img

عکاسی در حالت Macro

/
/
/
با راهنمایی هایی که این مقاله در مورد جزئیات عکس گرفتن و تجهیزات و تکنیک های مورد نیاز برای عکاسی در حالت ماکرو یا نزدیک به شما خواهد کرد می توانید دنیا را به شکل یک مینیاتور عکاسی کنید.

بهترین تصاویر چیزهایی را به ما نشان می‌دهند که ما در حالت طبیعی فرصت دیدن آن‌ها را نداریم. شاید این تصویر از نوع یک غروب آفتاب دل انگیز، رفتارهای غیرعادی حیوانات یا تنها عکاسی از حالت‌های چهره انسان که به یک داستان جالب را می‌گوید باشد.
عکاسی Macro بسیاری از فرصت‌ها را در اختیار ما قرار می‌دهد تا بتوانیم چیزهای مخفی در دنیا را پیدا کنیم. این چیزها می‌توانند اشیاء طبیعی مانند حشرات و گل‌ها باشند، یا این تنها اشیایی که توسط دست انسان ساخته شده‌اند مانند جواهرات، بردهای مدار یا سیم‌های گیتار باشند، در همه این موارد یک لنز macro می‌تواند چیزهایی را ببیند که چشم شما قادر به دیدن آن‌ها نیست.
ولی ثبت کردن چنین سوژه هایی می‌تواند یک چالش فنی برای ما باشد. شما باید لنز مناسب برای این کار را تهیه کنید، و تنظیمات درخشندگی و روشنایی را به دقت هرچه تمام تر کنترل کنید. سپس یک چالش دیگر هم برای ساختن ترکیب‌های جالب وجود دارد. ما همه این چالش‌ها و تکنیک‌ها را در این متن آموزش خواهیم داد.
صفحات ماکرو بر روی سایت هایی مانند Flick، ۵۰۰px یا Instagram را نگاه کنید تا ایده ای را برای انجام دادن کارهای ممکن از آن‌ها بگیرید. برخی از عکاسان بسیار باهوش و نابغه هستند، و می‌توانند حشره‌های بسیار ریزی را که بر روی گل‌های کوچک نشسته‌اند و اطراف آن‌ها پر از نور و رنگ است، به خوبی عکاسی کنند.
کارهای عکاسی به نام Nordin Seruyan را در وب سایت tinyurl.com/354mmexpert نگاه کنید تا تعدادی از مثال‌های خوب را در این زمینه مشاهده کنید.

تجهیزات
اکثر دوربین‌های کامپکت دارای عملکرد ماکرو هستند، اما از نظر کیفیت بسیار با هم متفاوت هستند. معمولاً این امکان وجود دارد تا از فاصله ۱ سانتی متری لنز دوربین بر روی سوژه‌ها فوکوس کنید، اما تنها زمانی این کار ممکن است که زوم بر روی حالت زاویه-وسیع خود قرار داشته باشد. این کار اجازه می‌دهد تا این سوژه‌های کوچک قاب را برای شما پر کنند، اما باید توجه داشته باشید که دوربین را به حدی جلو نبرید که آن‌ها را لمس کنید و بترسانید، زیرا این کار حشرات را فراری خواهد داد. سپس یک مشکل اجتناب از سایه‌ها در زمانی که لنز شما بیش از حد به سوژه نزدیک باشد وجود دارد. برخی از دوربین‌های کامپکت دارای یک عملکرد ماکرو زوم هستند، که کمی زوم را انجام می‌دهد و هنوز هم دارای کیفیت ماکرو خوبی است. با این حال، مواظب دوربین هایی که دارای زوم دیجیتالی در حالت ماکرو زاویه-وسیع هستند باشید زیرا این کار تنها مرکز قاب را بزرگ تر می‌کند، اما جزئیاتی را به تصویر اضافه نخواهد کرد.
اگر شما دارای دوربین SLR یا CSC هستید، بهترین گزینه برای شما این است که یک لنز تخصصی ماکرو برای آن تهیه کنید. این نوع لنزها اغلب دارای میزان بزرگنمایی ۱x هستند، به این معنی که می‌توانند بر روی یک سوژه با همان اندازه سنسور دوربین به خوبی فوکوس کنند. برای یک دوربین SLR با سنسور کوچک، این اندازه تقریباً برابر با ۲۳*۱۶mm است. اگر می‌خواهید نتایج واقعاً با کیفیتی را بگیرید و وضع مالی مناسبی دارید، لنز Canon MP-E 65mm f/2.5 1-5x Macro گزینه خوبی است و می‌تواند سوژه‌های شما را تا پنج برابر بزرگ کند. این یعنی سوژه هایی که تنها ۵ میلی متر طول داشته باشند می‌توانند با این لنز قاب شما را پر کنند.
ویژگی مهم دیگر مربوط به لنزهای ماکرو همان فاصله کانونی آن‌ها می‌باشد. هرچه این فاصله زیادتر باشد، شما می‌توانید به همان نسبت از سوژه‌های خود دورتر باشید و از بزرگنمایی زوم به راحتی و با کیفیت خوب استفاده کنید. برای مثال، لنز Canon 35mm f/2.8 از فاصله ۱۳ سانتی متری می‌تواند بر روی سوژه‌ها فوکوس کند تا میزان بزرگنمایی ۱x را به سوژه بدهد، در حالی که لنز Canon EF 100mm f/2.8 نیاز دارد که ۳۱ سانتی متر از سوژه دور باشد تا بتواند به همان میزان از بزرگنمایی را به شما ارائه دهد. فاصله‌های کانونی بیشتر دارای این مزیت هستند که می‌توانید از حشرات عکاسی کنید و در عین حال از سایه‌ها در عکس اجتناب کنید. همچنین این لنزها معمولاً گران قیمت تر هستند. این دو لنز معرفی شده از Canon هر دو در حدود ۴۰۰ پوند قیمت دارند.
یک انتخاب دیگر برای شما، خرید یک لنز چندمنظوره با عملکرد خوب ماکرو می‌باشد. شاید شما از قبل یکی از این لنزها را خریداری کرده باشید. برای مثال، محصول ۱۸۰ پوندی Sigma 70-300mm f4-5.6 APO Macro Super DG یک لنز برای عکاسی از راه دور است، اما با داشتن کمترین فاصله فوکوس ۱۰۰ سانتی متر می‌تواند میزان بزرگنمایی ۱:۲ را در نهایت زوم خود به شما ارائه دهد.
توجه داشته باشید که شما نمی توانید به صورت مستقیم فاصله‌های کانونی را با کمترین فاصله فوکوس مقایسه کنید تا حالت ماکرو در یک لنز را از این طریق ارزیابی کرده باشید، زیرا حرکت عناصر داخلی در یک لنز نیز بر روی نتایج و تصاویر شما تاثیر خواهند داشت. همواره برای خرید یک لنز به نسبت بزرگنمایی در آن دقت داشته باشید.
چند گزینه ارزان تر هم برای شما وجود دارند که اگر شما قصد خرید لنزهای جدید را ندارید می‌توانید آن‌ها را بخرید. یک لنز close-up لنز ساده است که فاصله فوکوس را که در یک لنز تعریف شده است کاهش می‌دهد. این لنز این کار را با استفاده از مجموعه فیلترهای خود انجام می‌دهد تا این که شما بتوانید بعد مجموعه را اصلاح کنید و لنز خود برای کارهای خود مناسب کنید.
لنزهای Close-up در حدود ۸۰ پوند از برندهای بزرگی گرفته مانند Canon، تا برندهای کوچک تر قیمت دارند. زمانی که ما برای جستجو در مورد این لنزها به مطبوعات مراجعه کردیم متوجه شدیم که مجموعه ای با چهار قدرت مختلف از این لنزها با قیمت ۱۶ پوند در سایت Amazon در دسترس برای خرید هستند. ولی انتظار نتایج حیرت انگیزی را از این لنزها نداشته باشید. لنزهای دوربین دارای چندین عنصر لنز می‌باشند که به دقت طراحی شده‌اند با همدیگر کار کنند، پس قرار دادن یک عنصر از لنز دیگر بر روی لنز شما کار مناسبی نیست و بعید است که نتایج شما را بهتر از قبل کند. تجربه ما از این عناصر لنزها این است که فوکوس در مرکز تصویر دقت خوبی دارد اما مقداری اختلالات کرماتیک (جایی که عناصر قرمز، سبز و آبی از تصویر جای مناسبی را ندارند) به وجود می‌آیند و فوکوس در اطراف لبه و کناره‌های تصویر ضعیف به نظر می‌رسد.

بارگیری لوله
یک گزینه دیگر برای عکاسی این است که از یک افزونه لوله توخالی استفاده کنید که در بین لنز شما و بدنه دوربین قرار می‌گیرد و فاصله بین آن‌ها را بیشتر می‌کند. این امر منجر به تغییر ویژگی‌ها و خصوصیات لنز می‌شود، فاصله کانونی موثر را توسعه می‌دهد و کمترین فاصله فوکوس را برای شما کاهش می‌دهد، که در همه این موارد شما می‌توانید عملکرد ماکرو را بهبود ببخشید. مزیت بزرگی که باعث برتری این لوله نسبت به لنزهای Close-up شده است این است که هیچ نوری برای کاهش دادن عملکرد لنز وجود ندارد، اگرچه در صورتی که میزان بزرگنمایی خیلی زیاد شود نور موجود در این لنز ضعیف تر از چیزی خواهد شد که برای آن طراحی شده است. عیب این کار این است که نور کمتری در تصویر ثبت می‌شود.
لوله‌های افزونه ارزان قیمت در سایت آمازون و دیگر سایت‌ها در حدود ۲۰ پوند قیمت دارند، اما این لوله‌ها نمی توانند ارتباطات الکتریکی میان بدنه و لنز را برقرار کنند. به این معنی که لنز شما دیگر تبدیل به لنزی می‌شود که تنها به صورت دستی می‌توانید با آن فوکوس انجام دهید، و کنترل دیافگرام نیز از طریق دوربین ممکن نخواهد بود. تعداد اندکی از لنزها دارای چرخه‌های دیافگرام است که کار را برای تنظیم کردن دیافگرام به صورت دستی سخت کرده‌اند. یک راه حل برای این مشکل این است که لنز را وصل کنید، دیافگرام را تنظیم کنید، لنز را باز کنید و دوربین در حین انجام این کارها روشن نگه دارید و سپس لوله افزونه را به آن اضافه کنید. همچنین شما باید گزینه ‘shoot without lens’ را در تنظیمات دوربین خود فعال کنید تا یک عکس بگیرید اگرچه این حالت نمی تواند تشخیص دهد که چه لنزی به دوربین متصل شده است.
حلقه‌های چرخان فوکوس دستی در لنزها رایج تر هستند، اما بر روی لنزهایی که از یک سیستم فوکوس دستی موتوری استفاده می‌کنند، که البته این سیستم بیشتر در دوربین‌های CSC رایج است، کار نخواهد کرد. اگر حلقه چرخان فوکوس دستی لنز شما در انتهای یک دور کامل خود ایستاد، کنترل آن از نوع مکانیکی مستقیم است. اگر به صورت نامتناهی بچرخد و در جایی توقف نداشته باشد، از نوع موتوری است. لوله‌های افزونه گران تر (در حدود ۸۰ پوند) شامل ارتباطات الکتریکی برای کنترل کامل لنز هستند.
عکاسی ماکرو شامل تعدیل و تنظیم دقیق حالت و مکان دوربین می‌باشد، پس یک سه پایه برای عکاسی ضروری است. گاهی اوقات لازم است که دوربین را در ارتفاع پایینی قرار دهید پس یک سه پایه کوچک (مینی) یا یک سه پایه بزرگ که قادر به پایین آوردن دوربین تا میزان قابل قبولی است را برای خود خریداری کنید تا بتوانید دوربین خود را تا چند سانتی متری زمین برسانید.
همچنین کنترل کردن میزان نور هم برای عکاسی بسیار مفید است. عکاسی ماکرو اغلب نیاز به دیافگرام‌های کوچک (که بیشتر در مورد آن در ادامه صحبت خواهیم کرد) دارد، پس شما نیاز به مقدار زیادی از نور دارید تا بتوانید از سرعت شاتر بالا برای ثبت کردن صحنه‌های متحرک استفاده کنید. البته زمانی که از سوژه‌های ایستا عکاسی کنید این امر مشکلی را ایجاد نمی کند و تنها استفاده از یک سه پایه می‌تواند شما را به هدف برساند، اما هنوز هم کنترل داشتن بر روی میزان و جهت نور در عکاسی کمک بسیار زیادی را به شما می‌کند.

نور لامپ
استفاده از دو لامپ که قابلیت فنری و انعطاف پذیر را برای خم شدن دارند در اطراف سوژه شما می‌تواند برای عکاسی داخل منزل کافی باشد، اما اطمینان حاصل کنید که این لامپ‌ها (شبیه به چراغ مطالعه هستند) دارای لامپ‌های نورانی کوچکی هستند تا میزان شدت رنگ‌ها با تصویر و سوژه شما مطابقت داشته باشد. یک فلاش جانبی خارج از دوربین در این جا برای شما بسیار کمک کننده است، به شما اجازه می‌دهد تا حرکات را ثبت کنید و منبع نور را با دقت کامل به گونه ای قرار دهید تا بهترین نتایج را از این عکاسی بگیرید.
ما فلاش‌های جانبی این دوربین‌ها را قبلاً در همین مجله مورد بررسی قرار داده بودیم پس برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید به شماره‌های قبلی از این مجله مراجعه کنید.
چراغ‌های تخصصی ماکرو یک حلقه نوری را در اطراف لنز ایجاد می‌کنند، و سوژه شما را در میان یک حلقه نوری پخش شده قرار می‌دهند و به سایه‌ها اجازه ورود به تصویر و ورود به داخل لنز را نخواهند داد.
مدل‌های دیگری از این حلقه‌های نوری وجود دارند که به عنوان لوازم جانبی به دوربین شما متصل می‌شوند و دو یا بیشتر از دو عدد چراغ‌های فنری را به آن‌ها اضافه می‌کنند که قابلیت انعطاف و تنظیم کردن را دارند.
این چراغ‌ها کنترل بیشتری را بر روی جهت نور به شما می‌دهند، اما باید گفت که توزیع کردن مناسب و حرفه ای نور با استفاده از این چراغ‌ها کار سختی است. همواره گزینه ای برای حذف کردن یک حلقه نوری از لنز وجود دارد و به این طریق در صورتی که قصد دارید سایه‌ها و حس نوری را بهتر تنظیم کرده باشید، می‌توانید این حلقه نوری را در یک طرف لنز نصب کنید.
ما از یک حلقه نوری Neewer 48-LED (با قیمت ۲۴ پوند در سایت آمازون) استفاده کردیم که عملکرد خوبی را در عکاسی ماکرو در درون منزل داشت و کمی هم برای عکاسی فضای باز کمک کننده بود. این حلقه نوری دارای آداپتورهای زیادی از ۷۷ میلی متر تا ۴۹ میلی متر است تا بتوانید آن را بر روی گیره‌های لنز به راحتی نصب کنید. این حلقه نوری را یک فلاش می‌نامند، اما LED هایی که در این حلقه وجود دارند خیلی ضعیف تر از یک فلاش واقعی هستند، پس این محصول بیشتر شبیه به یک منبع نوری پیوسته است تا یک انفجار نور از جنس فلاش. فلاش‌های حلقه ای واقعی با دامنه قیمتی ۸۰ پوند در دسترس کاربران هستند، اما حلقه‌های نوری که با LED کار می‌کنند برای سوژه‌های ایستا مناسب خواهند بود.

تنظیم کردن تصویربرداری
عکاسی ماکرو نیاز به پیکربندی‌های دقیقی در درون تنظیمات دوربین دارد، پس بهتر این است که ابتدا یک تصویر در فضای بسته، و از سوژه ایستا را ثبت کنید تا این وقت بیشتری داشته باشید تا بتوانید به تنظیمات دوربین به خوبی عادت کنید. یک سوژه ای را انتخاب کنید که کاملاً مسطح نباشد-برای مثال، یک گل یا تکه ای از جواهرات بهتر از یک سکه هستند. منبع نوری خود را تا جایی که امکان دارد به سوژه نزدیک کنید تا نور هرچه بیشتری به آن بتابند و کاملاً روشن باشد.
دوربین خود را بر روی یک سه پایه نصب کنید، به صورت دستی بر روی کوتاه ترین فاصله فوکوس، فوکوس را انجام دهید و دوربین را نزدیک کنید تا سوژه شما در درون محدوده فوکوس قرار گیرد. مثل همیشه برای ثبت کردن عکس‌های خلاقانه، بهتر است از حالت Raw mode استفاده کنید تا بتوانید کیفیت تصویر را بعداً در نرم افزار Raw-processing تغییر دهید. زمانی که شما از یک سه پایه استفاده می‌کنید نیازی نیست که در مورد لرزش دوربین نگران باشید، پس سرعت ISO را به کمترین مقدار آن برسانید تا میزان نویز به کمترین مقدار ممکن در تصویر برسد. استفاده از self-timer دو ثانیه ای برای اجتناب از لرزش احتمالی دوربین بلافاصله بعد از فشردن دکمه شاتر کار بهتری است.
دوربین خود را بر روی اولویت دیافگرام قرار دهید و تصاویری را در دامنه دیافگرام‌های مختلف ثبت کنید. این کار بر روی عمق میدان عکاسی تاثیر متغیری را خواهد داشت. دیافگرام‌های وسیع (با مقدارf/ کمتر) یک دامنه کمتر و محدودتر از مسافت‌ها را در درون محدوده فوکوس قرار می‌دهند، در حالی که دیافگرام‌های کم باعث می‌شوند که پیش زمینه و پس زمینه بیشتر دارای تاری شوند. با این حال، این اثر برای عکاسی ماکرو بیش از پیش اغراق و تشدید خواهد شد. در حالی که یک عمق میدان سطحی می‌تواند برای عکاسی چهره مناسب باشد، و سوژه شما را دقیق هدف بگیرد در حالیکه پس زمینه را نیز تار کند، ولی برای عکاسی ماکرو این میزان از محدوده فوکوس به یک مقدار خیلی کم می‌رسد. معمولاً ضروری است که دیافگرام را کم کنیم و آن را به f/8، f/11 یا حتی کمتر از آن نزدیک کنید تا بتوانید سوژه را بیشتر در فوکوس قرار دهیم.
ولی اگر دیافگرام را بیش از حد کم کنید خواهید دید که کل صحنه شما کیفیت خود را از دست خواهد داد. هیچ قانون سخت یا سریعی در مورد بهترین تنظیمات برای شما وجود ندارد، اما با تمرین کردن خواهید دید که چگونه باید این تنظیمات تنظیم شوند تا بتوانید بهترین استفاده را از تجهیزات خود کنید. حتی بهتر است بعد از هر عکاسی تنظیمات مربوط به درخشندگی را در مقادیر مختلف دیافگرام مورد بررسی قرار دهید. شاید در برخی از بخش‌های تصویر فوکوس ضعیفی انجام شده باشد که منجر به ایجاد خلاقیت در در تصویر شما شود.
اگر شما اصرار دارید که کل سوژه شما در فوکوس باشد، یک گزینه برای شما این است که تعدادی از عکس‌ها را با فوکوس‌های مختلف ثبت کنید و در یک نرم افزار همه آن‌ها را با هم ترکیب کنید. این تکنیک به نام focus stacking مشهور شده است. نرم افزارهای مختلفی وجود دارد که این کار را به صورت خودکار برای شما انجام می‌دهند، اما شما باید مرحله مربوط به ترکیب کردن آن‌ها را به عنوان لایه هایی در نرم افزار ویرایش تصویری مانند Photoshop و با استفاده از ماسک‌ها انجام دهید تا بتوانید با استفاده از ماسک‌ها بخش هایی از لایه‌ها را ظاهر کنید. ما این تکنیک را مجدداً در شماره‌های آینده این مجله با جزئیات توضیح خواهیم داد.
برای عکاسی در محیط‌های بسته و سوژه‌های موجود در یک منزل، تقریباً غیر ممکن است که از گرد و غبار، موی سر و آشغال هایی که در سراسر تصویر پراکنده شده‌اند رهایی یابید. شاید این گرد و غبار با چشم مشخص نباشند، اما غیرممکن است که آن‌ها را بر روی کامپیوتر یا صفحه ای پرینت شده از یک عکس مشاهده نکنید. سوژه هایی را که گرد و غبار دارند کمی ترمیم کنید تا این پدیده مزاحم را به حداقل برسانید، اما آماده باشید تا برخی از ترمیم‌های دیجیتالی را در صورتی که بخواهید این گرد و غبار را به صورت کامل از تصویر حذف کنید، انجام دهید. برای یاد گرفتن نحوه انجام این کار و جزئیات آن، به شماره دیگر این مجله مراجعه کنید.

عکاسی در حالت ماکروخلاق شدن
زمانی که شما با موارد فنی و اصول و پایه عکاسی ماکرو به صورت کامل آشنا شدید، حال وقت آن است که بر روی ثبت تصاویر جالب و جذاب تمرکز کنید.
گاهی وسوسه کننده است که تا حدی که ممکن است به سوژه نزدیک شویم تا بیشتر میزان بزرگنمایی را در قاب داشته باشیم اما مهم تر از وسوسه این است که همواره هدف ما باید گرفتن ترکیب‌های خاص و زیبا و رضایت بخش باشد. شما هموراه می‌توانید کمی تصویر خود را در کامپیوتر برش دهید، اما امکان اضافه کردن به تصویر با استفاده از برش دیگر وجود ندارد. گاهی کافی است که سوژه اصلی شما قاب را پر کند، اما گاهی شاید جالب تر این باشد که شما علاوه بر سوژه، اطراف محیط آن را نیز ثبت کرده باشید. در این حالت، تمامی قوانین طبیعی و مرسومات ترکیب کردن به کار می‌روند: قرار دادن سوژه‌ها در یک طرف تصویر به جای مرکز تصویر، ساختن یک حس تعادل در سراسر بخش‌های مختلف قاب، استفاده از خطوط مستقیم و منحنی شککل برای راهنمایی چشم بیننده در اطراف قاب و غیره همگی از جمله این خلاقیت‌ها در عکاسی می‌باشند.
آزمایش تصاویر در موقعیت هایی با نور زیاد و روشن انجام شده است و مشاهده شد که کمترین میزان ویرایش‌ها و تغییر در تنظیمات می‌تواند در یک تصویر تفاوت خیلی زیادی را بر روی سوژه‌های کوچک ایجاد کنند. اگر تجهیزات شما مناسب است، سعی کنید نور را از هر دو طرف به سوژه بتابانید، یک بار هم از یک طرف بتابانید، از عقب بتابانید و غیره تا این به بهترین نتیجه برسید.
در آزمایش هایی که بر روی پس زمینه انجام می‌شود نیز می‌توان همین کار را انجام داد. این امکان وجود دارد که تنها مقدار کمی از تاری به پس زمینه اضافه شود، اما اضافه کردن یک افکت رنگارنگ می‌تواند تاری را در پس زمینه تصویر شما زنده کند. منبع نوری نقطه ای-چه از نوع نور واقعی یا چه از نوع بازتاب نور حاصل از تابش نور بر روی یک شیء درخشان- می‌تواند یک دایره ای از نور را برای شما ایجاد کند و این امر به تصویر شما کیفیت معجزه آسایی را خواهد داد.

عکاسی در دنیای وحش
بسیاری از سوژه‌های جالب وجود دارند که شما می‌توانید در حین حرکت از آن‌ها عکاسی کنید. گل‌ها پر از جزئیات خارق العاده و عجیب هستند، و عکاسی از آن‌ها در فضای باز بسیار کیفیت بهتری را نسبت به عکاسی از آن‌ها در شرایط بسته دارد.
عکاسی ماکرو در فضای باز نیز چالش‌های دیگری را به کار شما اضافه می‌کند. باد باعث ایجاد تحرک و لرزش در گل‌ها می‌شود و حتی اگر شما بتوانید از سرعت بالای شاتر برای منجمد کردن حرکت آن‌ها استفاده کنید، باز هم شانس شما برای فوکوس کردن بر روی سوژه کم می‌شود و تصویر دقیق نخواهد شد. هوای نیمه ابری می‌تواند یک نویز در تصویر ایجاد کند، و هر زمان که سر و کله آفتاب از پشت ابرها پیدا می‌شود (یا در پشت ابرها پنهان می‌شود) این شرایط برای عکاسی شما به کلی تغییر خواهد کرد. شما مشکلی را با گرد و غبار و اشیای معلق در هوا نخواهید داشت، اما احتمالاً بسیاری از مزاحمت‌ها را در تصاویری که در فضای باز ثبت می‌کنید خواهید دید.
نور آفتاب بسیار قدرتمندتر از لامپ‌های LED است، اما یک لامپ نیز می‌تواند برای از بین بردن سایه‌ها و تاریکی‌ها در تصویر کافی باشد، خصوصاً اگر شما قادر باشید تا نور را چند سانتی متر از سوژه خود دور تر کنید. فلاش‌های قدرتمند در فضای باز بسیار عملکرد بهتری دارند. اشکال و رنگ‌ها می‌تواند در هوای مناسب و شرایط جوی خوب بهتر جلوه کنند، و بنابراین فلاش‌های off-camera یا همان فلاش‌های جداگانه می‌توانند برای تاباندن نور مصنوعی به سوژه شما بسیار کمک کننده باشند. فلاش خود را تا جایی که ممکن است به سوژه نزدیک کنید تا بتوانید سوژه را بدون هیچ تاریکی و سایه ای در تصویر دوربین مشاهده کنید. ژل‌ها در این جا کمک کننده هستند. ژلها تکه هایی از پلاستیک‌های رنگی هستند، که از فروشگاه‌های عکاسی قابل خریداری هستند و چند پوند بیشتر قیمت ندارند. یک ترفند دیگر این است که از یک اسپری آب استفاده کنید تا به گل‌ها و گیاهان حس باران را در تصویر منتقل کنید. قطره‌های این اسپری کمک می‌کنند تا بعد از ثبت تصویر حس کنید که هوا بارانی بوده است.

سوژه‌های متحرک
عکاسی ماکرو می‌تواند در شرایط بسته امری چالش برانگیز باشد، و نسبت به فضاهای باز هم سخت تر باشند و واقعاً در زمانی که شما از سوژه‌های متحرک عکاسی می‌کنید باید مجهز و آماده باشید. حشرات، خزندگان کوچک و هلزون‌ها در زیر لنزهای ماکرو عالی به نظر می‌رسند، و چالش شما در این قسمت این است که این تصاویر را با خلاقیت و جذابیت مدنظر خود ثبت کنید.
احتمالاً شما نیاز به یک سه پایه خواهید داشت تا بتواند دقت کار خود را افزایش دهید. یک مونوپاد ممکن است برای این کار مناسب باشد، به طوری که دوربین شما را بدون حرکت نگه می‌دارد و نیازی نیست که برای نزدیک شدن به سوژه دوربین خود را بیش از حد پایین بیاورید. شما نیاز به سرعت شاتر بیشتری خواهید داشت تا بتوانید تحرکات را منجمد کنید، و این تحرک مربوط به سوژه و دوربین شما می‌باشد. شاید فکر کنید که طبق سلیقه خود از گزینه‌های فوکوس خودکار یا فوکوس دستی استفاده کنید، پس آزمایش و خطا در این جا به کار می‌آید تا بتوانید بفهمید که کدام یک برای کار شما مناسب تر است. از یک دیافگرام باریک استفاده کنید تا فوکوس شما دقیق تر شود، و حتماً سرعت ISO را در صورتی که شرایط ایجاب می‌کند افزایش دهید. بسیاری از دوربین‌ها به شما اجازه می‌دهند تا سرعت شاتر و دیافگرام را به صورت دستی تنظیم کنید اما بازهم می‌توانید این تنظیمات را به همراه سرعت ISO بر روی حالت خودکار قرار دهید، که البته برای این کار مناسب تر است.
برخی از حشرات نسبت به دیگران برای عکاسی کردن بهتر هستند. پرنده‌های درختی و پرنده‌های کوچک سریع حرکت نمی کنند و اغلب برای استراحت توقف می‌کنند. پروانه‌ها و دیگر موجودات در این خانواده دارای عادت بدی هستند که زمانی که شما به آن‌ها نزدیک می‌شوید فرار می‌کنند، ما با توجه به این حجم نسبتاً بزرگی دارند پس شما نیازی نیست بیش از حد به آن‌ها برای عکاسی نزدیک شوید.
بهتر است برای پیدا کردن یک مکان خوب برای عکاسی کمی تحقیق کنید و زمان مناسب از سال را برای عکاسی از حشرات پیدا کنید. سعی کنید پی ببرید که این حشرات در چه مکان هایی تمایل به توقف کردن دارند، دوربین خود را در آن مکان‌ها تعبیه کنید و منتظر بمانید. به احتمال زیاد به این روش جواب می‌گیرید و نیازی به تعقیب کردن پروانه‌ها در یک مزرعه بزرگ نیست.
برای عکاسی از حشرات هیچ روش درست یا غلطی وجود ندارد، اما شما می‌توانید برخی از قوانین را برای عکاسی از چهره انسان به کار ببرید. به اندازه ای دوربین را نزدیک کنید تا چشم حشره‌ها را مشاهده کنید و از بالا از آن‌ها عکاسی نکنید. سعی کنید به گونه ای عکس بگیرید که حشرات در رو به روی دوربین قرار گیرند و مطمئن شوید که چشم‌های آن‌ها دقیقاً مشخص است. تصاویر حشرات در زمان هایی کیفیت خوبی دارند که حس برقرار کردن تعامل با محیط اطراف خود را داشته باشند نه این که در یک جا بدون تحرک نشسته باشند.
مثل همیشه، عکس‌های زیادی بگیرید. ما مشاهده می‌کنیم که گاهی در بین ۱۰۰ عکس یکی از آن‌ها دارای دقت خوبی است، پس شما هم ۱۰۰۰ عکس ثبت کنید و ۱۰ عدد از عکس‌های مورد علاقه خود را از بین آن‌ها انتخاب کنید.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text