img

بهترین تکنیک‌های عکاسی…

/
/
/
این که شما دیگر نگران تعداد عکس هایی که می گیرید نیستید خود یک نوع مزیت است، زیرا این کار به شما اجازه می دهد تا تجربه کسب کنید و عکس های خود را صحیح و خطا کنید. هرچه که بیشتر این کار را انجام می دهید، بیشتر به قابلیت های گوشی خود پی خواهید برد، نحوه استفاده از کلیدهای کنترل آن را یاد می گیرید، و خواهید دید که چگونه می توان بهترین عملکرد این فناوری را از دل آن بیرون کشید.

 

برخلاف دوران عکاسی با فیلم، امروزه عکس گرفتن برای شما هیچ هزینه ای را به غیر از قیمت گوشی یا دوربین DSLR که برای این کار خریده اید، برای شما به دنبال ندارد.
پس هیچ بهانه ای را برای امتحان نکردن این ترفندهای علمی و مفید ندارید. در حالی که این آموزش ما بیشتر بر روی افرادی که دوربین دیجیتالی SLR دارند متمرکز است، ولی بسیاری از این ترفندها را می توانید برای هر دوربینی، از جمله دوربین گوشی‌‌های هوشمند، به کار ببرید. علاوه بر این، این روزها دوربین گوشی ها روز به روز قوی تر و بهتر می شوند.

۱٫ اولویت دیافگرام
در اکثر دوربین‌‌هایی DSLR قابلیت اولویت دیافگرام (Aperture priority) با استفاده از قرار دادن دکمه چرخان بر روی ‘A’ یا ‘Av’ فعال می شود. با انتخاب این حالت شما قدرتی را به دوربین DSLR خود می دهید تا بتواند سرعت شاتر و ISO را انتخاب کند، در حالی که دیافگرام را به عنوان تک قابلیتی که به وسیله دوربین قابل کنترل نیست رها می کند.
تابع دیافگرام برای کنترل کردن مقدار نوری است که وارد سنسور دوربین می شود، و برای کنترل عمق میدان آن است. با انجام این کار شما می توانید پس زمینه عکس را تار کنید و فوکوس خود را به صورت کامل در جایی قرار دهید که شفاف تر است.
یک تنظیمات دیافگرام بالا یا f/1.4 یا f/2.0 (که مقدار زیادی نور را وارد سنسور می کنند) منجر به عمق میدان بسیار کوچکی خواهد شد، در حالی که یک دیافگرام پایین مانند f/22 (که نور بسیار کمتری را وارد سنسور می کند) یک میدان دید عمیقی را ایجاد می کند که اکثر تصویر تحت تاثیر فوکوس قرار می گیرند. هرچه لنزهای وسیع تری با تنظیمات بالای دیافگرام را داشته باشیم، کنترل بیشتری را بر روی فوکوس خواهیم داشت.
زمانی که از حالت اولویت دیافگرام استفاده می کنید مواظب سرعت شاتر هم باشید، زیرا زمانی که این سرعت به کمتر از ۳۰/۱ ثانیه برسد، دیگر لرزش ها در عکس اجتناب ناپذیر می شود و گرفتن عکس‌‌های بدون تاری کار سختی است.

۲٫ حالت عکس ورزشی
زمانی که شما مشغول عکس گرفتن از صحنه‌‌های ورزشی هستید، برای مثال قصد دارید از صحنه‌‌های یک مسابقه گاو بازی عکاسی کنید، سرعت سوژه مورد نظر شما تبدیل به یک عامل بسیار مهم برای شما می شود، پس با شناختن این سرعت ها می توانید عکس‌‌های ورزشی خوبی را تهیه کنید.
در حالت ایده آل، شما معمولاً می خواهید سوژه متحرک خود را منجمد کنید (یعنی در یک لحظه به طوری عکس بگیرید که تاری وجود نداشته باشد)، و این امر نیازمند سرعت شاتر بالا می باشد و در این جا است که سرعت شاتر نسبت به کنترل دیافگرام اولویت دارد.
با استفاده از حالت اولویت شاتر (shutter priority) تنها گزینه موجود برای شما در این جا می باشد، معمولاً می توانید در کلید چرخان دوربین ها با قرار دادن حالت بر روی ‘S’ این حالت را فعال کنید. زیبایی حالت اولویت شاتر در این است که شما می توانید مدت زمان ۵۰۰/۱ ثانیه را برای آن تنظیم کنید، و مطمئن باشید که دقیقاً این سرعت را دریافت خواهید کرد.
با این حال، یک سرعت شاتر بالا برای همه انواع ورزش ها هم مناسب نیست. برای مثال، عکاسی از ماشین‌‌های مسابقه ای در استفاده از سرعت شاترهای پایین بهتر انجام می شود، در این حالت دوربین شما می تواند ماشین مسابقه ای را دنبال کند و در اطراف آن تاری زیبایی را ایجاد کند، و در عین حال این ماشین موردنظر شما را بسیار شفاف نمایش دهد.
برعکس، در عکاسی از ورزش‌‌های آبی باید به این نکته توجه کنید که بهترین کیفیت تصویر در بالاترین سرعت شاتر ممکن ارائه می شود، و این گونه است که تمامی جزئیات سطح آب را نیز برای شما در عکس نشان می دهد.
چیزی که شما نمی توانید نسبت به آن بی توجه باشید کاری است که دوربین با دیافگرام می کند. با تنظیمات دیافگرام بالای f/22 پس زمینه تصویر شما به همان اندازه پیش زمینه تصویر جزئیات خواهد داشت، یعنی متاسفانه تصویر شما بر روی جسم خاصی فوکوس نمی کند و یک دست می شود.
آن دسته از افرادی که قصد دارند به صورت منظم و دائمی از صحنه‌‌های ورزشی عکس برداری کنند نیاز به یک لنز ۴۰۰ میلی متر (یا بیشتر)، و یک مونوپاد پشتیبان خواهند داشت و قطعاً باید این نکته را در نظر داشته باشند که ممکن است صدها عکس را از این صحنه‌‌های ورزشی بگیرند و هیچ یک از آن ها عکسی که خواسته بودند نباشد، پس باید تمرین کنند.

۳٫ حالت نوردهی طولانی‌مدت
شما با استفاده از حالت نورپردازی طولانی، می توانید حرکت ستاره ها در آسمان، ماشین‌‌های موجود در جاده در شب و هواپیماهای مسافربری را در فاصله‌‌های خاصی عکاسی کنید. ترفند این کار این است که میزان نوری را که وارد لنز می شود با طول نورپردازی متعادل کنید. این زمانبندی نیاز به کمی حدس و گمان هم دارد زیرا نوری که وارد لنز دوربین‌‌های DSLR می شود برای چندین ثانیه یا دقیقه از نورپردازی بلند، عملکرد خوبی را نخواهد داشت.
حالتی که شما باید از آن استفاده کنید ‘Bulb’ نام دارد، و به شما اجازه می دهد تا شاتر را تا زمانی که مورد نیاز شما است، باز نگه دارید. بسته به چیزی که می خواهید عکاسی کنید، این کار ممکن است چند دقیقه یا حتی چند ساعت طول بکشد.
برا اجتناب از حرکت کردن دوربین، شما نیاز به یک سه پایه مناسب و یک کابل جدا برای اجرای شاتر خواهید داشت. باید توجه کنید که برخی از افکت‌‌های سنتی نورپردازی بلند، مانند رد ستاره ها، بهتر از با استفاده از چندین عکس معمولی با نورپردازی کوتاه گرفته شوند و سپس در مرحله ویرایش کردن بر روی آن ها کار کنیم تا به عکسی که خواسته بودیم برسیم.

۴٫ قانون یک سوم
شاید این مفهوم بسیار غیرعلمی به نظر برسد، اما انسان ها در زمانی که عکس‌‌های افقی و عمودی می گیرند دوست دارند در ترکیب اشیاء در یک تصویر، تقریباً بر روی یک سوم کناری از آن تمرکز بیشتری را داشته باشند. این قانون که به عنوان «قانون یک سوم» شناخته شده است، به دانشجویان عکاسی آموزش داده می شود تا بتوانند در بین این خطوط بر روی بخشی از تصویر، یعنی ناحیه بین خطوط افقی و عمودی، تمرکز بیشتری را در عکاسی داشته باشند.
برای کمک کردن به عکاسان در استفاده از این قانون، اکثر دوربین ها دارای یک شبکه بندی خطوط هستند، ولی به طرز عجیبی این قابلیت در دوربین‌‌های DSLR به صورت شبکه‌‌های یک چهارم وجود دارند، نه یک سوم. (همچنین بسیاری از برنامه‌‌های دوربین گوشی‌‌های هوشمند نیز دارای یک شبکه بندی خطوط هستند که می توانید آن ها را فعال کنید.)
راه حل استفاده از این قانون یک سومی در دوربین‌‌های DSLR این است که یک محافظ صفحه نمایش برای آن ها خریداری کنید و خطوط یک سومی را خودتان بر روی آن رسم کنید، تا این کار باعث برطرف شدن این مشکل در این دوربین‌‌های قدرتمند شود. در برخی از دوربین ها، این امکان وجود دارد که عنصر صفحه فوکوس را جایگزین این خطوط یک سومی کنند. اما این قابلیت برای افراد حساس و وسواسی اصلا مناسب نیست، و این جایگزینی ها هزینه ای بسیار بیشتر از تنها خریدن یک محافظ صفحه نمایش را برای مشتریان دارد. بسیاری از تصاویر در ناحیه‌‌هایی که به نظر می رسد قانون یک سومی وجود دارد، دارای تقارن هستند، و حتی اگر مردم آن را قبول نکنند، بازهم وجود دارند.

۵٫ یک سوم در فتوشاپ
اگر شما می خواهید این خطوط یک سومی را در فتوشاپ بر روی تصویر خود قرار دهید، روند این کار به صورت زیر است:
• فتوشاپ را باز کنید
• در سیستم عامل ویندوز Ctrl+K را فشار دهید (در مک کلیدهای Alt+K)
• گزینه ‘Guides, Grid & Slices’ را انتخاب کنید
• گزینه Gridline را برحسب ‘Percent’ بر روی ‘۱۰۰’ قرار دهید
• و گزینه Subdivisions را بر روی ۳ تنظیم کنید.
اطمینان حاصل کنید که این شبکه بندی نمایش داده می شود (باید بر روی ‘shown’ قرار داشته باشد)، تا در نهایت بتوانید یک سوم‌‌های تصویر خود را مشاهده کنید.

۶٫ نحوه عکاسی از غروب آفتاب
بهترین عکاسی ها از غروب آفتاب در زمانی رخ می دهند که شما آمادگی لازم را داشته باشید، و تنها حضور شما در لحظه غروب کردن آفتاب کافی نیست. اما ابتدا، امنیت خود را حفظ کنید. همواره در صفحه نمایش دوربین خود از حالت ‘live view’ استفاده کنید و از نمایش مستقیم یا اپتیکال استفاده نکنید، زیرا این کار باعث صدمه زدن به چشم شما خواهد.
افرادی که دوست دارند از خورشید در حال غروب با جزئیات عکاسی کنند حداقل به یک لنز ۲۰۰ میلی متری، و یک پایه دوربین جهت از بین بردن لرزش دست یا ایجاد بلورهای زیاد (سرعت ۸۰۰ ISO یا بالاتر)، نیاز خواهند داشت. افرادی که قصد دارند از خورشید در یک تصویر افقی عکاسی کنند دو گزینه را پیش رو دارند: از قابلیت Silhouette (سایه) استفاده کنند یا از نورپردازی‌‌های ترکیبی استفاده کنند. در آسمان سایه دار است که نورپردازی تبدیل به اصلی ترین نگرانی در عکاسی می شود. مگر این که شما آب‌‌های زیادی را جلوی خود داشته باشید تا این آسمان را در خود بازتاب کنند. به طور مشابه، شما می توانید از نورپردازی‌‌های نوردهی استفاده کنید تا جزئیات بیشتری را به قاب‌‌هایی که رنگ خود را از دست داده اند بدهید و آفتاب و آسمان برای شما به شکل شگفت انگیزی عکس برداری شوند.
بهترین حالت ها برای عکاسی از غروب آفتاب استفاده از یکی از حالت‌‌های اولویت شاتر یا اولویت دیافگرام هستند. یکی از این حالت ها را انتخاب کنید و سپس شروع به تنظیم و تعدیل دیگر گزینه‌‌های مختلف عکاسی در دوربین خود کنید. استفاده از قفل کردن نورپردازی در نواحی تیره و تاریک معمولاً کار مناسبی است، و همیشه فایل‌‌های خام (RAW) را در اختیار شما قرار می دهد تا شما بتوانید جزئیات گم شده و موردنیاز تصویر را با استفاده از ویرایش به آن بازگردانید.
به ازای هر تصویری که یک عکاس از غروب آفتاب می گیرد، شاید صدها تصویر قبل از گرفته است و هیچ یک مورد دلخواه او نبوده اند، پس در عکاسی همیشه باید صبر و مقاومت داشته باشید تا کیفیت کار شما افزایش یابد.

۷٫ عکاسی بهتر از دریا
عکاسی از اقیانوس همواره می تواند یک چالش برای ما باشد، و عمدتاً به این دلیل است که بسیاری از چیزهایی که شما در آب می بینید، بازتاب آسمان می باشند. اگر آسمان برای شما جذاب و جالب نباشد، آنگاه دریا هم برای شما جذاب نخواهد بود. یکی از راه‌‌های عکاسی خوب از یک دریا این است که شما منتظر یک روز با وزش باد باشید، زیرا این بادها باعث شکسته شدن ابرها شده و حالتی ایده آل را برای عکاسی ایجاد می کنند.
عکاسی با سرعت بالای شاتر می تواند جزئیات خوبی را در عکاسی از یک سطح در حال حرکت نشان دهد. اما لطفاً به علائم امنیتی دقت کنید. همواره از ایستادن در مکان‌‌هایی که ممکن است باعث خیس شدن تجهیزات شما یا غرق شدن شما شود، جداً خودداری کنید.

۸٫ نحوه عکاسی از کودکان
به دلایل مشخص، زمانی که از کودکان عکاسی می کنید حتماً اجازه این کار را از افرادی که مسئولیتی آن ها را بر عهده دارند بگیرید. عکس‌‌های خوبی که شما از این افراد می گیرید معمولاً ثبت لحظاتی هستند که آن ها مجذوب آن شده اند و برای دوربین واضح می باشد.
عکس‌‌های صحنه اغلب به این دلیل ایستا و حرفه ای به نظر می رسند که کودکان به صورت طبیعی رفتار خوب و مناسبی را داشته اند. آنگاه کاملاً طبیعی به نظر می رسند، پس هدف شما باید این باشد که این طبیعی بودن را نمایش دهید. بهترین تصاویر از کودکان معمولاً با استفاده از لنزهایی با زاویه دید وسیع گرفته می شوند و معمولاً در زمانی از دامنه کمی استفاده می کنید که این کودکان متوجه شما شده باشند.
عکاسی در حالت Burst mode نیز روش خوبی برای ثبت حالت‌‌های چهره گذرایی است که کودکان معمولاً بر روی صورت خود به نمایش می گذارند.

۹٫ نحوه عکاسی از منظره‌ها

ثبت کردن یک عکس عالی از یک منظره زیبا معمولاً ترکیبی از نور مناسب، انتخاب بهترین مکان و یک ترکیب رنگ مناسبی می باشد. نور در حین «ساعات طلایی» (برای فهم این مفهوم ترفندهای ما را در ادامه این متن بخوانید) در بهترین حالت خود می باشد. و شما می توانید با دانستن جنبه‌‌های مختلف یک منظره برای عکاسی، هر مکانی را برای قرار گرفتن خود انتخاب کنید.
یک ترکیب رنگی خوب عبارتست از مشاهده کردن یک تعادل در قاب تصویر یا حداقل عکس شما باید به صورتی باشد که بعد از این که به منزل رسیدید قادر به بریدن تصویر باشید.
از یک دیافگرام باریک (f/22) استفاده کنید تا مطمئن شوید که تمامی تصویر در فوکوس قرار گرفته است. برای استفاده از لنزهای بسیار وسیع وسوسه نشوید زیرا استفاده از آن ها باعث می شود که جلوه‌‌های جالب و دراماتیک در تصویر از بین بروند، و به همان میزانی که به پیش زمینه فکر می کنید باید به دورترین اجسام در تصویر نیز دقت داشته باشید. ایجاد عمق در یک منظره منجر به فراهم کردن زمینه و مقیاس برای شما می شود.

۱۰٫ نحوه عکاسی کردن بهتر یک تصویر گروهی پرتره (تک‌چهره)

با هر فردی که به یک گروه اضافه می شود، احتمال این که به صورت همزمان نتیجه ای را که می خواهید از این تصویر بگیرید، به صورت رو به رشدی کاهش پیدا می کند. بنابراین ترفند مناسب این است که همه چیز را سازماندهی کنید. به این ترتیب به هریک از افراد بگویید که در کجا قرار بگیرند و به کدام طرف نگاه کنند.
هرگز فقط یک عکس را نگیرید، بسیاری از عکس ها را در حالت Burst mode بگیرید، زیرا ممکن است که بسیاری از تصاویر را بگیرید تا بتوانید به این نتیجه برسید که هر فرد باید در کجای تصویر قرار بگیرد و به کدام طرف نگاه کند. در مورد نزدیک شدن دوربین به افراد نگران نباشید، مگر این که در یک عکاسی فشن عکس برداری می کنید و برای افراد خیلی مهم است که حتماً کفش‌‌های آن ها نیز در عکس وجود داشته باشد.

۱۱٫ کارت‌های حافظه فلش ارزان قیمت خریداری نکنید
دورانی وجود داشت که حافظه‌‌های فلش گران قیمت بودند، و کارت‌‌هایی که ظرفیت بالایی داشتند برای افراد کم درآمد غیرقابل خرید بودند. این امر هم اکنون صدق نمی کند، پس به فکر خریدن یک برند نامعتبر با ظرفیت و خصوصیات بالا و ارزان قیمت نباشید.
حتی اگر دوربین شما با کارت‌‌های کم کیفیت هم کار می ککنند، شما از کارت‌‌های Class 10 استفاده کنید. این کار باعث سریعتر گرفته شدن عکس ها می شود، و سرعت‌‌های عکاسی در حالت Burst را افزایش می دهند، و همچنین به شما اجازه می دهد تا سرعت انتقال این عکس ها به کامپیوتر را افزایش دهید.

۱۲٫ نحوه بهتر گرفتن یک عکس سلفی
مشکل مربوط به دوربین‌‌های سلفی گوشی‌‌های هوشمند این است که اکثر دوربین سلفی ها در اکثر گوشی‌‌های هوشمند در مقایسه با دوربین اصلی آن ها بسیار ضعیف و بی ارزش هستند. این امر به این دلیل است که این دوربین ها عمدتاً برای مکالمه‌‌های زنده ویدئویی طراحی شده اند، نه گرفتن عکس‌‌های سلفی با کیفیت.
چند روش وجود دارند که شما می توانید این مشکل را برطرف کنید، واضح ترین کار این است که در مقابل آینه قرار بگیرید و از دوربین اصلی گوشی استفاده کنید. به طور مشابه، در گوشی‌‌های اندروید و iOS، بسیاری از برنامه ها وجود دارند که می توانند یک چهره را شناسایی کنند و زمانی که شما دوربین اصلی را به خوبی بر روی صورت خود تنظیم کردید به شما هشدار می دهند تا یک عکس را از خودتان بگیرید. این روش کارایی دارد، اما خیلی قابل اطمینان نیست. یک روش دیگر برای بهبود نتایج سلفی خود این است که یک لنز سلفی را خریداری کنید.
این روش ها می توانند زاویه دید بیشتری را به دوربین سلفی شما بدهند و شما را قادر سازند تا مناطق بیشتری از اطراف خود را ببیند و قسمت کمتری از شما در تصویر حضور داشته باشد.

۱۳٫ نحوه بهبود عکس‌ها در شب و نور کم
شاید پاسخ به این سوال واضح به نظر برسد، اما شما باید فلش را غیرفعال کنید مگر این که قصد روشن کردن چیزی را در نزدیکی خود داشته باشید. و سپس، اگر نیاز به این نور دارید پس از یک کابل توسعه فلش و فلش موجود در کنار دوربین به جای فلش دوربین استفاده کنید. تمامی تصاویری که تاریکی/شب گرفته شده اند تعادل خوبی را بین گرفتن یک تصویر واضح، سرعت شاتر و بلوری که حاصل از سرعت بالای ISO است، برقرار کرده اند.
از حالت اولویت شاتر برای تنظیم کردن سرعت ۳۰/۱، و میزان ISO بر روی ۸۰۰، استفاده کنید و از f-stop به عنوان یک پارامتر انعطاف پذیر استفاده کنید. اگر به دنبال گزینه ای هستید که دوربین شما استراحت کند می توانید این سرعت را بر روی ۱۵/۱ قرار دهید و بسته به نوع دوربین خود سرعت ISO را حتی بیشتر هم کنید. در حالت کلی، از فلش استفاده نکنید، حتی اگر دوربین همواره بر روی حالت خودکار خود از این فلش استفاده می کند.
ما در تصویری که ارائه کرده ایم مشاهده کردیم که با خاموش کردن فلش کیفیت داخل غار بسیار بهتر شده است.

۱۴٫ نحوه استفاده از نوردهی خوب
عکاسی در روزهای ابری که سایه ها در آن واضح نیستند می تواند تمامی روز ما را تلف کند و هیچ تصویر خوبی را نتوانیم در کل روز ثبت کنیم. بهترین زمان‌‌های موجود در هر روز برای عکاسی کردن «ساعت‌‌های طلایی» هستند، یعنی دقیقاً بعد از سپیده دم و قبل از غروب آفتاب. در این زمان شما بسیاری نور را در تصویر خواهید داشت، سایه‌‌های بلند و یک ترکیب رنگی عالی را مشاهده خواهید کرد.
از عکاسی در نیمه‌‌های روز که آفتاب مستقیماً از بالای سر شما می تابد خودداری کنید، و همچنین در نظر داشته باشید که شما بسیاری از سطح ها مانند سطح دریا را نمی توانید به خوبی ثبت کنید، به این دلیل که میزان بازتاب نور زیاد است و می تواند باعث افزایش زیاد سرعت شاتر، حتی در سرعت ۱۰۰ ISO شود.
عکاس‌‌های حرفه ای همیشه به دنبال «نور خوب» هستند، و تنها کاری که برای رسیدن به این نور مناسب باید انجام دهند این است که صبح ها زود از خواب بیدار شوند یا این منتظر بمانند تا شرایط مناسب برای عکاسی فرابرسد.

۱۵٫ چه زمانی از Polariser استفاده کنیم
برخی از عکاسان همواره یک فیلتر Polariser را بر روی دوربین خود نصب می کنند، اما تنها در برخی از شرایط است که این فیلترها به کار می آیند. کار این فیلتر کاهش نوری است که به وسیله اتمسفر پخش شده است یا به زاویه‌‌های درخشان تصویر آمده و موجب ایجاد بلور و تاری در تصویر می شود.
این فیلترها زمانی بهترین عملکرد خود را دارند که یا خورشید دقیقاً پشت سر شما باشد یا این جه در ۹۰ درجه سمت چپ یا راست شما قرار داشته باشد، در حالی که جهت خورشید هیچ تاثیری را بر روی این فیلتر نخواهد داشت. عکاسی از آب، منظره‌‌های مبهم و ابرهای ظریفی که در کنار هم قرار دارند، بهترین حالت ها برای استفاده از این فیلتر می باشند.
از جمله معایب استفاده از این فیلترها این است که با این که کاهشی را در نورهای نامناسب انجام می دهند، ولی همچنین در غلظت رنگ‌‌های تصویر نیز کاهشی را ایجاد کرده و آن ها را از حالت طبیعی خارج می کنند. به همین دلیل است که ما توصیه می کنیم در عکاسی از یک خورشید یا مراسم آتش بازی هرگز از این فیلتر استفاده نکنید.
بهترین نتیجه ای که می توان از به کارگیری فیلتر قطبنده گرفت در عکاسی از آب است، جایی که شما می توانید فیلتر را بچرخانید تا مقدار نورهای تابنده اضافی را از روی آب حذف کنید. فقط در زمانی لنزهای مخصوص زوم انتهای لنز را می چرخانند تا گسترده تر شوند، مواظب آن ها باشید، زیرا این امر باعث ایجاد تغییری در میزان قطبیتی می شود که شما می بینید. در تصویر سمت چپ ما از قطبنده استفاده نکرده ایم. زمانی که از فیلم قطبنده استفاده کردیم میزان رنگ‌‌های آسمان را بیش از حد آبی کرد و جزئیات ابرها را نیز زننده تر جلوه کرد.

۱۶٫ نحوه عکاسی HDR در یک دوربین DSLR
HDR یا همان محدوده پویایی بالا تکنیکی است که از زمان متولد شدن دوربین‌‌های دیجیتالی و عکاسی دیجیتالی بسیار مشهور شده است. ایده این تکنیک این است که چندین نورپردازی را ثبت کنیم و سپس آن ها را در مرحله پساتولید (پست پروداکشن) با هم ترکیب کنید تا بیشترین میزان دامنه پویایی را نسبت به لنزی که این دامنه را تنها در یک تصویر کسب می کند، داشته باشیم.
اکثر دوربین ها دارای یک حالت توکار HDR هستند، اما بهترین نتایج از استفاده از نورپردازی نوردهی و ویرایش کردن تصویر در خارج از دوربین به دست می آیند. معمولاً نورپردازی نوردهی به ما اجازه می دهد تا سه، چهار یا پنج تصویر را هرکدام با نورپردازی مختلف ثبت کنیم. افزایش دقیق و نقطه مرکزی نورپردازی معمولاً در تنظیمات دوربین قابل تنظیم کردن هستند. زمانی که تاصویر با همدیگر در یک PC با استفاده از نرم افزار Photoshop یا بسیاری دیگر از ابزارهای در دسترس برای HDR ترکیب می شوند، شما باید از شر سایه‌‌های پر چزئیات بدون روشنایی خلاص شده باشید. به دلیل وجود وقفه‌‌های زمانی در بین عکس ها، بهتر است که این تکنیک را تنها محدود به عکس برداری از صحنه‌‌های ایستا کنید و از آن برای عکاسی از اشیای متحرک استفاده نکنیم. و حتماً در کنار دوربین از یک سه پایه برای نگه داری آن استفاده کنیم.
عکس‌‌های ۱ و ۲ و ۳ که در تصویر بالا -چپ، مشاهده می کنید در نورپردازی‌‌های مختلفی ثبت شده اند. این سه عکس در نرم افزار با هم ترکیب شده اند تا یک تصویر (۴) را با دامنه پویایی بالا برای ما ایجاد کنند.

۱۷٫ نحوه استفاده از بازتاب‌ها
زمانی که شما از بازتاب اجسام در آب عکاسی می کنید باید دقیقاً بر روی جسم بازتاب شده ای تمرکز داشته باشید که بر روی سطح تشکیل شده است، که به عنوان یک مثال می توانید بازتاب آسمان را در سطح آب در نظر بگیرید. اگر آسمان یا پس زمینه شما جالب نبود، آنگاه دیگر اهمیتی ندارد که آب چقدر بی نقص باشد یا بازتاب شفافی داشته باشد، زیرا هر چقدر هم که این شرایط خوب برقرار باشند، عکسی را نمی توان تهیه کرد که از نظر بصری خیره کننده باشد. شاید تنها نیاز باشد که صبر کنید تا آب و هوا تغییر کند، یا این که زاویه دید خود را تغییر دهید.
در نظر گرفتن شرایط احتمالی و ممکن، بخشی از فرآیند تبدیل شدن شما به یک عکاس خوب است. در این جا ما یک عکس خوب را از غازها روی آب تهیه کرده ایم، اما علاقه بسیار کمی را نسبت به بازتاب‌‌های آب داشته ایم. و از این نظر این تصویر با تصویر سمت راست که یک آسمان و پس زمینه با رنگ‌‌های خارق العاده دارد، تفاوت‌‌هایی را دارد.

۱۸٫ تصویر HDR از یک تصویر
اگر شما تنها یک تصویر را در دست دارید، هنوز هم می توانید آن را پردازش کنید تا بهترین داده‌‌های ثبت شده در آن را استخراج کنید، خصوصاً از در فرمت RAW این عکس را ثبت کرده باشید.
با استفاده از یک پلاگین در نرم افزار Photoshop مانند HDR Efex Pro 2 (به صورت رایگان از گوگل قابل دسترسی است) یا برنامه‌‌های دیگر PC مانند Luminance HDR، می توانید مقدار قابل توجهی از جزئیات را از تنها یک تصویر خارج کنید.
به طور مشابه، شما می توانید هر تصویری را انتخاب کرده و سطوح مختلف آن را تغییر دهید تا جزئیات سایه ها و روشنایی‌‌های آن را استخراج کنید، و آن ها را به صورت تصاویر مجزا ذخیره کنید، و سپس برای پردازش HDR این تصاویر را مجدداً با هم ترکیب کنید.
حتی با استفاده از یک تصویر RAW هم، زمانی که نحوه بیرون کشیدن اطلاعات با کیفیت از تصویر و نحوه بهتر کردن رنگ ها را در این قابلیت مشاهده می کنید، حیرت زده خواهید شد زیرا در این قابلیت از یک تصویر متوسط و کم کیفیت یک تصویر عالی خواهید ساخت. پردازش کردن یک تصویر تکی با استفاده از ابزارهای tonal mapping می تواند امکان دسترسی شما به اطلاعات مخفی و نهفته در این تصویر را فراهم کند.

۱۹٫ نحوه عکاسی سیاه و سفید
سیاه و سفید دیجیتالی نوعی عکس برداری رنگی است که در مرحله بعد از عکس گرفتن رنگ ها در آن حذف می شوند، حتی اگر شما اطلاعات مربوط به hue را در پساپردازش مورد استفاده قرار داده باشید، در هر صورت با این قابلیت عکس شما سیاه و سفید خواهد شد. اکثر دوربین ها دارای یک حالت منظره یاب سیاه و سفید یا پردازش درون-دوربینی هستند. برای مثال دوربین Nikon عکس را تبدیل به سیاه و سفید می کند، در حالی که فرمت این عکس را در قالب RAW+JPG ذخیره می کن، ولی این فرمت RAW هنوز هم دارای رنگ می باشد. سپس این دوربین به شما یک mono JPG را بر روی منظره یاب نمایش می دهد. این قابلیت ها کمک کننده هستند، اما همه چیز مجدداً بستگی به چشم عکاس دارد که بتواند روشنایی و سایه ها را در قاب ببیند و بداند که چگونه این ویژگی ها در مونوکروم عمل می کنند.
نرم افزار Photoshop کنترلی عالی بر روی این فرآیند تبدیل دارد، و به کاربر اجازه می دهد تا کانال‌‌های رنگی مختلف را کاهش یا افزایش دهد، و همین امر این نرم افزار را تبدیل به یکی از بهترین ابزارها برای کارهای سیاه و سفید کرده است. شما می توانید این کار را در دوربین با استفاده از فیلترهای رنگی انجام دهید، اما این کار باعث می شود تا در مرحله پساپردازش دست شما بسته تر باشد. با این حال، افراد حرفه ای از این قابلیت ها استفاده می کنند، و ترفند واقعی در این جا این است که سوژه‌‌هایی را با کنتراست بالا انتخاب کنیم به طوری که این سوژه ها متکی به رنگ برای ترکیب و ویرایش نیستند.
همانطور که در تصویر مشاهده می کنید، صحنه‌‌هایی که دارای کنتراست پایین هستند یا صحنه‌‌هایی که دارای رنگ‌‌های قوی هستند به خوبی تبدیل نمی شوند. با این حال، صحنه‌‌هایی که کنتراست بالایی دارند خارق العاده به نظر می رسند.

۲۰٫ تکنیک تغییر شیب (Tilt-shift)
استفاده از لنزهای کنترل چشم انداز مربوط به سالیان پیش است، زمانی که Nikon اولین دوربین خود را از مجموعه دوربین‌‌های SLR در سال ۱۹۶۲ به بازار وارد کرد. شما می توانید هنوز هم این دستگاه ها را خریداری کنید، و معمولاً این دوربین ها توسط عکاسی‌‌های معماری برای عکاسی از ساختمان‌‌های بلند قامت مورد استفاده قرار می گیرند.
با این حال، اکثر عکاس‌‌های دیجیتالی از یک نرم افزار شبیه سازی بر روی افکت ها بر روی کامپیوتر استفاده می کنند تا یک چشم انداز و فوکوس یک تصویر را تنظیم کنند. استفاده رایج در این زمینه این است که از مکان‌‌های مصنوعی مینیاتور با موقعیت‌‌های واقعی استفاده کنیم، اما این کار می تواند همچنین مشکلات مربوط به چشم انداز را در عکاسی از اشیاء بزرگ برطرف کنند.
بسیاری از عکاسی‌‌های tilt-shift اغلب از یک مکان دارای ارتفاع صورت می گیرند، و زاویه دیدی را شبیه سازی می کنند که شما انگار از بالای یک صحنه یا شهر ماکت، به آن نگاه می کنید. شما می توانید یک لنز مناسب tilt shifting را خریداری کنید یا از نرم افزار (مانند Photoshop یا Lightroom) استفاده کنید تا کنترل بیشتری را بر روی تصویر داشته باشید. همچنین بسیاری از برنامه‌‌های موبایل هم دارای قابلیت tilt-shift هستند.

۲۱٫ عکاسی Panoramas بر روی یک دوربین DSLR
اصلی ترین و ابتدایی ترین پیش نیاز برای گرفتن یک عکس Panoramas با یک دوربین، داشتن یک سه پایه است. با استفاده از پایه ای که به دوربین اجازه می دهد به طور دقیق بچرخد، و به صورت ناگهانی تکان نخورد، عکس‌‌های زیبایی را می توان گرفت.
حداقل یک سوم از قاب ها در این حالت عکاسی باید با قاب بعدی همپوشانی داشته باشند، و در صورتی که می خواهید اشیای پیش زمینه به شما نزدیک تر باشند، این مقدار از همپوشانی را باید بیشتر کنید. داشتن یک شبکه بندی یک سومی بر روی صفحه دوربین برای شما خیلی خوب است، و هر شبکه بندی منظره یابی یک منبع خوب و مفید در این زمینه است. برای افرادی که قصد دارند بیشترین میزان کیفیت را از عکاسی افقی Panoramas دریافت کنند، باید گفت که باید از عکاسی در حالت پرتره (تک چهره) استفاده کنند، زیرا بیشتری میزان رزولوشن عمودی را به شما می دهد. و، همیشه از قفل نورپردازی استفاده کنید تا تمامی عکس ها دارای سطح نور مشابهی باشند.
برخی از پایه‌‌های دوربین مخصوص برای عکاسی Panoramas وجود دارند، ولی باید به قدر کافی تیز باشید که بتوانید با آن ها کار کنید و سپس آن ها را خریداری کنید. افرادی که وضع مالی بهترین دارند باید یک پهباد را خریداری کنند، تا بهترین نتایج را از عکاسی Panoramas دریافت کنند. یک Panoramas می تواند به صورت افقی یا عمودی باشد، خصوصاً اگر شما به یک پهباد دسترسی داشته باشید.

۲۲٫ لنز ماکرو ندارید، مشکلی نیست
عکس برداری از جسم‌‌های کوچک مشکل ساز است زیرا اکثر لنزهای استاندارد بر روی هر چیزی از نزدیک فوکوس نمی کنند. پاسخ شما لنزهای Macro است، اگرچه حتی این لنزها هم محدودیتی دارند که میزان نزدیکی به شیء مورد نظر را تعریف کرده اند.
یک راه حال جایگزین ارزان برای این لنزها که نتایج خوبی را نیز به دست می دهند، یک حلقه چرخشی است که به شما اجازه می دهد تا یک لنز را از عقب به دوربین DSLR خود متصل کنید. این حلقه ها خیلی ارزان هستند و کمتر ۵ دلار قیمت دارند، و می توانند به شما اجازه دهند تا عکس‌‌های ماکرو فوق العاده ای را بدون داشتن لنزهای ماکرو ثبت کنید.
با توجه به این که لنز به صورت الکتریکی به دوربین وصل نشده است، فوکوس این لنز به صورت دستی انجام می شود، و شما باید برای داشتن نورپردازی مناسب سرعت شاتر را تنظیم کنید. بهترین حالت زمانی است که نور کافی به داخل لنز برسد و کنترل دیافگرام به خوبی انجام شود، در این حالت است که استفاده از قابلیت Blu-Tack به شما کمک خواهد کرد.
بقیه کار مربوط به آزمایش کردن آن و قرار دادن بخشی کوچک از جسم در فوکوس کامل دوربین است. همه این کارها را به درستی انجام دهید تا بتوانید به نتایج خارق العاده ای دست یابید.

۲۳٫ از یک لنز زاویه-وسیع، پرایم یا تله‌فوتو استفاده کنید
زمانی که می دانیم دوربین‌‌های DSLR دارای لنز‌‌های عالی برای استفاده هستند برای خرید آن ها وسوسه می شویم و در این زمان به دلیل واقعی برای استفاده از این دوربین ها توجه نمی کنیم. بعد از این که یک دوربین DSLR را خریداری کردید، کار شما به اتمام نرسیده است و زمانی است که مشکلات مربوط به خرید کیت‌‌های آن نمایان می شوند.
با این حال، داشتن یک لنز زاویه-وسیع، تله‌فوتو یا پرایم مناسب برای هر فردی که می خواهد به صورت جدی عکاسی را دنبال کند ضروری است. چیزی که بسیاری از مردم متوجه آن نشده اند این است که می توانند با قیمت‌‌های بسیار خوبی لنزهای مناسبی را برای سیستم‌‌های خود خریداری کنند، البته برای این کار باید برخی از محدودیت ها را به جان بخرند.
لنزهای قدیمی تر، حتی برخی از آن ها که قبل از دوربین‌‌های DSLR وجود داشتند، معمولاً در به یک دوربین مدرن متصل می شوند، و محدودیت‌‌هایی هم دارند که از جمله آن ها می توان به این که این لنزها فاقد فوکوس خودکار هستند و نمی توانند دیافگرام را به صورت خودکار کنترل کنند، اشاره کرد. برای لنزهای پرایم، این ها مشکلات عمده ای نیستند، و نتیجه استفاده از یک لنز ارزان ۵۰mm f/1.8 در مقایسه با یک لنز ۱۸-۷۰mm f/3.5 در گرفتن عکس‌‌های پرتره بسیار متفاوت است. و وقتی ما حرف از ارزان می زنیم، یعنی این که شما می توانید با ۶۰ تا ۷۰ پوند این لنزها را خریداری کنید. لنزهای قدیمی ارزان تر یا لنزهای جدید با کیفیت پایین تر را برای شروع به کار خریداری کنید، و سپس زمانی که شما کار با آن ها را به خوبی یاد گرفتید، به راحتی می توانید لنزهای بهتری را خریداری کنید.

۲۴٫ آزمایش با کادربندی
همه ما عکس‌‌های زیادی را دیده ایم که مردم در آن ها نیمی در عکس حضور دارند یا قسمت بالایی سر آن ها در تصویر نیست، و در این جا می توان اهمیت کادربندی را درک کرد. اما گاهی انتخاب یک زاویه جالب یا بریدن سوژه در تصویر می تواند برخلاف بدتر شدن تصویر، این عکس را بهتر از قبل کند.
در این جا سه بالن را در عکس نمایش داده ایم. اولین بالن کاملاً در تصویر قرار دارد، زیبا است اما خیلی جذاب نیست. دومین بالن بهتر است زیرا شعله‌‌های آتش موتور آن واضح تر است. تصویر سوم به صورت متوسط از بقیه بهتر است زیرا زاویه عکس حرف‌‌هایی را در مورد سفر بالن ها می زند، بالا-بالا و دور می شود. شما با انجام کادربندی چیزی را از دست نمی دهید، پس آن را امتحان کنید.

۲۵٫ چه زمانی از فیلترهای ND استفاده کنیم؟
فیلترهای چگالی طبیعی (ND) به نظر می رسد که کاری را انجام می دهند اکثر عکاسان از آن ها نمی خواسته اند، یعنی مقداری از نور وارد شده به دوربین را جدا می کنند. با این حال، برخی از وضعیت ها پیش می آیند که شما نیازمند فاصله کانونی کمتری در سرعت ISO 100 هستید، اما نیازی به سرعت بالای شاتر ندارید. زیرا برای مثال، تاری متحرک که بر روی بال‌‌های یک مگس معلق در هوا دیده می شوند نیز ممکن است مورد علاقه ما باشند. فیلتر ND شما را قادر به کاهش نور ورودی بدون تغییر دادن دیافگرام و افزایش عمق میدان می کند.
این فیلترها همچنین در دوربین‌‌های پهبادی بسیار مفید هستند و اجازه متلاطم شدن ویدئو، ناشی از افزایش سرعت شاتر را نمی دهند و تاری متحرک را از تصویر حذف می کنند. شاید این نتایج مثبت ناشی از استفاده از این فیلترها به صورت بصری زیاد واضح نباشند، اما کاهش نور ورودی به لنز می تواند برای شما مفید باشد.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text