img

مرگ دیجیتالی

/
/
/

مرگ دیجیتالیتکنولوژی چگونه می تواند پایان زندگیتان را تغییر دهد؟

در حالی که مردم و شرکت ها تشریفات دیجیتالی جدیدی را برای عزاداری آنلاین می سازند، شبکه های اجتماعی هم در فرآیند کنار آمدن با مرگ، بهتر و بهتر عمل می کنند.
مرگ سرتاسر فیسبوک را فرا خواهد گرفت. شما می توانید با اجداد خود به صورت آنلاین گفتگو کنید . یادبود ها بر روی سنگ تراشیده نمی شوند بلکه بر روی پیکسل ها حک خواهند شد .
در حالی که ممکن است ایده ی فراموش نکردن عزیزان از دست رفته به کمک افراد دیجیتالی شبیه قسمتی از سریال آینه ی سیاه به نظر بیاید؛ اما باید بدانیم که کنار آمدن با مرگ به کمک تشریفات دیجیتالی نباید نوعی کابوس علمی- تخیلی باشد .
برای یافتن مطالب بیش تر با یکی از متخصصان مرگ مدرن در رویداد Future Fest شرکت نستا Nesta گفتگو کرده ایم.

عزاداری آنلاین
فضای وب می تواند محیطی امن برای عزاداری ایجاد کند . شبکه های آنلاین می توانند از افرادی که به اصطلاح پاناژیوتیس پنتاریس، استاد دانشگاه، دچار فرایند «سوگ نهان» شده اند ، حمایت آنلاین نمایند .
پنتاریس می گوید «اجتماعات دیجیتالی تماشاگرانی را فراهم می کنند که امکان دسترسی به آن ها در هیچ جای دیگری وجود ندارد . آن ها به عزادارن امکان درک و فهمیده شدن می دهند . اجازه می دهند احساساتی را بروز دهند که در هیچ جای دیگر امکان بروز آن را ندارند . » خیلی از مردم به صورت اتفاقی به عزاداری آنلاین می پردازند نه به این دلیل که کمبود آن را احساس می کنند ؛ آندریا مارتین ، محقق رشته ی مرگ و جامعه در دانشگاه مرکز بث(Bath’s center) توضیح می دهد : «به آن ها اجازه بدهیم در حالی عزاداری کنند که می دانند بقیه هم دردی را که آن ها می کشند، حس می کنند .» . به گفته ی او در برزیل مردم مراسم های شب بیداری مجازی برگزار می کنند؛ به این صورت که دوربینی را در اتاق با بدن فرد می گذارند تا کسانی که نمی توانند مسافتی طولانی را طی کرده و به آن جا بروند به صورت مجازی در زمانی کوتاه خود را در محل احساس کنند .
تماشای این جریان ها توسط افراد دیگر بغیر از عزیزان و نزدیکان فرد، رو به افزایش است.اگرچه ممکن است این اتفاق شبیه به نوعی کنجکاوی مرضی به نظر بیاید ولی مارتین باور دارد که این کار به افراد جوان تر نشان می دهد که چگونه در این موقعیت های مهم فرهنگی عمل کنند، علاوه بر این نوعی درمان نیز محسوب می شود ؛به آن ها اجازه بدهیم در حالی عزاداری کنند که می دانند بقیه هم دردی را که آن ها می کشند، حس می کنند.او می گوید :« آن ها می خواهند ببینند دیگران هم مانند آن ها این درد را تجربه می کنند؛این اتفاق به نوعی آن ها را آرام می کند . »

یادبود های دیجیتالی
یادبود ها دیگر لزوما به صورت فیزیکی نیستند . استیسی پیتسیلید، استاد طراحی،خانواده ای را که فرزندشان را بر اثر بیماری سرطان از دست داده اند توصیف می کند . به گفته ی او رایان گرین ،پدر کودک، که یک طراح بازی است ، یک بازی کامپیوتری به نام« اژدهایی به نام سرطان» را برای زنده نگه داشتن یاد فرزندش،جوئل، طراحی کرد . پیتسیلید می گوید : «آن ها تلاش کردند محیطی را ایجاد کنند که در آن بقیه ی مردم هم بتوانند این نوع از دست دادن را تجربه کنند .شاید آن را بتوان ترکیبی از یک بازی، یادبود و روایت دانست. » به عقیده ی پیتسیلید، بازی اژدهایی به نام سرطان «واقعا مناسب» است .«این بازی از کارایی فضای دیجیتال استفاده می کند -فضایی که در آن می توان از پیکسل ها برای ساده تر کردن امور استفاده کرد- تا بتوانیم خودمان را در رسانه ی شخصی خودمان ابراز کنیم . »
یادبود ها انواع دیگری هم دارند .مرگ آتور تری پرچت موجب ایجاد یک بیانه ی الکترونیکی برای التماس از «مرگ» _کاراکتری که پرچت در کتاب هایش زیاد از آن استفاده کرده بود_ برای بازگرداندن او به زندگی شد . اگرچه با وجود جمع شدن ۳۵۰۰۰ امضا این اتفاق نیفتاد و پرچت به زندگی بازنگشت اما این کار سبب ایجاد نوعی عزاداری همگانی و ایجاد همدلی بین هواداران او شد . به گفته ی پیتسیلید « این دقیقا مناسب شخصیت پرچت بود، و او حتما از آن خوشش آمده است .»
بسیاری از پیش بینی ها حکایت از این دارد که تا چند دهه ی دیگر فیس بوک پر از کاربران مرده خواهد شد؛ یکی از راه حل های ممکن تقاضا از بازماندگان فرد درگذشته است تا این صفحات را به نوعی یادبود آنلاین دیجیتالی تبدیل کنند؛ اما سوال این است که چه کسی تمایل دارد برای یک مرده تبلیغ کند ؟
اما حتی این سنگ قبرهای مجازی هم مشکلاتی را به وجود می آورند . پیتسیلید از یک خانم هلندی یاد می کند که از شبکه ای محلی به نام « Hyves » استفاده می کرد . پس از مرگ این خانم، خانواده ی او حساب کاربریش را به نوعی یاد بود دیجیتالی تبدیل کردند ، اما این شبکه ی اجتماعی در سال ۲۰۱۳ به کار خود پایان داد . پیتسیلید در این مورد می گوید : «خانواده ی او باید تصمیم می گرفتند که با آن چه کار کنند ، باید حساب او را به فیسبوک منتقل می کردند جایی که که او هیچ گاه در آن حضور نداشت ، باید آن را می بستند یا باید تمام آن را پرینت می گرفتند ؟ »
اما بعضی از یادبودها بهتر است نگه داری نشوند . هالی گزارد در سال ۲۰۱۴ توسط نامزد پیشین خود کشته شد . پدر او تا یک سال بعد با فیسبوک برای حذف عکس های دو نفره ی آن ها می جنگید . به گفته ی پیتسیلید « این کار غیر ممکن بود .» چرا که سایت اذعان می کرد که در قبال اطلاعات شخصی کاربران خود مسئول است گرچه باید بگوییم که این عکس ها در آخر حذف شدند.

خودتان را رها کنید
شبکه های اجتماعی در این رابطه مشکلات دیگری هم دارند؛ پیشنهاد دادن دوستان و اقوامی که به تازگی از دست داده ایم برای دوستی و یا نمایش دادن تصویر کسانی که به تازگی در گذشته اند در ویدئوهای جمع بندی آخر سال ، می توانند تعدادی از این مشکلات باشند. البته این اتفاق برای بعضی از مردم چندان اهمیتی ندارد چرا که آن ها همچنان به فرستادن پیغام برای افراد در گذشته ادامه می دهند و نمی خواهند باور کنند که آن ها دیگر قادر به خواندن این پیغام ها نیستند .
پیتسیلید می گوید : « این اتفاق در پی احترام گذاشتن به برخی سنت های فرهنگی در سرتاسر جهان می افتد برای مثال، حرف زدن با اجداد خود و درک جایگاه آن ها در زندگی امروز ما بسیار مهم است .» به گفته ی او تکنولوژی این ایده را گسترش می دهد «هیچ کس به آن ها نمی گوید بروید و با کسی که مرده است صحبت کنید بلکه این اتفاق کاملا طبیعی رخ می دهد .»
او اضافه می کند :«حتی برخی از مردم تلفن های افراد مرده را با آن ها دفن می کنند تا پس از مرگ هم بتوانند برای آن ها پیغام بفرستند و آن ها را از مواردی مثل نتیجه ی مسابقات فوتبال آگاه کنند.» به گفته ی او « این کار واقعا بد نیست و ما این روزها شاهد انواع سوگواری هستیم و این می تواند نوع مناسبی از سوگواری باشد . این روزها هر کس مراسم سوگواری مخصوص به خود را دارد .ارتباط مردم با مذهب کمی کمرنگ شده است «وقتی دعا می کنم شک دارم که او صدای من را بشنود، ولی وقتی در حساب فیسبوک یا توئیترش پیغام می گذارم اطمینان دارم که آن را می بیند . می دانم که این به هیچ وجه منطقی نیست ولی چیزی است که من احساس می کنم .»

مرگ و تکنولوژی
ما از تکنولوژی برای ابراز وجود و نشان دادن احساسات و علاقمندی های خودمان استفاده می کنیم پس استفاده از آن برای سوگواری پس از مرگ عزیزانمان که شدیدترین واکنش های احساسی را برای هر فرد در بر خواهد داشت، چندان هم دور از ذهن نیست .
فیسبوک برای ثبت لحظات شاد مثل جشن تولد یا مراسم عروسی بسیار مناسب است اما استفاده از آن برای سوگواری پس از عزا چندان مناسب به نظر نمی رسد و به قول پیتسیلید «برای مرگ طراحی نشده است … عجیب است که تکنولوژی وقتی نوبت به مرگ می رسد کاملا خنثی عمل می کند .» . او اعتقاد دارد که این اوضاع به مرور با بهتر شدن عملکرد سایت ها و ایجاد شبکه های اجتماعی جدید که مرگ در ساختار طراحی آن ها اعمال شده است، بهتر خواهد شد . در آخر باید بگوییم که برای شروع زندگی دیجیتال پس از مرگ هیچ کمبود ایده ای وجود ندارد.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text