img

فاجعه‌ای به نام قطعی اینترنت…!

/
/
/
آشوب و به هم ریختگی در خیابان ها به دلیل از کار افتادن چراغ های راهنمایی و رانندگی، درگیری مردم در صف پمپ بنزین ها به دلیل از کار افتادن دستگاه ها و قفسه های خالی و پنجره های شکسته شده ی فروشگاه های زنجیره ای که سیستم های امنیتی آن ها و همچنین صندوق هایشان که با استفاده از اینترنت کار می کنند، تنها بخشی از فاجعه ای است که در صورت قطع شدن اتصال اینترنت با آن روبرو خواهیم شد.

البته باید بدانیم که قطع شدن اینترنت به این سادگی ها اتفاق نمی افتد: متخصصان دنیای کامپیوتر و اینترنت اعتقاد دارند که چنین اتفاقی یک فرض محال است اما همه ی ما می دانیم که فرض محال، محال نیست و بنابراین بررسی این اتفاق نیز کار بیهوده ای نخواهد بود.
در جلسه ای که با حضور مقامات دولتی انگلستان و اساتید دانشگاهی متخصص در زمینه فناوری اطلاعات، کامپیوتر و اینترنت تشکیل شد، حاضرین به این نتیجه رسیدند که قطع اینترنت، یک فاجعه ی بزرگ بوده و تاثیرات مخرب آن در حدود فاجعه هایی مانند از کار افتادن شبکه ی برق رسانی یا خرابی شبکه ی آب و فاضلاب شهری خواهد بود.
باید توجه داشت که کاربران اینترنت در انگلستان از روش های مختلفی مانند فیبر نوری، سیم های مسی و شبکه های مختلف BT و Virgin برای اتصال به اینترنت استفاده می کنند که احتمال قطع سراسری اینترنت را بسیار کاهش داده و نشان از وضعیت قابل قبول امنیتی آن دارد. بدون تردید، وجود شرکت های مختلف ارائه دهنده ی سرویس های اینترنت نیز از این جهت مناسب است که در صورت خرابی سخت افزار های هر کدام از آن ها یا در صورت روبر شدن با حمله های اینترنتی، شرکت های دیگر همچنان به ارائه ی خدمات ادامه داده و قطعی اینترنت به صورت سراسری اتفاق نخواهد افتاد.
به گفته ی مدیران ارشد امنیتی سرویس BT، رُخ دادن حادثه ای که این سرویس خدمات رسانی اینترنتی را به صورت کامل از کار بیندازد، یک احتمال بسیار بسیار ضعیف است. در حقیقت این شبکه ی خدمات اینترنتی از لایه های مختلف، مسیر های ارتباطی گوناگون و تبادلات اطلاعاتی محلی (local) متنوع تشکیل شده است و به دلیل وجود این تنوع، امکان از کار افتادن کامل آن بسیار بسیار کم است.
یکی دیگر از راه ها ارتباطی، تلفن ها و تلفن های همراه هستند. با وجود سرویس های ۲٫۵G، ۳G و ۴G برای تلفن های همراه هوشمند، در صورت قطع شدن خطوط تلفن ثابت و همراه نیز مشکل چندانی برای کاربران ایجاد نخواهد شد. البته باید بدانیم که استفاده از شبکه های پهن باند داده های موبایل، خالی از مشکل نخواهد بود.
باید به این نکته نیز توجه داشت که برخی از ویژگی های شبکه های اینترنتی تنها برای متخصصان شناخته شده است. چنین ویژگی هایی، مانند نقاط تبادل اطلاعات اینترنتی لندن، که به ارتباط اینترنتی انگلستان با شبکه ی جهانی کمک می کنند نیز، دلیل دیگری برای اطمینان از قطع نشدن اینترنت این کشور می باشند. نکته ی جالب توجه تر این است که دو گروه از این نقاط تبادل اطلاعاتی وجود داشته که در صرت خرابی هر کدام، دیگری می تواند به کار خود ادامه دهد.
با توجه به شرایط مطرح شده، اگر چه امکان قطع شدن سراسری اینترنت غیر ممکن نیست اما می توان گفت که رُخ دادن چنین اتفاقی، تا حدود بسیار زیادی غیر ممکن خواهد بود. البته مدیران ارشد BT در گفته های خود به نقطه ضعف های موجود نیز اشاره داشته و بیان نموده اند که این موارد در حال تقویت شدن بوده و مطالعات و تحقیقات لازم در این زمینه در حال انجام است. دزدیده شدن سیم های مسی نیز می توانید یکی از دلایل قطع اینترنت، البته در مقیاس کوچک تر، باشد.

شرایط فاجعه آمیز
مواردی وجود دارند که می توانند موجب قطع سراسری اینترنت در کشوری مانند انگلستان بشوند. یک احتمال این است که دولت با توجه به شرایط خاص، تصمیم بگیرد که تمام ارتباطات اینترنتی را قطع کند (یا به اصطلاح اینترنت کشور را خاموش کند). احتمال های دیگر عبارت از قطعی سراسری برق، حمله ی فیزیکی یا اینترنتی تروریست ها یا دولت های دیگر به تاسیسات پشتیبانی اینترنت کشور، یا حمله ی اینترنتی نفوذگر (هکر) ها به پروتُکول های حساس و کلیدی شبکه ی سراسری اینترنت، می باشند.
در شرایط ایجاد شورش و آشوب در کشور، مقامات دولتی می توانند شبکه ی اینترنت را به صورت کامل قطع کنند. در چند سال گذشته مشاهده کردیم که دولت های دو کشور لیبی و سوریه از این روش استفاده کرده اند. اگر یک کشور از شبکه ی جهانی اینترنت جدا شود (به بیان دیگر اگر ارتباط اینترنتی آن با دنیا قطع شود)، شرکت Renesys (یکی از شرکت های نظارت و بازرسی اینترنت)، نخستین سازمانی است که در این مورد به دنیا اطلاع رسانی می کند. به گفته ی مدیران این شرکت، قطع ارتباط اینترنت یک کشور توسط دولت آن، به سادگی از برق کشیدن یک دو شاخه است. البته این شرکت، کشور انگلستان را به دلیل ارتباطات بسیار گسترده با سراسر دنیا، به عنوان کشور برگزیده در «مقاومت در برابر قطع ارتباط اینترنت» انتخاب کرده است. این شرکت، کشور های مصر و سودان را به عنوان دو کشوری که احتمال قطع ارتباط آن ها با شبکه ی جهانی زیاد است انتخاب نموده و اعلام کرده که بیشترین خطر قطع ارتباط در میان کشور های جهان، به کره ی شمالی و سوریه تعلق دارد.
یکی دیگر از شرایطی که می تواند شبکه ی اینترنت را قطع کند، اختلال در شبکه ی برق رسانی است. البته همه ی ما می دانیم که پشتیبانی از شبکه ی برق رسانی در کشور های پیشرفته یک موضوع اساسی و مهم به شمار می رود. در کشور انگلستان، دو سیستم مجزای پشتیبانی از شبکه ی برق رسانی وجود دارد که در صورت قطع شدن برق در هر لحظه، هر کدام از آن ها می توانند اختلال ایجاد شده را برطرف نموده و جریان برق را به شبکه برگردانند. دو مخزن ذخیره سازی آب بسیار بزرگ در کشور های اسکاتلند (Scotland) و وِلز (Wales) وجود دارند که در صورت قطع جریان برق، باز شده و آب ذخیره شده را به سوی توربین های تولید برق هدایت می کنند تا جریان برق لازم در نیروگاه های پشتیبانی تولید شود. بدون ترتید، خطرناک ترین و غیرقابل پیش بینی ترین اتفاقی که می تواند ارتباط اینترنت را قطع کند، حمله های تروریستی است. مقامات امنیتی کشور های پیشرفته معتقدند که برای جلوگیری از این حمله ها، می بایست کشور هایشان به تجهیزات امنیتی فوق پیشرفته، سازمان های اطلاعاتی دقیق و موشک های مخصوص برای مبارزه با حمله های هوایی مجهز شوند. در سال های اخیر، گروه های تروریستی زیادی در جهان تشکیل شده اند که تنها هدفشان تخریب تاسیسات و از بین بردن امنیت در دنیا بوده و تجربه نشان داده است که مبارزه با چنین گروه هایی، کار چندان آسانی نخواهد بود.
در مقیاس کوچکتر، بریده شدن قسمتی از سیم های مسی (که به دلیل ارزش این فلز می تواند هدف سرقت قرار بگیرند)، می تواند در سیستم ارتباطی سرویس دهنده ای مانند BT اختلال ایجاد کرده و آن را قطع نماید. در یکی از حمله های تروریستی به ایرلند شمالی، تروریست ها اقدام به بریدن کابل های ارتباطی خط راه آهن بین شهری بِلفاست (Belfast) و دوبلین (Dublin) کردند. البته این اتفاق تنها زمان کوتاهی ارتباط بین دو شهر را قطع کرد. تنها راه حلی که برای این مشکل پیشنهاد شده، این است که چند کارمند واحد های مخابراتی به همراه خودروی مناسب و تجهیزات کامل در طول مسیر سیم کشی شده حرکت نموده و سیم های دزدیده شده را با سیم های جدید جایگزین کرده و ارتباط سیم های بریده شده را دوباره برقرار کنند. باید توجه داشته باشیم که اگر خرابی ها در مقیاس های بزرگتر انجام شوند، برطرف کردن آن ها چندان آسان نخواهد بود.
نفوذگر (هکر) ها نیز می توانند با یک حمله ی بسیار قوی DDos (مخفف Distributed Denial-of-Service به معنی ممانعت از سرویس دهی توزیع شده)، ارتباط اینترنت را قطع کنند. البته متخصصان ارشد امنیتی شبکه های کامپیوتری به ما اطمینان می دهند که جلوگیری و مقابله با چنین حمله هایی، کار چندان پیچیده ای نخواهد بود. اگر چه ممکن است یک حمله ی DDos موجب قطع شدن اینترنت برای چند ساعت شوند اما به سادگی و در کمترین زمان ممکن این مشکل برطرف شده و ارتباط اینترنتی برقرار خواهد شد.
خطر اصلی در حمله های اینترنتی، حمله ی مستقیم به سیستم Routing، پروتُکول درگاه مرزی (BGP مخفف Border Getaway Protocol)، است که البته این مورد نیز چندان جدی و قابل توجه نخواهد بود. البته این همان پروتُکولی است که محقق برجسته، دان کامینسکی (Dan Kaminsky)، پنج سال پیش حفره ی امنیتی مهمی که در آن وجود داشت را کشف کرد. کشف این حفره ی امنیتی، مُنجر به ایجاد patch اطلاعاتی صنعت وب با نام DNSSEC گردید.
نکته ی اساسی این است که احتمال شناسایی حفره های امنیتی توسط افراد شرور و طراحی یک حمله ی اینترنتی توسط آن ها و با استفاده از اشکالات موجود امنیتی، چندان دور از ذهن نیست. البته از آن جایی که چنین حمله هایی از نظر عموم مردم ناپسند است، این افراد هیچ صحبتی درباره ی آن نکرده و تنها به صورت مخفیانه به خرابکاری های خود ادامه می دهند. برای مقابله با چنین حمله هایی، باید سیستم امنیتی را راه اندازی مجدد (reboot) کرد که نیازمند صرف زمان طولانی خواهد بود.
بنابراین می توان گفت که اگر چه احتمال قطع اینترنت بسیار کم است اما در صورت ایجاد آن نیز روش هایی برای برگرداندن سریع ارتباطات اینترنتی وجود دارد.

برقراری تماس در شرایط اضطراری
در صورت قطع چند روزه ی ارتباطات، یکی از اساسی ترین مشکلاتی که با آن روبرو خواهیم شد، ناتوانی در استفاده از سرویس های اضطراری مانند خدمات اورژانس یا آتش نشانی در زمان بروز حوادث طبیعی مانند سیل و زلزله یا خطرات انسانی مانند بمب گذاری و حوادث جاده ای و خیابانی است. پیش از این، ارتباطات تلفنی و اینترنتی از هم مجزا بوده و در صورت قطع شدن اینترنت، می توانستیم از خطوط تلفن در شرایط اضطراری استفاده کنیم اما هم اکنون و در شرایطی که بسیاری از سرویس های برقراری ارتباط تلفنی از خدمات اینترنتی برای ایجاد ارتباط استفاده می کنند، در صورت قطع اینترنت، ارتباطات تلفنی این سرویس دهنده ها نیز قطع خواهد شد.
یکی از متخصصین پیشنهاد کرده است که گروهی از افراد را انتخاب کرده و یک شبکه ی ارتباطی مخابراتی به خصوص نیز امکان برقراری ارتباط در شرایط اضطراری را برای این گروه فراهم کند. نکته ی مهم این است که اُپراتور های تلفن های همراه، سرویس های خاصی را برای استفاده در شرایط اضطراری در اختیار کاربران قرار دهند تا در چنین شرایطی، امکان ایجاد ارتباط بین مردم و سازمان هایی مانند آتش نشانی و اورژانس فراهم باشد. همچنین پیشنهاد شده است که در شرایط اضطراری، خطوط ارتباطی سازمان هایی مانند آتش نشانی و گروه های امدادی در اولویت برقراری تماس قرار گرفته تا در صورت وجود بار بیش از اندازه بر روی شبکه های مخابراتی، امکان برقراری ارتباط با این سازمان ها برقرار باشد. اگر این امکانات در اختیار سازمان های ویژه قرار داده شود، در شرایط اضطراری و در زمان وجود بار بیش از اندازه بر روی شبکه های مخابراتی، یک شهروند نمی تواند با دوستان یا اعضاء خانواده ی خود تماس بگیرد اما امکان تلفن زدن به گروه های امدادی را خواهد داشت.
مدیران شرکت BT اعلام کرده اند که ژنراتور هایی مخصوص شرایط اضطراری را در سراسر انگلستان قرار داده اند که به محض قطع جریان برق، به کار افتاده و از شبکه ی این شرکت پشتیبانی می کنند. همچنین اعلام شده است که ذخیره ی سوخت کافی برای هر کدام از این ژنراتور ها در نظر گرفته شده تا در صورت قطع طولانی مدت جریان برق نیز امکان پشتیبانی از شبکه های ارتباطی وجود داشته باشد. البته باید توجه داشت که این سطح از امکانات برای پشتیباین از شبکه در شرایط اضطراری تنها برای سرویس دهنده های بزرگی ماننده BT منطقی به نظر می رسد.
گروه های ویژه ای مانند پلیس، بیمارستان ها و نیروهای ارتش، از شبکه های اختصاصی بر روی دستگاه های رادیویی خود استفاده می کنند. دولت انگلستان با استفاده از CESG (مخفف Communications-Electronics Security Group به معنی گروه امنیتی ارتباطات الکترونیکی)، اقدام به ایجاد National Resilience Extranet (یک شبکه ی اختصاصی برای شرایط اضطراری و بلایای طبیعی) نموده است. دسترسی به این شبکه هم از طریق اینترنت و هم به وسیله ی High Integrity Telecommunications System (یک سیستم ارتباطی شرایط اضطراری)، برای برقراری ارتباط بین نیرو های دولتی و پلیس (و البته دیگر نیروهایی که در شرایط اضطراری وارد عملیات نجات می شوند)، امکان پذیر است.
اگر به دلیل بروز حوادث طبیعی، شبکه ی اینترنت قطع شود، مشکل اصلی در برقراری ارتباط با سازمان هایی مانند آتش نشانی، پلیس و گروه های نجات و امداد خواهد بود.

پول نقد
اگر ارتباط دستگاه های کارت خوان فروشگاه ها، پمپ بنزین ها، بیمارستان ها و مراکز خرید با مرکز اطلاعات بانکی قطع شود، استفاده از کارت های اعتباری و کارت های نقدی غیر ممکن شده و مردم مجبور به استفاده از پول نقد خواهند بود. همه ی ما می دانیم که امروزه، بیشتر مردم ترجیح می دهند که از کارت های بانکی به جای پول نقد استفاده کنند. اگر تنها شبکه های عمومی اینترنت (و نه شبکه های اختصاصی که بانک ها از آن ها استفاده می کنند) قطع شوند، بیشتر دستگاه های کارت خوان و خود پرداز ها بدون هیچ مشکلی به کار کردن ادامه خواهند داد. بانک های کوچک تر برای صرفه جویی در هزینه ها از شبکه های خصوصی مجازی بر روی اینترنت استفاده می کنند اما بانک های بزرگ تر (و البته ثروتمند تر) که دارای شبکه های اختصاصی بوده و سیم کشی های مخصوص برای ارتباطات اینترنتی بین شعبه های آن ها وجود دارد، می توانند شبکه ی مخصوص به خودشان را ایجاد کرده و از آن استفاده کنند.
البته همیشه این احتمال وجود دارد که هَکِر ها بتوانند از طریق شبکه ی عمومی اینترنت به شبکه های خصوصی نفوذ کنند. اگر چه همواره توصیه می شود که نباید شبکه های خصوصی به شبکه ی عمومی (سراسری) اینترنت متصل شوند اما بسیاری از سازمان ها به این هشدار توجه نکرده و با بی دقتی کامل این کار را انجام می دهند. اگر چه این موضوع تا حدودی غیر ممکن است اما امکان دارد که هکر ها با استفاده از مسیر های مشخص از طریق شبکه ی سراسری اینترنت، به شبکه های اختصاصی نفوذ کنند.
البته از آن جایی که شبکه های اختصاصی دارای تنظیمات امنیتی، دیوار آتش ها و سخت افزار های متفاوتی هستند، یک حمله ی اینترنتی سراسری به همه ی آن ها در یک زمان، غیر ممکن به نظر می رسد. شبکه های اختصاصی از دستگاه های ارتباطی مختلف استفاده می کنند که توسط شرکت های مختلف ساخته شده و از نرم افزار های متفاوتی در آن ها استفاده می شود. به همین دلیل، طراحی یک حمله اینترنتی سراسری و هم زمان به تمامی شبکه های خصوصی، بسیار سخت بوده و احتمال روبرو شدن با چنین حمله ای، بسیار کم است.
بسیاری از ما، کار های بانکی خود را از طریق اینترنت انجام داده و اگر نیاز به پول نقد داشته باشیم، ترجیح می دهیم به جای مراجعه به بانک، به خود پرداز بانک ها مراجعه کنیم. وقتی شما به یکی از خود پرداز های بانک ها مراجعه کنید، دستگاه بدون بررسی کردن هویت شما و تنها با داشتن رمز کارت، پول نقد مورد نظرتان را در اختیارتان قرار می دهد. اما آیا امکان دارد در زمان مراجعه به بانک، کارمندان بانک بدون بررسی اطلاعات هویتی، کار های بانکی شما را انجام دهند؟ البته اگر شما یکی از مشتریان همیشگی بانک باشید و کارمندان (یا رئیس بانک) شما را بشناسند، بدون نیاز به همراه داشتن کارت شناسایی یا مدارک حساب یا حساب هایتان، کار های بانکی شما را انجام خواهند داد. با توجه به این که امروزه بسیاری ازکارهای بانکی به صورت اینترنتی انجام می شوند، تردیدی وجود ندارد که از کار افتادن شبکه های ارتباطی بانک ها می تواند یک اختلال مهم و اساسی در تجارت و زندگی مردم ایجاد کند.

زمان گُرسنگی
هیچ جای تعجبی ندارد که فروشگاه های بزرگ (مانند Tesco انگلستان)، درست مانند بانک ها، ساختار شبکه ی خود را برای ارتباط های داخلی و خارجی ایجاد کنند. در بسیاری از فروشگاه های بزرگ خُرده فروشی، کارکنان می توانند به سادگی و با استفاده از کامپیوتر های خود به فهرست کالا ها و موجودی انبار، دسترسی داشته باشند. سیستم های خودکاری که خرید های آنلاین، تحویل کالا به مشتری و زمان بندی حرکت کامیون ها و خودرو هایی باربری را کنترل می کنند، با استفاده از شبکه ی اختصاصی این فروشگاه ها کار کرده و در صورت قطع شدن ارتباط اینترنتی، تمام فعالیت های این فروشگاه های بزرگ نیز متوقف خواهد شد.
البته این مشکل، به اندازه ی مشکلاتی که در صورت قطع شدن شبکه ی تبادل اطلاعات بانکی ایجاد می شود، مهم و اساسی نیست. هر کدام از ما می توانیم به سادگی از نزدیک ترین سوپر مارکت، کالا های مورد نیازمان را خریداری کنیم (یا آن ها را به صورت تلفنی سفارش دهیم). در حقیقت ما مجبور نیستیم که مواد غذایی و برخی از کالا های ضروری خود را از فروشگاه های بزرگ تهیه کرده و می توانیم در هر زمان که بخواهیم آن ها را از فروشگاه های کوچک نزدیک محل زندگیمان نیز خریداری کنیم. درست است که خرید کردن از فروشگاه های بزرگ و زنجیره از نظر اقتصادی برای همه ی ما مناسب تر است اما هیچ کس را نمی توانیم پیدا کنیم که حاضر نباشد در شرایط اضطراری و روز هایی که امکان خرید کردن از فروشگاه های زنجیره ای وجود نداشته باشد، برای خرید کالا های ضروری خود، پول بیشتری بپردازد.
مشکل اساسی دیگری که می تواند در زمان قطع شدن اینترنت، یک اختلال مهم و اساسی در زندگی انسان ها ایجاد کند، قطع شدن ارتباط چراغ های راهنمایی و رانندگی با مراکز کنترل ترافیک است. البته در چنین شرایطی، مردم می توانند با کمک یکدیگر و احترام به حقوق دیگران، از ایجاد یک فاجعه ی ترافیکی جلوگیری کنند.
در کنار مشکلاتی که برای بانک ها، فروشگاه های بزرگ و حمل و نقل شهری ایجاد می شود، می توان به قطع شدن ارتباط مردم با شبکه های اجتماعی اشاره کرد. شاید این موضوع، در ابتدا و در مقایسه با مشکلاتی که پیش از این مطرح کرده ایم، کمی خنده دار و مسخره به نظر بیاید اما تنها کافی است به این نکته فکر کنیم که چند درصد از مردم دنیا برای ارتباط با خانواده و دوستان خود از شبکه های اجتماعی استفاده می کنند. در حقیقت در زمان قطع اینترنت، این افراد تمام راه های تماس خود با خانواده، دوستان و همکارانشان را از دست می دهند. تصور کنید که در شهر شما یک آتش سوزی بزرگ اتفاق افتاده و شما نمی توانید از طریق شبکه های اجتماعی به خانواده ی خود اطلاع دهید که حالتان خوب است. همه ی ما می دانیم که انسان یک موجود اجتماعی است و دسترسی نداشتن به شبکه های اجتماعی، برای بسیاری از مردم، به معنی دور افتادن از اجتماع، دوستان و خانواده خواهد بود.
یکی از مهمترین مواردی که باید به آن اشاره کرد این است که بسیاری از ما، اطلاعات مهم، قرار ها، یادآوری ها، تقویم کار های روزانه و فایل های مورد نیازمان را بر روی اینترنت قرار می دهیم و عادت کرده ایم که برای پیدا کردن هر چیز، از موتور های جستجوی آنلاین استفاده کنیم. در چنین شرایطی است که دسترسی نداشتن به اینترنت، یک فاجعه ی اجتماعی و فرهنگی خواهد بود.
اگر دسترسی نداشتن به اینترنت برای یک مدت طولانی ادامه داشته باشد، مشکلات بیشتری به وجود خواهد آمد.

یک فاجعه ی بزرگ
تمام متخصصان با یکدیگر هم عقیده هستند که قطع شدن اینترنت در کشور پیشرفته ای مانند انگلستان، بدون تردید مشکلات اساسی و مهمی را برای این کشور ایجاد می کند. به عقیده ی آن ها، دولت باید برای روبرو شدن با چنین مواردی آمادگی کافی را داشته و پیش بینی های لازم را انجام داده باشد. البته مردم بیشتر از آن که نگران قطع شدن اینترنت باشند، از قطع شدن آب یا برق وحشت دارند. درست است که قطع شدن اینترنت می تواند در مواردی مانند سوخت رسانی و حمل و نقل شهری اختلال ایجاد کند اما پلیس و ارتش می توانند با استفاده از شبکه های رادیویی مخصوص به خودشان، شرایط را کنترل کنند. باید توجه داشته باشیم که در صورتی که اینترنت برای مدت کوتاهی، یک یا چند روز، قطع شده باشد، مردم می توانند مشکلات را تحمل کرده تا همه چیز به شرایط عادی برگردد اما اگر قطع سراسری اینترنت برای مدت زمان طولانی ادامه پیدا کرده، بنزین به پمپ بنزین ها نرسیده و کامیون ها سوخت کافی برای رساندن مواد غذایی به سوپر مارکت ها نداشته باشند، با یک فاجعه ی بزرگ روبرو خواهیم شد.

امنیت اینترنت
در حقیقت DNSSEC (مخفف Domain-Name System Security Extensions به معنی گسترش های امنیت سیستم نام دامنه)، به ما اطمینان می دهد که یک وب سایت اصل (یا درست) است. اگر سیستم نفوذ پذیر شود، ارتباط اینترنت قطع نمی شود اما قسمتی از آن، از امنیت کمتری برخوردار خواهد بود. هفت نفر در سراسر دنیا، دارای رتبه های کلیدی در DNSSEC می باشند و در صورت مشاهده ی نفوذ پذیری سیستم، که به گفته ی آن ها احتمال رُخ دادن آن بسیار کم است، اقدام با بازسازی ساختار DNSSEC خواهند کرد. هر کدام از این افراد دارای یک کلید (که به صورت یک کارت کُد شده است)، می باشند و تجدید ساختار کامل سیستم به پنج کلید از این هفت کلید نیاز دارد.
هر کدام از این کلید ها، کلید های مادر (mother یا اصلی) به حساب آمده و امکان ساختن کلید های فرزند (child یا غیر اصلی) از روی آن ها وجود دارد. کلید های تولید شده در دوره های زمانی مشخصی کنار گذاشته شده و جایشان را به کلید هایی که به تازگی کُد گذاری می شوند خواهند داد. البته اگر نفوذی در الگوریتم مشاهده شود، باید یک دسته ی کامل از کلید های فرزند (child) تولید شود.
در کنار DNSSEC که در سطح زیر بنایی کار می کند، CAs نیز در سطوح شرکت ها به پشتیبانی از امنیت کاربران می پردازد. برای اینکه کاربران از امنیت کامل سیستم خود اطمینان داشته باشند، می بایست مرورگر اینترنت خود را به روز نگه دارند.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text