img

فضا برای فروش…

/
/
/
صنعت خصوصی فضا چه طور اقتصاد، اکتشاف و انسانیت را باز سازی خواهد کرد؟

ظهور صنعت خصوصی فضا می‌تواند در رسیدن به اهداف عقب مانده این صنعت کمک کند. کسب سود در طول تاریخ همیشه برای پیشرفت و خلاقیت مفید بوده. خصوصی سازی در صنعت فضایی موضوع مبهمی است اما حتما به پیشرفت منجر می‌شود.
در سپتامبر سال گذشته الون ماسک مدیرعامل و مدیر طراحی شرکت فناوری‌های اکتشاف فضایی یا اسپیس‌اکس(Spacex)، در کنفرانس بین المللی فضا نوردی در گادالاجار مکزیک قدم بزرگی برداشت و چشم انداز خود درباره سفر به ماه را توصیف کرد. این طرح( ترکیب دقت فنی و ابهام عملیاتی) با استفاده از ماموریت‌های تامین گمنام، سفر ما به مریخ را ممکن می‌سازد. زمانی که هر دو سیاره در مدار به یکدیگر نزدیک شوند این سفر ۲۵ ماه به طول می‌انجامد.
این سفر‌های یک طرفه به فناوری امروزی هشتاد روز طول می‌کشد اما ماسک معتقد است که این سفر در نهایت به سی روز کاهش پیدا می‌کند. زمانی که مریخ از لوازم زمینی پر شود ، انسان‌ها به آن جا می‌روند. اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، اولین مسافر‌های مریخ SpaceX در اوایل دهه ۲۰۲۰ پا بر روی مریخ می‌گذارند.
طرح اولیه ماسک بعد از رو نمایی توجه بسیاری را به خود جلب کرد، اما این طرح نمونه‌های قبلی هم داشته. در قرن اخیر، شرکت Earthlings طرح‌های مختلفی را برای سفر به فضا پیش نهاد کرد. در دهه ۱۹۶۰، Wnener Von Braun ، پدر علم موشکی و اولین مدیر مرکز Marshall Space Flight پیش بینی کرد که بررسی بیشتر موشک مریخ در آینده به ارسال انسان در دهه ۱۹۸۰ به مریخ منجر می‌شود. در همین زمان‌ها بود که شوروی طرح هایی را برای ساخت پایگاه مشهور به «Zveda» تا دهه ۱۹۸۰ شروع کرد. جنگ سرد از اولویت افتاد و این ماموریت با واقعیت همخوانی نداشتند. بعد از این زمان، چند سازمان خصوصی طرح‌های مهاجرت خود را ارائه کرده اند اما در کنفرانس‌ها درباره زمین چندان مورد توجه قرار نگرفت.
اما بعد از چندین ده که از توهم‌ها کاسته شد ، طرح ماسک کمی واقعی تر به نظر می‌رسد. شاید دلیل اش نزدیکی این طرح و طرح‌های فنی ، مالی و عملیاتی ارائه شده نزدیک تر به واقعیت باشد. ایده مهاجرت به فضا واقعی تر به نظر می‌رسد و شاید توسط شرکت‌های تجاری محقق شود.
با توجه به کشف‌های انجام شده و ایده استفاده مهاجرت برای مبارزه با شهاب سنگ‌ها (که به انقراض دایناسور‌ها منجر شد)، تمرکز بر وعده‌های اقتصادی کمی عجیب به نظر می‌رسد. اما زمانی که موضوع کسب درآمد در میان باشد، هیچ محدودیتی برای سفر به فضا وجود ندارد.فضا، یک سکوی فناوری شناختی کامل است که فرصت‌های زیدی را برای اکتشاف‌های ساده ارائه می‌دهد. برخی پیش بینی کردند که درآمد این صنعت برای اولین بار به چندین میلیارد دلار برسد. خصوصی سازی فضا و استفاده از پایگاه‌های خصوصی دور از زمین می‌توان یکی از بزرگ ترین پیشرفت‌ها باشد.

فضای استارت آپ
SpaceX ، تنها سازمانی نیست که می‌خواهد به فضا سفر کند. ناسا قرار است در سال ۲۰۳۳ ماموریت‌های انسانی به فضا را انجام دهد که بعد از آن هم طرح» فرود بر مریخ» در یک ماموریت از پیش تعریف نشده ادامه پیدا می‌کند( خوب است بدانید که ماسک قصد دارد تا ده ۲۰۲۰، خدمه انسانی را به فضا ارسال کند)
طرح‌های Martian فضا مانند Space X توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. دلیل اش احتمالا پیشرفت‌های نا امید کننده ناسا بعد از آپولو بوده که از یک دولت به دولت دیگر و با بودجه‌های مختلف ادامه پیدا کرده است. شاید برای موفقیت در علم نیاز به این همه تبلیغات پر سر و صدا نبود.
پیشگام بودن در بررسی علمی ( که ناسا در طول نیم قرن گذشته به آن پرداخته است) نمی تواند دلیل موفقیت باشد. کاربرد‌های عملی براساس اکتشاف علمی معمولا سال‌ها و حتی ده‌ها بعد محقق می‌شود. هیچ کس نمی توانست حدس بزند که فیزیکی کوانتوم یک روز آیفون را بسازد یا این که رایانه‌های تحقیقاتی شبکه بر رو روی خط تلفن به ساخت توییتر منجر شود.
البته برای تجاری کردن علم، باید محصول یا خدمات قابل فروش را تولید کرد. برای سفر به مریخ به سرمایه گذاری زیادی نیاز است. اما ، یک گزارش جدید وال استریت ژورنال به نام افشای SpaceX ، به توان مندی‌های مالی برای تامین سرمایه این پروژه اشاره می‌ کند ( این شرکت در ژوئن ۲۰۱۵ و سپتامبر ۲۰۱۶ آزمایش‌های ناموفقی را اجرا کرد)
اما این گزارش طرح SpaceX برای تکمیل هزینه‌های «سیستم حمل و نقل میان سیاره ای» با استفاده از ISP ماهواره محور را فاش کرد. این شرکت با پرتاب دو توریست فضایی ناشناس به اطراف ماه (با هزینه نامشخص و احتمالا سنگین) وارد بازی توریسم هوایی شده است. این طرح پایداری است که ۱۶ سال طول می‌کشد و افراد زیادی از جمله Richard Garriot پیشتاز بازی‌های رایانه ، Crique du Soleil موسس Guy Laliberte و Charles Simonyl مدیر مسئول Microsoft Office ده‌ها میلیون دلار در موسسه فضایی فدرال روسیه برای بلیط‌ها و ایستگاه فضایی بین المللی هزینه کرده اند.
ماسک قول داده است که در عملیات‌های Martian اطلاعات بیشتری را درباره تامین مالی این شرکت ارائه کند. اما ، راه‌های زیادی برای تامین مالی پروژه‌های فضایی وجو دارد و که از آن‌ها اطلاع نداریم. اما سئوال جدی تر این است که چه کسی اول از همه این ایده‌ها دست پیدا می‌کند.
SpaceX ، مشهور ترین نوع از شرکت‌های فضایی سود ده است ، اما بهترین این شرکت‌ها هم به حساب می‌آید. شرکت Origin با مالکیت Jeff Bezos برای کاهش هزینه ها( برای مثال هزینه‌های SpaceX) تلاش می‌کند . برای این منظور موشک‌های چند بار مصرف را ساخته است و با تورسیم به این تلاش‌ها کمک می‌کند. شرکت توریستی Venture Orbit با مالکیت Richard Branson ماهواره‌های کوچکی را به فضا می‌فرستد. سیستم‌های Stratolaunch با مالکیت Paul Allen اخیرا از یک هواپیمای غول پیکر ۲۸۵ فوتی رونمایی کرد که موشک هایی را از ارتفاع بالا پرتاب می‌کند( این شرکت قصد دارد اولین پرتاب تجاری خود را تا سال ۲۰۲۰ انجام دهد). این‌ها تنها چند مورد معروف هستند.
Blue Origin . Jeff Bezos این شرکت تولید کننده فضایی و خدمات پرواز فضایی را راه انداز کرد که می‌تواند دسترسی شخصی افراد به فضا را فراهم کند.
مانند نیروگاه‌های فضایی سنتی( Orbital ATK‌ها ، Boeing‌ها و Lockheed Martin ها) بسیاری از این استارت‌های فضایی به رابط‌های ناسا ، وزارت دفاع و موسسات دولتی دیگر نیاز وابسته هستند. اما این استارت‌های جدید برخلاف غول‌های فضایی قدیمی، به مسائل ضروری، خلاقیت و رضایت تمرکز می‌کنند. جالب است بدانید که بسیاری از شرکت‌های فضایی جدید به وسیله کمک‌های مالی دره سیلیکان ایجاد شده است و در فناوری‌های خطرناک سرمایه گذاری شده است( این فناوری خاص جاذبه‌های علم را افزایش داده است).
با توجه به وضعیت کنونی فناوری فضایی ، محقق شدن چیزی شبیه به فیلم ادیسه فضایی در طول زندگی ما خیلی هم دشوار نیست. اما تاریخ نشان داده است که پارادایم‌های فناوری شناختی( کار با رایانه‌های خانگی، اینترنت، فناوری‌های موبایلی) همگی ریشه‌های مشابهی دارند. این فناوری‌ها از پروژه‌های با شکوه ایجاد می‌شوند و هیچ کس آن‌ها را جدی نمی گیرد. اما زمانی که ساخته می‌شوند ، ظهور آن‌ها به کندی انجام می‌شود. انفجار این فناوری‌ها به صورت نمایی منفجر می‌شوند.
ظهور ناگهانی استارت آپ‌های فضایی با بهره گیری از موفقیت‌های مهندسی نشان می‌دهد که ما احتمالا یکی از بزرگ ترین موفقیت‌های نمایی را شاهد خواهیم بود. به دلیل دشواری مسئله، منحنی فضا-فناوری شاید با ظهور فناوری‌های جدید کند شود. در واقع، فضای یکی از دشوار ترین و محدود ترین زمینه هایی است که انسان به آن ورود کرده است. اما ، به احتمال زیاد زود تر آن چه فکر می‌کنیم موفق خواهیم بود. جذابیت تاریخ و احتمالا سود بالا، هر کسی را برای پیدا کردن راه حل وسوسه می‌کند.

آب‌های یخ زده در شهاب سنگ‌ها مشاهده شده است
شرکت منابع سیاره ای یک استارت آپ در مستقر در ردموند واشنگتن است که از الگو تجاری خاصی استفاده می‌کند( بررسی شهاب سنگ‌ها برای سود). این شرکت توسط نخبه هایی از دره سیلیکان ( برای مثال Larry Page و Eric Schmidt مالک گوگل و همچنین Peter Diamandis یکی از موسسان X-Prize ) ایجاد شده است و قصد دارد گروهی از ماهواره‌های بدون سرنشین با لوله هایی اندازه یک رودخانه با نام «Arkyd 200» را در سال ۲۰۲۰ به نزدیک یک شهاب سنگ بفرستد تا مواد مورد نظر را بررسی کند.
این شرکت با استفاده از رابط‌های دولتی و شرکت و ارائه گواهینامه برای فناوری‌های حاشیه ای ثبات مالی خود را تضمین میکند. به علاوه، در ساخت ماهواره‌های آینده، این شرکت با شرکای خود برای ساخت چاپگر‌های سه بعدی همکاری می‌کند و فلز‌های ساختمانی مانند فلز، نیکل و کلبات را می‌سازد که در شهاب سنگ‌ها به وفور یافت می‌شود. این چاپگر‌های نظری می‌توانند ماشین ها، ابزار‌ها و احتمالا اقامتگاه‌ها و کشتی هایی را در فضا بسازند و بنابراین هزینه‌های حمل و نقل مواد از زمین کاهش پیدا می‌کند. اما ، شاید حفظ آب از منابع سیاره ای مهم تر باشد. زنده نگه داشتن انسان‌ها و اکتشاف بدون سرنشین مهم است.
زمانی که آب از یک شهاب سنگ یا ستاره دنباله دار استخراج شود ( احتمالا به شکل یخ است) ، جریان‌های الکتریکی تولید شده توسط صفحات خورشدیدی در فضای ، یخ را به تکه‌های سازنده اتمی آن تقسیم می‌کند. سپس می‌توان با یک نیروی قوی( برای مثال سوخت موشک) هیدروژن و اکسیژن را دوباره ترکیب کرد. زمانی که یک شبکه از ایستگاه‌های گاز فضایی ایجاد شود ، سیستم خورشیدی بسیار کوچک تر می‌شود.
منابع طبیعی از فناوری‌های قبلی برای ماموریت‌های فضایی استفاده می‌کنند ، اما هدف کاملا تجاری است.
Chris Lewick در مصاحبه سال قبل گفت که « کاوش شهاب سنگ با حمایت افراد رویا بین انجام می‌شود ، آن‌ها در سرمایه گذاری‌های تجاری برای نیاز هایی که ما خلق کرده ایم ریسک می‌کنند. این سرمایه گذاری فقط صرف هزینه‌ها به مدت طولانی نیست.
او گفت ما در اکتشاف‌های Arkyd200 سعی نمی کنیم بفهیم خورشید چند سال پیش به وجود آمده یا این که ما چه طور به وجود آمده ایم، بلکه یک سئوال ساده را مطرح می‌کنیم.» آیا آب کافی برای بازگشت ما در شهاب سنگ‌ها وجود دارد؟»
اگر بارش‌های احتمالی را در نظر بگیریم این سئوال از جالب تر می‌شود. در سال ۲۰۱۵، رئیس جمهور اوباما لایحه کشف و استفاده از منابع فضایی را ( با کمک لابی گری‌های منابع سیاره ای) امضا کرد. در این لایحه، هر شهورندی می‌تواند بدون دخالت دولت آمریکا در «بازیابی تجاری یک منبع شهاب سنگ یا یک منبع طبیعی» مشارکت داشته باشد.
Lewicki پیش بینی کرد که برخی از فلز‌های با ارزش استخراج شده در فضا روزی آن قدر با ارزش خواهند بود که به زمین باز گردانده می‌شوند. آینده این شرکت عمدت در زمین و با کمک به یک صنعت فضایی ایجاد نشده رقم می‌خورد و انسان هایی برای حمایت از آن‌ها کار زندگی و بازی می‌کنند.
« ما یک سئوال تجاری بسیار ساده را مطرح می‌کنیم، آیا آب بازگشت ما در شهاب سنگ‌ها وجود دارد؟»

چیزی شبیه به پروزه Northern Exposure اما در فضا
فضا خیلی پیچیده است. رسیدن به فضا ساده است ، اما زندگی در آن سخت است. ما حتی نمی دانیم که مهاجران Martian چه طور می‌خواهند از خود در برابر نور خورشید محافظت کنند(مریخ لایه اوزون ندارد)، منابع اکسیژن و آب را تامین کنند(خبر خوب آن که نشانه هایی از وجود آب در زیر سطح Martian مشاهده شده است)، یا مواد غذایی را پرورش دهند ( شخصیت مت دیمون در فیلم The Martian ، در نهایت سیب زمینی پرورش داد). افراد پیش گام در فضا با مشکلات جدیدی رو به رو هستند.
Elon Mask ، یک الگوی اقتصادی را برای کار در شرایط سخت SpaceX City ارائه کرده است ( او این طور پیش بینی کرد که بلیط سفر به مریخ با قیمت حدود هفت صد میلیون تومان خریداری شود. در این الگو حتی کارگران هم می‌توانند به صورت قسطی هزینه‌ها را پرداخت کنند.
ماسک می‌نویسد:»هر کسی نمی تواند به فضا سفر کند ، اما آن هایی که قصد سفر داشته باشند می‌توانند هزینه‌های آن را تامین کنند. « افراد می‌توانند کمک‌های مالی دریافت کنند و در نهایت همه می‌توانند به مریخ سفر کنند. تا مدت‌ها به نیروی کار در مریخ نیاز خواهیم داشت.»
«خدمتگذاری قراردای « در فضا کاربرد ندارد و بهتر است از « حمایت مالی» استفاده کرد. اما ، پرداخت هزینه‌ها در نسبت با هزینه‌های روزمره افراد متفاوت است؟ یکی از مهاجران انگلیسی در آمریکای شمالی از این طریق هزیه سفر میان قاره ای را پرداخت کرد. از این طریق او قبول کرد که تا چندین سال خدمتگذار قرار دادی باشد.
از نظر برخی از افراد، ماجرا جویی در یک دنیای جدید( هر چه قدر هم که گران باشد) ، جذاب است. اما از نظر برخی دیگر، کمبود نیروی کار در مریخ یک عامل تشویقی به حساب می‌آید. این احتمال هست که یه دلیل پیشرفت‌های فناوری در آینده، شغل کافی برای افراد در زمین وجود نداشته باشد. جنبه‌های «بیکاری فناوری شناختی» در سراسر کره زمین فراگیر شده است/ اما بدون شک برخی از افراد می‌خواهند زمین را ترک کنند و شاید تا پایان عمر خود در SpceX فعالیت داشته باشند.
این پیشگام‌های فضایی پایه‌های یک دنیای جدید را می‌سازند و از ساکنان زمین حمایت کند. تمدن‌ها به دلیل تاثیرات شهاب سنگ‌ها ، گرم شدن جهانی و جنگ‌های هسته ای تهدید می‌شود ، اما رشد انسانی فشار‌ها را افزایش داده است. شاید مهاجرت یکی از راه‌های ادامه زندگی در زمین باشد.

مریخ ما را از دست آورد‌های خودمان نجات می‌دهد
اخبار تلوزیون پر شده از موضوعاتی مانند جنگ، تروریسم و حوادث. مشکلات زیادی پیش روی انسان‌ها هست و زمین عصر طلایی را تجربه می‌کند.
تصور کنید بر خلاف مناقشه‌های طولانی ما کم ترین میزان مرگ و میر در جنگ را شاهد هستیم. براساس گفته بانک جهانی مرگ و میر در کودکان یعنی مرگ و میر کودکان کم تر از ۵ سالی که در هر ۱۰۰۰ تولد ، از ۱۸۲٫۷ در هزار در سال ۱۹۶۰ به ۴۲٫۵ در سال ۲۰۱۵ رسیده است و سال قبل درصد افراد در زیر خط فقر( افرادی که روزانه کم تر از ۲ دلار درآمد داشته باشند) به کم تر از ۱۰ درصد رسیده است. این رقم خیلی مهم است اما افراد به آن توجه نکردند. فقر به کم ترین میزان در طول تاریخ رسیده است ، اما این پیشرفت در یک چشم به هم زدم اتفاق افتاد.
تغییرات خوبی هم رقم خورده که باید برای تداوم آن‌ها تلاش کنیم. در حقیقت، این پیشرفت‌ها به احتمال زیاد ادامه خواهند داشت و یک مشکل بزرگ ایجاد می‌شود: زمانی که برخی از کشور‌ها به سطح مناسبی از مواد دست پیدا کنند و تقضا برای چیز هایی مانند غذای مقوی، آب تمیز، برق ، دسترسی به اطلاعات یا حتی شاید ، ماشین و حتی خانه‌های پر زرق و برق ، عکس العمل دنیا چه طور خواهد بود؟
فناوری با ما کمک می‌تواند تا با منابع کم تر ، کارهای بیشتری انجام دهیم، اما توانمند سازی طبقه متوسط فشار‌ها بر جوامع را افزایش می‌دهد. این درحالی است که رفتن به تعطیلات طولانی مدت خود به یک مشکل تبدیل شده است. افزایش جمعیت ، تغییرات جوی و افزایش رقابت کاری اوضاع را تشدید می‌کند.
یکی از راه‌های مقابله، گسترش فیزیکی است. در گذشته ، گسترش فیزیکی به بهبود جوامع کمک میکرد.
Jan de Vries استاد افتخاری و بازنشسته تاریخ واقتصاد در دانشگاه کلیفرنا در برکلی می‌گوید :»اگر بخواهید مردم را از یک مکان با زمین‌های محدود و گران به یک مکان ارزان منتقل کنیم، استاندارد‌های زندگی آن‌ها بالا تر می‌شو و رشد خروجی اقتصادی برای جوامع ایجاد می‌شود و یکی از مزیت‌های کاهش جمعیت، کاهش مصرف منابع و افزایش بهره وری برای افراد تازه وارد هست و تجارت به بهبود وضعیت آن‌ها کمک می‌کند.
بنابر نظر de Vries ، برای افزایش مزیت‌های اقتصادی در زمان واقعی در زمین‌های مادر( یا در این مورد سیاره‌های مادر) ،» هزینه معامله» باید کاهش پدیا کند. مریخ از زمین دور است. خبر خوب می‌توان با استفاده از تاریخ مرز‌های قدیمی را از بین برد. چند ماه طول کشید تا کلومیایی‌ها در دهه ۱۸۳۰ از آتلانتیک عبور کنند ، موتور بخار زمان را به ۵ روز کاهش داد و یک قرن بعد، Charles Lindberg فقط در ۳۳ ساعت، از جزیره لانگ به فرانسه رسید.
توانایی ما برای کاهش فاصله میان زمین و سیارات دیگر، عواقب مهمی به همراه دارد ( برای درک دلیل این موضوع باید جنبه‌های انقلابی پیشرفت‌ها را بررسی کنیم).
شکل در کوهستان‌های منظره ای از پایگاه «کیمبرلی» در ماه که توسط مریخ نورد کنجاوری ناسا گرفته شده است. بعد از گشتری اروپا به دنیای جدید، هر دو جامعه قدیم و جدید برای تسهیل تجارت از نظر فیزیکی به یکدیگر نزدیک شدند، اما فاصله میان آن‌ها تا حدی زیادی بود که هر دو استعماری در نهایت دیدگاهشان نسبت خوشان تغییر کرد. این شکاف فلسفی راه را برای اشکال تجربی خود مختاری باز کرد که در نهایت بر هر دو بخش آتلانتیک تاثیر داشت. تنها می‌توانیم درباره نوع تاثیرات مشابه شکاف میان سیاره ای گمانه زنی کنیم.

گمانه زنی‌ها
استعماری گری یک نیروی قدرتمند برای ساخت ملت‌های جدید و تغییر ملت‌های قدیمی است. گسترش استعماری بعد از کلمبیا ، به ظهور ملت‌های جدید در اروپا منجر شد که فئودالیسم را از بین برد. این سیستم حکومت از قرن دهم پا برجا بود. ملت هایی که به فناوری‌های زیر دریایی دسترسی داشتند، بیشتر از همه از عصر کشفیات سود بردند، اما در عصر کشفیات ۲ ، کشور هایی با فناوری پیشرفته فضایی کشور‌های اروپا، آمریکا، روسیه یا چین نخواهند بود.
در حقیقت، شاید یک ملت نباشند. SpaceXCity شاید یکی از پیشرفته ترین پروژه‌های انسانی باشد، می‌تواند شروع یک پارادایم سیاسی جدید کلی یا حکومت شرکت‌ها باشد. آینده میلیارد‌ها و تریلیون‌ها دلار سرمایه گذاری شده در فضای را در نظر بگیرید، این مبالغ به ساختار‌های سازمانی منظم وارد می‌شود که در سی سال گذشته خود را از نظارت دولتی جدا کرده اند ( در واقع همان طور که قبلا اشاره شد ، کنترل قانون گذار‌های لابی آمریکا در اقتصادی فضایی کاهش داشته است)
« آینده میلیارد‌ها و تریلیون‌ها دلار سرمایه گذاری شده در فضای را در نظر بگیرید، این مبالغ به ساختار‌های سازمانی منظم وارد می‌شود»
می‌توان آینده صنعت فضایی با مدیریت شرکت‌ها از زمین به هم ریخته را تصور کرد، اما می‌توان خوش بین بود. اخلتلاف نظر به پراکندگی منجر می‌شود و اما منافع متناقض همچنان ادامه پیدا می‌کنند. هر مقامی که بخواهد به منافع خود فکر کند باید به تنهایی به مبارزه ادامه بدهد.
در حقیقت، وجود استعماری‌های مخلتف در فضا بهترین راه برای حفظ شان انسانی است ، اما آن باید به همکاری نزدیک ادامه دهند و بر سر منابع رقابت نداشته باشند. در این سناریو، اگر از وضعیت Space X City ناراضی باشین، می‌توانید برای قرار داد بهتر به ناوگان منابع سیاره ای شکایت کنید. اگر بدهی شما پرداخت شود ، می‌توانید پروژه Blue Origin Town را در قمر اروپا امتحان کنید یا اگر به دنبال کار آفرینی باشین می‌توانید کسب و کار خود را به صورت مستقل ادامه دهید. دقیقا مانند بازار مشترک ملت‌ها.
زمانی که همکاری میان شرکت‌های مختلف پایدار شود، احتمال‌های جالبی بروز پیدا می‌کنند. همان طور که استعماری‌های اروپای در آمریکا آزمایشهای دنیای واقعی را با دولت‌های جدید ادامه می‌دهند ، استعمارهای آینده در فضا هم می‌توانند الگوی‌ها اجتماعی جدید را در شهر‌های خود آزمایش کنند. برخی از این الگو موفق خواهند بود و برخی دیگر شکست می‌خورند.،اما می‌توان از مشکلات دیگران برای پیشرفت در مرور زمان استفاده کرد.
آینده انسان در فضا به راحتی قابل پیش بینی نیست. ما ، می‌توان تغییرات را به خوبی مشاهده کرد. بهتر است با تلاش جمعی برای بهبود آن قدم برداریم.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text