img

کاربرد VirtualBox برای استفاده از ویندوز ۱۰

/
/
/

برای بروز‌رسانی به سیستم عامل ویندوز ۱۰، بحث‌های زیادی در میان کاربران این سیستم عامل به وجود آمده است. در نسخه‌ی Anniversary Update این سیستم عامل، همان چیزی که در نخستین Service Pack وجود داشت به کاربران ارائه شده است. مجانی بودن به روز رسانی، موجب شده به روز کردن سیستم عامل، ارزان تر از همیشه باشد. کاربران حرفه ای و علاقمندان جدی بازی‌های PC (بازی هایی که بر روی کامپیوتر‌های خانگی اجرا می‌شوند)، به خوبی می‌دانند که برای استفاده از تمام قابلیت‌های DirectX 12 باید از سیستم عامل ویندوز ۱۰ استفاده کنند. همچنین، از نظر رابط کاربری (UI)، عملکرد و قابل اعتماد بودن، جدید ترین سیستم عامل مایکروسافت نسبت به ویندوز ۷ و ویندوز ۸٫۱، پیشرفت‌های قابل توجهی داشته است.
دلیل‌های زیادی برای مقاوت در مقابل به روز رسانی وجود ندارد اگر چه نمی توان گفت که هیچ دلیلی هم برای به روز نکردن این سیستم عامل نداریم. به همین دلیل، در این مقاله روش نصب ویندوز ۱۰ بر روی یک دستگاه (ماشین) مجازی را آموزش می‌دهیم تا به آرامی و بدون ترس از ایجاد هیچ مشکلی بتوانید تمام جنبه‌های آن را بررسی کرده و با گوشه‌های تاریک آن آشنا شوید. درحقیقت با استفاده از راهنمایی‌های این مقاله می‌توانید ویندوز ۱۰ را بدون به روز رسانی سیستم عامل خود تجربه کنید. بسیاری از متخصصان اعتقاد دارند که ویندوز ۱۰ بی نظیر است اما حالا شما می‌توانید به جای اعتماد به شنیده هایتان، خودتان این سیستم عامل را تجربه کنید.

پیش نیاز ها و نیاز ها
در ابتدا و برای روشن بودن موضوع بیان می‌کنیم که VirtualBox به سیستم عامل طبیعی یا اساسی (native) کامپیوتر (ویندوز ۷ در حالت مورد بررسی ما) به عنوان میزبان (host) اشاره دارد در حالی که سیستم عامل در حال اجرا بر روی دستگاه مجازی (virtual machine)، سیستم عامل مهمان (guest) نامیده می‌شود. قبل از اجرای دستورات این مقاله، باید دستگاهی دارای ویندوز ۷ یا ویندوز ۸٫۱ در اختیار داشته باشید که کمترین نیاز‌های لازم برای اجرای ویندوز ۱۰، که شامل پردازشگر ۱ گیگا هرتزی یا سریع تر، حافظه‌ی ۲ گیگا بایتی RAM، ۱۶ گیگا بایت فضای ذخیره سازی برای سیستم عامل نسخه‌ی ۳۲ بیتی و ۲۰ گیگا بایت فضای ذخیره سازی برای سیستم عامل نسخه‌ی ۶۴ بیتی، یک کارت گرافیک DirectX 9 یا نسخه‌های جدید تر با دست کم یک درایور WDDM 1.0 و نمایشگری که دست کم از رزولوشن ۶۰۰×۸۰۰ پشتیبانی می‌کند می‌باشند، را داشته باشد.
ما از نرم افزار VirtualBox رایگان منبع باز اُراکِل (Oracle) استفاده می‌کنیم که خودش دارای کمترین نیاز‌های لازم است. در مورد پردازشگر، اُراکِل اعلام کرده که شما به یک سخت افزار x86 به نسبت قوی نیاز دارید پس می‌توانید از بیشتر پردازشگر‌های جدید AMD و Intel استفاده کنید.
یکی از مشکلات اساسی این است که یک دستگاه مجازی (Virtual Machin یا همان VM)، حافظه‌ی کافی ندارد. برای بررسی درست و دقیق قابلیت‌های ویندوز ۱۰ در یک محیط مجازیِ اجرا شده بر روی سیستم ویندوز ۷ یا ویندوز ۸٫۱ باید به اندازه ای حافظه‌ی RAM داشته باشید که امکان اجرای هم زمان هر دو سیستم عامل وجود داشته باشد. اگر چه از نظر فنی امکان استفاده از توصیه‌های این مقاله بر روی سیستمی با دست کم ۴ گیگا بایت حافظه‌ی RAM (که در آن برای هر سیستم عامل ۲ گیگا بایت حافظه اختصاص داده می‌شود) کافی است اما در چنین شرایطی نمی توان قابلیت‌های ویندوز ۱۰ را به خوبی تجربه کرد و در بیشتر دقایق اجرای این سیستم عامل، با خطا‌های مختلفی در مورد کمبود حافظه روبرو خواهیم شد. پیشنهاد ما این است که از سیستمی استفاده کنید که دست کم ۸ گیگا بایت حافظه‌ی RAM داشته تا مشکلی در اجرای سیستم عامل‌ها به وجود نیاید اما در اختیار داشتن حافظه بیشتر، به بهتر شدن تجربه‌ی شما از سیستم عامل ویندوز ۱۰ کمک خواهد کرد.
نرم افزار VirtualBox به فضای کمی (کم تر از ۲۴۰ مگا بایت) احتیاج داشته و به همین دلیل برای استفاده از نسخه‌های ۳۲ و ۶۴ بیتی ویندوز ۱۰ به ترتیب ۱۶ و ۱۰ گیگا بایت فضای ذخیره سازی کافی خواهد بود. نکته‌ی جالب توجه این است که VirtualBox از تعداد زیادی از سیستم عامل‌ها پشتیبانی کرده و باید اشاره کنیم که نرم افزار اُراکِل با بیشتر نسخه‌های ویندوز، نسخه‌های زیادی از Linux، Mac OS X، Solaris و OpenSolaris کار می‌کند.

دریافت فایل ویندوز ۱۰
نخستین گام در این فرآیندِ چند مرحله ای، دریافت فایل نصب ویندوز ۱۰ است. به bit.ly/1KwZCCq مراجعه کرده و بر روی Download Tool Now کلیک کنید تا MediaCreationTool.exe را دریافت (دانلود) کنید. فایل را اجرا کرده و بر روی Run کلیک کنید.
نخستین صفحه ای که مشاهده می‌کنید، توافق نامه‌ی مجوز کاربر نهایی (End-user license agreement) است که برای ادامه باید بر روی Accept کلیک کنید. در این قسمت، بعد از کلیک کردن بر روی دکمه‌ی رادیوییCreate Installation Media For Another PC ، بر روی Next کلیک کنید. با استفاده از جعبه‌های فُرو ریز (drop-down) در صفحه‌های بعدی، زبان (Language)، ویرایش (Edition) و معماری (Architecture) مورد نظرتان (۶۴ بیتی، ۳۲ بیتی یا هر دو) را انتخاب کرده و سپس بر روی Next کلیک کنید. البته این مراحل به طور مستقیم بر روی نصب ویندوز ۱۰ تاثیر نداشته و از مجوز (license) ویندوز ۷ یا ۸٫۱ شما برای بهره برداری از به روز رسانی‌های رایگان استفاده می‌کند. بدون تردید به روز رسانی اهمیت ویژه ای دارد و اگر یک نسخه‌ی به روز را دانلود کنید، فرآیند به روز رسانی ساده تری خواهید ذاشت.
صفحه‌های بعدی به شما اجازه می‌دهند که فایل‌های نصب سیستم عامل را انتخاب و دانلود کرده و آن‌ها را به عنوان یک فایل .ISO بر روی یک درایو USB نصب کنید. در مراحل بیان شده در این مقاله، ما گزینه‌ی آخر را انتخاب کردیم پس بر روی دکمه‌ی رادیوییISO File کلیک کرده و Next را انتخاب کنید. محل مورد نظر برای دانلود را انتخاب کرده و بر روی Save کلیک کنید. اگر سرعت اینترنت شما خوب باشد، فایل به سرعت دانلود می‌شود. جعبه‌ی Windows 10 Setup فایل‌های دانلود شده را بررسی کرده و ایجاد Windows.iso را شروع می‌کند. تمام این مراحل در حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه بیشتر طول نمی کشد.
یک هایپرلینک (اَبَر پیوند) در جعبه‌ی Windows 10 Setup وجود دارد که ابزار کاربردی DVD Burner را برای ایجاد نسخه‌ی مبتنی بر دیسک نصب کننده‌ی ویندوز ۱۰ اجرا می‌کند اما VirtualBox می‌تواند به طور مستقیم با فایل .ISO کار کند و برای همین ما به این هایپرلینک توجه نکرده و بر روی Finish کلیک می‌کنیم. توجه داشته باشید که حجم فایل Windows.iso برابر با ۳٫۳۸ گیگا بایت می‌باشد.

دریافت فایل VirtualBox
مرحله‌ی بعدی، شامل دریافت و نصب VirtualBox می‌باشد. در اجرای مراحل بیان شده در این مقاله از یک لپ تاپ دارای ویندوز ۷ استفاده کرده ایم. در ابتدا باید با استفاده از مرورگر اینترنت به bit.ly/1nlDA5d مراجعه کرده و فهرست جدید ترین دانلود‌های VirtualBox را مشاهده کنیم. با کلیک کردن بر روی هایپرلینک Windows Hosts در پایین VirtualBox Binaries در بالای صفحه، VirtualBox (نسخه‌ی ۵٫۱٫۱۲ که در زمان نگارش این مقاله جدید ترین نسخه است) را دانلود کنید.
بعد از تمام شدن دانلود، بر روی VirtualBox-5.1.12-112440-Win.exe و پس از آن بر روی Run کلیک کنید تا مراحل نصب شروع شود. با کلیک کردن بر روی Next، صفحه‌ی گزینه‌های نصب در سمت راست صفحه نمایش داده شده که بزرگیِ نصب و ویژگی‌های انتخاب شده را نشان می‌دهد. از این جا می‌توانید موقعیت پیش فرض نصب را تغییر دهید. وقتی انتخاب‌ها و حذف (نیاز نداشتن به پشتیبانی Python 2.x)‌های مورد نظرتان را انجام دادید، بر روی Next کلیک کنید. در صفحه‌ی بعدی این امکان به شما داده می‌شود که مواردی مانند ایجاد میان بُر (shortcut) ها، یک ورودی فهرست Start و فایل‌های ثبت (registering) مرتبط را انتخاب کنید. یک پنجره‌ی هشدار Network Interface ظاهر می‌شود تا به شما اطلاع دهد که نصب ویژگی‌های شبکه ای VirtualBox، اتصال اینترنت شما را راه اندازی مجدد کرده و ارتباط سیستم شما با اینترنت را به طور موقت قطع می‌کند. برای اجرای مراحل بر روی Yes و سپس Install کلیک کنید.
در زمان اجرای مراحل نصب، با چند هشدار Windows Security روبرو می‌شوید که از شما می‌خواهد نصب ابزار Oracle Corporation Universal Serial Bus، تطبیق دهنده‌ی شبکه (network adaptor) و خدمات شبکه (network service) را (در صورتی که می‌خواهید آن ها را نصب کنید)، تایید کنید. بر روی دکمه‌های Install در این پنجره ها کلیک کنید تا مراحل نصب انجام شود. در مرحله‌ی آخر، گزینه‌ی اجرای Oracle VM VirtualBox انتخاب شده پس تنها کافی است برای تمام شدن مراحل و اجرای برنامه، بر روی Finish کلیک کنید.

باز کردن بسته‌ی VirtualBox
بعد از اجرا شدن برنامه، پنجره‌ی Oracle VM VirtualBox Manager به همراه یک پیام خوش آمد گویی در سمت راست، باز می‌شود. از گوشه‌ی سمت چپ پنجره بر روی New کلیک کنید تا راهنمای نصب (wizard) در حالت هدایت شده باز شود. برای شروع، یک نام مناسب برای ماشین مجازی انتخاب کرده و با استفاده از فهرست‌های فُرو ریز، Type را بر روی Microsoft Windows و Version را بر روی Windows 10 32-bit یا Windows 10 64-bit (با توجه به نسخه‌ی فایل .ISO دانلود شده) قرار دهید.
با کلیک کردن بر روی Next، به صفحه‌ی تخصیص حافظه وارد شده و در آن جا می‌توانید با استفاده از نشانگر متحرک (slider) قرار گرفته بر روی یک نوار، حافظه‌ی مورد نظرتان را از دست کم ۴ گیگا بایت تا بیشترین ظرفیت حافظه‌ی RAM نصب شده بر روی سیستم، انتخاب کنید. این نوار دارای سه قسمت سبز، زرد و قرمز رنگ است که برای جلوگیری از مشکل کمبود حافظه برای سیستم عامل میزبان (اصلی) توصیه می‌کنیم نشانگر را در حالت سبز قرار دهید. برای نسخه‌ی ۶۴ بیتی که ما از آن استفاده کردیم، بهتر است از ۲ گیگا بایت (برابر با ۲۰۴۸ مگا بایت) حافظه‌ی RAM استفاده کنید. هدف ما این است که بهترین شرایط را داشته باشیم پس بهتر است هر اندازه که می‌توانید، فضای بیشتری را به VM مجازی اختصاص دهید.
ابتدا به System Tray مراجعه می‌کنیم تا ببینیم اجرای کدام یک از اپلیکیشن‌های پس زمینه ضروری بوده و آن هایی که اجرا کردنشان ضروری نیست را حذف کنیم. کلید‌های Ctrl، Alt و Delete را هم زمان با هم فشار داده، بر روی Start Task Manager کلیک کرده و موارد موجود در زبانه‌ی Processes را برای پیدا کردن و حذف کردن اپلیکیشن هایِ پس زمینه ایِ غیر ضروری، بررسی می‌کنیم. سپس بر روی زبانه‌ی Performance کلیک کرده تا ببینیم که چه مقدار از ۸ گیگا بایت حافظه‌ی سیستم، قابل دسترسی است. در موردِ ما، ۳٫۳۱ گیگا بایت (۴۱%) استفاده شده بود. برای این که در حالت ایمن قرار داشته باشیم، ۴ گیگا بایت را به سیستم عامل میهمان ویندوز ۱۰ و ۴ گیگا بایت باقی مانده را به سیستم عامل میزبان اختصاص داده و بر روی Next کلیک کردیم.
در صفحه‌ی بعد می‌توانید یک دستگاه ذخیره سازی مجازی یا استفاده از یک دستگاه موجود را ایجاد کرده یا از این مرحله عبور کنید. برای آن چه مورد نظر ما قرار دارد، بر روی دکمه‌ی رادیویی گزینه‌ی دوم، Create A Virtual Hard Disk Now، کلیک کرده و سپس Create را انتخاب کنید. مرحله‌ی بعدی به شما اجازه می‌دهد که یکی از سه نوع موجود هارد دیسک را انتخاب کنید اما باید توجه داشته باشید که گزینه‌ی پیش فرض، VDI (مخفف VirtualBox Disk Image)، برای هدف مورد نظر ما مناسب تر است پس بدون تغییر گزینه ها، بر روی Next کلیک کردیم. این جا می‌توانیم اجازه بدهیم که سیستم یک روش تخصیص پویا را برای تعیین اندازه‌ی هارد دیسک سیستم عامل میزبان استفاده کرده یا یک اندازه‌ی ثابت و مشخص را تنظیم کنیم. ما گزینه‌ی اندازه‌ی ثابت را انتخاب کرده و بر روی Next کلیک کردیم. در زمان انتخاب یک اندازه‌ی ثابت، اطمینان پیدا کنید که فضای ذخیره سازی سیستم، فضای خالیِ کافی برای مدیریت فضایی که برای سیستم عامل میزبان کنار گذاشته اید را داشته باشد. در صفحه‌ی File Location and Size، فایل هارد دیسک مجازی را نام گذاری کرده، اندازه‌ی آن را بر روی ۲۵ گیگا بایت قرار داده و بر روی Create کلیک کنید. با توجه به اندازه و تنظیمات انتخاب شده، این فرآیند ممکن است چند دقیقه طول بکشد.

قرار دادن ویندوز ۱۰ بر روی VM
مرحله‌ی بعدی، نصب ویندوز ۱۰ بر روی ماشین مجازی با استفاده از فایل .ISO است. از فهرست VirtualBox Manager›s Settings و در فهرست نشانه (آیکون)‌های سمت چپ بر روی Storage کلیک کرده و پس از آن در گوشه‌ی بالای سمت راست جعبه‌ی Storage Tree بر روی نشانه‌ی دیسکی که یک علامت جمع سبز رنگ بر روی آن قرار دارد کلیک کنید. در جعبه‌ی گفتگو (dialog box) گزینه‌ی Choose Disk را انتخاب کرده و پس از پیدا کردن Windows.iso، بر روی Open کلیک کنید. شما می‌توانید با استفاده از نشانه‌ی منفی قرمز رنگی که درست زیر جعبه‌ی Storage Tree قرار دارد، درایو نوری Empty را پاک (delete) کنید. برای بسته شدن dialog box بر روی OK کلیک کنید.
دوباره بر روی نشانه‌ی Settings کلیک کرده و در فهرست نشانه ها بر روی Display کلیک کنید. اطمینان پیدا کنید که نشانگر‌های متحرک (slider های) Video Memory و Monitor Count در قسمت‌های سبز رنگ قرار داشته باشند. شما می‌توانیn شتاب دهنده‌ی ۲ بعدی یا ۳ بعدی را فعال کنید اما این مورد به هیچ وجه اجباری نیست. وقتی تمام تنظیمات انجام شد، بر روی OK کلیک کنید.
اکنون زمان آن رساده تا کار کردن با VM را با کلیک کردن بر روی دکمه‌ی Start شروع کنید. اگر پیش از این از VirtualBox استفاده کرده اید، ممکن است با مشکل آزار دهنده ای به نام mouse capture (به معنی گرفتن ماوس) روبرو شوید که نشانگر ماوس را در پنجره‌ی VM قٌفل کرده و تنها با فشار دادن کلید Ctrl سمت راست صفحه کلید می‌توانید آن را آزاد کرده و از آن استفاده کنید. البته در چنین شرایطی، در ویندوز ۱۰ از یک ویژگی با نام یکپارچه سازی نشانگر ماوس (Mouse Pointer Integration) پشتیبانی شده که به شما اجازه می‌دهد که بدون فشار دادن کلید‌های داغ (hotkey ها)، و بدون هیچ مشکلی بین پنجره‌ی VirtualBox و اپلیکیشن ها جابجا شوید.
اگر به تازگی یک سیستم عامل مایکروسافت را از روی یک ISO یا درایو Flash نصب کرده باشید، صفحه‌ی Windows Setup برای شما آشنا خواهد بود.
با شروع شدن نصب، از شما خواسته می‌شود که یک کلید مجوز (license key) را تایپ کنید اما شما می‌توانید با کلیک کردن بر روی I Don›t Have A Product Key از این مرحله عبور کرده و وارد کردن این کلید را تا زمانی که به صفحه‌ی انتخاب نسخه‌ی سیستم عامل وارد می‌شوید، به تاخیر بیندازید. نسخه‌ی مورد نظرتان را انتخاب کرده و پس از کلیک کردن بر روی Next، بر روی جعبه‌ی تیک (checkbox) کنار عبارت I Accept The License Terms در صفحه‌ی EULA کلیک کنید. در ادامه، دوباره بر روی Next کلیک کرده و گزینه‌ی Custom: Install Windows Only (Advanced) را انتخاب کنید.
صفحه‌ی انتخاب فضای ذخیره سازی، فضای اختصاص داده نشده ای که شما در زمان انجام مراحل نصب VirtualBox جدا کرده اید را نشان می‌دهد پس آن را انتخاب کرده، و پس از کلیک کردن بر روی New، بر روی Next کلیک کنید. از این جا به بعد، تنها کافی است صفحه هایی که نمایش داده می‌شوند را مشاهده کرده تا مراحل نصب ویندوز ۱۰ تمام شوند. تجربه‌ی چندین و چند باره‌ی نصب ویندوز ۱۰ بر روی دستگاه‌های مختلف نشان داده که فرآیند نصب VirtualBox به سادگی همان چیزی است که در زمان نصب یک سیستم عامل جدید دیده ایم.
پس از نصب شدن سیستم عامل، به سادگی و با کلیک کردن بر روی Start می‌توانید سیستم را بوت کرده و به ویندوز ۱۰ وارد شوید. از نوار فهرستی که در بالای پنجره‌ی VirtualBox قرار دارد، بر روی View کلیک کرده و پس از انتخاب Full-Screen Mode، بر روی پس زمینه‌ی دسکتاپ ویندوز ۱۰ کلیک راست کرده و Display Settings را انتخاب کنید. در این قسمت بر روی Advanced Display Settings کلیک کرده و رزولوشن را بر روی مقدار عادی نمایشگرتان تنظیم کنید.

شروع کنید
می دانیم به چه چیزی فکر می‌کنید اما اگر می‌خواهید VirtualBox را در داخل دستگاه مجازی شده‌ی ویندوز ۱۰ خودتان نصب کرده و از آن برای اجرای Ubuntu استفاده کنید، به حافظه‌ی زیادی نیاز خواهید داشت. به هر حال، اگر می‌خواهید اطلاعات بیشتری در این مورد داشته باشید، توصیه می‌کنیم به مقاله‌های بسیار زیادی که به تازگی در مورد کاربر پسند (user friendly) ترین پایگاه (platform) مایکروسافت نوشته شده اند مراجعه کنید.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text