img

شبکه ای بی نقص راه اندازی کنید…

/
/
/

شبکه تان را با کمک این مقاله به روز رسانی، بهینه سازی و ایمن کنید.

جدا از اینکه اگر به کل پیگیر این مسائل نیستید، بعد از ناکام ماندن مشکل Y2K در نابودی تمدن بشری شما باید نوعی از یک شبکه را در منزل داشته باشید. یک شبکه معمول خانگی ترکیبی است از شبکه وایرلس یا کابل کشی شده است که با کامپیوتر، به احتمال زیاد یک چاپگر و شاید یک کنسول بازی که با کابل اترنت به یک روتر متصل شدند، به همراه وسایل دیگری مانند موبایل‌ها که به صورت وایرلس به شبکه وصل میشوند.
در مرکز شبکه شما مودم و روتر قرار دارد (یا اگر یک وسیله چند کاره دارید یک مودم / روتر یکپارچه)، این وسیله مانند پلی مابین شبکه LAN (شبکه محلی) شما و شبکه شناخته شده جهانی WAN (اینترنت) عمل میکند.
چنین امکانی وجود دارد که شما از شبکه تان فقط برای ورود به اینترنت استفاده کنید، اما اگر کمی ابتکار عمل به خرج دهید میتوانید با استفاده از قابلیت‌های اشتراکی تاثیر گذاری بیشتری داشته باشید. به عنوان مثال وقتی میتوانید از یک چاپگر به شکل اشتراکی استفاده کنید چرا باید یک پرینتر نو بخرید ؟ یا این چنین از خودتان بپرسید : آیا از شبکه تان حداکثر استفاده را میبرید ؟ آیا به همان اندازه که از آن انتظار میرود سریع و کارآمد است ؟ آیا میتوانید برای استفاده بیشتر شبکه تان را گسترش دهید ؟ آیا مشکلی وجود دارد، به عنوان مثال تداخل یا اختلالی که نیاز به رفع شدن آن باشد ؟
در این مطلب پاسخ این سوالات و پرسش‌های دیگر نیز به شما داده خواهد شد. ما به شما نشان خواهیم داد که چگونه شبکه تان را محک بزنید. به علاوه توپوگرافی یا لایه بندی دقیقی از آنرا نمایان خواهیم کرد. بعد از آن به شما کمک میکنیم که مشخص کنید آیا روتر شما نیازی به بروزرسانی دارد یا خیر و در ادامه راههای گسترش شبکه تان را در هر گوشه ای از خانه بررسی خواهیم کرد.
همین که شما وسایلتان را به شکل فیزیکی راه اندازی کردید ما مراقب آن هستیم که چگونه شبکه خود را بهینه سازی کنید : امنیت اش را افزایش دهید و وسعت و کارایی آنرا بیشتر کنید، تداخل وا-ی‌فای را از بین ببرید و قابلیت‌های آنرا با جلوگیری از سرویس‌های متصل به وسیله ذخیره گسترش دهید. همیشه جا برای نکاتی در مورد به اشتراک گذاری فایل‌ها وجود دارد، اما قبل آن به شما نشان میدهیم چگونه با امنیت کامل زمانی که دور از خانه هستید وارد شبکه خودتان شوید. همه این موارد میتوانند به یک شبکه بزرگ اضافه شوند، پس کمربند خود را ببیندید و آماده پرواز شوید.
بیایید با وسایل فعلی تان شروع کنیم، یادداشتی از مدل روتری که در حال حاضر دارید تهیه کنید، خصوصیات آنرا پیدا کنید زیرا دانستن آنها برای تشخیص بروز رسانی لازم است.
سپس فهرستی از تمام وسایلی که در حال حاضر به روتر تان متصل هستند تهیه کنید، سعی کنید هیچ وسیله ای را از قلم نیاندازید، وسایلی مانند دوربین‌های امنیتی یا دیگر دستگاه‌های هوشمند، ببینید که چه وسیله ای از کجا و چگونه متصل شده است.
برای انجام این کار میتوانید از برنامه Free Fing بر روی گوشی هوشمند یا تبلت تان استفاده کنید و یا میتوانید IP اسکنر پیشرفته را برای کامپیوتر تان دانلود کنید و با اسکن شبکه تان از تمامی دستگاه‌های متصل مطلع شوید.
در صورت استفاده از IP اسکنر پیشرفته میتوانید با کلیک روی گزینه < که در کنار هر ورودی قرار دارد نام دستگاه، IP، شرکت سازنده و آدرس مک آنرا مشاهده کنید.
همچنین این برنامه امکان مشاهده دستگاه هایی که تمایلی به اتصال آنها ندارید را هم فراهم میکند و دسترسی آنها را قطع کنید، لازم به ذکر است این برنامه اکثر اوقات فقط به شما یادآوری میکند که چه دستگاه هایی متصل هستند و در آخر قبل از اینکه شروع کنیم: با نگاه کردن به جعبه دستگاهتان ببینید چگونه میتوانید با چند آزمایش سریع وضعیت فعلی دستگاهتان را محک بزنید.
همچنین میتوانید این کارها را بعد از به روز رسانی و بهینه سازی‌ها نیز تکرار کنید تا ببینید تاثیری داشته اند یا خیر.

یک روتر جدید انتخاب کنید
با توجه به اینکه روتر نقشی اساسی در شبکه شما ایفا میکند انجام این کار میتواند نقطه شروع بازبینی شبکه تان باشد. پاسخ سوال اول تان : آیا کاربرد روتر در انتخاب آن اهمیت دارد ؟ اگر نمیخواهید که شبکه شما درگیر سرعت کم و کندی شود مطمئن شوید که روتر تان از جدیدترین فناوری‌های کابلی پشتیبانی میکند. شما حتی محدودیتی در استفاده حتمی از روتر پیشنهادی شرکت فراهم کننده اینترنت‌تان ندارید و اگر هم اکنون هزینه ماهیانه ای از این بابت میپردازید بهتر است که در دراز مدت از مدل انتخابی خودتان استفاده کنید. اگر مودم و روتر جدا هستند ممکن است حتی خرید یک مودم/روتر یکپارچه را مد نظر داشته باشید تا در فضا و درگاه‌های سوکت هم صرفه جویی کنید ولی اطمینان حاصل کنید که مدل مورد نظرتان با اتصال اینترنت تان سازگاری داشته باشد، که معمولا باید بین کابل‌های ADSL (پهنای باند معمولی)، VDSL و یا ADSL+2 (پهنای باند فوق سریع یا فیبر نوری) انتخاب کنید، اگر از این واژه‌ها سر در نمی آورید میتوانید برای اطلاعات بیشتر با شرکت اینترنتی تان تماس بگیرد.

 

خصوصیات مهم
بسیار خب، در مدل جدید دنبال چه چیزی میگردید ؟ از درگاه‌های اتصال کابلی شروع کنیم – مطمئن شوید که مدل جدیدتان دارای درگاه گیگابیت اترنت برای استفاده از حداقل سرعت انتقال میباشد – اگر بیش از چهار دستگاه دارید که باید به وسیله کابل متصل شوند یا دستگاه هایتان در اتاق دیگری قرار دارند هم تغییری در صورت مسئله ایجاد نمیشود. برای اطلاعات بیشتر در این زمینه به بخش «شبکه-تان را گسترش دهید» مراجعه کنید.
قدم بعدی، مدلی انتخاب کنید که از حالت ۸۰۲٫۱۱AC شبکه‌های بیسیم پشتیبانی کند. امروزه بیشتر روترها دو شبکه وایرلس مجزا بر روی کانال‌های مختلف ایجاد میکنند : ۲٫۴GHz و ۵GHz. باند ۲٫۴ گیگاهرتزی از همه نوع دستگاهی پشتیبانی میکند اما این مسئله تداخل و اختلال شبکه‌های همسایه را نیز به همراه دارد که عملکرد شبکه شما را تضعیف میکند (در ادامه بیشتر به این مطلب پرداخته میشود). در کانال ۵ گیگاهرتز به شکل معمول کمتر در معرض این اختلالات قرار خواهید گرفت و این کانال در فواصل کوتاهتر سریع تر عمل میکند.
نقطه ضعف اصلی کانال ۵ گیگاهرتزی محدویت برد آن است، بخصوص بر روی روتر‌های وایرلس و قدیمی N که از هر دو کانال پشتیبانی میکند. روتر‌های وایرلس AC برد کانال ۵ گیگاهرتزی را به لطف آنتن‌های جداشدنی خود بیشتر کرده اند که میتواند با استفاده از روندی به نام پرتو سازی محل دستگاه‌های متصل را هم شناسایی کند و سیگنال را مستقیما برایشان ارسال کند.
همچنین شما میبینید که روتر‌های AC با شمارگان مختلفی دسته بندی شده اند که از AC1600 شروع میشود و تا AC2800 ادامه پیدا میکند. شماره‌ها مشخص کننده حداکثر سرعت وای‌فای برای دو کانال هستند که معمولا ۳۰۰ تا ۶۰۰ مگابایت در ثانیه برای کانال ۲٫۴GHz و ۱ گیگابایت در ثانیه برای کانال ۵GHz میباشد. اگر جریان انتقال بالایی دارید ممکن است با مدلی که دارای MIMO (MU-MIMO) چند کاره است کمی وسوسه شوید. MU-MIMO عملکرد انتقال چند دستگاهی را با ایجاد همزمان چندین جریان از بسته‌های اطلاعاتی بهبود میبخشد. اما بدانید که در کنار این مزایای خوب دستگاه‌های وایرلس شما باید کاملا از قابلیت MU-MIMO پشتیبانی کنند و در حال حاضر کمتر وسیله و دستگاهی پیدا میشود که این قابلیت را پوشش دهد.

قابلیت‌های اضافی و کاربردی
امروزه هوشمندی روتر‌ها در حال افزایش است، از همین رو دنبال چنین خصوصیاتی باشید : UPnP که (صرف نظر از پایین آمدن امنیت) به صورت خودکار درگاه‌های متناسب برای ارسال و دریافت اطلاعات از اینترنت را باز میکند. بعد از آن QoS یا کیفیت سرویس است که از طریق آن میتوانید پهنای باند دستگاه خاصی را محدود کنید یا بلعکس.
برخی روتر‌ها حتی خدمات VPN هم ارائه میدهند که به کمک آن قادر خواهید بود شبکه ای رمزگذاری شده داشته باشید و آن را به یک شبکه کاری متصل کنید. اگر به دنبال راه اندازی VPN سروری مخصوص به خودتان هستید NNR را امتحان کنید و یا قسمت «خدمات تخلیه شبکه» را مشاهده کنید. امکان سودمند دیگر روتر هایی هستند که درگاه USB دارند و میتوانند دستگاه هایی مانند پرینتر را در شبکه قابل استفاده کنند.
تمامی این ویژگی‌ها هزینه بیشتری دارند به همین خاطر قبل از زمان کنار گذاشتن هر مبلغی تصمیم بگیرید که آیا اصلا این امکانات اضافی را نیاز دارید یا خیر . کدام روتر را باید بخرید ؟ ما طرفدار Archer AC ساخت شرکت TP-LINKS هستیم که با مودم‌های فعلی نیز کار میکند، اما اگر ایده مودم / روتر یکپارچه را بیشتر میپسندید سری به آدرس (www.techradar.com) بزنید و درباره آنها بیشتر بدانید.

 

شبکه تان را گسترش دهید
حالا که کانون مرکزی شبکه شما رو به راه شده قدم بعدی چیست ؟ در ابتدا اگر هر کدام از وسایل شما مستقیما به درگاه اترنت گیگابیت متصل میشوند اطمینان بیابید که آنها از کابل CAT5e استفاده میکنند. اتصالاتی که به شکل غیر قابل توضیحی کند هستند ممکن است با تعویض کابل رفع شوند – اگر روتر (یا سوییچ تان) برای هردرگاه متصل یک چراغ LED دارند مطمئن شوید که تمام درگاه‌های گیگابیت سبز باشند، برخلاف رنگ زرد که برای اتصالات ۱۰/۱۰۰Mbs است. ممکن است تمام وسایل شما به شکل قابل قبولی اطراف روتر تان چیده نشده باشند. البته شما میتوانید که کابل کشی یک CAT5e را از میان دیوار خانه با استفاده از یک راهکار سیمکشی ساختار یافته در نظر داشته باشید اما ممکن است که کاملا امکان پذیر نباشد.
اگر مشکلی با وایرلس نداشته باشید انتخاب یک روتر وایرلس AC برای گسترش شبکه تان در سطح منزل میتواند کافی باشد. اما اگر هنوز مناطق «مرده» یا مناطقی خارج از برد سیگنال دارید دو راه پیش روی شماست : راه اول که ارزان تر میباشد این است که سعی کنید روتر را به یک مکان مرکزی تر انتقال دهید اما اگر انجام آن برایتان مقدور نیست باید روش دوم را انجام دهید و مبلغی برای تقویت کننده وای‌فای هزینه کنید. آنرا در میان راه بین روتر و منطقه مرده قرار دهید، با انجام این کار تقویت کننده میتواند سیگنال شما را به مکان مورد نظر ارسال کند اما نباید توقع عملکردی عالی را داشته باشید. شما همچنین میتوانید SSIDs مجزا برای شبکه وای‌فای تان درست کنید – چطور است چیزی به انتهای SSIDs شبکه فعلی تان بیافزایید، مانند TP-LINK 5GHz Office؟ سپس وسایل جدیدتان مانند آنطور که قبلا بوده را به شبکه جدید متصل کنید. آنها میتوانند به شکل خودکار بین دو کانال جابه جا شوند زیرا همگی به یک روتر متصل هستند و دسترسی شبکه شما بین تمام Hotspot‌ها استوار و با ثبات باقی میماند. قیمت مدل‌های سری N از ۱۵ پاوند شروع میشود که تنها برد ۲٫۴ گیگاهرتز را پوشش میدهد. وایرلس‌های سری AC نیز با قیمتی از حدود ۳۰ پاوند شروع میشوند.
جدیدا نیز گرایشی به وایرلس ترکیبی (یا وای‌فای ترکیبی) ایجاد شده که روتر، مودم و گسترش دهنده وای‌فای به صورت یکپارچه ساخته شده اند. البته با وجود این قابلیت هم میتوانید وسایل را به صورت جداگانه در اطراف خانه جایگذاری کنید ولی در نظر داشته باشید که این وسایل برچسب قیمت درشتی روی خود دارند. به عنوان مثال پک دوقلوی Orbi System که توسط NetGear عرضه میشود ۳۹۹٫۹۹ پاوند قیمت دارد و از سوی دیگر پک سه گانه وای‌فای گوگل ۳۰۰ پاوند برایتان آب میخورد.

 

گسترش توسط مدار
استفاده از ابزار وایرلس تنها راه حل عملی برای گسترش شبکه در خانه نیست. شاید روتر شما در دفترتان نباشد و دفترتان در جایی قرار دارد که اکثر تجهیزات شما داخل آن هستند و شما میخواهید آنها را به وسیله کابل به یکدیگر متصل کنید. اگر سیم کشی ساختار یافته در منزل، کار شما را راه نمی‌اندازد گسترش شبکه از طریق مدار برق را در نظر داشته باشید. شما حداقل به دو عدد آداپتور Home Plug نیاز دارید (که به نام Power Line هم شناخته میشوند) : یکی نزدیک روتر و دیگری در اتاقی که میخواهید شبکه تان را از طریق کابل کشی گسترش دهید. هر آداپتور به یک پریز برق متصل میشود. اگر به پریز احتیاج دارید میتواند از تبدیل یا محافظ برق استفاده کنید. اولین آداپتور با کابل CAT5e که همراه آداپتور است را به روتر وصل کنید، سپس کابل دیگر را به وسیله دلخواهتان متصل کنید (و یا اگر میخواهید از چندین وسیله استفاده کنید آنرا به سوییچ متصل کنید)، برای اطلاعات بیشتر میتوانید جلوتر به قسمت «اضافه کردن سوییچ» نگاه کنید. همچنین میتوانید در هر اتاقی که حس میکنید نیازی به آداپتور است از آنها استفاده کنید.
وقتی تمام آداپتور‌ها نصب و راه اندازی شدند، آداپتور اصلی را روشن کنید که خودش به صورت خودکار دیگر آداپتورها را شناسایی کند تا بتوانید شبکه تان را از طریق سیم کشی در تمام خانه گسترش دهید. این آداپتورها با سرعت‌های مختلفی در بازار موجودند اما قبل از اینکه سراغ آنها برویم به یاد داشته باشید که سرعت کلی این نوع سیم کشی بر اساس سرعت کند ترین آداپتور شما تعیین میشود به همین خاطر اگر تجهیزاتی قدیمی دارید شاید حالا زمان به روز رسانی آنها باشد.
برای شروع میتوانید از Home Plug‌های مدل AV2 استفاده کنید که حداقل سرعت ۱Gbs یا بیشتر را در اختیار شما قرار میدهند. توجه داشته باشید که – در انواع و اقسام شبکه، بخصوص شبکه‌های وایرلس – سرعت ذکر شده در تبلیغات به شکل تئوری حداکثر میزان را بیان میکنند. این آداپتورها همچنین به دلیل اینکه داخل مدار الکتریکی تحت تاثیر نویز هستند بسیار بدنام اند، به همین خاطر تنها میتوانید انتظار نیمی از سرعت ذکر شده در تبلیغات یا حتی کمتر از آن را داشته باشید. گفتنی است که اگر شما اطلاعات تان را بین دو دستگاه که به یک سوییچ متصل هستند منتقل میکنید نیازی نیست که این ارسال از طریق آداپتورها صورت بگیرد از همین رو انتقال با سرعت بیشتری انجام میشود.
برخی از آداپتورهای خانگی دو درگاه اضافه اترنت را ارائه میدهند تا نیازی به خرید یک سوییچ دیگر نداشته باشید. برای یک مجموعه ساده مانند TP-Link TL-PA9020P KIT حداقل باید ۱۰۰ پاوند بپردازید که متشکل از یک جفت آداپتور دو درگاهه با سرعت انتقال ۲GBs و سوکت‌های میانی میباشد. برای کسب اطلاعات بیشتر میتوانید سری به سایت
www.homeplug.org بزنید.

 

یک سوییچ اضافه کنید
سوییچ وظیفه مدیریت نقل و انتقال داده بین دستگاه‌های شما در شبکه را بر عهده دارد. اگر درگاه خالی کابل اترنت برایتان باقی نمانده یا اینکه شبکه تان را به اتاق دیگری گسترش داده اید به یک سوییچ اضافه نیاز دارید تا دیگر دستگاه‌های متعدد خود را به روتر متصل کنید.
دو نوع سوییچ موجود است : غیرمدیریتی و مدیریتی. سوییچ‌های غیرمدیریتی با تنظیمات ثابتی عرضه میشوند و عملکردی مشابه هاب‌های شبکه را دارند و به سادگی ارتباطی را بین دستگاه‌های مورد نظر و روتر برقرار میکنند. اگر خواهان تسلط بیشتری بر قسمت خاصی از شبکه تان هستید یک سوییچ مدیریتی برای شما مناسب است. سوییچ‌های مدیریتی این امکان را به شما میدهند تا کنترلی بر روی سطوح محلی شبکه داشته باشید و بتوانید بر روی خصوصیات ویژه ای از کارکرد دستگاه‌های متصل به سوییچ تسلط پیدا کنید. برای مثال میتوانید با استفاده از تنظیمات QoS پهنای باند خود را شخصی سازی کنید و یا دستگاه خاصی را با ساخت یک شبکه محلی مجازی (VLANs) به صورت غیر فیزیکی از باقی دستگاه هایتان جدا کنید.
خصوصیت جالب و عملی دیگری موجود است که «قاب بزرگ» نام دارد (همچنین به عنوان «واحد انتقالی حداکثر» یا MTU نیز شناخته میشود). داده‌ها در طول شبکه به شکل بسته هایی به نام قاب ارسال و دریافت میشوند و استاندارد ۸۰۲٫۳ حداکثر حجم قاب را در اندازه ناچیز ۱٫۵۱۸ بایت تعریف کرده است. اگر تجهیزات شبکه شما از پس این کار بر بیایند – که شامل روتر و تمام سوییچ‌ها میشود – شما میتوانید اندازه این مقدار را افزایش دهید و کارایی شبکه خود را بهبود ببخشید.
سوییچ‌های مدیریتی درجه دو مانند TP-Link TL-SG108 قیمت پایینی در حدود ۳۵ پاوند (۲۵ دلار) دارند. این سوییچ‌ها به شکل پیش فرض برنامه ریزی شدند تا عملکردی ابلهانه داشته باشند اما با کمی دستکاری در تنظیمات آنها از طریق برنامه کمکی هوشمندشان میتوانید به قابلیت «قاب بزرگ» دسترسی پیدا کنید که راهنمای مفیدی از آن در سایت محصول موجود است. اگر امکانات بیشتری مانند «پشتیبانی از تجمع ارتباطات» برای سرعت بخشیدن به کارایی درایوهای NAS نیاز دارید نگاهی بی اندازید به TP-Link TL-SG2008 که قیمتی حدود ۵۵ پاوند (۷۰ دلار) دارد.

شبکه تان را بهینه سازی کنید
حالا زمان مناسبی برای محک زدن دوباره شبکه تان است، پیرو پیشنهادات بخش «شبکه تان را محک بزنید» – اگر شما از وایرلس N به وایرلس AC تغییر کاربری داده باشید باید بلافاصله پیشرفت‌های ایجاد شده در سرعت وای‌فای خود را ببینید و اگر بخواهیم خوشبین تر باشیم باید برد بهتری نیز داشته باشید، بخصوص روی کانال ۵GHz .
قدم بعدی بهینه سازی، انتقال تمام دستگاه‌ها به کانال ۵GHz است (دستگاه هایی که قابلیت شناسایی این کانال را دارند.) چراکه نه تنها این کانال سریعتر است بلکه اختلال را نیز کاهش میدهد و به توازن میان دستگاه‌های وایرلس شما کمک میکند. اگر مشکلی با برد کانال ۵GHz دارید در اتصال ابتدایی دستگاه وایرلس خود را کمی نزدیک روتر ببرید – زمانیکه یکدیگر را شناسایی کردند فناوری «پرتو سازی» روتر شما میتواند به گسترش برد شبکه کمک کند.اگر هنوز در بعضی از مناطق مشکل رفع نشده خرید یک تقویت کننده وای‌فای را مد نظر داشته باشید.
بیایید نگاهی به شبکه ۲٫۴GHz شما داشته باشیم. با استفاده از Wi-Fi Analyzer (دوباره پیشنهاد میشود بخش «شبکه تان را محک بزنید» را ببینید) به زبانه تحلیل بروید، جایی که شما یک سری دایره روی هم رفته را بر روی یک نمودار مشاهده میکنید، این دوایر نشانگر کانال هایی هستند که شما و شبکه هایی که در همسایگی شما قرار دارند از آنها استفاده میکنند. یک کانال پیشنهادی به شما نشان داده میشود، وارد تنظیمات روتر شوید و در قسمت تنظیمات کانال ۲٫۴GHz وای‌فای، گزینه «کانال پیشنهادی» را فعال کنید. حال روی کلید «ذخیره» کلیک کنید، بعد از وقفه ای کوتاه به برنامه Wi-Fi Analyzer بازگردید تا تاثیر این تغییر را مشاهده کنید. آماده باشید تا کانال‌های مختلف و قسمت‌های مختلف خانه را امتحان کنید، بخصوص مناطقی که سیگنال ضعیف تری دارند زیرا در این صورت میتوانید عملکرد مناطقی از منزل که برای شما مهم ترند را بهبود ببخشید.

 

نکات بیشتری درباره تنظیمات
بیایید دوباره برگردیم سراغ عناصر به درد بخور روتر و گشت و گذاری در تنظیمات آن داشته باشیم و دستکاری هایی در آن ایجاد کنیم. با بالا بردن سطح امنیتی شروع میکنیم، اگر تا به حال این کار را انجام ندادید حالا رمز عبور پیش فرضی که برای دسترسی به روتر نیاز است را تغییر دهید. شما همچنین باید رمز عبور وای‌فای که زمان راه اندازی آنها اعمال شده را هم تغییر دهید و مطمئن شوید که حالت رمزنگاری WPA-PSK2 و AES را انتخاب کرده باشید.
با غیرفعال کردن پخش SSID، فعال کردن فیلتر MAC، خاموش نمودن سرور DHCP، بازبینی فایروال امنیتی و خاموش کردن درگاه ارسالی UPnP از خود در برابر هکر‌های رهگذر محافظت کنید. در آخر به فکر یک گزینه دسترسی از راه دور باشید تا زمانی که منزل نیستید بتوانید شبکه تان را مدیریت یا خاموش کنید.
جدا از امنیت، به دنبال گزینه «رزرو آدرس» در تنظیمات LAN روترتان باشید، این گزینه به شما امکان میدهد تا بدون تغییر دادن تنظیمات دستگاه‌های دیگر یک IP آدرس ثابت برای آنها تعریف کنید. یکی از دلایل انجام این کار این است که اگر دستگاهی دارید که مدام از شبکه ای به شبکه دیگر منتقل میشود با رزرو یک آدرس بر روی شبکه خودتان دیگر نیازی به تغییر دادن تنظیمات در صورت تکرار این انتقال به شبکه دیگر وجود ندارد.

 

محدود کردن کاربران پردردسر
آیا میخواهید دسترسی آنلاین کودکان تان را مدیریت کنید ؟ آیا از اینکه زمان پخش ویدئو همخانه ای شما پهنای باند را اشغال کند کلافه شده اید ؟ برای اینکه استفاده کودکان تان را زیر نظر داشته باشید به دنبال «تنظیمات مخصوص والدین» روتر تان باشید. شما قادر هستید که دستگاه‌های مختلف را با آدرس IP یا MAC آنها انتخاب کنید و محدودیت‌های لازم را بر آنها اعمال کنید. مانند زمان دسترسی به اینترنت، ایجاد عدم دسترسی به برخی سایت‌ها بنا بر ارزیابی‌ها، کلمات کلیدی و نظرات. برای اینکه کسی از پهنای باند شما سواستفاده نکند دنبال QoS یا بخش کنترل پهنای باند باشید. شما میتوانید محدودیت هایی بر اساس IP آدرس، برد یا درگاهی خاص برقرار کنید که به کمک آنها قادر خواهید بود محدودیت هایی بر روی برنامه‌های خاصی نیز اعمال کنید. شما همچنین میتوانید سطوحی از الویت بندی را درست کنید که تنها زمانی محدودیت‌های شما را اجرایی میکنند که شخص دیگری متصل میشود یا اتصال دیگری در جریان است، همچنین میتوانید حداقل و حداکثری برای استفاده در نظر بگیرید تا بیشتر پهنای باند مصرفی برای خودتان باقی بماند.

 

تخلیه خدمات شبکه
اگر شما برای فراهم کردن خدماتی مانند سرور رسانه ای یا درایو پشتیبانی در شبکه به کامپیوتر شخصی (PC) خود وابسته هستید حالا وقت آن است انتقال این اطلاعات به دستگاه دیگری را در نظر داشته باشید تا هم فضایی را بر روی کامپیوتر خود خالی کنید و هم بتوانید بدون اینکه نگران از بین رفتن دسترسی شوید کامپیوتر خود را خاموش کنید. برای این کار میتوانید از یک PC قدیمی تر بهره گیرید یا اینکه مبلغی را برای یک «منبع ذخیره متصل به شبکه» یا NAS نه چندان گران هزینه کنید. برای حداکثر انعطاف پذیری بین مدل‌های Synology و QNAP یکی را انتخاب کنید، QNAP TS-231 مدل خوبی برای شروع است، اما اگر چیزی میخواهید که از پس پخش ویدئو‌ها و تصاویر با کیفیت بر بیاید QNAP TS-251+ (بدون دیسک با قیمتی حدود ۳۰۰ پاوند/۳۰۰ دلار) غوغا میکند. TS-251+ یک پردازنده چهار هسته ای ۶۴ بیت اینتل سلرون روی خود دارد، ۲ گیگابایت رم نیز کنار آن است که شما میتوانید آنرا تا سقف ۸ گیگابایت افزایش دهید. مقداری که برای اداره کردن چندین سرور کنار هم بیش از حد نیاز به نظر میرسد.
یک NAS قدرتمند به شما اجازه میدهد که همه چیز، از یک پشتیبان ابری ایمن و خصوصی تا یا سرور چند کاره را راه اندازی کنید. ما در اینجا یک Plex Media Server داریم که با یک OwnCloud برای ذخیره و پشتیبانی اطلاعات جفت شده و فقط برای دسترسی از طریق شبکه از آن استفاده میشود. همچنین یک Syncthing که برای شناسایی، استفاده، ارسال و دریافت اطلاعات از هر دستگاهی از آن استفاده میشود. یک هارد درایو USB که به راحتی پشت دستگاه نصب میشود و حافظه ذخیره دستگاه را گسترش میدهد و میتوان از آن با تمام دستگاه‌های موجود در شبکه استفاده کرد.
عجالتا NAS این اجازه را به ما میدهد که از توانایی دیگر کامپیوتر‌های موجود در یک شبکه حداکثر استفاده را ببریم و این بدان معناست که دیگر نیازی نیست آنها ۲۴ ساعت شبانه روز و هفت روز هفته روشن باشند تا بتوانند وظیفه خود را انجام دهند.

 

دسترسی خارجی
چرا باید منابع اشتراکی شما به منزل تان محدود شوند؟ این امکان وجود دارد که بخشی از شبکه تان در اینترنت قابل دسترسی باشد، چه برای استفاده شخصی چه برای اینکه افراد دیگری از هر جا به این اطلاعات دسترسی داشته باشند. چگونگی انجام این عمل بسته به اطلاعاتی است که شما قصد به اشتراک گذاشتن آنها را دارید، برای مثال – اعمال دسترسی به مجموعه اطلاعات Plex Media شما نیازمند یافتن تنظیمات مربوط به از را دور در Plex است. اگر مسیر یابی UPnP فعال باشد روتر شما باقی کارها را انجام خواهد داد در غیر این صورت شما باید به شکل دستی درگاه لیست شده در Plex (پیش فرض ۳۲۴۰۰) را با استفاده از تنظیمات روتر به IP آدرس سرور ارسال کنید.
نوع دیگر قابل دسترسی ساختن شبکه در اینترنت خطرناک تر از روش ذکر شده است اما با کمک گرفتن از سلسله اقداماتی میتوان این خطرات را به حداقل رساند – قسمت «امنیت در استفاده از راه دور را بالا ببرید» همین صفحه را نگاه کنید.

 

توپوگرافی شبکه شما
کامپیوتر‌ها چگونه در شبکه و اینترنت با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند ؟ پاسخ این سوال را باید در مدل TCP/IP جستجو کرد. TCP (پروتکل کنترل انتقال) روشی است که کامپیوتر‌ها با استفاده از آن در شبکه به یکدیگر متصل میشوند، در حالی که IP (پروتکل اینترنتی) مسیری است که داده‌ها با استفاده از «بسته»‌های اطلاعاتی در آن منتقل میشوند. این مدل را میتوان به چهار لایه تقسیم کرد:
Application, Transport, Internet, and Network Access
لایه اول یا همان لایه کاربردی که خود به سه قسمت پایه تقسیم میشود. ابتدا برنامه هایی که شما جهت ورود به اینترنت از آنها استفاده میکنید، مانند خدمات ایمیل. در قسمت بعدی به بخش «ارائه» میرسیم که در آن داده‌ها به قالب مناسبی جهت ارسال و دریافت در شبکه ترجمه میشوند و در صورتی که نیاز به فشرده سازی یا رمزنگاری باشد همگی در همین مرحله انجام میشوند.
در قسمت «دیدار» نوع اتصال یا همان دیداری که بین شما و کامپیوتر دیگری ایجاد شده مشخص میشود، برای مثال HTTP/HTTPS برای اتصال به وبسایت‌ها و سرور‌ها استفاده میشوند، FTP جهت ارسال ساده یک فایل استفاده میشود و SMTP برای خدمات ایمیل به کار میرود.
در لایه دوم، لایه انتقال قرار گرفته است که چگونگی دریافت داده‌ها را با تبدیل آنها به «بسته» برای ارسال مدیریت میکند و سپس اطمینان میابد که بسته به درستی دریافت شده باشد و دوباره در سوی شخص دریافت کننده به شکلی صحیح مرتب شود.
لایه مذکور همچنین این روند را به شکل معکوس برای بسته‌های اطلاعاتی که شما دریافت میکنید نیز انجام میدهد. لایه سوم شبکه است. این همان لایه ای است که جهت دهی مسیر داده‌ها را پوشش میدهد و بعد بین دستگاه‌های مختلف عمل مسیریابی را انجام میدهد، این لایه همان جایی است که دریافت واقعی داده‌ها به وسیله تعویض بسته IP رخ میدهد. سرانجام در پایین ترین لایه دسترسی شبکه یا Network Access، قرار دارد. اینجا همان جاییست که در حین بسته بندی و ارسال، شناسایی خطا و اصلاح آنها صورت میگیرد، همچنین در این لایه میتوانید سخت افزار فیزیکی اترنت یا وای‌فای ای که شما را به شبکه یا اینترنت متصل کرده است را بیابید.

 

قدرت روتر خود را بیشتر کنید
اگر از سخت افزار روتر وایرلس خود راضی هستید ولی تنظیمات کلی و وسایل پیشنهادی آن ناامیدتان کرده شاید بتوانید یک به روز رسانی رایگان انجام دهید.
یا شاید به لطف گستره عظیم برنامه‌های کوچک دست ساز که dd-wrt نام دارند حتی بتوانید به جان روتری قدیمی زندگی ببخشید و از آن به عنوان یک تقویت کننده وایرلس یا یک VPN سرور استفاده کنید.
با سر زدن به سایت dd-wrt.com شروع کنید و نگاهی به لینک پایگاه اطلاعاتی روتر‌ها بی اندازید. چند واژه اول مدل یا شرکت سازنده روتر تان را تایپ کنید تا ببینید آیا در لیست موجود است یا خیر، موارد بازبینی شده را نیز یادداشت کنید زیرا ممکن است با روتر شما سازگاری داشته باشند.
با این حال، با اینکه بیشتر سازندگان بر روی سایت هستند اما تمام مدل‌های آنها پشتیبانی نمی‌شود.
اگر مدل روتر شما پشتیبانی میشود سراغ بخش wiki همین سایت بروید تا برنامه مربوطه را دریافت کنید سپس با توجه به راهنما آنرا دانلود و نصب کنید – این راهنما‌ها برای هر مدلی فرق دارند پس مطمئن شوید که دقیقا طبق آنها جلو می‌روید. معمولا میتوانید برنامه فعلی را با گزینه upgrade به برنامه ای که دانلود کرده اید تغییر دهید اما در غیر این صورت گاهی اوقات باید از طریق دستورات محیط متنی command line وارد روتر خود شوید.
لطفا به یاد داشته باشید که با این کار ممکن است روتر شما به وسیله ای کاملا بدرد نخور و بی استفاده تبدیل شود. در راهنمای سایت ذکر شده توضیحات مبسوط و کاملی در این رابطه وجود دارد و اگر شما از انجام آن منصرف شدید لزوما چیز بدی نیست زیرا انجام این کار به مهارت ویژه و کاملی نیاز دارد و متاسفانه ما در جایگاهی نیستیم که تصمیم گیری کنیم آیا ادامه دادن این کار برای شما مناسب است یا خیر. با در نظر داشتن این مورد ما توصیه میکنیم این کار را با روتری انجام دهید که نگرانی ای بابت از دست دادن آن ندارید یا همان روتری که با قیمت بسیار ارزانی از اینترنت خریدید.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text