mm یا معادل بازتر آن میزان تاثیر را افزایش می دهد. لنزهای زاویه باز به عنوان لنزهای اصلی و لنزهای بزرگنمایی موجود هستند و لنزهای اصلی تمایل به ارائه دریچه دیافراگم بازتری دارند. لنزهای زاویه باز کمی تخصصی هستند، بنابراین قیمت آنها معمولاً از حدود ۳۰۰ پوند آغاز می شود. هر چند موارد استثنایی همانند Canon EF-S 10-18mm f4.5-5.6 IS STM ( برای دوربین‌های Canon با سنسور کوچک ) با قیمت ۱۸۰ پوند نیز وجود دارد.
بیشتر لنزهای زاویه باز با عنوان rectilinear (سیر کننده در خط مستقیم) شناخته می شوند که بدین ترتیب خطوط مستقیم در سوژه مورد نظر صاف به نظر می رسد. روش جایگزین برای لنزهای زاویه باز، لنزهای fisheye است که در آن نما، در نزدیکی مرکز کادر به شکل منحنی در می آید. تصاویر rectilinear می توانند با ظاهری کشیده درگوشه‌های کادر در فواصل کانونی بسیار کوتاه، کاملاً عجیب به نظر برسند. برای سوژه‌های عکاسی طبیعی و نه ساخت انسان، یک لنز fisheye گاهی اوقات طبیعی تر به نظر می آید و همچنین می تواند تاثیر خلاقانه و خوشایندی در محیط‌های شهری داشته باشد.
شما لزوماً برای آزمایش عکاسی fisheye و wide-angle نیازی به لنز جدید ندارید. مجموعه ای از عکسهای یکسان را با استفاده از یک وضعیت ثابت دوربین تهیه کنید تا بتوانید دید وسیعتری را از یک کادر مجزا داشته باشید و سپس برای ساخت یک عکس ترکیبی آنها را در یک نرم افزار به هم بچسبانید. به عنوان پیشنهاد می توان از ویرایشگر ترکیب عکس مایکروسافت رایگان (ICE) استفاده کرد. این نرم افزار می تواند چندین عکس را سریعاً با هم ترکیب کرده و طیف وسیعی از گزینه‌های perspective را که شامل fisheye، انوع rectilinear و طرح‌های عجیب تر می شود را به شما ارائه کند.

 

تسهیلات زیاد
بعضی از لنزها به جای استفاده در یک نوع خاص از عکاسی، رویکرد همه منظوره دارند. در حالی که یک لنز ۱۸-۵۵mm برای شروع خوب به نظر می رسد، لنز ۱۸-۱۳۵mm بدون هیچ زحمتی برای تغییز لنز به شما طیف بزرگنمایی ۷٫۵ برابر تطبیق پذیرتر را می دهد. Canon این لنز را به عنوان آپشنی از یک کیت لنز عالی برای EOS 80D عرضه می کند و این مورد ارتقاء ارزشمند همانند دیدار ازمکانهای مختلف برای عکاسی عمومی مفید واقع می شود. لنز Tamron 18-270mm f3.5-6.3 Di II VC PZD حتی با طیف بزرگنمایی ۱۵ برابر پارا فراتر از این گذاشته و به شکل رابطهای SLR دوربین‌های Canon و Nikon موجود است. دریچه‌های دیافراگم این لنزها عادی هستند و در مقایسه با لنزهایی با محدود فواصل کانونی کوتاه تر، کیفیت عکس برتری ندارند اما گفته شده است که در هنگامی که در حال حرکت هستید نیازی به تغییر لنز وجود ندارد.
تعداد لنزهای کمی با دریچه دیافراگم و بزرگنمایی متوسط وجود دارد که با لنزهای اصلی رقابت میکنند. بعضی از آنها همانند Canon EF 24-70mm f2.8L II USM با قیمت ۱۷۰۰ پوند قیمت فوق العاده بالایی دارند. هرچند مدل مشابه Tamron 24-70mm f2.8 Di VC USD SP با قیمت ۷۵۰ پوند عرضه می شود. برای دوربین‌های SLR با سنسور کوچک، Canon EF-S 17-55mm f2.8 IS USM گزینه بهتری با قیمت ۷۲۰ پوند است. مدلهای قابل توجه دیگر نیز شامل Sigma 18-35mm f/1.8 DC HSM (موجود برای همه برندهای SLR) با قیمت ۶۵۰ پوند و Fujifilm 18-55mm f2.8-4 R LM OIS XF با قیمت ۶۲۰ پوند می شود.
لنز باریک و سبک وزن برای موقعیت هایی که شما احتیاج به سفری راحت دارید مناسب است. این لنزها با عنوان لنزهای pancake شناخته می شوند. برای دوربین‌های SLR انتخاب‌های زیادی از این نوع لنز وجود ندارد اما برای دوربین‌های CSC انتخاب بسیار کم است. اکثر آنها لنزهای اصلی به شمار می روند و تمایل به استفاده از حداکثر دریچه‌های دیافراگم نسبتاً مرسوم دارند اما Panasonic Lumix G 20mm F1.7 II ASPH برای دوربین‌های Micro Four Thirds (250پوند) یک مورد استثنای قابل توجه است.

 

ارتقای لنز دوربین های عکاسی

کنجکاوی بیشتر
چند دسته لنز دیگر وجود دارد که ممکن شما مایل باشید آنها را نیز در نظر بگیرید. لنزهای ماکرو مختص اشیایی با اندازه کوچک هستند و آنها مشخصه دیگری را با عنوان نسبت بزرگنمایی معرفی می کنند. نسبت ۱:۱ بدین معنی است که لنز می تواند روی یک سوژه که هم اندازه سنسور است عمل focus را انجام داده و باعث پر شدن کادر شود. اندازه سنسور دوربین‌های SLR با سنسور کوچک ۲۵*۱۷mm است، بنابراین سوژهای که پهنای آن ۲۵mm باشد در لبه‌های کادر به شکل کشیده نشان داده می شود.
مشخصه دیگر برای لنزهای ماکرو فاصله کانونی آن است. هر چقدر این فاصله طولانی تر باشد، دوربین می تواند علاوه بر داشتن بزرگنمایی فوق العاده از سوژه مورد نظر نیز دورتر قرار بگیرد. فواصل کانونی در حدود ۱۰۰mm و حداقل مسافت focus 30 سانتی مترو نسبت بزرگنمایی ۱:۱ گزینه ای رایج به حساب می آیند.
یک لنز تغییر شیب (tilt-shift) کارهای عجیبی با هندسه عکسها انجام می دهد. این لنزها عمدتاً برای عکسبرداری از ساختمانها بدون اثر perspective طراحی شده اند که باعث می شود خطوط موازی همگرا شوند. تصور کنید که می خواهید از یک ساختمان بلند با لنز تغییر شیب عکسبرداری کنید. ابتدا، دوربین را به طور مستقیم در جلوی ساختمان هدف قرار دهید تا لنز تراز شود و نمای ساختمان به شکل مربعی درآید. سپس شما می توانید کنترل‌های shift و tilt را طوری تنظیم کنید تا این ترکیب شامل قسمت بالایی ساختمان شود. این اثر به جای چرخش دوربین مشابه با عکس زاویه باز و پانوراما است. شما می توانید اثرات مشابهی را با استفاده از ابزارهای دقیق lightroom به دست آورید اما با استفاده از یک لنز تغیر شیب، نتایج واضح تری را به دست خواهید آورد.

 

آسودگی آشکار
این لنزها همچنین می توانند عمل focus را با دقت زیاد بر روی پیش زمینه، فواصل متوسط و پس زمینه در عکسهای مناظر انجام دهند. از سویی دیگر، آنها می توانند ضمن محو کردن سوژه در هر سمت، نوار باریکی از focus دقیق را ایجاد کنند. این عمل مشابه با اثرات عمق میدان کم در لنزهایی با دریچه دیافراگم باز و معمولی است اما شما می توانید نسبت به آن چه که در focus وجود دارد و یا وجود ندارد تمرکز بیشتری داشته باشید. لنزهای تغییر شیب ارزان نیستند اما آنها روشی خوب برای دسترسی به ترفندهای خلاقانه و غیرمعمول برای کمک به برجسته شدن عکسها تلقی می شود.
نسخه ای جایگزین اما ارزان قیمت تر محدوده Lensbaby است. این لنزها گاهی اوقات با عنوان لنزهای اسباب بازی شناخته می شوند اما با پیچیدگی‌های رو به افزایش آنها توضیح بیشتر در مورد این لنزها کاملا دقیق محسوب نمی شود.
آنها فقط به صورت دستی عمل focus را انجام می دهند و به جای تلاش برای دستیابی به focus دقیق در طول فریم، از تاثیرات متفاوت focus نرم افزاری سود می برند. بعضی از این لنزها اجازه می دهند تا نقطه دلخواه focus در اطراف قاب جابجا شود تا نقطه اصلی مورد علاقه انتخاب شود. در برخی موارد، امکان دستیابی به اثرات مشابه در نرم افزار وجود دارد، اما استفاده از آن در دوربین باعث می شود تا آن اثرات به بخش اصلی فرآیند عکاسی تبدیل شود.
لنزهای دیگری وجود دارند که عمل focus را اغلب با دریچه دیافراگم بسیار باز به صورت دستی انجام می دهند که می توان به عنوان نمونه از لنز SLR Magic 50mm f/0.95 برای رابط E سونی نام برد. این لنز‌ها نمی توانند از لحاظ کارآیی با برندهای صاحب نام رقابت کنند. فقدان ویژگی فوکوس اتوماتیک بدین معنی است که شما باید میزان بیشتری وقت صرف این کار کنید اما این لنزها برای جلوه‌های عمق میدان شدید و عکسبرداری در نور کم گزینه خیلی خوبی محسوب می شوند.

 

تمرکز بر روی علاقه
با وجود ده‌ها لنز برای اکثر سیستم‌های بدون آینه و صدها لنز برای دوربین‌های SLR، انتخاب یک لنز برای ارتقا می تواند کمی گیج کننده به نظر برسد. هنگامی که به مزایای لنز نگاه می اندازید و تصمیم میگیرید که خرید دوم، سوم و چهارم خود را انجام دهید متوجه گرانی آن خواهید شد. هر چند که شما برای هر وضعیت احتمالی نیاز به لنز مخصوص ندارید ؛ بیشتر عکاسان لنز مورد علاقه خود را تقریباً در تمام اوقات استفاده می کنند و در صورت نیاز به انعطاف پذیری بیشتر یک لنز بزرگنمایی همه منظوره را از کیت لنز اصلی همیشه آماده دارند. امیدوارم این مقاله به شما در انتخاب یک لنز عالی برای دوربین خود کمک کرده باشد.

 

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text