img

۱۹ دستور کاربردی در Command Prompt

/
/
/

استفاده از drag & drop (کشیدن و رها کردن) و منوی گیج کننده Control Panel را فراموش کنید، زیرا روش های بسیار کاراتر و بهترین برای انجام کارها وجود دارند.
احتمالاً شما Command Prompt در ویندوز را به عنوان یک مسیر تاریخی می شناسید که از سیستم عامل قدیمی MS-DOS به ارث برده است. اگر منصفانه قضاوت کنید، تا حدودی زیادی همین گونه است. اما با این وجود این قابلیت در ویندوز یک قابلیت قدرتمند است که به وسیله آن می توانید همه کارهای خود را روشی کاراتر از قبل انجام دهید، از این نظر کاراتر است که شاید برخی از کارهایی که در این پنجره قابل انجام است با استفاده از ماوس پیچیده و یا حتی غیرممکن شوند. در این مقاله ما دستورهای مورد علاقه خود را که همگی آن ها در نسخه ویندوز ۱۰ کار می کنند، به شما معرفی می کنیم.

 

۱- دستور attrib
مشاهده و تغییر در خصوصیات فایل
مثال: attrib –h –r c:\example.dat
هر فایلی در ویندوز دارای مجموعه ای از خصوصیات است: برخی از آن ها فایل های «سیستم» نام دارند و در صورتی که شما قصد انتقال دادن یا پاک کردن آن ها را داشته باشید ویندوز به شما هشدار خواهد داد. دیگر فایل ها ممکن است مخفی شده باشند. پس به صورت پیش فرض در پنجره Explorer شما نمایش داده نمی شوند. دستور ‘attrib’ به شما اجازه می دهد تا این خصوصیات فایل ها را مشاهده کنید و حتی تغییر دهید. مثال بالا ویژگی های ‘hidden’ و ‘read-only’ را از فایل مورد نظر شما برمی دارد-در صورتی مفید است که شما قصد پاک کردن فایل های قدیمی و بی استفاده را داشته باشید. شما می توانید برای اعمال کردن ویژگی ها از کاراکترها استفاده کنید-پس می توانید عبارت “attrib-s*.*” را تایپ کنید و این ویژگی ها را به پوشه ها نیز شبیه به فایل ها نسبت دهید.
توجه داشته باشید که این ویژگی های سطح پایین متناظر با سیستم مجوز چندکاربری پیچیده موجود در سیستم عامل ویندوز می باشند. تنها به این دلیل که یک فایل فاقد مجموعه ویژگی های “read-only” باشد تضمینی برای این نیست که شما مجاز به پاک کردن آن هستید.

 

۲: دستور del
پاک کردن فایل ها و پوشه ها به صورت دلخواه
مثال: del/p/s c:\example\
شما بدون شک می دانید که قادر به استفاده از دستور ‘del’ (یا مترادف آن یعنی ‘erase’) برای پاک کردن فایل های خود هستید-اما این دستور دارای برخی از ترفندهای نهفته و پنهان در خود می باشد. برای مثال از دستور /p switch استفاده کنید تا قبل از پاک کردن هر یک از فایل ها از شما مجوز طلب کند. این ترفند در صورتی مفید است که شما بخواهید برخی از آیتم های انتخاب شده را پاک کنید، اگرچه به شما هشدار داده می شود که فایل هایی که از طریق Command Prompt پاک می کنید دیگر به Recycle Bin نمی روند- و در واقع این فایل ها به صورت کامل و برای همیشه پاک می شوند.
همانطور که مثال ما نشان می دهد، شما می توانید از دستور del با یک مسیر دایرکتوری استفاده کنید و نیازی به وارد کردن اسم فایل برای پاک کردن تمامی آیتم های موجود در یک پوشه در یک حرکت نداشته باشید. علاوه بر این، اگر شما از دستور /s switch استفاده کنید، تمامی فایل های زیرمجموعه در آدرس مورد نظر شما به صورت پشت سر هم پاک خواهند شد. با این حال، شما نمی توانید از دستور del برای پاک کردن یک دایرکتوری استفاده کنید: برای این کار شما باید از دستور “rmdir” استفاده نمایید.

 

۳: دستور robocopy
یک ابزار بسیار قدرتمند برای کپی کردن فایل‌ها
مثال: robocopy c:\example\c:\destination\ /s
اگر نیاز به این دارید که فایل ها و پوشه های خود را در جاهای دیگری کپی کنید، دستور ‘robocopy’ به شما کمک خواهد کرد. مثال بالای ما محتوای یک پوشه را در یک پوشه دیگر به نام پوشه مقصد (destination) کپی می کند-البته اگر این پوشه مقصد وجود نداشته باشد این دستور به صورت خودکار آن را برای شما تولید می کند. دستور /s switch به این معنی است که هر زیرپوشه ای که در پوشه این مثال وجود دارد نیز در پوشه مقصد شما کپی شود.
اما دستور robocopy می تواند وظایف بسیار پیچیده تری را نیز برای شما انجام دهد. با داشتن سوئیچ های مناسب شما می توانید به این دستور بگویید که فایل هایی را با خصوصیات مشخص، یا فایل هایی را که از یک زمان قدیمی تر یا جدیدتر هستند، یا فایل هایی را که حجم مشخصی دارند برای شما کپی کند.
اگر این فایل ها از قبل در پوشه مقصد شما وجود داشته باشند، شما می توانید به دستور بگویید که آن ها را بر روی همدیگر (overwrite) قرار دهد، یا تنها در صورتی آن ها را overwrite کند که جدیدتر یا قدیمی تر هستند. شما حتی می توانید به آن فرمان دهید که یک مسیر را برای شما “mirror” کند، که این کار باعث می شود تا تمامی فایل هایی که در پوشه مقصد وجود دارند و در مکان مبدأ شما قرار ندارند پاک شوند.

 

۴: دستور tree
جای هر چیزی را برای روی هارد دیسک خود پیدا کنید
مثال: tree c:\example/f
آیا تا به حال پیش آمده است که برای پیدا کردن یک مسیر با آدرس پیچیده در درون فایل های خود دچار سردرگمی شوید؟ دستور “tree” یک نقشه سلسله مراتبی را از تمامی زیرپوشه های موجود در یک مسیر مشخص به شما نشان می دهد-یا این سلسله مراتب را در زیر یک مسیر مشخص شده توسط شما، همانند مثالی که ما نوشته ایم، نمایش می دهد.
ما همچنین از دستور /f switch استفاده کردیم تا تمامی فایل های موجود در هر مسیر را برای ما لیست کند، همچنین این کار باعث می شود تا شما پوشه‌های زیرمجموعه هر مسیر را مشاهده کنید.
دستور tree چندین صفحه خروجی را به شما نمایش خواهد داد مگر این که شما با یک ساختار بسیار ساده کار کنید، و این تعداد زیاد نتایج باعث شده است که شما مجبور باشید در بین این صفحات از بالا و پایین کردن استفاده کنید-پس استفاده از دستور “more” یک گزینه خوب برای این کار است. به صورت مشابه، اگر شما یک فایل پیچیده را تایپ می کنید، می توانید خروجی های آن را در یک دستور دیگر وارد کنید، یا این که خروجی های آن را به یک فایل دلخواه انتقال دهید تا در فرصت مناسب آن را پردازش و بررسی کنید (ترفندهای مربوط به Pipes و redirect را برای انجام این کار مطالعه کنید).

 

۵: دستور where
جستجو برای فایل ها و پوشه های مشخص
مثال: where /r /t*.xls
دستور “dir” محتوای مربوط به یک مسیر مشخص را به شما نمایش می دهد، اما اگر شما ندانید که یک فایل در کدام یک از مسیرهای سیستم شما قرار دارد چه می کنید؟ دستور “where” برای همین کار طراحی شده است. کدهای مثال بالا تمامی فایل هایی را پیدا می کند که دارای فرمت موردنظر در بالا یا پایین این مسیر هستند- دستور /r switch به آن می گوید که از کدام زیرمسیر باید به صورت بازگشتی جستجوی خود را انجام دهد.
دستور /t switch به آن می گوید که اطلاعات کامل در مورد هر فایلی را که پیدا می کند به نمایش بگذارد، از جمله حجم هر فایل و این که آخرین باری که ویرایش شده است چه زمانی بوده است.
قدرت اصلی ‘where’ این است که این دستور به شما اجازه می دهد تا در چندین مکان مختلف که توسط شما تعیین می شود جستجو کنید، یا فایل هایی را پیدا کنید که با نام فایل شما منطبق باشند: برای مثال، یعنی این که شما می توانید از یک دستور برای پیدا کردن تمامی فایل هایی که در مسیر Word یا Excel قرار دارند چه بر روی دسکتاپ باشند یا چه در مسیر پوشه های سندهای شما باشند، استفاده کنید.

 

۶: دستور findstr
مثال: findstr /s “password”
دستور “find” به شما اجازه می دهد تا یک فایل مشخص را با استفاده از یک عبارت تعیین شده توسط خود شما پیدا کنید. برادر بزرگ تر این دستور یعنی دستور “findstr” برای انجام وظایف حرفه ای تر طراحی شده است. این دستور می تواند همزمان در چندین فایل به دنبال یک نام فایل بگردد-مثالی که در بالا استفاده کرده ایم تمامی فایل هایی را که در مسیر مشخص شده، و تمامی زیرمسیرهای آن، که دارای واژه “password” در نام خود هستند به ما می دهد.
دستور findstr همچنین از عبارت های مرسوم پشتیبانی می کند، و این امر یک انعطاف پذیری خارق العاده را به این دستور داده است تا بتوانید به صورت دقیق متنی را که می خواهید پیدا کنید برای آن تعریف نمایید.
برای مثال، اگر شما می خواهید تمامی فایل هایی را که یکی از دو حرف “password” یا “passport” را در خود دارند پیدا کنید، می توانید از عبارت “pass.o..” استفاده کنید-به یاد داشته باشید که از دستور /r switch برای فعال کردن فاصله میان عبارت ها استفاده کنید.
شما همچنین می توانید از دستور /g switch استفاده کنید تا یک فایل متنی را به عنوان یک منبع برای جستجوی خود تعیین کنید، پس به این طریق شما می توانید به راحتی لیست کاملی از عبارت ها را با یک حرکت پیدا کنید.

 

۷: دستور fc
تفاوت‌های میان دو فایل را کشف می کند
مثال: fc /b c:\example1.dat c:\example2.dat
دستور “fc” یک مخفف برای file compare به معنای مقایسه فایل است، و این دستور به سادگی دو فایل را با هم مقایسه می کند تا میزان شباهت آن ها را پیدا کند. چیزی که به صورت نتیجه به شما می دهد لزوماً یک بله یا خیر نیست: اگر شما با فایل های متنی سر و کار دارید، دستور fc تفاوت های یافت شده میان آن ها را به صورت خروجی به شما می دهد، و اگر شما از دستور /f switch استفاده کنید، این دستور به شما می گوید که این شباهت ها در کدام یک از خطوط این دو فایل ظاهر شده اند. دستور /LBn switch به دستور fc اجازه می دهد تا در صورتی که بیش از تعداد n خط از دو فایل با هم منطبق نباشد، مقایسه را رها کند. شما می توانید یک مقایسه دودویی را نیز با استفاده از دستور /b switch، همانطور که در مثال مشخص شده است، اجرا کنید.
شما می توانید از فرمت ها نیز در نام فایل هایی که وارد می کنید استفاده کنید. برای مثال، دستور “fc *.txt template.txt” تمامی فایل های متنی را در مسیر مورد نظر جستجو کرده و هر یک از آن ها را که دارای فرمت موردنظر باشند با هم مقایسه می کند.

۸: دستور for
یک عمل را در چندین فایل تکرار می کند
مثال: for %a in (*.txt) copy %a c:\textfiles\
دستور “for” به شما اجازه می دهد تا یک عمل را بر روی مجموعه ای از فایل ها اعمال کنید. مثال بالای ما ممکن است کمی دلهره آور به نظر برسد، اما اگر ما آن را به دو قسمت تفکیک کنیم فهم آن بسیار آسان تر خواهد بود. نیمه اول این دستور می گوید که ما می خواهیم با هر فایلی کار کنیم که با الگوی آن در داخل پرانتز مطابقت دارد (شما می توانید از دستور /r switch استفاده کنید تا نه تنها در مسیری که قرار دارید، بلکه در تمامی زیرمسیرهای آن نیز جستجو انجام شود). متغیر %a یک متغیر برای فایل های منطبق شده است. در عین حال، قسمت دوم این دستور به ویندوز می گوید که با هر فایل چه کار کند-در این مورد، فایل مورد نظر را در یک پوشه به نام c:\textfiles ذخیره می کند.
دستور “forfiles” دقیقاً همین کار ابتدایی را انجام می دهد، اما دستورات و کدهای پیچیده تری که در آن وجود دارد به شما اجازه می دهد تا فایل های خود را با تاریخ موردنظر خود انتخاب کنید، و شما می توانید دامنه وسیع تری از پارامترها (مانند مسیر هر یک از فایل های انطباقی) را به دستور هدف خود اضافه کنید.

 

۹: دستور more
نمایش اطلاعات در هر زمان یک صفحه
مثال: dir\ more
زمانی که یک برنامه Command Prompt دارای بسیاری از اطلاعات برای نمایش دادن است، به صورت طبیعی زوم را به اندازه کم می کند که شما قادر به خواندن این اطلاعات نباشید. شما همواره می توانید در این صفحه اطلاعات بالا و پایین کنید تا چیزی را که گم کرده اید در آن پیدا کنید، اما دفعه بعدی، استفاده از دستور “more” را نیز فراموش نکنید. این دستور به صورت خودکار بعد از نشان دادن یک صفحه از خروجی ها مکث می کند؛ برای بزرگتر کردن یک خط مدنظر خود Return را بزنید و برای رفتن به صفحه بعدی کلید Space را فشار دهید.
همانطور که در مثال ما می بینید، یک روش رایج برای استفاده از دستور more این است که از طریق دستوری که در آن تعریف شده است خروجی مدنظر خود را استخراج کنیم (ترفند مربوط به Pipes and redirects را مطالعه فرمایید). شما همچنین می توانید از این دستور برای خواندن یک فایل متنی استفاده کنید، برای این کار باید دستور “more example.txt” را وارد نمایید. اگر شما این کار را انجام دهید قادر خواهید بود تا از دستور /e switch برای فعال کردن “extended features”، مانند توانایی برای رد کردن حرکت به جلو (forward) و حرکت به عقب (backward) با تعداد مشخصی از خطوط، استفاده نمایید.

 

۱۰: دستور sort
اطلاعات خود را به ترتیب حروف الفبا مرتب کنید
مثال: sort mydata.txt/o sorted.txt
دستور “sort” خطوط موجود در فایل را به ترتیب حروف الفبا مرتب می کند. به صورت پیش فرض، این اطلاعات مرتب شده بر روی صفحه نمایش داده می شوند، اما شما می توانید از دستور /o switch برای تعیین کردن یک فایل هدف استفاده کنید، به همان صورت که ما در مثال بالا انجام داده ایم. شما همچنین می توانید خروجی های یک دستور دیگر را نیز مرتب کنید: برای مثال، شما می توانید از دستور “where” برای تولید کردن لیستی از فایل ها که با یک قالب مشخص و مدنظر شما انطباق دارند استفاده کنید، سپس خروجی آن را مرتب کنید و همه آن ها بر حسب حروف الفبا در یک لیست نمایش دهید.
توجه داشته باشید که دستور sort نسبت به بزرگ یا کوچک بودن کلمات حساس نیست، پس عبارت “aardvark” همواره قبل از “Apple” می آید زیرا به ترتیب حروف الفبا مرتب شده اند. دستور /r switch به sort فرمان می دهد تا از ترتیب معکوس حروف الفبا استفاده کند. اگر شما فقط دستور sort را بدون هیچ پارامتری تایپ کنید، ورودی خودش را از صفحه کلید خواهد گرفت، پس شما می توانید مقادیری را که از جای دیگری کپی کرده اید در درون لیستی از اطلاعات الصاق کنید. برای پایان دادن به لیست خود کلیدهای Ctrl+Z و سپس return را بزنید.

 

۱۱: دستور clip
اطلاعات شما را در حافظه موقت ویندوز کپی می کند
مثال: dir*.txt\clip
دستور “clip” تمامی اطلاعات شما را به حافظه موقت ویندوز کپی می کند، تا این که شما به راحتی بتوانید آن ها را در یک برنامه ای مانند Notepad یا Excel الصاق کنید. یک روش رایج برای استفاده از دستور clip این است که خروجی حاصل از یک دستور دیگر را با این دستور کپی کنید. مثال ما یک لیست از همه فایل های متنی در مسیر کنونی شما تولید می کند (دستور /b switch به دستور dir فرمان می دهد تا نام فایل ها را نشان دهد و هیچ اطلاعات دیگری را نمایش ندهد)، سپس این اطلاعات را در درون حافظه موقت ویندوز قرار می دهد. این کار بسیار آسان تر از این است که به صورت دستی کپی و الصاق را انجام دهید، به خصوص در زمانی که شما با یک لیست بلند از فایل ها سر و کار دارید.
شما همچنین می توانید از redirection برای کپی کردن محتویات یک فایل در حافظه موقت ویندوز استفاده کنید، و این کار را باید با دستور “clip < example.txt” انجام دهید. در نظر داشته باشید که این کدها خود فایل موردنظر شما را کپی نمی کند-شما نمی توانید کلید ها Ctrl+C را برای تکرار کردن این فایل در File Explorer ویندوز فشار دهید.

 

۱۲: دستور mklink
یک میانبر را برای یک فایل یا پوشه انتخابی ایجاد می کند
مثال: mklink /d c:\docs c:\Users\PCTA\Documents
اگز شما به صورت مداوم در بین چند مسیر مشخص تغییر مکان می دهید، می توانید از این میانبر مفید استفاده کنید. دستور “mklink” به شما اجازه می دهد تا یک لیست نمادین را ایجاد کنید-لینک نمادین یک پوشه مجازی است که به عنوان یک درگاه به سمت مکانی دیگر بر روی هارد دیسک شما عمل می کند (یا حتی می توانید این مسیر میانبر را بر روی یک درایو دیگر انتخاب کنید).
مثال بالا لینکی را تولید می کند که شما را مستقیماً از مسیر ریشه (اصلی) به پوشه شخصی Documents می برد- برای دسترسی داشتن به آن به سادگی عبارت “cd docs” را تایپ کنید. شما می توانید از لینک ها در ویندوز نیز استفاده کنید- لینک نمادین شما به عنوان یک لینک ظاهر خواهد شد.
به دستور /d switch در بالا دقت کنید، که به mklink فرمان می دهد تا یک مسیر مجازی را ایجاد کند: اگر شما این دستور را حذف کنید، می توانید لینک هایی را برای هر یک از فایل های خود ایجاد کنید. شما می توانید یک لینک را به عنوان یک میانبر مرسوم حذف کنید و در این حالت پوشه اصلی شما تحت تاثیر قرار نخواهد گرفت.

 

۱۳: دستور subst
یک درایو مجازی را به یک مسیر نسبت می دهد
مثال: subst f:c:\example\
لینک های نمادین برای پریدن از یک مکان به مکانی دیگر عالی هستند. اگر شما می خواهید میانبری داشته باشید که در همه جا کار کند، دستور “subst” برای شما مناسب است: این دستور یک درایو مجازی را ایجاد می کند که نشان دهنده مسیری بر روی دیسک داخلی شما می باشد.
زمانی که شما یک درایو مجازی را تنظیم کردید، این درایو مجازی در ویندوز و Command Prompt در دسترس خواهد بود. برای حذف کردن یک درایو مجازی از دستور /d switch استفاده کنید و هیچ مسیر هدفی را تعریف نکنید. توجه داشته باشید که دستور subst نمی تواند این مسیریابی را در سراسر یک شبکه انجام دهد.
اگر شما می خواهید یک واژه درایو را به یک مکان مشخص بر روی یک سرور داخلی یا یک دستگاه NAS نسبت دهید، می توانید این کار را از طریق File Explorer در ویندوز انجام دهید- یا این که می توانید از طریق Command Prompt با استفاده از دستور net به آن دسترسی داشته باشید: کد مربوطه برای این کار
“net use f:\\server\share”
خواهد بود.

 

۱۴: دستور ipconfig
تنظیمات شبکه را نمایش داده و آن ها را عیب یابی می کند
مثال: ipconfig/ all
تنظیمات شبکه در سیستم عامل ویندوز کمی معماگونه هستند. اگر شما می خواهید فقط آدرس IP خود را و تنظیمات مربوط به درگاه اینترنتی خود را بررسی کنید، کار سریعتر این است که Command Prompt را باز کنید و دستور “ipconfig” را وارد کنید تا یک مرور کلی را بر روی وضعیت شبکه خود داشته باشید.
اگر شما از دستور /all switch همانند چیزی که در مثال مشخص است استفاده نمایید، جزئیات اضافه ای را از جمله نام دامنه سرور (DNS) و جزئیات مربوط به DHCP مشاهده خواهید کرد.
دستور ipconfig همچنین دارای تعدادی از توابع مفید برای عیب یابی کردن است، که از طریق سوئیچ ها قابل دسترسی هستند.
برای مثال، کد “ipconfig/ renew” سعی می کند که آدرس IP شما را به روز کند. اگر شما از مشکلات مربوط به DNS رنج می برید، پس کد “ipconfig/displaydns”را وارد کنید تا به شما تمامی رزولوشن های موجود در کش مربوط به DNS را بدهد (توجه کنید که ممکن است تعداد زیادی از این اطلاعات وجود داشته باشد) در حالی که کد “ipconfig/ flushdns” همه آن ها را فراموش می کند و به ویندوز می گوید تا همه چیز را تازه (به روز) کند.

۱۵: دستور doskey
میانبرهای Command-Line را تولید می کند
مثال: doskey txt=dir*.txt
در نسخه های قدیمی تر از سیستم عامل ویندوز، دستور “doskey” به شما اجازه استفاده از کلیدهای نشانگر را برای وارد کردن دستورهای وارد شده قبلی می داد. امروزه، این قابلیت در درون Command Prompt تعبیه شده است، اما دستور doskey استفاده های دیگری هم دارد: این دستور می تواند ماکروها (میانبرهایی) را برای دستورات پر استفاده شما ایجاد کند. مثال بالا به شما اجازه می دهد که به سادگی عبارت ‘txt’ را تایپ کنید تا لیستی از همه فایل های متنی در مسیر کنونی خود را مشاهده کنید. اگر شما می خواهید این میانبر شما در یک سطر چندین بار اجرا شود، از نشانگر $t استفاده کنید تا به doskey فرمان دهد که در کجا باید “return” را بزند.
توجه داشته باشید که doskey macros تنها در داخل پنجره Command Prompt که این عبارت ها تعریف شده اند کار خواهد کرد. اگر شما می خواهید میانبرهای خود را به گونه ای ایجاد کنید که در همه جا کار کنند، یک اسکریپت AutoRun ایجاد کنید تا به صورت خودکار هر زمان که شما یک پنجره جدید Command Prompt را باز می کند، آن ها را به شما نمایش دهد (ترفند مربوط به AutoRun را مطالعه فرمایید).

 

۱۶: دستور bootrec
زمانی که ویندوز بالا نمی‌آید، اطلاعات Startup را ترمیم می کند
مثال: bootrec /fixboot
زمانی که شما در سخت افزار کامپیوتر خود یک تغییر ایجاد می کنید، ترتیب و تنظیم هارد دیسک های شما ممکن است تغییر کند، و به ویندوز اجازه ندهد بالا بیاید و شروع به کار کند. دستور “bootrec” می تواند شما را نجات دهد. این ابزار در Command Prompt به صورت استاندارد و توکار تعبیه نشده است، اما از طریق recovery console قابل دسترسی است، و شما می توانید با بوت کردن از نصب چندرسانه ای ویندوز به آن دسترسی داشته باشید.
مثال ما در بالا به دستور bootrec فرمان می دهد تا یک بخش بوت جدید متناسب با ویندوز را برای هارد دیسک اصلی شما ایجاد کند: اگر این دستور نتواند مشکل سیستم عامل را برای بالا آمدن حل کند، از دستور سوئیچ /fixmbr switch برای آپدیت کردن Master Boot Record استفاده کنید، سپس از سوئیچ های /scanos و /rebuildbcd نیز استفاده کنید تا محل نصب ویندوز شما مشخص شود و آن را bootable کنید. توجه داشته باشید که دستور bootrec چیزی در مورد سیستم های dual-boot نمی داند؛ احتمالاً برای دسترسی به سیستم عامل ثانویه نیاز دارید که برخی از ترفندهای اضافی را در مورد bcdedit مطالعه کنید.

 

۱۷: دستور diskpart
دیسک‌ها و افراز‌ها (پارتیشن‌ها) را ایجاد، ویرایش و حذف می کند
مثال: select disk 0
دستور “diskpart” یک جعبه ابزار برای همه کارهای مربوط به عملیات سطح پایین بر روی دیسک ها می باشد. برای استفاده از آن، عبارت “diskpart” را تایپ کنید، سپس عبارت “list disk” را برای مشاهده کردن تمامی درایوهای در دسترس خود تایپ کنید. از کلیدواژه select استفاده کنید تا تعیین کنید که می خواهید بر روی کدام دیسک کار کنید-مثال ما در بالا اولین هارد دیسک بر روی سیستم را انتخاب می کند، که معمولاً این دیسک همان دیسک سیستمی است.
از اینجا شما قادر خواهید بود تا حجم پارتیشن ها را تغییر دهید (با استفاده از دستورهای shrink برای کوچک کردن و expand برای بزرگ کردن)، دیسک های MBR را به دیسک های GPT و برعکس تبدیل کنید، یا به صورت کامل با استفاده از دستور “clean” یک دیسک را پاک کنید. استفاده از دستور diskpart برای این عملیات نسبت به استفاده از ویندوز دارای دو مزیت است: اولاً، این دستور به شما اجازه می دهد تا درایوها و پارتیشن هایی را که در ویندوز قفل شده اند حذف کنید و ثانیاً، شما می توانید آن را با استفاده از /s switch باز کنید تا یک اسکریپت را برای آن تعریف کنید، و به این طریق فرآیندهایی مانند تبدیل یا پارتیشن بندی دیسک ها را اتوماسیونی کنید.

 

۱۸: دستور powercfg
تنظیمات برق را مدیریت می کند و روی استفاده از انرژی نظارت دارد
مثال: powercfg/setactive SCHEME_BALANCED
دستور “powercfg” به شما اجازه می دهد تا گزینه های مربوط به انرژی خود را مدیریت کنید. شما می توانید لیستی از طرح های انرژی را با وارد کردن powercfg/ l مشاهده کنید و بین آن ها با استفاده از کد /setactive switch سوئیچ کنید. کدهای مربوط به مثال ما مشخصات کنونی انرژی را بر روی “Balanced” تنظیم کرده است، و این کار را به جای استفاده از کدهای طولانی هگزادسیمال GUID با استفاده از نام مستعار انجام داده است. کد “powercfg/ aliases” را وارد کنید تا یک لیست از تمامی نام های مستعار در دسترس را مشاهده کنید.
دستور powercfg همچنین اطلاعات تشخیص عیب مفیدی را در اختیار شما قرار می دهد. وارد کردن دستور “powercfg /energy” منجر به این می شود که سیستم شما تجزیه و تحلیل شود و یک گزارش HTML برای شما تولید کند که این گزارش شامل هشدارهایی مربوط به هر چیزی است که ممکن است برای باتری شما خطرناک و مضر باشد. دستور /sleepstudy switch یک صفحه HTML محتوای تمامی زمان هایی که کامپیوتر شما بر روی حالت sleep قرار گرفته است تولید می کند، به این معنی که شما می توانید هر مشکلی را با استفاده از این دستور بررسی کنید. علاوه بر این، شما می توانید یک گزارش از وضعیت باتری خود را با استفاده از دستور /batteryreport switch دریافت کنید.

 

۱۹: دستور sfc
فایل‌های سیستمی را بررسی و ترمیم می کند
مثال: sfc /scanfile=c:\windows\example.sys
دستور “sfc” یک بررسی کننده فایل سیستمی توکار در ویندوز است. اگر خوش شانس باشید هرگز نیازی به استفاده از این دستور نخواهید داشت، اما اگر کامپیوتر شما ویروس هایی را بگیرد-یا اگر در وسط یک آپدیت کامپیوتر شما قفل شود و دیگر به درستی کار نکند-آنگاه سیستم شما ممکن است در یک حالت نیمه سالم قرار داشته باشد. اگر هر یک از این اتفاقات برای شما رخ دهد، دستور sfc بررسی می کند که تمامی فایل های سیستمی شما کار می کنند یا نه، و همچنین صحیح بودن نسخه هریک را نیز بررسی می کند: در اکثر موارد، شما مجبور هستید تمامی پوشه Windows خود را اسکن کنید، که می توانید این کار را با وارد کردن “sfc/ scannow” انجام دهید. (اگر شما این دستور ر بدون هیچ مشخصه دیگری وارد کنید تنها یک متن کمک را مشاهده خواهید کرد و نتیجه دیگری برای شما نخواهد داشت).
با این حال، اسکن کردن تمامی سیستم شما ممکن است یک کار کند و آهسته باشد، و بسته به پیام های خطایی که دریافت می کنید، ممکن است مجبور به بررسی کردن یک فایل مشخص باشید. شما می توانید این کار را با استفاده از دستور /scanfile switch، به مانند مثال ما در بالا انجام دهید.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text