img

علوم انسانی دیجیتال یک علم جدید و هیجان انگیز

/
/
/

علوم انسانی دیجیتال یک رشته علمی جدید و هیجان انگیز است و تنها در محیط های دانشگاهی می توانید اطلاعاتی را درباره آن کسب کنید. در محیط های دیگر تعریف ساده ای از آن ارائه می شود. علوم انسانی دیجیتال یک حوزه میان رشته ای است که محققان و معلم ها از طریق آن ، ابزار و روش های رایانه ای را به بررسی های انسانی اضافه می کنند. برای مثال بسیاری از آرشیو های آنلاین، منابع باز آموزشی، پلتفرم های مطالعه دیجیتال ، طرح های آموزش آنلاین و تصویر سازی های آنلاین بخشی از این علم هستند.
منتقدین چه درست و چه غلط این علم را به خود بینی متهم می کنند. این نقد با توجه به قدمت کوتاه حوزه علوم انسانی دیجیتال قابل پیش بینی و تایید شده است. برای مثال مطالعات آمریکایی ، بررسی را انجام دادند و امروز این علم در دپارتمان ها ، انجمن های تحقیقاتی، مجلات، کنفرانس ها و موسسات تابستانی کاربرد دارد.
زمانی که در کنوانسیون انجمن سالانه زبان مدرن شرکت کردم، متوجه شدم که علوم انسانی دیجیتال می تواند از یک تئوری به عمل تبدیل شود. گروه های زیادی وجود داشت و من نمی توانستم در همه آن ها شرکت کنم. بعد از جستجو عبارت « علوم انسانی دیجیتال» در برنامه، به ۴۱ گروه دسترسی پیدا کردم که حدود ۵ درصد از فعالیت های کنفرانس را تشکیل می داد.
به طور کلی ، در یک کنوانسیون زبان و ادبیات ، علوم انسانی دیجیتال جایگاه ویژه ای داشت. اما آیا این ابتدای راه و آیا باید موارد بیشتری را انتظار داشته باشیم؟
من به دنبال گروه ها نظری و عملی بودم. فکر می کنم مدیریت کنفرانس برای کاهش تعداد گروه های علوم انسانی دیجیتال و یکپارچه سازی فعالیت های آموزش دیجیتال و تحقیق آرشیوی تلاش می کرد و برای این منظور از منابع یا حمایت سازمانی بهره نمی برد.
کاهش فعالیت علوم انسانی دیجیتال
مدیریت کنفرانس اعلام کرد که باید علوم انسانی دیجیتال را کاهش داد. از تمام مقالات ارسالی راضی هستم ( که خوشبختانه در اینترنت موجود است)، اما به دلیل کم بود وقت تنها بر موارد مهم درباره کالج های اجتماعی تمرکز می کنیم.
انا مکگریل ( Anne McGrail ) عضو دانشکده انگلیس در کالج اجتماعی لین(Lane) به طور مستقیم از چالش های علوم انسانی دیجیتال در کالج جامعه می گوید.
او بیان می کند: در موسسات منبع باز و دسترسی آزاد مانند کالج اجتماعی، علوم انسانی دیجیتال تنها منبع ما به حساب می آید. پیشرفت های کند و حتی با نابرابر در علوم انسانی دیجیتال کالج اجتماعی وجود دارد ، پروژه های دیجیتال ابزار های توانمند سازی را برای دانشجویان ارائه می دهند و آن ها از این طریق جوامع خود را توصیف می کنند و نابرابری ها را به چالش می کشند.
پروژه های دیجیتال ابزار های توانمند سازی را برای دانشجویان ارائه می دهند و آن ها از این طریق جوامع خود را توصیف می کنند و نابرابری ها را به چالش می کشند.

EDTCH
علوم انسانی دیجیتال یک حوزه میان رشته ای است که محققان و معلم ها از طریق آن ، ابزار و روش های رایانه ای را به بررسی های انسانی اضافه می کنند.
برخی از نابرابری ها محصول ماموریت های دسترسی باز کالج اجتماعی است. بار سنگین تدریس و نظارت محدود نشان می دهد که این دانشکده از زمان ، انرژی و ساختار محرک مناسب برای پیشرفت برخوردار نیست و می تواند برای رفع این مشکلات از علوم انسانی اجتماعی استفاده کند. به علاوه دانشجویان که بیشتر بخش کارمند و نسل اول دانش جویان را تشکیل می دهند ، ریسک آزمایش فناوری را قبول نمی کنند. این دانشجویان خطر ورود به این کالج را به جان خریده اند. شکست برای طبقه متوسط نوعی پیشرفت است ،اما در طبقه کارگر نمادی از سردرگمی تلفی می شود.
مکگریل از پیشرفت ماموریت های آموزش کالج های اجتماعی( طراحی مطالب آموزشی) استقبال می کند. علوم انسانی دیجیتال در استقبال از کالج های اجتماعی کند عمل کرده است ، اما او حتی این شروع را رشد و فرصتی برای مشارکت در سطح عملی و محلی می داند.

آموزش دیجیتال
گروه های زیادی به درخواست مکگریل برای نیاز به علوم انسانی دیجیتال پاسخ دادند و به طور خاص آموزش دیجیتال در علوم انسانی را مطرح کردند. در این میز گرد شرکت کننده ها به مثال هایی از آموزش دیجیتال پرداختند.
ربکا فراست دیویس( Rebecca Frost Davis) ، مدیر سازمانی و فناوری نو ظهور در دانشگاه ادوارد ، استدلال کرد که حرکت علوم انسانی به سمت فعالیت های تدریس از کلاس های تنها شبکه های مشارکتی، نقش دانش آموزان را افزایش و دامنه علوم انسانی را گسترش می دهد. او نقشه عمومی آموزش و طرح نشانه ها را توصیف می کند، او برای همین منظور در یک گروه دیجیتال کار می کرد و متوجه شد که در آموزش های گروه و در زمان استفاده از شبکه ها ، دانش آموزان به حس زندگی اجتماعی رسیدند.
متیو گلد، استادیار علوم انسانی دیجیتال علوم انسانی در مرکز دانشگاهی CUNY گفت که بازگشایی سیستم های نشر باز نیز می تواند به مربیان علوم انسان در محلق شدن به جریان کاری انتشارات جدید کمک کند.( آموزش دیجیتال در علوم انسانی ، موضوعات مهم آموزشی و مطالب مرتبط آموزشی مانند طرح درس، پیش نهاد ها و تمرین ها را بررسی و این ویژگی ها را از طریق یک فرایند بررسی همسان باز به یک الگو تبدیل می کند.
گلد گفت :»تدریس در جمع به اشکال جدیدی از آثار منجر می شود. « یعنی به اشتراک گزاری آموزش ها به سود دانش آموزان است،(آن ها از گردش بهترین فعالیت های آموزشی استفاده می کنند) و حتی نگرش محققان درباره تدریس آن ها را نیز تغییر می دهد. او گفت:» محققان کارهای خود را به صورت عمومی به اشتراک می گزارند ، به همین دلیل آموزش خود را نوعی تحقیق می دانند.» گلد این دانشکده را تشویق کرد تا مطالب را بر روی سکو هایی مانند مخزن MLA CORE ، پروزه طرح درس باز (Open Syllabus project) یا حتی GitHub به اشتراک بگزارند.
پلتفرم های آنلاین به دانش آموزان کمک می کند تا تکالیف خود را به افراد بیشتری نشان دهند، این ویژگی باز آن ها را آسیب پذیر می سازد.
گلد به مزایا و خطرات آموزش بر روی یک پلتفرم باز مانند انجمن های دانشگاهی CUNY اشاره کرد. پلتفرم های آنلاین به دانش آموز ها کمک می کنند تا تکالیف خود را به افراد بیشتری نشان دهند، اما او هشدار داد که این ویژگی های باز آسیب پذیری آن ها را آسیب پذیر می سازد و توصیه کرد که دانشکده ها حریم خصوصی و امنیت داده ها را مد نظر داشته باشند.
لارن کوتس(Lauren Coats) استادیار انگلیسی و رئیس آزمایشگاه تحقیق دیجیتال در دانشگاه دولتی لوییزیانا نیز در توصیف های خود به آموزش آرشیو محور تمرکز کرد. کوتس از دانش آموز ها می خواهد تا آرشیو های چاپی و دیجیتال را نگه دارند و از این طریق آن ها را به ارزیابی مطالب متنی و همچنین دیجیتال تشویق می کند. او تکلیفی را تعیین کرد و از دانش آموز ها خواست تا یک روزنامه بررسی و آن را با نسخه دیجیتال بررسی کنند. در یک پروژه دیگر ، کوتس از دانش آموز های خود خواست تا یک آرشیو بسازند و یک نمایشگاه دیجیتال در وب سایت Omeka برگزار کنند. دانش آموز ها با این فعالیت ها، با عواقب فکری ارائه ساخت و ارائه دیجیتال رو به رو می شوند( یعنی سرنوشت یک آرشیو استفاده و میزان درک کاربران آینده را تعیین می کند.)
در یک گروه درباره نسخه های تحقیقاتی، ری سیمنز منابع دسترسی باز را «مانند عروسک های خیمه شب بازی آزاد» توصیف کرد.

آرشیو های دیجیتال
همان طور که ارائه کویس نشان می دهد ، مخزن های آنلاین برای آموزش دیجیتال ضروری هستند. با استفاده از سرمایه گزاری های سازمانی گسترده می توان آن ها را ایجاد کرد.
به علاوه زمانی که این مخزن ها در دسترس باشند، مراقبت مداوم از آن ها ضروری است. در یک گروه درباره نسخه های تحقیقاتی، ری سیمنز(Ray Siemens) منابع دسترسی باز را «مانند عروس های خیمه شب بازی آزاد» توصیف کرد. یعنی پروژه های دیجیتال نوعی تعهد هستند و متصدیان آن ها باید منتظر حوادث مختلف را پیش بینی کنند. با این وجود ، زمانی که این پروژه های دیجیتال در دسترس باشند ، ارزش آن ها برای دانش آموز ها و مربیان افزایش پیدا می کند. همان طور که آموزش دیجیتال و گروه ادبیات قرن نوزدهم در آمریکا نشان داد قرن نوزدهم شکست این آرشیو ها را شاهد بود.
کاترین ویتیناس (Catherine Watinas) استادیار انگلیسی در دانشگاه دولتی Cal Poly نشان داد که او چه طور از آرشیو Whiteman برای معرفی شعر های جدید Whiteman استفاده کرد، او همچنین بر پیشرفت نسخه های آرشیو تاکید کرد. چالش دانش آموز ها این است که آن ها اکثر مطالب دست نوشته هستند، به همین دلیل دانش آموز ها باید با دست خط Whiteman آشنا شوند. این پروژه یک ابزار دست نوشته ( و ابزارهای دیگر) را شامل می شود و هر ویژگی از یک منحنی آموزش استفاده می کند. ویتیناس از دانش آموز ها خواست تا مطالب را به یکدیگر آموزش دهند. او برای ساخت ویدیو های آموزشی ، یک تکلیف ویدیویی را برای آرشیو Whiteman معرفی کرد و بسیاری از این ویدیو ها در یوتیوب موجود هستند. به اشتراک گزاری ویدیو ها در جلسات، زمان را برای خواندن مطالب افزایش می دهد. این کلاس بدون تلاش های قبلی برگزار نمی شد.
در نهایت، ادوارد وایتلی(Edward Whitley) استاد یار دانشگاه Lehigh نشان داد که چه طور می توان از ایده آرشیو برای پیوند میان دوره های تاریخی و اشکال رسانه ای استفاده کرد. او از آرشیو های دیجیتال برای آموزش رمان استفاده کرد. دانش آموز ها نقش رمان ها در کمپین های رسانه های اجتماعی را بررسی کردند، آن ها بعد نتایج خود را دسته بندی و آن ها را با موارد آثار دیگر مقایسه کردند. دانش آموز ها بازه های زمانی و پیام های توئیتر را بررسی نمی کنند ، بلکه ساخت، ساختار، به اشتراک گذاری ، ذخیره سازی و تجهیز متون برای انجام تغییر اجتماعی را بازسازی می کنند. وایتلی در سمینار تحقیقات، سواد رسانه ای ارتقاء داد. در عصر فراوانی کانال های رسانه های اجتماعی و بی بند و باری و اخبار های غیر قابل تایید، سواد رسانه ای بخش مهمی از مشارکت مدنی را تشکیل می دهد و محققان زیادی در این زمنیه کار می کنند.
وایتلی در سمینار تحقیقات، سواد رسانه ای ارتقاء داد. در عصر فراوانی کانال های رسانه های اجتماعی و بی بند و باری و اخبار های غیر قابل تایید، سواد رسانه ای بخش مهمی از مشارکت مدنی را تشکیل می دهد.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text