img

بررسی تخصصی پردازنده Ryzen AMD Threadripper 1950X

/
/
/

Threadripper شرکت AMD در زمینۀ قیمت راه Ryzen را ادامه می دهد، این پردازنده رقابت بسیار سختی با اینتل در قیمت نهایی دارد.

AMD با عرضه رایزن Ryzen 7 سروصدای واقعی راه انداخت. این محصول شاید نتواند باعث شکست تمام عیار اینتل در رقابت از نظر کارایی و عملکرد شود؛ اما در زمینه قیمت، توانمندی خود را اثبات کرده است. AMD Threadripper، مبارزه را به جایی فرا تر از محدوده اینتل برده است. اگر رایزن ۷ برای رقابت با پردازنده های اینتل quad-core، قیمت گذاری شده بود، AMD Ryzen Threadripper، پردازندۀ تازه به بازار آمده Core i9 را هدف قرار داده بود (نسخه ۲۷۶، ص. ۵۰ را ببینید).
AMD Threadripper، در ابتدای ورود به بازار، در دو نسخه عرضه شد: ورژن ۱۹۵۰X که ما در سیستم Armari ، به آن پرداخته ایم، و نسخه کوچکتر آن که ۹۲۰X بود.
اولی دارای ۱۶ هسته و دومی ۱۲ هسته است. همچنین یک نسخه ۸ هسته ای ۱۹۰۰X نیز وجود دارد. اگر بخواهیم مقایسه ای انجام دهیم، اینتل در این مدت تنها Core i9-7920X 12 هسته ایی را به بازار ارائه کرده است.
اما زمانیکه به قیمت می رسیم، AMD ترفند مشابه رایزن ۷ را اجرا می کند که در آن شما می توانید Intel Core i9-7900X 10 هسته ایی را به قیمت کمی کمتر از ۹۰۰ پوند خریداری کنید، Ryzen Threadripper 1920X 12 هسته ایی شرکت AMD ، هزینه ای زیر ۸۰۰ پوند دارد. هرچند که ۱۶-core 1950X که در اینجا مورد بررسی قرار می دهیم، نزدیک به ۱۰۰۰ پوند است، اما Core i9-7920X احتمالا باید قیمت مشابهی داشته باشد.
بهر حال، پردازنده های ۱۴، ۱۶ و ۱۸ هسته ای Core i9s، که در آینده نزدیک به بازار می آیند، بطور قابل توجهی گرانتر خواهند بود.
از طرف دیگر AMD، در ازاء پولی که پرداخت می کنید به شما، هسته های بسیار بیشتری ارائه می هد، همچنین سرعت ساعت آنها نیز رقابتی است. ۱۹۲۰X در ساعت پایۀ ۳٫۵ گیگاهرتز و با مد توربو ۴٫۰ گیگاهرتز کار می کند در حالیکه ۱۹۵۰X دارای ساعت پایۀ ۳٫۴ گیگاهرتز با همان مد توربو است.
Intel Core i9-7900X دارای فرکانس نامی ۳٫۳ گیگاهرتز، و higher-end Core i9s، فرکانس کمتری از آن است. هرچند که پردازنده های اینتل عموما با کلاک بسیار بالاتر از نرخ نامی خود کار می کنند.

معماری عالی
Threadripper معماری نوآورانه ای دارد. در وهله اول، این پردازنده ای بزرگ است که به یک سوکت جدید به نام TR4 نیاز دارد. این اولین سوکت AMD با آرایه grid Land (LGA) برای استفاده کنندگان است، به این معناست که پین ها، برروی سوکت قرار دارند نه CPU. اینتل از زمان Pentium 4 از LGA برای پردازنده های خود استفاده میکند و AMD این فرمت را برای پردازنده های ایستگاههای کاری Opterons و سرورهای خود مورد استفاده قرار می دهد.
از آنجا که پین ها به آسانی صدمه می بینند، این مسئله قابل درک است که به جای آنکه بر روی پردازنده؛ که هزینه ای نزدیک به هزار دلار دارد، روی اجزایی که ارزان تر هستند ( مادربرد)، قرار داده شود.
یکی از دلایلی اینکه چرا AMD به سمت چنین قیمت گذاری تاثیر گذاری رفته است و Ryzen Threadripper را اندکی پس از رایزن ۷ روانه بازار کرد ، این مسئله است که درون بستۀ CPU، اساسا دو رایزن ۷ وجود دارد که به یکدیگر متصل شده اند.
همچنین این مسئله دلیل بزرگ بودن TR4 را نیز نشان می دهد، ۴۰۹۶ اتصال در مقایسه با ۱۳۳۱ اتصال روی سوکت AM4 که توسط پردازنده های Ryzen 3, Ryzen4 &5 و اینتل LGA 2066 برای Core i9 استفاده می شود. یکی از نقاط ضعف رایزن ۷ در مقایسه با پردازنده های اینتل اینست که کنترلر حافظه آنها صرفا دو کاناله است، در حالیکه CPU های اینتل با شش هسته و بالاتر، از ترکیب بندی چهار کاناله برای دوبرابر کردن پهنای باند استفاده می کنند.
Ryzen Threadripper همچنین از یک کنترلر حافظه چهار کاناله بهره می برد، بنابراین با اینتل های سطح بالای Core i7 و i9 برابری می کند و از حافظه ای مشابه با ۲,۶۶۶MHz DDR4 پشتیبانی می کند.

Ryzen-AMD-Threadripper-1950X

جنبه های مثبت عملکرد
آنچه به اندازه کافی اهمیت دارد اینست که چه تعداد شاهراههای انتقال اطلاعات PCI توسط پردازنده های Ryzen Threadripper فراهم گردیده است.
Intel Core i9-7900X دارای ۴۴ شاهراه PCI است و پردازنده Core i7 حدود ۴۰ شاهراه PCI یا کمتر دارد. اما همۀ سه CPU های Ryzen Threadripper AMD، از ۶۴ شاهراه PCI بهره می برند که تاثیرات قابل توجهی بر سیستم های استفاده شده به همراه آنها دارد: شما می توانید کارت های گرافیک بیشتر و NVMe SSDs بیشتری را به طور همزمان داشته باشید.

 

Ryzen-AMD-Threadripper-1950X

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text