img

نقد و بررسی پردازنده AMD Ryzen 7 2700X

/
/
/

کمتر دیده شده که به بازار فرستادن یک محصول سخت افزاری، یک تغییر یا جهش مهم و اساسی به حساب بیاید و به طور کلی، تنها کافی است که قطعه ی سخت افزاری جدید نسبت به نسخه های قبلی خودش قوی تر یا سریع تر باشد.
رونمایی از پردزاشگر Ryzen محصول AMD در سال ۲۰۱۷، همه چیز را به شکل هیجان انگیزی تغییر داد. بعد از سال ها که Intel حاکم مطلق بازار پردازشگر ها بود، سرانجام AMD توانست پردازشگری را بسازد که در هر دو گروه پیشرفته و متوسط بازار پردازشگر ها، با Intel رقابت کند. نکته ی جالب توجه این است که Intel از روش سرعت عملکردی پایین/شمارش هسته ی بالای Ryzen در Coffee Lake نسل هشتم استفاده کرده است.
تراشه های Ryzen نسل دوم به جای این که تغییرات اساسی داشته باشند، از یک روش به روز رسانی مداوم پیروی می کنند. این محصول جدید (نسل دوم)، به طور کامل جانشین نسخه ی قبلی (نسل یکم) که شامل تراشه های مختلفی از خانواده های تراشه ی پیشرفته ی Ryzen 7 تا تراشه ی متوسط Ryzen 5 و تراشه ی اقتصادیِ Ryzen 3 هستند، محسوب نمی شوند. محصولات جدید تنها عبارت از پردازشگر های هشت هسته ای Ryzen 7 2700X و Ryzen 7 2700، شش هسته ای Ryzen 5 2600X و Ryzen 5 2600، چهار هسته ای Ryzen 5 2400GE و Ryzen 2 2200GE، هستند.

 

ZEN PUSHER

در حقیقت Zen Pusher همان چیزی است که Ryzen 7 2700X را به پیش رو ترین پردازشگر جدید بازار تبدیل کرده و تمام به روز رسانی های AMD را به همراه آورده است. در حالی که معماری Zen+ همچنان به عنوان قسمت اساسی وجود دارد اما فرآیند تولید از ۱۴ نانو متر به ۱۲ نانو متر، که از نظر تئوریک بهره وری بیشتری دارد، تغییر پیدا کرده و سرعت عملکردی تا ۳٫۷ گیگا هرتز عادی و ۴٫۳ گیگا هرتز تقویت شده، بالا رفته است (البته همان طور که در ادامه توضیح داده می شود، روش اندازه گیری سرعت برای تراشه های جدیدی تغییر کرده است).
همچنین، یک مجموعه تراشه ی تخته ی اصلی (motherboard) با نام X470 نیز وجود دارد که البته تنها برتریِ قابل توجه آن ویژگی StoreMI است. در چنینی شرایطی امکان استفاده ی هم زمان از یک SSD و یک هارد دیسک به عنوان یک درایو مجزا وجود داشته که سرعت درایو حالت جامد (SSD) را با ظرفیت یک HDD (هارد دیسک درایو) مکانیکی ترکیب می کند. بررسی این فناوری در این مقاله ی کوتاه امکان پذیر نیست اما خبر خوب این است که تمام تراشه های جدید، که شامل Ryzen 7 2700X هم می شوند، از سوکت AM4 استفاده کرده و با مجموعه تراشه های نسل یکم مانند X370 و B350 مطابقت دارند.

 

سرعت عملکردی

یکی از دلیل هایی که سرعت عملکردیِ تقویت شده (boost clock speed) زیاد به نظر می رسد (نسخه ی قبلی این تراشه، Ryzen 7 1700X با سرعت ۳٫۴ گیگا هرتزی پایه و ۳٫۸ گیگا هرتزی تقویت شده به بازار آمده بود) این است که اکنون AMD سرعت های تقویت شده ی Ryzen که شامل مقدار بیشینه ی دریافتی از تقویت دقیق (Precision Boost) و محدوده ی فرکانس گسترش داده شده (Extended Frequency Range یا XFR) می باشند را فهرست (اعلام) کرده که برای نسل دوم، به روز شده اند. تقویت دقیق (Precision Boost) همچنان وقتی که فضای کافی برای ولتاژ و حرارت مورد نیاز وجود داشته باشد، سرعت های عملکردی هسته را به صورت پویا افزایش می دهد اما دیگر در زمانی که دو یا چند هسته در حال کار کردن هستند، هر کدام از هسته را با یک سرعت عملکردی پایین محدود نمی کند. بدون این محدودیت، Ryzen 7 2700X می تواند عملکرد بهتری در بار های کاری (workloads) چند قسمتی داشته باشد.
محدوده ی فرکانس گسترش داده شده (XFR) مانند تقویت دقیق (Precision Boost) می تواند سرعت های عملکردی را با فاصله (گام) های ۲۵ مگا هرتزی تا یک مقدار بیشینه ی ۱۰۰ مگا هرتز، تنظیم کند و عملکرد آن با بهتر شدن شرایط خنک کنندگی CPU، بهتر می شود. به بیان دیگر، تقویت های XFR در صورت وجود خنک کننده های آبی (watercooling)، بهتر از خنک کننده ی های هوایی خواهد بود.
باید اشاره کنیم که Ryzen 7 2700X با خنک کننده ی Wraith Prism مجهز به سیستم نور پردازی RGB و گریس گرمایی به بازار آمده است. برای نخستین بار، سازندگان این پردازشگر یک خنک کننده ی جدید را برای آن در نظر گرفته اند اما در این مقاله برای بررسی عملکرد این پردازشگر، مانند تمام پردازشگر های Ryzen دیگری که آن ها را بررسی کرده بودیم، از خنک کننده ی (هوایی) Noctua NH-U12S استفاده کرده ایم.

 

نقد و بررسی پردازنده AMD Ryzen 7 2700X

نتایج بی نظیر در آزمون ها

بدون توجه به تبلیغات AMD در مورد سرعت های تقویت شده، عملکرد ۲۷۰۰X به خودیِ خود نشان دهنده ی قدرت آن است. باید اشاره کنیم که در بررسی های انجام شده در کنار این پردازشگر از یک حافظه ی ۸ گیگا بایتیِ RAM از نوع DD4 استفاده کرده ایم. پردازشگر ۲۷۰۰X امتیاز بالای ۱۴۰ را در آزمون (تست) تصویر و امتیاز بی نظیر ۲۲۶ در آزمون رمز نگاریِ ویدئو و همچنین امتیاز ۲۶۲ در آزمون چند وظیفگی را به دست آورده است. امتیاز کلی این پردازشگر برابر با ۲۳۱ است که نه تنها بهتر از پردازشگر Core i7-8700K شرکت Intel بوده که بسیار بهتر از نسخه ی نسل یکم خودش یعنی Ryzen 7 1800X نیز می باشد (که در زمان به بازار آمدن، یک جهش عملکردی نسبت به نسخه ی ۱۷۰۰X به حساب می آمد).
هیجان انگیز ترین موضوع این است که AMD سرانجام توانست شکافی که بین پردازشگر هایش با تراشه های Intel در اجرای بازی های کامپیوتری وجود داشت را از بین ببرد. همیشه، سرعت های عملکردی بالای محدوده ی هسته، این امتیاز ویژه و برتری را به پردازشگر های Intel می داد که در اجرای بازی ها، عملکرد بهتری داشته باشند اما جُفت (pair) شدن Ryzen 7 2700X با یک کارت گرافیک قوی، این پردازشگر را در اجرای بازی های کامپیوتری، در کنار Coffee Lake قرار می دهد. ما از یک کارت گرافیک ۶ گیگا بایتیِ Nvidia GeForce GTX 1060 استفاده کرده و نرخ قابل قبول ۱۰۹ فریم بر ثانیه را در زمان اجرای Dirt Showdown در رزولوشن ۱۰۸۰×۱۹۲۰ و با تنظیمات کیفیت Ultra مشاهده کردیم. در همین شرایط و با تغییر رزولوشن به ۲۱۶۰×۳۸۴۰، ترکیب ۲۷۰۰X و GTX 1060، نرخ ۴۹ فریم بر ثانیه را ثبت کرد که درست برابر با عدد به دست آمده توسط Core i7-8700K است.
همچنین، تراشه ی AMD در Metro: Last Light Redux با نرخ ۴۸ فریم بر ثانیه در رزولوشن ۱۰۸۰×۱۹۲۰ عملکردی مشابه با پردازشگر Intel داشت. البته GTX 1060 امکان مدیریت تنظیمات بالاتر ۲۱۶۰×۳۸۴۰ را نداشت و برای همین تنظیمات را روی Medium قرار داده و SSAA را غیر فعال کردیم تا نرخ ۴۸ فریم بر ثانیه را به دست آوردیم که باز هم یک امتیاز عالی به حساب می آید.
کوتاه این که ۲۷۰۰X یکی از قوی ترین تراشه ها برای ویرایش رسانه و انجام کار های CAD است و با وجود برطرف شدن ضعف آن در مورد اجرای بازی های کامپیوتری، یک انتخاب بی نظیر برای محدوده ی گسترده ای از کاربران به حساب می آید. مشخص است که تصمیم بالا بردن سرعت عملکردی، یک تصمیم درست بوده و AMD توانسته این کار را بدون از دست دادن کنترل دما انجام دهد. در حقیقت دمای پردازشگر در حدود ۲۷ درجه ی سانتی گراد در شرایط عادی و در حدود ۶۰ درجه ی سانتی گراد در زمان افزایش بار کاری، نگه داشته شده است. بیشترین دمای ثبت شده در بررسی هایی که ما انجام دادیم برابر با ۷۰ درجه ی سانتی گراد بود که در یک مدت زمان بسیار کوتاه مشاهده شد. البته این پردازشگر خنک ترین پردازشگر موجود در بازار نیست اما یکی از خنک ترین ها به حساب می آید.

 

محدودیت سیلیکونی

به شکل جالب توجهی، سرعت های عملکردی به صورتی تنظیم می شوند که امکان تقویت زیاد آن ها وجود نداشته و بهبود های تقویت دقیق (Precision Boost) و محدوده ی فرکانس گسترش داده شده (XFR) نیز چندان زیاد نخواهند بود. وقتی می خواستیم آزمون ها را در سرعت عملکردی تقویت شده ی ۴٫۲ گیگا هرتز انجام دهیم، کامپیوتر از کار افتاد (crash کرد). بنابراین بیشترین سرعتی که توانستیم داشته باشیم ۴٫۱۵ گیگا هرتز بود که ۱۵۰ مگا هرتز کمتر از سرعت بیشینه ی اعلام شده است.
البته در همین شرایط هم پیشرفت های قابل قبولی را مشاهده می کنیم. امتیاز آزمون تصویر افزایش کمی داشت و تنها تا ۱۵۵ بالا رفت اما نتیاج آزمون های ویدئو و چند وظیفگی به ترتیب به ۲۴۲ و ۲۸۴ رسیدند. امتیاز کلی نیز تا ۲۴۸ بالا رفته پس اگر می دانید چطور سرعت عملکردی پردازشگر را بالا ببرید، بهتر است این کار را انجام دهید.
افزایش سرعت عملکردی، یکی از قسمت هایی است که در آن، Intel نسبت به AMD برتری دارد. در زمان کار کردن Core i7-8700K با سرعت ۴٫۸ گیگا هرتز، امتیاز کلی ۲۶۸ ثبت شده که شگفت انگیز است. البته به احتمال زیاد با استفاده از خنک کننده ی آبیِ بهبود داده شده و به کمک XFR می توانیم عملکرد های بهتری از ۲۷۰۰X ببینیم اما همین فاصله با پردازشگر Intel نشان می دهد که هنوز کار AMD در بهبود محصول جدیدش، تمام نشده است.

 

دمای پایین

اگر نمی خواهید سرعت عملکردی را افزایش داده یا در سرعت های تقویت شده کار کنید، نیازی به بهتر و به روز کردن خنک کننده ندارید. پردازشگر ۲۷۰۰X در سرعت ۴٫۱۵ گیگا هرتزی، دمایی برابر با ۲۸ درجه ی سانتی گراد دارد و در زمان افزایش بار کاری نیز به دمایی در حدود ۶۰ تا ۶۷ درجه ی سانتی گراد می رسد.
تغییرات عملکردی این پردازشگر در زمان بیشتر کردن سرعت آن، چندان قابل توجه نیست پس بهتر است سرعت آن را تقویت (boost) نکنید. بررسی های ما نشان می دهد که در زمان اجرای بازی های کامپیوتری، تقویت کردن سرعت تنها افزایش ۱ تا ۴ فریم بر ثانیه ای در مقایسه با نرخ به دست آمده در حالت کارکرد عادی پردازشگر ایجاد خواهد کرد.
توان مصرفی ۲۷۰۰X در زمان افزایش سرعت از ۹۵ وات به ۱۰۵ وات می رسد که با وجود تغییر به فناوری ۱۲ نانو متری و در مقایسه با رقیب ها، کمی زیاد است اما اگر بخواهیم منصفانه صحبت کنیم، افزایش ۱۰ واتی برای کامپیوتری که یک کارت گرافیک دارد، چندان زیاد نیست.

 

سریع تر از قبل

می توانیم بگوییم که هیچ نکته ی منفیِ اساسی و قابل توجهی در مورد Ryzen 7 2700X وجود ندارد. با وجود این که Core i7-8700K می تواند سریع تر باشد اما این افزایش سرعت نیازمند در اختیار داشتن یک سیستم خنک کننده ی آبی و کنترل دقیق بر روی ولتاژ است. اگر نمی خواهید از سیستم های خنک کننده ی آبی استفاده کرده و نمی دانید چطور باید سرعت پردازشگر را افزایش دهید، پردازشگر ۲۷۰۰X در مقایسه با Core i7-8700K انتخاب مناسبی به حساب می آید.
نکته ی اصلی در انتخاب ۲۷۰۰X، قیمت پایین تر آن نسبت به Ryzen 7 1700 و البته Core i7-8700K است. اگر می خواهید کامپیوتر خودتان را به روز کنید، این پردازشگر یکی انتخاب بسیار خوب به حساب می آید.

 

نتیجه گیری

عملکرد بی نظیر، دما های پایین و قیمت عالی، Ryzen را به یکی از بهترین CPU های هشت هسته ای موجود در بازار تبدیل کرده است.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text