img

معرفی پردازنده سرور Epyc شرکت AMD

/
/
/
Epyc یک ماژول چندگانه SoC مبتنی بر معماری Zen و تراشه Threadripper رایزن است

تنها AMD نیست که امیدوار است با عرضه پردازنده ی سرور Epyc، بر انحصار intel در بازار تراشه‌های داده محور خاتمه دهد. شرکت‌ها و میزبانان وب و سرویس دهنده‌های ابری نیز خواهان ایجاد بازاری رقابتی و متنوع هستند که موجب می‌شود قیمت‌ها و نوآوری در حوزه تراشه‌های سروری افزایش یابد.
«تولید کنندگان و توسعه دهندگان از مدت‌ها پیش در پی یافتن جایگزنی برای intel بوده اند، که وقتی سهم نود و هشت درصدی اینتل را در نظر بگیریم، به جرئت می‌توان گفت این یک امر ضروری است.» Partrick Moorhead, مدیر تحلیل و برنامه ریزی شرکت moor عقیده دارد.
با اتکا بر آمار و ارقام و ویژگی‌های حافظه این پردازنده و همچنین نظرهای دست اندرکاران حوزه داده پردازی در بخش‌های نرم افزار و سخت افزار و خوشبینی آنها نسبت به این محصول، می‌توان شانس بالایی را برای epyc در متزلزل کردن اقتدار intel قائل شد.
«برای تسخیر بازار و قلب‌های مشتریان، عرضه ی محصولی که خریداران تمایل به پرداخت برای آن داشته باشند، ما چاره ای جز انقلابی و بی مانند بودن نداریم.» Dan Bounds مدیر ارشد بخش داده پردازی و خدمات سازمانی و کلان AMD عقیده دارد.
«با محصولی وارد بازار شدن که تفاوت چندانی با رقبا نداشته باشد نمی توان موفق شد»
اگرچه از طریق درز اطلاعات از amd و تبلیغ و بازاریابی‌ها انجام شده تا حدودی ویژگی‌های Epyc آشکار شده بود، اکنون با عرضه رسمی و عمومی، کم و کیف این تراشه برای مصرف کنندگان کاملا در دسترس و آشکار است.
مدل پایه که epyc 7251, نامیده می‌شود، دارای هشت هسته و ۱۶ رشته همزمان فعال و فرکانس پایه ۲٫۱ گیگاهرتز می‌باشد که تا حداکثر به ۲٫۹ گیگاهرتز محدود می‌شود.
مدل سقف و اعلا هم که Epyc 7601 نامیده می‌شود دارای تعداد شگفت آور ۳۲ هسته و ۶۴ رشته و فرکانسی از ۲٫۲ گیگاهرتز تا ۳٫۲ گیگاهرتز می‌باشد.
این در حالی است که تراشه زنون ساخت اینتل حداکثر دارای ۲۴ هسته می‌باشند.
در حالی که بیش از پیش داده‌ها به سمت پردازش ابری می‌روند، مراکز پردازنده داده ای نیزبیشتر تحت فشار قرار می‌گیرند.
افزودن هسته به پردازنده‌ها به سرعت پاسخ گویی سرورها می‌افزاید که فوایدی مثل تسریع در جست و جو و تشخیص و پردازش تصاویر ثابت و متحرک قابل ذکر هستند.

اما تمام ماجرا به تعداد هسته‌ها ختم نمی شود. تمامی پردازنده ها، از ارزان ترین تا گران ترین، برخوردار از هشت کانال حافظه هستند. این کانال‌ها از DDR4 DRAM تا حداکثر ۲۶۶۶ مگاهرتز، ۲ ترابایت حافظه و ۱۲۸ خط پی سی آی اکسپرس برخوردار هستند.
توان طراحی گرمایی، حداکثر میزان گرمای تولید شده از یک تراشه انتظار می‌رود رقمی بین ۱۲۰ وات برای حداقل و۱۸۰ وات برای یک هیولای ۳۲ هسته ای می‌باشد.
علاوه بر همه اینها، همه این قابلیت‌ها در یک تراشه تک سوکت گرد آمده است. که قابلیت جفت شدن با تراشه Epyc دیگری در یک سیستم مجهز به دو عدد سوکت هم ممکن است.
در پیشرفته ترین مدل، در بازه قیمت حدود ۴۰۰۰ دلار (به پوند در آینده اعلام خواهد شد) آمار ارائه شده توسط AMD گویا این است که پکیج تک سوکت مجهز به Epyc 7601 هفتاد و پنج درصد عمل کردی بهتر در عملیات ممیز شناور(برای صفحات گسترده، گرافیک‌ها و بازی‌ها برای مثال) و چهل و هفت درصد عمل کردی بهتر درعملیات عدد صحیح (برای اعداد صحیح و پردازش متن، برای مثال) نسبت به Intel E5-2699A v4 ارائه می‌دهد.
جالب توجه است که، ارقام ارائه شده توسط AMD به منظور محک زنی، برتری ۷۰ درصدی در عملیات اعداد صحیح نسب به اینتل، در رده محصولات میانی، یعنی ۸۰۰ دلار را بیان می‌کند. که مقایسه Epyc 7301 و E5-7630 صحه بر این واقعیت می‌گذارد.
در زمان رونمایی، AMD شمار گوناگونی از شریکان را به منظور آزمایش و نشان دادن و اثبات آمار محصول خود را در اختیار داشت.
قیمت گذاری مسئله مهمی است، اما مهم تر از آن، امکان تعبیه این میزان توان پردازشی تنها بر روی یک تراشه است که برگ برنده و تثبیت کننده AMD در بازار داده پردازی محسوب می‌شود.
«جذابیت محصول ما به این نیست که ما ارزان تر محصول خود را می‌فروشیم» Moorhead ابراز می‌دارد.
«بلکه این است که ما توانسته ایم محصولی را ارائه کنیم که با وجود اینهمه توان پردازشی و حافظه سریع و تعداد بالای هسته‌ها امکان قرارگیری در یک سرور تک سوکت را دارد که این امکان را به افراد می‌دهد تا بتوانند سرورهایی کوچکتر با تراکم بالاتر را پدید آورند. تراکم درمورد میزبانی و پردازش‌ها کلان مسئله کلیدی می‌باشد.
اساسا، Epyc این امکان را به مراکز داده پردازی می‌دهد تا تعداد بیشتری سرور را در فضای محدودتری بگنجانند، که صرفه جویی در مصرف انرژی، فضا و هزینه‌های نگهداری و احداث را سبب می‌شود. هر چه مقیاس کوچک سازی بیشتر، مقیاس صرفه جویی هم بیشتر.
AMD بیان می‌کند تعادل میان کارایی و حافظه مقیاس پذیر یک وجه تمایز بزرگ است.»ما معتقدیم عملیات ممیز شناور اعتبار ما تثبیت می‌کند، و به ما فرصت و جرئت عرض اندام در مورد کارایی و پهنای باند حافظه ابداعی ما را می‌دهد». Bound ابراز می‌دارد.
دارا بودن قابلیت‌های حافظه ای مشابه و قلمرو خروجی/ورودی یکسان در تمام این سری از محصولات، از ۸ هسته ای تا ورژن ۳۲ هسته ای، مسئله ای کلیدی است. Bound می‌گوید. «این یک وجه تمایز بسیار عظیم و یک انقلاب نسبت به Broadwell محسوب می‌شود و ما برای برتری جویی نسبت به Skylake نیز همچنان می‌کوشیم.» وی افزود و منظورش از این گفتارها اشاره به معماری کنونی و نسل بعد Xenon که توسط intel طراحی شده است می‌باشد که در هنگام نگارش قرار بر این بوده که در جولای به بازار عرضه شود.
در حالی که Skylake از یک برتری ۱۵ درصدی نسبت به Broadwell برخوردار است، این میزان برای پر کردن شکاف بین پردازنده intel و Epyc کافی نیست، خصوصا در یک پکیج تک سوکت، در همین حال مقیاس پذیری حافظه در تراشه AMD برای رقابت در بازار امتیاز بسیار مثبتی محسوب می‌شود. Moorhead تاکید می‌کند.
Epyc با سوکت‌های نسل بعد محصولات AMD سازگار خواهد بود و همچنین به یک زیر سیستم امنیتی اختصاصی نیز مجهز خواهد بود، که توسط AMD طراحی می‌شود. این زیر سیستم توابع رمزنگاری شده را بر روی سیلیکون کنترلرهای حافظه حک می‌کند، که به طور موثری سبب می‌شود حافظه ای رمز نگاری شده و ایمن در اختیار قرار گیرد. Moorhead اشاره دارد.
این سوم تلاش AMD در بازار سرور محسوب میشود، پس می‌توان اطمینان داشت که این شرکت به اندازه کافی شکست و پیروزی تجربه کرده است که با اعتماد به نفس بتواند ادعا کند که دانش برتری و تسخیر بازار را در اختیار دارد.
هنگامی که AMD در سال ۲۰۰۵، Opteron دو هسته ای را عرضه کرد، که از تک سوکتی دو برابر بهتر از Xeon برخوردار بود، در عرض دو سال موفق شد که ۲۰ درصد بازار را در اختیار بگیرد. ولی چند سال بعد به دلیل اشکالات و تاخیر در عرضه معماری تراشه Barcelona این اجازه را به intel داد تا بتواند بازار از دست رفته را دوباره در اختیار بگیرد.
بعد از آن AMD از معماری X86 فاصله گرفت و به سمت ARM رفت، اما به پیشرفت‌ها و دست آوردهای فنی چون، صرفه جویی در مصرف برق دست یافت که برتری‌های ARM را زیر سایه برد.
تعداد کثیری از تولید کننده تراشه بر پایه معماری ARM ورشکست شدند و هنگامی که AMD سرورهای بر پایه ARM را عرضه کرد علاقه اندکی نسبت به این رده از سرورها وجود داشت.
در اجلاس ماه مارس OCP، به بنیانش را فیس بوک بنا نهاده، مایکروسافت ابراز داشت که در حال همکاری با Cavium و Qualcomm برای استفاده از ARM برای بخشی از پروژه خودش به نام پروژه Olympus که نسل بعد سامانه پردازش ابری بر اساس معماری ماجولار بوده است، اما این به تنهایی برای به بهره برداری رسیدن سرورهای بر پایه ARM کافی نیست، لااقل در آینده نزدیک این امر موثر نخواهد شد.
در همین حال در اثنای این اجلاس AMD نیز اعلام کرد که مشغول همکاری با مایکروسافت برای داخل کردن Epyc در پروژه Olympus بوده است. بر خلاف تراشه‌های ARM، Epyc از معماری X86 با نام Zen استفاده می‌کند که به همین تازگی پردازنده‌های Ryzen Threadripper هم با همین معماری برای کامپیوترهای شخصی عرضه شده اند، به خاطر همین برنامه نویسان را مجبور نمی کند که کدهای خود را که مبتنی بر X86 هستند را دوباره نویسی کنند.
بخش عمده تبلیغات و بازاریابی Epyc شامل بزرگنمایی و تاکید بر حمایت از جانب فعالان صنعت مثل HPE, Lenovo, Dell, EMC, Asus, و Gigapyte می‌باشد.
در بخش نرم افزاری نیز، Microsoft, Red Hat, VMWare, Xen, Suse و Citrix تاییدات خود را یا انجام داده اند یا در حال تدارک محصولات و مراکز داده ای خود برای تطبیق با Epyc هستند.
در نهایت پیروزی Epyc هنگامی تایید میشود که سازندگان سخت افزار، محصولاتی بر پایه این پردازنده را عرضه کنند، و متعاقبا مصرف کنندگان نیز آنها رو مورد استفاده قرار دهند.
تعدادی از سرورهای مجهز به Epyc انتظار می‌رود در چند فصل آینده عرضه شوند، و افزایش تولید تا ۲۰۱۸ مورد انتظار است. می‌توان تخمین زد اولین مصرف کنندگان، خدمات دهندگان پردازش ابری و میزبانان خواهند بود.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text