img

بوت دوگانه/ Doual Boot

/
/
/

یاد بگیرید چطور دو سیستم عامل ویندوز و لینوکس را با بوت دوگانه روی یک کامپیوتر اجرا کنید.

به دنیای سیستم های بوت دوگانه وارد می‌شویم، تا آسان ترین راه حل برای مشکل دو سیستم عامل را پیدا کنیم
ما در دنیایی زندگی می کنیم که سیستم عامل های چندگانه بخش عمده ای از بازار کامپیوترهای رومیزی را از آن خود کرده اندو معمولا اپلیکیشن ها همیشه برای همه پلت فرم هایی که شما می خواهید وجود ندارند و اینجاست که نیاز دارید بیش از یک سیستم عامل را آماده کار داشته باشید. ماشین های مجازی راه حل های جزئی برای این مشکل هستند مثل مشکل سازگاری بین لایه های تکنولوژی مانند Wine. راه حل استفاده از بوت دوگانه دو سیستم عامل روی یک ماشین است.
مدیریت بوت در سیستم عامل های امروزی، امکان مدیریت چند سیستم را میدهد و به کاربر امکان انتخاب اینکه کدام یک در زمان راه اندازی اجرا شود را می دهد. به این طریق می توانید یک سیستم عامل ویندوز و یکی از انواع لینوکس را داشته باشید و تجربه زیبای استفاده از لینوکس را درحالی داشته باشید که بتوانید برنامه هایی هنوز به خوبی کار می کنند را برای بازی یا کار خود داشته باشید. ( همه بازی ها از SteamPlay روی Steam در لینوکس پشتیبانی نمی کنند، با اینکه در حال نزدیک شدن به این امکان هستیم). در این آموزش ما مخصوصا روی بوت دوگانه یکی از انواع لینوکس همراه با ویندوز تمرکز می کنیم. ما از لینوکس Ubuntu استفاده می کنیم. با این حال مراحل این آموزش می توانند برای دیگر انواع لینوکس مورد استفاده قرار بگیرند.
ابتدا، کمی درباره چرایی استفاده از بوت دوگانه صحبت کنیم. دلایل زیادی وجود دارد که افراد به دنبال استفاده از راه حل بوت دوگانه هستند، می توان مهمترین دلیل را عملکرد و سازگاری دانست. همانطور که بسیاری از کاربران به شما خواهند گفت بهتر است برنامه ها با دسترسی مستقیم به منابع سخت افزاری کامپیوتر اجرا شوند.در حقیقت ماشی های مجازی به شدت میزان منابعی که می توانید استفاده کنید را محدود می کنند. زمانی سیستم بوت دوگانه را پیاده سازی می کنید، می توانید لینوکس را به عنوان سیستم عامل اصلی اجرا کنید انگار که اصلا ویندوز وجود ندارد، همین طور برعکس. این قابلیت به شما امکان دسترسی به همه پردازشگر، رم ، همه کارت های جانبی که به کامپیوتر متصل می شوند را می دهد و این موارد امکان اجرای برنامه های قوی بدون کاهش سرعت را فراهم می کنند. همچنین به همه درایور های نوری و دستگاه های خارجی که جداگانه به کامپیوتر متصل می شوند مثل دستگاه های USB، دسترسی کامل دارید و می توانید با بالاترین سرعت ممکن از آنها استفاده کنید (البته تا جایی که سیستم عامل از آن پشتیبانی کند).

نحو کار بوت دوگانه
برای مختصر گویی ما فرض می کنیم که شما توانایی نصب ویندوز را دارید، پس وارد جزئیات نمی شویم. بهتر است این طور بگوییم که اگر تا به حال یکی از انواع لینوکس را نصب کرده اید، آمادگی شما بیشتر از نصب ویندوز توسط خودتان است. اگر تا به حال با لینوکس کار نکرده اید – پس خوش آمدید!! – پس احتمالا یک نسخه از ویندوز را نصب شده روی سیستم خود دارید (لازم به ذکر است که انواع ویندوز ها بیش از ۹۰% بازار را در اختیار دارند) و می توانید مستقیما وارد ساخت بوت دوگانه برای سیستم خود شوید چرا که نیازی به نصب مجدد ویندوز وجود ندارد. اگر تا به حال سعی در نصب ویندوز نداشته اید، روند نصب آن آسان است و راهنماهای آنلاین زیادی برای این کار وجود دارند. فایل های نصب معمولا روی دیسک یا USB فروخته می شود و می توانید آنها به صورت آنلاین یا از فروشگاه تهیه کنید. به محض قرار دادن آنها در سیستم و راه اندازی کامپیوتر، مراحل نصب به صورت قدم به قدم و با راهنما شما را تا پایان مراحل نصب همراهی می کنند.
نسخه ویندوزی که تصمیم به نصب آن دارید اهمیتی ندارد، می تواند ویندوز ۷، ۸ و یا ۱۰ باشد. نوع برنامه ای که از آن برای راه اندازی سیستم پس از نصب استفاده می کنید؛ Legacy Bios یا بوت EFI ، ممکن است در بعضی موارد اهمیت داشته باشد، البته در اغلب سیستم های جدید امروزی مشکل مهمی به وجود نمی آورد.حال بیایید مقداری در مورد واژه ها صحبت کنیم.
EFI مخفف Extensible Firmware Interface است و پارتیشن بندی اکثر سیستم های امروزی بر اساس این فرمت است که بصورت مخفف استاندارد UEFI (Unified Extensible Firmware Interface) گفته می شود.
UEFI جایگزین سیستم ابتدایی ورودی /خروجی (BIOS) شده است که اغلب کامپیوترها قبلا از آن استفاده می کردند. این نکته برای بیشتر کاربران پیشرفته که به صورت دستی تنظیمات مربوط به پارتیشن را انجام می دهنده مهم است. از آنجا که اغلب سیستم های امروزی از UEFI استفاده می کنند، ما هم این طور فرض می کنیم که شما هم از این سیستم استفاده می کنید.
هر تولید کننده سخت افزاری اجرایی خاص از UEFI دارد و هر کدان ویژگی خاص خود را دارند. اکثرا اساس عملکرد و ساختار یکسانی دارند که امکان نصب انواع سیستم عامل را دارند. تفاوت بیشتر در دکمه های تنظیمات، منو بوت، ترتیب راه اندازی است و زمانی که سعی دارید با ترتیبات بوت کار کنید میتوانند مشکل ساز شوند.بهتر است قبل از آغاز و انجام هر تغییری در مورد منوها تنظیمات UEFI سازنده قطعات خود تحقیق کنید و با تنظیمات آن آشنا شوید. در فرایند آغاز بکار اکثر سیستم ها صفحه ای نمایشداده می شود که در آن می توانید با فشردن یک کلید عملکردی به منوتنظیمات بوت دسترسی داشته باشید (برای مثال در سیستم های HP کلید F9 و برای Dell و Lenovo کلید F12، در Amibios کلید F8 و کلید F11 در بایوس Award کلید F11) و باید بدانید کدام کلید منو ها را باز می کند و کدام تنظیمات را تغییر می دهد. دانستن این موارد می تواند از سرگیجه ها و سردردگمی های شما در زمان برطرف کردن ایرادها جلوگیری کند.

استاندارد های پارتیشن
ممکن است عبارات اختصاری مثل MBR و GPT را هم شنیده باشید. این عبارت مربوط به نحوه چیدمان و ثبت اطلاعات پارتیشن ها در هارد دیسک هستند. MBR مخفف Master Boot Record و به اطلاعات ذخیره شده در اولین بخش یا پارتیشن در هارد دیسک است که مشخص می کند سیستم عامل چگونه و در کجا قرار دارد تا بتواند در حافظه اصلی کامپیوتر یا RAM بارگذاری شود.
GPT مخفف GUID Partition Table است و عملکردی مانند MBR دارد که اطلاعات پارتیشن ها را برای هارد دیسک ذخیره می کند. این اطلاعات شامل محل ابتدا و انتهای پارتیشن بندی است تا سیستم عامل بداند کدام بخش متعل به کدام پارتیشن است و کدام یک قابلیت بوت شدن را دارد. MBR برای اولین بار در سال ۱۹۸۳ معرفی شد تنها امکان مدیریت درایوهایی تا ۲ ترابایت حجم را دارد و نهایتا از ۴ پارتیشن در هر درایو می تواند پشتیبان کند. GPT استاندارد جدیدی است که به مرور جایگزین MBR شده و می تواند درایوهایی بسیار بزرگتر را مدیریت کند و تقریبا می توانید هر تعداد پارتیشن که بخواهید را داشته باشید. اگر لینوکس دارید، بوت لودر GRUB که می تواند دقیقا مثل بوت لودر ویندوز راه اندازی سیستم عامل را مدیریت کند، اغلب در حالت MBR یا GPT ذخیره می شود. نکته مهمی که باید در نظر داشته باشید این است که ویندوز تنها امکان بوت کردن یک درایو GPT روی یک سیستم مبتنی بر UEFI را دارد. همه نسخه های فعلی ویندوز، لینوکس و مکینتاش نسخه X از GPT پشتیبانی می کنند و به طور کلی پیشنهاد می شود که از همین رویه در نصب های جدید سیستم عامل به دلیل قابلیت سازگاری بیشتر و جلوگیری از مشکلاتی که ممکن است MBR به وجود آورد استفاده کنید.
اینکه ابتدا ویندوز را نصب کنید یا لینوکس، مزایا و معایب خاص خود را دارد و در هر سیستم متفاوت است. در این راهنما ما با هم فرایند نصب ویندوز را به عنوان اولین سیستم عامل طی می کنیم. البته می توانیم لینوکس Ubuntu را ابتدا نصب کنیم اما نصب ویندوز به عنوان اولین سیستم عامل مشکلات کمتری به وجود می آورد چرا که بوت لودر GRUB لینوکس می تواند به آسانی به ویندوز منطیق شود. برعکس بوت لودر ویندوز اغلب وجود یک سیستم عامل دیگر را نمی پذیرد و با جایگزین کردن بوت لودر خود باعث بی استفاده شدن سیستم امل دیگر تا زمان تعمیر و اصلاح مجدد آن می شود.
باید به این نکته مهم توجه داشته باشید که با وجود اینکه اغلب نسخه های لیونکس به خوبی می توانند بوت دوگانه را مدیریت کنند اما همیشه امکان به وجود آمدن مشکل و ناسازگاری هست. ما به شدت توصیه می کنیم که از اطلاعات موجود خود یک نسخه پشتیبان روی هارد دیسکی جدا گانه بگیرید که اگر مشکلی به وجود آمد، اطلاعات شما آسیب نبینند. می توانید از همه همه فایل ها، تنظیمات یا برنامه ها می توانید به شیوه های گوناگون که به شما امکان انتخاب موراد گوناگون را برای پشتیبان گیری می دهند، نسخه پشتیبان تهیه کنید. بهتر است که این نسخه های پشتیبان را روی هارد دیسکی جداگانه، کامپیوتری متفاوت و یا در فضای ذخیره ابری ( اگر فضای لازم و ارتباط اینترنتی با سرعت بالا دارید) ذخیره کنید.
آسان ترین راه برای پشتیبان گرفتن از هر چیزی که نیاز دارید این است که است که یک دیسک بازیابی (Recovery Disk) از خود ویندوز و یک پشتیبان File History برای محافظت از فایل ها بسازید. ویزارد (بخش های راهنما Wizard) در قستم مدیریت سیستم (Control Panel) وجود دارد که شما برای انجام هر دو نوع پشتیبان گیری گفته شده راهنمایی می کنند. دیسک بازیابی زمانی که اشکالی برای سیستم عامل پیش بیاید می تواند شما را در بازیابی ویندوز و اطلاعات کمک کند. File History به صورت خودکار از فایل های شخصی شما در دستگاه مشخص شده (مثل هارد دیسک اکسترنال) پشتیبان تهیه می کند تا در زمانی که همه پارتیشن های شما آسیب دیدند مشکلی برای اطلاعات پیش نیاید.
حال که نکات ابتدایی را می دانید، بهتر است کار را شروع کنیم. اولین کاری که باید انجام دهید انتخاب نسخه لینوکسی است که قصد نصب آن را دارید. در این آموزش ما از لینوکس Ubuntu 16.04 استفاده می کنیم. مهمترین چیزی که به آن احتیاج خواهید داشت تهیه یک کپی از Ubunto Live CD روی یک فلش درایو USB یا دیسک فشرده (CD) است. میتوانید نسخه دلخواه لینوکس Ubuntu خود را از وب سایت www.ubuntu.com/downiad تهیه کنید. در اینجا می توانید فایل ISO را دانلود کنید و با استفاده از آن DVD یا USB فلش درایو را با قابلیت Bootable بسازید. ما پیشنهاد میکنیم فلش درایو قابل بوت شدن را بسازید چرا که کارایی بیشتری از DVD دارد مخصوصا که در بسیاری سیستم های جدید درایو های نوری برای ذخیره فضا، زمان و باتری حذف می شوند. زمانی که درایو فلش شما ساخته شد می توانید پارتیشن های خود را برای آغاز مراحل نصب آماده کنید.
در این مرحله شما تنها قادر به تغییر اندازه و حجم پارتیشن ویندوز هستید البته اگر به اندازه کافی فضای خالی داشته باشید،پس قبل از اینکه این پروژه را آغاز کنید مطمئن شوید به اندازه کافی فضا در اختیار دارید. اگر در کامپیوتر خود از چند هارد دیسک استفاده می کنید میتوانید کلا لینوکس را روی هارد درایو دیگری نصب کنید و پارتیشن های ویندوز خود را دست نخورده باقی بگذارید. البته قبل از اینکه تصمیم به تهید هارد دیسکی جدید بگیرید لازم است به شما بگویم که نصب دو سیستم عامل مختلف روی پارتیشن های یک هارد دیسک هیچ مشکلی ندارد و هر دو سیستم عامل به خوبی و منظم در کنار هم کار می کنند.

روش های پارتیشن بندی
راه هایی برای مدیریت کردن پارتیشن بندی وجود دارد، پس من یکی را با فرض اینکه شما از قبل ویندوز را بصورت نصب شده روی سیستم دارید توضیح میدهم.اگر از قبل ویندوز را نصب شده دارید، بهترین راه برای کمک به این فرایند استفاده از ابزار diskpart قرار داده شده در ویندوز است. درایو ها متفاوت هستند و احتمالا شما روی هارد دیسک خود چند پارتیشن دارید مثل پارتیشن های Recovery، OEM و Primary. در خصوص تغییر حجم و حذف پارتیشن ها دقت کنید چرا که دست کاری درایو اشتباه ممکن است مشکلات اساسی برای شما به وجود آورد. اغلب پارتیشنی که به عنوان “Primary” نام گذاری شده است بزرگترین حجم را داشته و اکثر فایل ها و اطلاعات شما در آن نگداری می شود. هر پارتیشنی که عنوان “System” و “OEM” دارد را اصلا نباید تغییری داد چرا که فایل های سیستمی ویندوز را دارند و امکان تغییر آنها وجود ندارد و اگر در خطر قرار بگیرند کل سیستم ایراد پیدا می کند. پارتیشن “Primary” امکان تغییر سایز را دارد و می توانید فضای مورد نیاز برای نصب لینوکس را از طریق آن تهیه کنید. آسان ترین راه برای این کار این است که به برنامه Disk Management بروید، روی پارتیشن راست کلیک کرده و گزینه “Shrink Volume” را انتخاب کنید. بعد از این کار با دنبال کردن آموزش هایی که در هر صفحه مشاهده می کنید می توانید کار تغییر حجم را به پایان برسانید. حال بخشی از درایو را می بینید که با رنگ مشکلی مشخص شده و در برچسب بالای آن نوشته شده “Unallocated”. لینوکس شما باید در این فضا نصب شود.
با این حال اگر احساس شجاعت می کنید می توانیدپارتیشنی را که “Recovery” نام دارد را حذف کرده و از آن برای نصب لینوکس استفاده کنید. البته قبل از این کار از خطرات احتمالی آن اطمینان حاصل کنید.
حار می توانید سیستم را مجددا راه اندازی کرده و از طریق USB یا دیسک،با پایین نگه داشتن دکمه Shift در زمان راه اندازی مجدد، اقدام به بوت کردن و وارد شدن به فضای نصبی Ubuntu Live CD کنید. در زمان راه اندازی مجدد می توانید با استفاده از کلید عملکردی مناسب وارد منو بوت سیستم شده و دستگاهی که می خواهید بوت از طریق آن انجام شود را انتخاب کنید ) USB یا DVD). درایو USB فلش خود را پیدا کرده و با فشردن دکمه Enter می توانید فرایند بوت را آغاز کنید. وارد محیط Ubuntu Live CD خواهید شد و مجموعه ای از ویژگی های ابتدایی آن را خواهید دید. در اینجا می توانید فرایند نصب را شروع کنید.
حال با دنبال کردن آموزش ها و راهنمایی هایی که روی صفحه میبینید فرایند نصب Ubuntu را انجام دهید. مطمئن شوید گزینه هایی را انتخاب کنید که امکان نصب Ubuntu را در کنار ویندوز نصب شده فراهم کنند. سعی نکنید روی همان ویندوز مراحل نصب را انجام دهید چرا ه این کار فاجعه بار خواهد بود. این مرحله از شما درخواست می شود برای میزان فضایی که می خواهید در اختیار لینوکس قرار دهید، تصمیم گیری کنید. شما قبلا در Windows Disk Management فضای مورد نیاز برای نصب Ubuntu را کنار گذاشته اید اما باز هم بسته به مقدار نیاز شما و میزان کاری که قصد انجام آن را با لینوکس دارید می توانید از فضای بیشتر یا کمتری استفاده کنید. در Ubuntu دو راه برای نصب در کنار ویندوز وجود دارد. اولین راه استفاده از گزینه ایی است که برچسب
“Install Ubuntu alongside Windows”
را دارد که همه چیز را برای شما مدیریت می کند.انواع دیگر لینوکس مثل آنها که از Calamares installer استفاده می کنند هم گزینه های مشابه ای برای آسان کردن این فرایند پیشنهاد می کنند. به عنوان انتخاب دیگر می توانید با استفاده از ابزار نصب پارتیشن ها را تغییر حجم داده و یا بسازید. اگر این راه را انتخاب کنید می توانید گزینه “Something Else” را در زمان انتخاب نوع نصب بزنید. می توانید پارتیشن ها را بر اساس نیاز و استفاده خود تغییر حجم دهید. اگر اغلب برای کارهای خود از لینوکس استفاده می کنید ممکن است به فضای بیشتری احتیاج داشته باشید اما اگر استفاده بیشتری دارید، مثل انجام بازی های لینوکسی یا کار کردن با حجم زیادی از اطلاعات، به فضای بیشتری نیاز خواهید داشت. مطمئن شوید راه انداز بوت لینوکس، Windows Boot Manager را باقی بگذارد و آن را حذف نکند.
فرایند نصب بستگی بسیاری به نوع و نسخه انتخابی لینوکس شما دارد. برای Ubuntu مراحل بسیار ساده و گام به گام هستند. می توانید در زمان نصب بروزرسانی ها را هم نصب کنید با این حال، می توانید در صورت داشتن اینترنت ضعیف و یا صرفا به این دلیل که بعدا قصد نصب آنها را دارید از این مرحله صرفنظر کنید. در پایان از شما خواسته می وشد سیستم را دوباره راه اندازی کنید.
در این مرحله کار شما به پایان رسیده و می توانید از Ubuntu استفاده کنید. جا به جایی بین سیستم عامل ها تنها به راه اندازی مجدد سیستم نیاز دارد. در زمان راه اندازی می توانید بین ویندوز یا Ubunto انتخاب کنید، معمولا گزینه پیش فرض بعد از چند ثانیه به صورت خودکار آغاز به کار می کند. اگر به این انتخاب ها دسترسی ندارید، سعی کنید با بررسی مجدد کارهایی که انجام داده این، عیبیابی کنید.
بعضی مواقع ممکن است مجبور شوید Linux Installer را حذف کنید. در زمان حذف لینوکس از فرایند بوت دوگانه باید بسیار مراقب باشید که bootloader را از بین نبرید، در غیر این صورت مشکلات بسیار زیادی به وجود خواهید آورد و عملا ویندوز نصبی شما بی استفاده خواهد شد.

حذف لینوکس
برای آغاز به ابزار نصب ویندوز یا CD بازیابی ویندوز و یا Ubuntu Live DVD احتیاج دارید. برای حذف GTUB bootloader، در قسمت نصب یا محیط بازیابی CMD را باز کرده و دستور زیر را در آن وارد کنید
>bootrec /fixmbr
سیستم را دوباره راه اندازی کرده و وارد ویندوز شوید. حال وارد محتویات دیسک Ubuntu Live VD شده و Boot-Repair را انتخاب کنید. اگر این گزینه نصب نباشد، می توانید از طریق چند دستور ساده آنها را نصب کنید، دستورات زیر را به ترتیب وارد کنید:
$ sudo add-apt-repository ppa:yannubuntu/boot-repair
$ sudo apt-get update
$ sudo apt-get install boot-repair

حال به آسانی boot-repair را انتخاب کرده و گزینه “Recommended Repair” را انتخاب کنید.
برای حذف پارتیشن های Ubuntu باید مجددا وارد ویندوز شوید و Disk Management را باز کنید روی پارتیشن های Ubuntu کلیک راست کرده و “Delete” را انتخاب کنید. بعد از این مرحله، راه بازگشتی وجود ندارد، پس قبل از انتخاب آن از حذف آن کاملا مطمئن شوید. اگر قصد دارید که کلا از ویندوز استفاده کنید، می توانید روی پارتیشن ویندوز کلیک کرده و “Extend Volume” را انتخاب کنید. این گزینه حجم فضای خالی باقی مانده را به پارتیشن ویندوز اضافه می کند. این ها تمام کارهایی است که برای بازگرداندن سیستم به حالت قبل از طریق یک سیستم عامل نیاز دارید.
حال که نحو اضافه یا حذف کردن سیستم عامل در حالت بوت دوگانه را فراگرفتید می توانید پروژه خود را با دیگر انواع لینوکس ها و ویندوزها انجام دهید. به عنوان نکته پایانی، امکان افزودن سیستم هامل های بیشتر به فرایند بود شدن وجود دارد، می‌توانید بوت سگانه و یا چند گانه بسازید.
افزودن سیستم های دیگر عموما با دنبال کردن همین مراحل پارتیشن بندی ساده و افزودن فضا به هارددیسکتان امکان پذیر است. با سیستم عامل های بیشتر می توانیدتطبیق پذیری بیشتری داشته باشید و از مزایای bootloader برای شخصی سازی واقعی کامپیوتر خود استفاده کرده و محیط آن را بر اساس نیازهای خود طراحی کنید.
ecoveringUbuntuAfetrInstallingWindows
راه پیشنهادی استفاده از Ubuntu Live CD یا USB که در ابتدا برای نصب Ubuntu ساختید.
راه گرافیکی ساده قرار دادن دیسک یا فلش در دستگاه و راه اندازی مجدد کامپیوتر و بوت کردن به محیط Live CD است. در این محیط می توانید ابزار Boot Repair را که در Live CD قرار دارد انتخاب کنید.
این ابزار شما در حل کردن مشکلات متداول مثل مشکلات بوت دوگانه راهنمایی می کند و می تواند گزارش خطا را برای شما آماده کند و شما می توانید آن را در شبکه های اجتماعی و تالارهای گفت و گو و یا با ایمیل کردن آن به دوستان و یا افراد خبره برای حل مشکل کمک بگیرید. برای بازیابی Ubuntu می توانید روی “Recommended Repair”کلیک کرده و بگذارید فرایند آن انجام شود. پس از آن تنها کاری شما باید بکنید، راه اندازی مججد کامپیوتر است و باید منو همیشگی بوت دوباره ظاهر شود. اگر نشد، می توانید از طریق نگهداشتن کلید Shift سمت چپ در زمان راه اندازی سیستم برای انتخاب بین دو سیستم عامل استفاده کنید. همچنین می توانید فرایند تعمیر را با باز کردن محیط دستوری انجام دهید. زمانی که وارد محیط استاندارد Bash می شوید این دستور را وارد کنید:
# sudo grub-install /dev/XXX
به جای XXX دستگاه نصب Ubuntu را بنویسید (مثل:/dec/sdb )

تنظیم مجدد Boot Manager
حتما متوجه شده اید زمانی که سیستم شما خاموش است و آن را روشن می کنید، یک سری موارد ترتیب خاصی دارند. یکی از دو سیستم عامل ویندوز یا لینوکس اولویت دارند و اگر شما هیچ کدام را انتهاب نکنید و کلیدی را فشار ندهید، چه بخواهید و چه نخواهید به طور خودکار وارد یکی از سیستم ها خواهید شد.
این یک مشکل متداول است و به آسانی قابل حل می باشد. می توانید از ابزار EFI Boot Manager که از طریق Ubuntu Live CD قابل دسترسی است استفاده کنید. در محیط Live CD یک صفحه دستوری باز می شود و می توانید با استفاده از دستورات زیر EFI Boot Manager را نصب کنید:
$ sudo apt-get install efibootmgr
پس از آن از دستور زیر برای دیدن ترتیب فعلی بوت استفاده کنید:
$ sudo efibootmgr
حال خروجی را خوهید دید که شبیه لیست زیر، ترتیب بوت را به شما نشان می دهد:
BootOrder: 0004,0001,0002,0005
Boot0001 Windows Boot Manager
Boot0002 Network
Boot0004 Ubuntu
Boot0005 Hard Drive
Boot0006 CD/DVD/CD-RW Drive
برای تغییر این ترتیب، باید از کد های عددی استفاده کنیم که مربوط به دستگاهی است که می خواهیم در ابتدا بوت شود. برای مثال، در این مورد ما می خواهیم سیستم ابتدا از طریق CD بوت شود به دنبال آن Ubuntu و ویندوز. در پایان، از دستور زیر باید برای تغییر ترتیب بوت ها استفاده کنیم:
$ sudo efibootngr –o 0006, 0004, 0001

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text