img

معرفی دوربین Panasonic Lumix DMC-LX15

/
/
/

سنسور‌های یک-اینچی در این دوربین بهترین انتخاب برای دوربین‌های فشرده در دنیا بوده اند. این سنسورها اندازه ای چهار برابری نسبت به سنسورهایی دارند که در دوربین‌های فشرده ارزان قیمت استفاده شده است، و در حالی که سنسور‌های SLR بزرگ تر هستند، دوربین هایی مانند Panasonic Lumix DMC-LX15 با داشتن لنزهایی با زوم دیافگرام-وسیع این مورد را به خوبی جبران کرده اند. این دیافگرام قوی در این دوربین به معنی ورود نور بیشتر به عکس است، و در نتیجه کیفیت عکس را بالاتر می برد.
خصوصیات اصلی دوربین LX15 بسیار شبیه به دورین‌های ۱ اینچی دیگر مانند Sony RX100 V در بازار می باشد. برای نمونه، فیلم ها را می توانید در کیفیت‌های ۴K یا ۱۰۸۰p ضبط کنید، که در دومین کیفیت با نرخ قاب ۱۰۰fps برای حرکت آهسته ۴x، نرخ قاب به میزان ۲۵fps می رسد. این میزان به اندازه فیلم برداری دوربین سونی با نرخ قاب ۲۵۰fps چشمگیر نیست (زیرا دوربین سونی می تواند در شرایط مختلف حتی به نرخ قاب بیشتر از این مقدار هم برسد)، اما هنوز هم این دوربین کیفیت موردانتظار را دارد. میزان زوم ۲۴-۷۲mm (3x) در این دوربین نسبتاً متوسط است، اما برای تصاویر زاویه-وسیع، دیافگرام f/1.4 می تواند میزان ۶۶ درصد نور بیشتری را نسبت به دوربین هایی با لنز‌های f/1.8 ثبت کند. در هردوی این دوربین ها، دیافگرام آن ها در آخرین میزان زوم به f/2.8 می رسد.
عکاسی پیوسته در این دوربین دارای نرخ قاب ۱۰fps است، که بسیار سریع می باشد، و در حالی که هیچ منظره یاب الکترونیکی مانند منظره یابی که در Sony RX100 V بود در این دوربین وجود ندارد، ولی یک صفحه نمایش لمسی و قابل چرخش در آن تعبیه شده است. به هر حال ما این دوربین را از پاناسونیک ترجیح می دهیم-دست گرفتن چنین دوربین ریز و کوچکی در روی صورت شما کمی عجیب به نظر می رسد، و صفحه نمایش لمسی آن به شما کمک می کند تا زودتر منوها را پیدا کنید و راحت تر بتوانید نقاط فوکوس خودکار را مشاهد نمایید.

باهوش و سریع
صفحه بالایی این دوربین مربوط به دکمه‌های چرخشی و حالت ها می باشد، و حلقه‌های لنز برای کنترل دیافگرام و فوکوس دستی بر روی آن وجود دارند-که البته این خبر بسیار خوبی برای آن دسته از افرادی است که تنظیمات نورپردازی دستی را دوست دارند. دکمه‌های پشتی این دوربین به قابلیت‌های تعبیه شده توسط پاناسونیک به نام ۴K Photo و Post Focus دسترسی پیدا می کنند، اما شما می توانید این دکمه ها را شخصی سازی کنید تا کار‌های مرسوم تری را مانند سرعت ISO و حالت فوکوس خودکار انجام دهند. قابلیت‌های اختصاصی تعادل سفید (White balance)، جبران نورپردازی (Exposure compensation)، حالت رانندگی (Drive mode)، و دکمه‌های مربوط به فوکوس دستی/ماکرو ریز و کوچک هستند، اما این همان هزینه ای است که شما باید برای کوچک تر شده دوربین خود بپردازید.
یک افزونه عالی در این دوربین حالت ۴K Photo است. این حالت قابل ویدئویی ۴K را در نرخ قاب ۳۰fps ضبط می کند و به شما اجازه می دهد تا قاب هایی را انتخاب کنید و آن ها را به عنوان تصاویر ۸ مگاپیکسلی ذخیره نمایید. در عین حال، قابلیت Post Focus در حالی که فوکوس را عقب و جلو می کند یک ویدئوی کوتاه را برای شما ضبط می کند. در حالت پخش ویدئو، شما می توانید در هر جای قاب ضربه بزنید تا یک عکس را در آن ناحیه با فوکوس بگیرید، و سپس این قاب را انتخاب و ذخیره کنید. حالت‌های انیمیشن Time-lapse و Stop motion نیز در این دوربین تعبیه شده اند، که اولی به صورت خودکار دنباله ای از تصاویر را تبدیل به ویدئو‌های ۴K یا ۱۰۸۰p می کند.
سنسور بزرگ و لنزهایی با دیافگرام-وسیع در این دوربین میدان دید را سطحی و کم کرده اند که واقعاً برای سوژه‌های پرتره عالی می باشد، اما همچنین به این معنی است که خطا‌های فوکوس کردن نیز بیشتر به چشم می آیند. پس خوشبختانه، تشخیص چهره به خوبی کار می کند و فوکوس خودکار نیز به اندازه ای سریع است که به صورت خودکار بر روی سوژه ها قفل می شود. این ها به دوربین کمک می کنند تا هر ۰٫۶ ثانیه یک بار در استفاده طبیعی، یک عکس را برای شما بگیرد.
حالت burst mode با نرخ قاب ۱۰fps تا میزان ۵۰ عدد عکس JPEG را با همین نرخ قاب ادامه داد و سپس نرخ قاب را به ۵fps کاهش داد، در حالی که زمانی که از حالت burst mode استفاده کردیم و فوکوس خودکار پیوسته را نیز فعال کردیم، این نرخ قاب برابر با ۶٫۳fps بود. از این نظر دوربین Sony RX100 V برتری دارد، اما دوربین LX15 به اندازه کافی سریع است تا بتواند پاسخگوی اکثر اهداف شما باشد و اگر نیاز به سرعت بیشتری در این دوربین دارید می توانید از حالت ۴K Photo استفاده کنید. این دوربین عکس‌های خام را در نرخ قاب ۹٫۳fps ثبت کرد اما در این حالت، ۱۱ قاب را ثبت کرد و سپس این نرخ قاب به ۱٫۱fps کاهش یافت.
ضبط ویدئو‌های ۴K در این دوربین عالی به نظر می رسد، اگرچه به اندازه دوربین Sony RX100 V استانداردها را رعایت نکرده است. به نظر می رسد که جزئیات کمی بیش از حد شفاف هستند، و این امر باعث تجمع نویز می شود. با این حال، این عیب کوچک توسط توانایی این دوربین برای جابه جا کردن نقطه فوکوس خودکار با استفاده از صفحه نمایش لمسی LX15، که البته دوربین RX100 V قادر به انجام این کار نیست، پوشش داده شده است.

محتویات یک قاب
دوربین LX15 برای ضبط یک فیلم ۴K از یک برش ۸ مگاپیکسلی از سنسور ۲۰ مگاپیکسلی استفاده می کند، که منجر به این می شود که دوربین مجبور به تعیین اندازه کردن تک تک قاب ها نباشد. به این معنی که میزان فاصله کانونی موثر ۲۴-۷۲mm در عکاسی، تبدیل به ۳۶-۱۰۸mm در فیلم برداری ۴K می شود. با توجه ضعف این دوربین در وسعت-زاویه در عکاسی از راه دور، می توان گفت که این قابلیت حرکت خوبی در این دوربین بوده است. هیچ حالت پایداری نوری برای کیفیت ۴K، یا برای ویدئو‌های حرکت آهسته وجود ندارد، اما این قابلیت برای کیفیت ۱۰۸۰p موجود است.
فیلم برداری حرکت آهسته با نرخ قاب ۱۰۰fps کمی ضعیف به نظر می رسید، احتمالاً به این دلیل که این دوربین به جای این که اندازه پیکسل ها را از سنسور ۵۴۷۲*۳۶۴۸ به قاب‌های ۱۹۲۰*۱۰۸۰ تغییر دهد، این پیکسل ها را کنار می گذارد. در مقابل کیفیت حرکت آهسته در دوربین سونی بهتر است. با این حال، کلیپ‌های حرکت آهسته سونی برای چهار ثانیه ثبت می شوند، ولی این دوربین از پاناسونیک می تواند تا ۳۰ ثانیه این حرکت آهسته را ثبت کند، و حتی شما در صورت ضرورت می توانید این حرکت آهسته را تا مدت زمان دو ساعت هم ضبط کنید. علاوه بر حالت‌های Time-lapse و Stop motion، این دوربین همچنین از نظر فیلم برداری نیز دوربین سونی را شکست داده است.
ولی تمایز ایجاد کردن بین این دو دوربین از نظر کیفیت عکس گرفتن کار سختی است-هردو دوربین از سنسور‌های ۲۰ مگاپیکسلی و ۱ اینچی با لنز‌های مشابهی استفاده می کنند، و بنابراین هر دو عکس‌های تحسین برانگیزی را با فرمت JPEG در تست‌های ما ثبت کرده اند. دوربین پاناسونیک LX15 در عکاسی حیات وحش کمی عملکرد ضعیف تری را داشت؛ زمانی که تصاویر افقی را با آن ها ثبت می کنید، جزئیات در مرکز قاب بسیار دقیق هستند اما در اطراف و لبه‌های قاب ضعیف تر به نظر می رسند.
سلاح مخفی این دوربین دیافگرام f/1.4 آن برای عکس‌های زاویه-وسیع است. این یک مزیت قابل توجه برای عکس برداری در نور کم است، و سرعت‌های شاتر سریعتری (برای کاهش تاری) یا سرعت‌های ISO کمتری (برای کاهش نویز) را ارائه می کند. ولی این مزیت کوتاه مدت است، زیرا ماکزیمم دیافگرام در زمانی که لنزها به فاصله کانونی ۳۱mm (متناظر با ۳۵mm) می رسند، کاهش سریعی پیدا می کنند. البته باید گفت که دوربین سونی هم عملکرد مشابهی را از این نظر داشت.

شکوه در اندازه کوچک
ولی در حالت کلی، کیفیت عکاسی دوربین LX15 عالی است. تنظیمات خودکار در آن به صورت حرفه ای تعبیه شده اند، و نورپردازی تعدیل شده و سرعت‌های شاتر حساس به شما کمک می کند تا تاری را در سوژه‌های در حال حرکت کاهش دهید. در شرایط نوری بسیار ضعیف به طوری که هر دوی دوربین و سوژه ثابت هستند، دوربین از سرعت‌های شاتر بسیار کم استفاده کرد تا میزان نویز را به کمترین مقدار ممکن برساند، و پایداری نوری نیز عملکرد خوبی را داشت. با کمک فوکوس خودکار پایدار و عالی، این دوربین کوچک می تواند در شرایط چالش برانگیز نیز عکس‌های با کیفیتی را برای شما ثبت کند.
این دوربین Panasonic Lumix DMC-LX15 با دارا بودن چنین کیفیت خوبی در عکاسی و فیلم برداری، به علاوه صفحه نمایش لمسی باارزش و قیمت بسیار کمتر در مقایسه با رقیب خود یعنی دوربین Sony RX100 V، همان دوربین جیبی است که شما باید برای خرید آن اقدام کنید.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text