img

معرفی بازی Resident Evil 7: Biohazard

/
/
/

معرفی بازی Resident Evil 7: Biohazardپس از هفت نسخه شماره گذاری شده (از جمله نسخه پیش درآمد Resident Evil Zero) و اسپین آف های بیشمار، غافلگیر کننده نخواهد بود اگر شرکت Capcom نسخه Resident Evil 7: Biohazard  را به عنوان بهانه ایی برای تعمیرات اساسی معرفی کند.  بازی جدید، داستان را به سمت دیدگاه اول شخص برده و  با اضافه شدن دشمنان که شما را به جای حمله کردن و ضربه زدن، مجبور به فرار کردن و پنهان شدن می کنند، مثل بازی Alien :Isolation ؛ با وارد کردن زمینه بازی به منطقه  Texas Chainsaw Massacre این مجموعه به پایان می رسد. آیا Resident Evil 7 بازگشت به فرم و ساختار قبلی است یا تیری در تاریکی؟ در ادامه ابن موضوع را بررسی می کنیم.

قیمت
همان طور که برای بازی های مهم انتظار دارید، Resident Evil 7 علاوه بر نسخه کامپیوتر های خانگی،برای هر دو کنسول PlayStation4 و Xbox One عرضه می شود. با این حال تفاوت هایی بین نسخه های هر پلت فرم وجود دارد. بزرگترین تفاوت این است که نسخه PlayStation4 کاملا با عینک های واقعیت مجازی PlayStation سازگاری دارد، و می توانید کل بازی را با این عینک ها انجام دهید (البته اگر جرات این کار را داشته باشید).
اگر واقعیت مجازی چیزی نیست که به دنبالش هستید، بهتر است نسخه Xbox One را انتخاب کنید، چرا که جزئی از برنامه Microsoft Play Anywhere است و به این معنی است که می توانید یک نسخه بازی را بخرید و هم با کامپیوتر شخصی و هم با Xbox One بازی کنید با توجه به اینکه اطلاعات ذخیره شده بازی همزمان بین این دو منتقل می شود. البته این قابلیت تنها با خرید نسخه دیجیتال؛ از طریق فروشگاه دیجیتال مایکروسافت یا Xbox امکان پذیر است نه خرید نسخه های خرده فروشی و یا خرید از Steam.
قیمت ها از ۳۴€ برای نسخه کامپیوتر، و ۴۲€ برای PS4  و Xbox One شروع می شوند. نسخه مخصوص کلکسیون دار ها هم برای هر دو کنسول و با قیمت ۶۹€ منتشر شده. اگر می خواهید از قابلیت Play Anywhere استفاده کنید، به فروشگاه رسمی مایکروسافت بروید و نسخه اصلی را با قیمت ۵۲€ و نسخه لوکس را با قیمت ۶۹€ بخرید. در نهایت امکانات اضافه در طول هر فصل ۲۴€ است.

طرح اصلی
در بیشتر موارد، بازی های Resident Evil همین تم دنباله دار ماجراجویی مثل Chris Redfield, Jill valentine و  Leon Kennedy که زامبی های بسیاری را کشته و هیولاها را نابود می کند و به نظر نمی رسد بتوان فاز جدیدی را به آنها اضافه کرد. باید این را در نظر گرفت که به جای این ها بازی ما با شخصیت جدید آشنا می شویم : Ethan Winters . همسرش Mia سه سال پیش گم شده و پیدا کردنش به نظر غیر ممکن می آمد تا زمانی که ایمیلی دریافت می کند که به او می گوید همسرش را در مزرعه ای در Louisiana پیدا کند.
همانطور که به نظر می رسد، می توان پیش بینی کرد که هیچ چیز آنطور که به نظر می رسد نیست. خانه باغی قدیمی، کلنگی و پوسیده است و Mia را نمی توان پیدا کرد و خانواده Baker هم مهمان نواز به نظر نمی رسند. آنها در طرف مخالف منطقه ای نشسته اند که به نظر محل رفت و آمد آدم جنگلی های خطرناک است.
به نظر میرسد این قسمت ترسناک بازی بسیار مناسب است و به خوبی نقش خود را ایفا می کند ( به جای اینکه همه چیز مشخص باشد، کاملا غیر قابل پیش بینی و هیجان انگیز هستند و هر اتفاقی ممکن است برای آنها در بازی رخ بدهد).
تنظیمات جدید، شخصیت های جدید و قلمرو محدود تر به بهبود روند داستان کمک می کند. تهدید های جهانگردان در Resident Evil 6 از بین رفته و شخصیت های شیطانی جایگزین شده و  در بعضی قسمت ها احساس دراماتیکی هم به بازی می دهد. متاسفانه تمرکز در مورد داستان ۱۰ ساعته بازی از بین رفته و وسوسه های پرآب و تابی به بازی داده و در این میان حس افسون بازی از بین رفته است ( مخصوصا زمانی که بازی از Bakers می گذرد که جای خالی ساکنان  خیلی بد ذات آن در پایان بازی احساس می شود. در پایان بازی موارد زیادی وجود دارند، که ما فکر میکنیم که نبود آنها به DLD گره خورده ( و شاید پایان دیگر بازی) و داستان را همان طور نا تمام رها می کند. نقطه قوت داستان ۵ دقیقه پایانی بازی است که تقریبا همه چیز های خوبی که قبلا در بازی بوده را برعکس می کند.

روند بازی
زمانی که مجموعه Resident Evil به عنوان مجموعه ای با اساس ترس و وحشت و بقا آغاز به کار کرد، فاز اکشن داستان افزایش یافت. این مساله با Resident Evil 4 که فوق العاده بود شروع شد، اما نسخه های پنجم و ششم  هر کدام تم اکشن را تشدید کردند اما زمانی که نوبت به تم ترسناک رسید  طرفداران بسیاری که به دنبال مجموعه ای ترسناک بودند به این نتیجه رسیدند که چیز ترسناکی وجود ندارد و در حقیقت Resident Evil دیگر خیلی ترسناک نبود.
این بازی، در حقیقت تلاشی است برای بازگشت به ریشه های اصلی مجموعه؛ بازیابی احساس ترسناکی و بقا که بازی را مشهور کرده بود، اما در بسیاری از قسمت ها این بازیابی به وسیله دوربین اول شخص به وجود آمده ( حداقل در بازی های اصلی). ناگهان به جای دیدن بازی از پشت سر Ethan به سر او وارد می شوید و به جای دیدن هیولاهایی که به سمت او می آمدند، حالا احساس می کنید که آنها واقعا به سمت شما می آیند.
این تم را می توان تا حدودی برگرفته از بازی Alien : Isolation و همچنین بازی های شرکت Amnesia دانست، که ثابت کردند دیدگاه اول شخص تنها برای فیلم برداران مناسب نیست.تاثیر این بازی ها به شدت در تغییرات مربوط به احساس ترس و وحشت پنهان مشخص است. همانطور که بازی Alien: Isolation هیولاهای بازی با چهره به یاد ماندنی، زشت و ترسناک خود برای شما راهی جز فرار و پنهان شدن باقی نمی گذارد؛ Resident Evil 7  هم دشمنانی را با شما روبرو می کند که نمی توانید آنها را با ضربه زدن از بین ببرید و راهی جز فرار و پنهان شدن برای شما باقی نمی گذارد. زمانی که خود را در برابر یکی از Baker ها می بینید به جای شلیک اسلحه اگر آنقدر خوش شانس باشید که مورد هدف قرار نگیرید؛ باید به گوشه ها رفته و در سایه ها خود را پنهان کنید. این قسمت های بازی که برای هر کسی که نسخه نمایشی بازی “Beginning Hour” را بازی کرده آشنا است، قسمت هایی که باعث می شود عصبی و هیجان زده ، ناتوان بودن و وحشت زدگی را احساس کند.
بازی مدت زیادی اینطور نمی ماند، و شاید یکی از غافلگیر کننده ترین ویژگی های بازی این است که هر چه بازی حلوتر می رود، احساس نسخه های قدیمی Resident Evil را منتقل می کند. ابتدا می توانید یک کلت را انتخاب کنید و در مراحل بعدی شاتگان، شعله افکن، نارنجک انداز ، مسلسل به اسلحه خانه شما اضافه شوند.از آنها می توانید برای کند کردن و شلیک و کشتن بزرگترین دشمانتان در بازی استفاده کنید. این ها اولین گونه های دشمنان شما هستند که از قارچ های سیاهی که در اثر رطوبت و نم به وجود آمده اند ساخته شده و برای کسانی که در خانه های نم ناک زندگی می کنند کاملا آشنا هستند.
در اهداف مشهور Resident Evil  ، شما باید سر دشمنانتان را هدف بگیرید اما می توانید برای پایین آوردن سرعت آنها به پاهایشان هم شلیک کنید.
خارج از مبارزات بازی، موارد دیگر بسیار شبیه به ریشه ها و نسخه های اولیه بازی هستند. می توانید قرص های سبز رنگ را برای استفاده از کمک های اولیه بردارید. با توجه به محدودیت آذوقه هایتان باید به شدت حواستان به دارایی هایتان باشد. باید در فضای بازی به دنبال کلید هایی به شکل حیوانات بگردید تا بتوانید قفل های شکل حیوانات را باز کنید و یا می توانید معما ها را با دنبال کردن شکل سایه های روی دیوارها برای باز کردن درهای پنهان؛ حل کنید. همه اینها به خوبی همان ساختار Resident Evil را نشان می دهند. یک خلاقیت بزرگ برای این بازی مانده است که البته مقداری قابل کنترل به نظر می رسد. هر زمان که به یک نوار VHS بر بخورید می توانید با قرار دادن آن در دستگاه VCR وارد شخصیت جدید در بازی شوید و بخش کوچکی از بازی را با آن شخصیت انجام دهید. این روش نه تنها برای خارج شدن از موقعیت فعلی تان در بازی و ایجاد تنوع مفید است  بلکه باعث می شود با دقت بالا بتوانید مکان های جدید و اسرار امیزیی را که نتوانستید پیدا کنید در بازی کشف کنید. هسته کلی بازی در این بخش ها خیلی متفاوت نیست اما باعث می شود در بازی برای مدتی ارامش داشته باشید.

عملکرد
ما Resident Evil 7 را با کنسول PS4 Slim بازی کردیم و عملکردی روان و مناسب همراه با سرعت فریم های تصویری مناسب و ایراد های خیلی کم بازی کردیم. یک بار در بازی به اختلال کوچکی برخوردیم و آنهم زمانی بود که ما در را به روی یک هیولا بستیم اما به شکل خستگی ناپذیری از دیوار رد شد، و به مشکل دیگری بر نخوردیم. فرایند بارگذاری بازی زمان نسبتا طولانی است؛ اغلب چیزی حدود ۱ یا ۲ دقیقه اما خوشبختانه معمولا زمانی که یک فایل ذخیره شده را بارگذاری کنید؛ شروع دوباره پس از مرگ در بازی و یا زمان بازگذاری یکی از نوار های VHS با آن مواجه می شوید.
گرافیک بازی به شدت تاثیر گذار است، مخصوصا رعد و برق ها :املاک Baker ها بسیار تاریک و مخوف است و شما تنها می توایند به منبع های نور بسیار کوچک خیره شوید و از آنها استفاده کنید. ما تصور می کنیم برخی فکر می کنند بازی بسیار تاریک است مخصوصا زمانی که از تنظیمات روشنایی توصیه شده استفاده می کنید واقعا سخت است که بفهمید چه اتفاقی در بازی می افتد؛ اما برای ما این مساله جزئی از جذابیت بازی بود؛ واقعا باعث شد از مکان های خیلی تاریک تر و تهدید های پنهان بترسیم. با دیدی منفی تر می توان گفت؛ بعضی از بافت های بازی بدون زرق و برق هستند و چهره بعضی انیمیشن ها پایین تر از سطح نرمال بازی هستند اما همه اینها خیلی در روند بازی تاثیرگذار نیستند.
هر ترکیب گرافیکی با طراحی صدا همراه بوده که خیلی فوق العاده است. هر مکان بازی انتخاب ترکیب صدای خاص خود را دارد؛ از صدای خرد شدن خانه قدیمی و مستهلک گرفته تا صدای له شدن قارچ و خزه های زیر پایتان. همین باعث می شود که هیجان شما بیشتر شود چرا که علاوه بر شنیدن صدای پای خود، صدای پای دشمنانتان را هم می شنوید و فهمیدن اینکه این صدا متعلق به کیست به هیجان بازی اضافه می کند. با وجود ترس فوق العاده بازی، ترسناک بودن دشمنانش و … همه اینها به دلیل طراحی و انتخاب صدا ها باعث که اصلا در بازی احساس آرامش و آسایش نکنید.

نتیجه نهایی
شاید Resident Evil 7  خلاقیت و طراحی جدیدی که خیلی ها انتظارش را داشتند نباشد و همین طور  تاثیر گذاری بازی شاید خیلی ترکیب خوبی با حل کردن معما ها و مبارزات به شکل سنتی و قدیمی نباشد. با این حال اگر یک چیز در بازی خیلی خوب باشد این است که بازی واقعا شما را می ترساند، و این حس به تنهایی بازگشتی موفق و خوب به ساختار اصلی مجموعه است.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text