img

کدام پردازنده؟ Intel Core i5 یا Intel Core i7

/
/
/

برای اکثر ما و افرادی که مانند ما به دنبال خریداری کردن کامپیوتر دسکتاپ یا لپ تاپ جدید هستند، یکی از مهم ترین نکاتی که باید مدنظر قرار دهند همان نوع پردازنده است. دو تا از پردازنده هایی که معمولاً با هم مخالف و رقیب هستند Intel Core i5 و Intel Core i7 نام دارند.
با کنار گذاشتن پردازنده‌های Core i3 و m3 (که عموماً در سیستم‌های کوچک و ضعیف تر استفاده می‌شوند)، Core i9 (پردازنده‌های قدرتمندی که برای کامپیوترهای بازی با عملکرد بالا استفاده می‌شوند)، پردازنده‌های AMD (که کلاً یک داستان جداگانه دارند)، باید گفت که تفاوت میان دو پردازنده Intel Core i5 و Intel Core i7 می‌تواند برای کاربران دلهره آور باشد، خصوصاً زمانی که قیمت‌های این دو پردازنده به هم نزدیک هستند و در سیستم‌ها قیمت مشابهی دارند.
ما این تفاوت‌ها را برای شما حلاجی می‌کنیم تا بتوانید یکی را برای خودتان انتخاب کنید.

قیمت‌گذاری و بازاریابی
به سادگی می‌توان دید که سیستم هایی که مجهز به پردازنده Core i5 هستند قیمت کمتری نسبت به سیستم هایی دارند که مجهز به پردازنده Core i7 هستند.
کمپانی اینتل از رتبه دادن با ستاره که در پردازنده‌های قبلی Core خود استفاده می‌کرد تا به نوعی یک پیام بازاریابی را برای آن به گوش همه برساند و این ستاره‌ها نشان از توانایی پردازنده بود، فاصله گرفته است. لزوماً، پردازنده‌های Core i7 قابلیت‌های بیشتری نسبت به پردازنده‌های Core i5 دارند. پردازنده‌های Core i7 برای کارهای چندوظیفه ای، وظایف چندرسانه ای، انجام بازی‌های پیشرفته، و کارهای علمی عملکرد بهتری را دارند.
پردازنده‌های Core i7 به وضوح مردمی را به عنوان مشتری هدف قرار داده اند که از سیستم موجود خود شکایت دارند و می‌گویند که سیستم «خیلی ضعیف» است.
با بررسی قیمت قطعات مربوط به یک سیستم Dell XPS 13 Touch خواهید دید که سیستمی که مجهز به پردازنده Core i5 است در حدود ۲۰۰ دلار کمتر از سیستمی است که مجهز به پردازنده Core i7 باشد.
عمدتاً شما با استفاده از پردازنده Core i7 سرعت عملکرد بیشتری را نسبت به پردازنده Core i5 دریافت خواهید کرد. اکثریت پردازنده‌های Core i7 دسکتاپ از نوع پردازنده‌های چهار هسته ای هستند، و پردازنده‌های Core i5 نیز در سیستم‌های دسکتاپ همین وضعیت را دارند.
اما برخی از نسخه‌های موبایل این پردازنده‌ها دو هسته ای هستند. شاید شما پردازنده‌های شش هسته ای یا هشت هسته ای از Core i7 را که به ندرت یافت می‌شوند ببینید، اما این پردازنده‌ها تنها در دسکتاپ یافت می‌شوند، و از نوع مدل‌های Core X و Extreme Edition می‌باشند. برای ساده تر توضیح دادن این مطالب باید گفت که هرچه تعداد هسته در پردازنده شما بیشتر باشد، پردازنده شما نیز سریعتر است.
اصلاحاتی بر روی چندین نسل از خانواده Core توسط کمپانی اینتل صورت گرفته است. پردازنده‌های Haswell، Broadwell، Sky Lake، Kaby Lake از نام‌های چهار عددی استفاده می‌کنند (مانند Intel Core i7-7700).
خوشبختانه، اگر شما قصد خرید PC‌های دسته دوم را نداشته باشید، خواهید دید که پردازنده‌های Broadwell یا پردازنده‌های قدیمی تر در سیستم هایی وجود دارند که دیگر از رده خارج شده اند و قیمت خیلی ارزانی دارند، و در می‌یابید که پردازنده‌های Sky Lake یا Kaby Lake در درون جدیدترین PC‌ها تعبیه می‌شوند و قیمت گران تری دارند.
نسل‌های قدیمی تر پردازنده‌های اینتل از جمله Nehalem، Westmere، Sandy Bridge، و Ivy Bridge به صورت کلی دارای عملکرد ضعیف تری هستند. چیزی که در روند همه این پردازنده‌ها مشخص است این است که با ارتقا به هر یک از نسل‌های جدیدتر عملکرد پردازنده‌ها نیز بهتر می‌شود، و باید در هر زمان پردازنده ای را خریداری کنید که دارای عدد مدل بالاتری است. برای نمونه، یک پردازنده Intel Core i7-7600U به صورت کلی دارای عملکرد بهتری نسبت به پردازنده Intel Core i5-7200U می‌باشد.

استفاده از حافظه کش
علاوه بر این که پردازنده‌های Core i7 دارای سرعت اجرای بالاتری هستند، همچنین دارای حافظه cache (حافظه تعبیه شده بر روی بورد) بیشتری هستند تا به پردازنده کمک کنند که وظایف تکراری را سریعتر از قبل انجام دهد. زمانی که شما یک صفحه گسترده را ویرایش و محاسبه می‌کنید، پردازنده مرکزی شما نباید چارچوب مربوط به جایی را که اعداد در آن قرار می‌گیرند مجدداً بارگیری کند.
این اطلاعات بر روی حافظه کش قرار می‌گیرند، پس زمانی که شما یک عدد را تغییر می‌دهید، محاسبات شما تقریباً بدون هیچ وقفه ای و بلافاصله انجام خواهند گرفت. حجم‌های بیشتر از حافظه کش به قابلیت چند-وظیفه ای نیز کمک می‌کنند، زیرا وظایف پس زمینه آماده خواهند بود تا تمرکز خود را بر روی پنجره دیگری قرار دهند.
در پردازنده‌های دسکتاپ که اخیراً در بازار موجود شده اند، اکثر پردازنده‌های Core i5 دارای حافظه کش ۳MB تا ۶MB از نوع L3 cache هستند، در حالی که پردازنده‌های Core i7 دارای حافظه کش ۶MB تا ۸MB هستند.

نکته ای در مورد Turbo Boost
Turbo Boost یک قابلیت افزایش سرعت در پردازنده است که کمپانی اینتل آن را در پردازنده‌های خود تعبیه کرده است. لزوماً این قابلیت به پردازنده اجازه می‌دهد تا نسبت به سرعت مبنایی که در استفاده از یک هسته یا دو هسته از خود دارد، عملکرد بسیار بیشتری را داشته باشد (سرعت مبنا زمانی است که مثلاً شما یک وظیفه تک-ریسمانی را که هم اکونو می‌خواهید انجام شود، اجرا می‌کنید).
هر دو پردازنده‌های Core i5 و Core i7 دارای قابلیت Turbo Boost هستند، که البته پردازنده‌های Core i7 با استفاده از این قابلیت به نرخ سرعت‌های بسیار بیشتری دست پیدا می‌کنند.

Hyper-Threading
قابلیت Hyper-Threading در این پردازنده‌ها از فناوری چندریسمانی استفاده می‌کند تا کاری کند که سیستم عامل و برنامه فکر کنند که یک پردازنده دارای هسته‌های بیشتری از تعداد واقعی هسته‌های آن است. فناوری فرا-ریسمانی برای افزایش عملکرد در وظایف چندریسمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
ساده ترین شرایط چندریسمانی زمانی است که یک کاربر چندین برنامه را به صورت همزمان اجرا می‌کند، اما دیگر فعالیت‌ها از جمله عملیات چندرسانه ای (مانند رندر کردن و ویرایش تصویر) و جستجو در وب (مانند باز کردن عناصر مختلف، استفاده از محتوای فلش و تصاویر به صورت همزمان) از فناوری فرا ریسمانی بهره می‌برند.
یک توجیه سریع برای این امر این است که تمامی پردازنده‌های Core i7 از قابلیت Hyper-Threading استفاده می‌کنند، پس یک پردازنده هشت-هسته ای می‌تواند ۱۶ وظیفه را انجام دهد، و یک پردازنده چهار هسته ای نیز می‌تواند ۸ وظیفه را به صورت همزمان اجرا کند، و یک پردازنده دو هسته ای می‌تواند چهار وظیفه را به خوبی اجرا کند.
پردازنده‌های Core i5 از فناوری Hyper-Threading استفاده می‌کنند تا یک پردازنده دو هسته ای را به گونه ای سازماندهی کنند که مانند یک پردازنده چهار هسته ای عمل کند، اما اگر شما دارای یک پردازنده Core i5 با چهار هسته واقعی هستید، پس این پردازنده فاقد قابلیت Hyper-Threading خواهد بود.
تا به امروز پردازنده‌های Core i5 می‌توانند در نهایت چهار وظیفه را اجرا کنند، و این کار را دو دو حالت چهار هسته واقعی یا دو هسته به اضافه فناوری Hyper-Threading انجام می‌دهند.

گرافیک یکپارچه
نسل Westmere از پردازنده‌های Core گرافیک‌های Intel HD را معرفی کرد که گرافیک‌های یکپارچه ای هستند و در درون هسته پردازنده CPU شما تعبیه شده اند. گرافیک‌های یکپارچه قبلی بر روی چیپست مادربورد قرار می‌گرفتند و در آن زمان در داخل پردازنده وجود نداشتند.
شما می‌بینید که پردازنده‌های نسل ششم Skylake و نسل هفتم از Kaby Lake از یکی از گرافیک‌های Intel HD (برای مثال، Intel HD Graphics 630) یا گزینه‌های Intel Iris/Iris Plus استفاده می‌کنند.
توجه داشته باشید که با این که پردازنده‌های فوق پیشرفته اینتل به شما اجازه می‌دهند تا بازی‌های سه بعدی را در تنظیمات کیفیت متوسط (medium) اجرا کنید، ولی شما هنوز هم نیاز به یک پردازنده گرافیکی از کمپانی AMD یا Nvidia دارید تا بتوانید بازی‌های سه بعدی را در رزولوشن‌های ۱۰۸۰p یا ۴K با روشن کردن تنظیمات فوق کیفیت (ultra quality) اجرا کنید.
همان قوانین عددی که در مورد آن‌ها صحبت کردیم در این جا نیز کاربرد دارند، پس پردازنده گرافیکی Intel Iris Plus 650 عملکرد بهتری نسبت به پردازنده گرافیکی Intel HD Graphics 630 دارد، و این پردازنده نیز به همین ترتیب عملکرد بهتری نسبت به پردازنده گرافیکی Intel HD Graphics 510 دارد.
شما پردازنده گرافیکی Intel Iris Plus و دیگر پردازنده‌های گرافیکی پیشرفته از Intel HD را بر روی پردازنده‌های Core i7 می‌توانید ببینید، در حالی که پردازنده‌های Core i5 دارای یک از دو نسخه پردازنده گرافیکی ضعیف تر Intel HD می‌باشند، و میزان قدرت آن‌ها بستگی به عدد مربوط به مدل آن‌ها دارد. گرافیک‌های یکپارچه در مصرف انرژی صرفه جویی می‌کنند، زیرا هیچ تراشه اضافی برای گرافیک بر روی لپ تاپ یا مادربورد دسکتاپ شما وجود نخواهد داشت که از انرژی شما مصرف کند.
داده‌های پرت در Core: X و Y
اینتل یک خانواده جدید از پردازنده‌های Core X را به بازار معرفی کرده است و هدف از تولید این پردازنده جلب رضایت کاربران حرفه ای با عملکرد بالا بوده است، مثلاً افرادی که به شدت بازی می‌کنند و ویرایش فیلم انجام می‌دهند از این دسته افراد هستند. برای مثال، پردازنده Core i9-7980XE Extreme Edition دارای ۱۸ هسته است و می‌تواند ۳۶ ریسمان را به صورت همزمان اجرا کند. این پردازنده در حدود ۱۹۹۹ دلار قیمت دارد و اکثر کاربران را حیرت زده خواهد کرد.
پردازنده‌های X-Series که دارای قیمت‌های معقول تری هستند از جمله Core i5-7640X (با قیمت ۲۴۲ دلار) با چهار هسته و پردازنده Core i7-7820X (با قیمت ۵۹۹ دلار) با هشت هسته می‌باشند. این پردازنده‌های مرکزی بسته به مدلی که دارند براساس ساختمان موجود در پردازنده‌های Skylake و Kaby Lake ساخته شده اند، و به این منظور طراحی شده اند تا با سوکت جدید اینتل به نام LGA2066 و چیپست مادربورد X299 کار کنند. شما به یک PC جدید نیاز خواهید داشت یا حداقل یک مادربورد جدید برای استفاده از این پردازنده‌ها نیاز است. مرورهایی که بر روی این تراشه‌ها صورت گرفته است هنوز هم وارد مجلات نشده اند، اما این پردازنده‌ها توسط متخصصان این زمینه پردازنده هایی شناخته شده اند که برای رندر کردن ۳D CGI با عملکرد بالای سخت افزاری، محاسبات ریاضی بر روی مجموعه داده‌های بسیار بزرگ، پردازش فیلم‌های ۴K، و البته بازی کردن و توسعه بازی‌ها مناسب می‌باشند.
یک نکته باقی مانده که باید در این مقاله قید شود در مورد نسخه‌های Kaby Lake برای پردازنده‌های ۴٫۵W موبایل از کمپانی اینتل است. تا به امروز، نسخه‌های متوسط و پیشرفته ای از این پردازنده‌های صرفه جو در مصرف انرژی با نام هایی تحت عنوان Core m5 (متوسط) و Core m7 (پیشرفته) به بازار وارد شده اند. شما نسل‌های جدیدتری از این پردازنده‌ها را با نام‌های Core i5/i7 Y-Series مشاهده خواهید کرد-برای مثال، پردازنده Core i5-7Y54 و پردازنده قدرتمندتر Core i7-7Y75 از این دسته هستند. در تست‌های ما، این پردازنده‌های Y-Series با پردازنده هایی با وات بالاتر (۱۵W) به نام‌های Core i5 و Core i7 از نظر انجام وظایف روزمره قابل مقایسه هستند اما از نظر اجرای برنامه‌های ویرایش فایل‌های چند رسانه ای مانند Handbrake و Photoshop عملکرد ضعیف تری را دارند.
برای جمع بندی باید گفت که پردازنده Intel Core i5 برای کاربران عادی که عملکرد برای آن‌ها مهم است ساخته شده است، و پردازنده Intel Core i7 برای هواداران سرسخت کامپیوتر و کاربران حرفه ای طراحی شده است. تنها کاربران بسیار مشتاق ممکن است اکتفا به این پردازنده‌ها نکنند و پردازند‌های Core X-Series از اینتل را مدنظر قرار دهند.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text