img

راهنمایی کارشناسان در حوزه چندرسانه‌ای و عکاسی

/
/
/

عکاس، موسیقی دان، مهندس صدا، طراح و تولیدکننده ویدئو، بن پیت، ما را در یک پروژه چندرسانه ایی راهنمایی می کند.

دمیدن روح زندگی در عکس ها با استفاده خلاقانه از سایه ها
قراردادن محتاطانه تاریکی (جسمی تاریک)  بین منابع نوری میتواند سوژه شما را مرتفع تر نشان دهد.  بن پیت، نوری تازه دربعضی تکنیک های نورپردازی درخشاند.
نور وسایه اساس عکاسی پرتره است. چیزی است که به سوژه موجودیت و تعریف می بخشد، اما با اضافه کردن اتمسفر می توان پا را فراتر گذاشت و حس موقعیت و محیط را به وجود آورد و از ان الهام گرفت.
بیشتر اوقات نور و سایه را به عنوان موقعیت منبع نور و اینکه کدام قسمت های سوژه در آن موقعیت نورپردازی شده اند، استفاده میکنند. با این حال نور الزاما از همه جهات تابیده نمی شود. نور خورشید از پنجره ، محیطی از نور را به وجود می آورد که منعکس کننده فرم و شکل پنجره است. با استفاده از لبه های این اشکال  در ترکیب عکاسی تان می توانید راهی برای کنترل خلاقانه عکاسی تان داشته باشید.
با این حال نیازی نیست که در مقابل جعبه های مربع نور قرار بگیرید. با قرار دادن شمع بین منبع نور و سوژه می توانید سایه های پیچیده ایی روی سوژه ثبت کنید. این روش همه تکنیک های خلاقیت را هویدا می کند، از اشکال برجسته با خطوط موازی نور گرفته  تا استفاده از شاخ و برگ درختان برای القای خاطره انگیزی با طبیعت. این مساله خیلی در ارتباط با عکس گرفتن از سوژه هایی که سایه های جالبی از خود به وجود می آورند نیست، بلکه بیشتردر مورد به تصویر کشیدن سوژه ها با بافت پیچیده ای از نور و تاریکی است. متاسفانه نور مستقیم خورشید آنقدر روشن است که ترکیب آن با هر منبع نور دیگری سخت است. و همچنین روال حرکت کردن آن در سراسر آسمان و ناپدید شدن پشت ابرها آزار دهنده است. می توانید آموزش استفاده از نور طبیعی  را در این آموزش دنبال کنید، اما استفاده از فلاش خاموش دوربین راحت تر است.
الهام گرفتن
بسیاری از نمونه های خوب  این تکنیک ها را می توانید آنلاین (در اینترنت) پیدا کنید. نام تکنیکی برای  وسیله ای که با آن تصویر سایه را ثبت میکنیم ؛ گوبو (Gobo) ( سایبانی که روی لنز قرار میگیرد و سایه ایجاد میکند) است که برای عکس گرفتن از سایه استفاده می شود، اما اگر این اصطلاح را در اینترنت جستجو کنید فقط صفحات گوبو (Gobo) را پیدا میکنید که فقط استفاده تبلیغاتی دارند و برای تغییر نور سالن های تئاتر استفاده می شوند. جستجوی تصاویر گوگل برای عبارت « عکس برداری خلاقانه سایه ها « نتایج مرتبط بیشتری به دست می آورید.
یکی از جذاب ترین عکاسانی که در این زمینه فعالیت دارند آلسیو آلبی است.

(www.alessioalbiphotography.com)

او در پرتره هایش اغلب با مهارت خیلی بالایی از این تکنیک استفاده می کند، گاهی با چند نقطه نور که از درون کلاه می درخشند یا یک محور نور در صورت .  او طبع  فوق العاده ای در ترکیب، با تاثیرات نور در محیط با دقت بسیار به جزئیات و در این بین تعادل ماهرانه ایی در تقابل روشنایی و تیرگی نقاط در چهره سوژه دارد.
کار های لوسین لرگو  ( ۲۰۱۴ – ۱۹۳۴ ) احتمالا شناخته شده ترین ها هستند. او در تصویر برداری با نور از طریق پرده رومانیایی (تکنیکی در عکاسی ) برای ساختن اشکال انتزاعی که منظره را بیشتر از پرتره نشان میدهد، بسیار خبره بود.
مجموعه Zebra اثر فرانسیس جیاکوبتی

(www.francisgiacobetti.com)

برداشتی کنترل شده و با سبکی خاص تر از همان مفهوم است، که در آن دقت بسیار زیادی در استفاده از رگه های نور و سایه که با سوژه در تعامل هستند وجود دارند. در بعضی عکس ها، جیاکوبیتی به وسیله تبدیل رنگ ها به فضا های فشرده سیاه و سفید، در جلوه‌های تصاویر اغراق کرده است.
جرج میر

www.lensculture.com/george-mayer

عکاس دیگری است که می توان به او اشاره کرد. او از نور وسایه برای ایجاد تضاد ( کنتراست) با پس زمینه، مشخص کردن جزئیاتی خاص مانند چشم های سوژه یا حتی از تنپوش برای سایه گذاری با دقت زیادی استفاده می کند.
اشیاء بدون پوشش سوژه های جالبی برای این سبک عکاسی هستند چراکه اشکال سیالی را به وجود می آورند که سریعا قابل تشخیص هستند و به همین دلیل زمانی جذاب تر می شوند که نشان دهنده تصاویر انتزاعی بیشتری باشند. استفاده از سایه مقداری فروتنی و تواضع را به سوژه اضافه و به عکس کمک میکند هنرمندانه تر و هیجان انگیز تر باشد.
موضوعات و اهداف زیبایی زیادی هستند که باید در نظر گرفت. الگو های تکرار شونده مثل خطوط موازی می تواند روی فرم ها تاکید بیشتری به وجود آورد که منحنی های موجود در سوژه را آشکار تر میکنند و دید بلندتری را ارائه میدهند. همچنین الگوی نور و تاریکی باعث به وجود آمدن حس ریتم و هماهنگی و همسایگی بیشتر میشوند که می توانند ویژگی های خاصی را مشخص و چشم های بیننده را به اطراف عکس منعطف کنند.
می توانید این تکنیک ها را در سر و شانه های پرتره، اشیاء بی جان و یا هرچز دیگری که بخواهید اجرا کنید. همچنین می توانید ارتباطی شماتیک بین سوژه و فرم سایه ها به وجود آورید. شکل دادن سایه برگ درخت نخل روی پشت سوژه، نشانگر ستون فقرات و قفسه سینه است، انواع دیگر شاخ و برگ می توانند با موهای سوژه ترکیب شوند و با پیچ و تاب بر روی صورت و بینی طرح بزنند.
سایه ها می توانند روایت کننده داستان هم باشند، حصار فلزی یا نرده های عمودی چوبی نشانگر ویژگی های روستایی هستند و یا می توانند احساس محبوس بودن را به وجود آورندو با این حال شاخ و برگ درختان نشانگر طبیعت، آرامش و لطافت هستند.

مکانیک نور
قبل از تغییر و ویرایش نور باید بتوانید آن را کنترل کنید. به اتاقی بزرگ برای تنظیم کردن نور، گوبو (Gobo) و سوژه خود نیاز دارید. یک فلاش ۳ متغیر دارد و باید قبل از استفاده از گوبو (Gobo) آنها را تنظیم کنید. اول: برق یا پاور است که می توانید تنظیمات آن را به صورت دستی روی فلاش انجام دهید. دومین مورد جهت است. بعضی فلاش ها این قابلیت را دارند که پرتوهای نورشان را با لنز دوربین تنظیم کنند و از این موارد می توانید برای نور دادن به سوژه استفاده کنید نه روشن کردن فضای کل اتاق. اغلب فضای داخلی اتاق ها با رنگ روشن نقاشی شده اند که باعث پخش شدن نور در تمام فضای اتاق می شود و تقابل (کانتراست)  بین نور و اجزای تیره سوژه شما به وجود نمی آورند.
اگر عکس با کنتراست ضربه ایی می خواهید بهتر است پرتوهای نور را طوری تنظیم کنید که به سوژه برسند، می توانید این کار را با وسیله ایی انجام دهید که Snoot نامیده می شود (وسیله ایی مخروطی شکل برای جهت دادن و تاباندن پرتو های نو) این وسیله را می توانید بخرید اما می توانید به راحتی با لوله کردن چند تکه مقوای مشکی و قرار دادن در جلوی فلاش، آن را بسازید.
سومین موردی که باید در نظر بگیرید خود منبع نور است. لامپ یک فلاش معمولا یک اینچ ارتفاع و چند اینچ پهنا دارد و خیلی کوچک است و منبع نور کاملی هم نیست. فلاش های استودیو ایی مقداری بزرگتر هستند. هرچه منبع نور بزرگتر باشد سایه ایی که روی سوژه می افتد بی نیاز از  فکوس (زوم)دوربین است.
یک لامپ به اندازه بشقاب غذاخوری را تصور کنید که از درون یک سوراخ سوزنی روی دیوار می تابد، تصویر بشقاب غذاخوری را روی دیوار منعکس میکند. هرچقدر منبع نور کوچک تر باشد، نور روی دیوار کوچک تر خواهد بود. سوراخ سوزنی را با گوبو ایی (Gobo) با اشکال پیچیده جایگزین کنید و تصویر آن هر چقدر که منبع نور کوچکتر باشد، تصویر تیزتر ظاهر خواهد شد.
برای بیشتر عکس برداری ها ما از یک تکه مقوا با سوراخی ۱ سانتی متری در مقابل فلاش استفاده کردیم. این کار به شدت قدرت نور را کاهش داد اما باعث شد زمینه ایی تیز برای سایه ها به وجود بیاید. باید مطمئن باشید که راه رسیدن هوا به لامپ وجود دارد، مخصوصا اگر از یک فلاش مخصوص استودیو با لامپ مدلینگ استفاده میکنید وگرنه ممکن است لامپ بیش از حد داغ شده و باعث آتش‌سوزی شود.
زمان آن رسیده تا گوبوی (Gobo) خود را انتخاب کنید. چیز های بسیاری وجود دارند که می توانید امتحان کنید. پرده رومانیایی، گیاهان، پر ها، چوب کوتاه، چوب خیزران، آجر پخته ، توری (صافی ظرفشویی)، الک، تور فلزی، پارچه، بافتنی، کلاه حصیری، کلاه گیس و…می توانید با بریدن و سوراخ کردن قطعه مقوا شکل و طرح مورد نظر خودتان را بسازید. وسیله جلوگیری از انعکاس نور برای نگه داشتن انوع پایه ها در جای خود بسیار مفید هستند و حدود ۲۵ یورو قیمت دارند.همچنین موقعیت گوبو (Gobo) در مقدار تیز بودن سایه متمرکز تاثیر دارد. نزدیک تر بودنش به سوژه سایه ها را به مرکز یا وسط می آورد در حالی که نزدیک تر کردن آن به نور ، سایه ای تارتر را به وجود می آورد. همچنین باعث بزرگتر شدن سایه روی سوژه می شود. تاثیرات مشابه را با حرکت دادن فلاش می توان به وجود آورد. نتیجه نهایی این است که متغیر های زیادی وجود دارند پس ارزش زمان گذاشتن برای تجربه و امتحان را دارند. ممکن است لازم باشد فلاش زدن را دقیقا قبل از ژست گرفتن مدل آغاز کنید چرا که ممکن است مدل شما  صبر و تحمل گرفتن ۱۰۰ عکس تمرینی  در زمانی که فلاش را تنظیم میکنید نداشته باشد.
هنگامی که از دوربین با فلاش خاموش استفاده میکنید باید زمان نوردهی دوربین را به صورت دستی تنظیم کنید، چراکه دوربین عکس العمل فلاش را پیش بینی نمی کند. با توجه به تنظیمات دستی، ISO را روی پایین ترین مقدارش بگذارید و دهانه را روی بازترین حالت قرار دهید (با پایین ترین عدد)، سرعت دیافراگم در عکاسی با فلاش بی استفاده است اما مقدار آن را برای کوچک کردن نور روی ۱/۲۰۵S تنظیم کنید ( هرچقدر دوربین شما سریعتر باشد به هماهنگ شدن فلش کمک میکند).
می توانید چراغ های خانه را روشن بگذارید تا با نور کم عکس چاپ شده را آنقدر تار کند که هیچ زاویه ایی در عکس وجود نداشته باش. دوربین را روی تنظیم اولیه بگذارید و فلش را روی بیشترین قدرت گذاشته  و برای تست یک عکس بگیرید. این کار معمولا باعث می شود که روشن ترین قسمت ها کمتر دارای سفیدی خالص باشند. اگر خیلی تاریک است، باید فلاش را نزدیکتر بیارید یا سرعت ISO را افزایش دهید(که نویز را افزایش میدهد). اگر خیلی تیره است دیافراگرام را ببندید، ( که باعث عمق دادن به زمینه می شود و و در زوم ها سوژه تیره می شود). برای استفاده کمتر از باطری و سرعت بخشیدن به چرخه بازیابی فلش، می توانید قدرت فلاش را کم کنید.

فلاش اضافه
تمام موارد گفته شده در بالا کارهایی است که با یک فلاش می توانید انجام دهید، اما ارزش امتحان کردن با تعداد بیشتری فلاش را دارند. در عکاسی با فلاش معمولا از دو فلاش استفاده می کنند، یکی درجلوو کنار سوژه به عنوان منبع اصلی نور و دیگری در پشت سر به طرف دیگر سوژه برای ازبین بردن حاشیه تاریک کنار صورت سوژه. شما می توانید از هر تعداد فلاش و در هر جا که بخواهید استفاده کنید. اما با دولامپ می توانید ترکیب سایه های خلاقانه تری با تعداد بیشتری از لامپ های مرسوم به وجود آورید. این کاری است که من برای عکس پسر و پرتره دختر در صفحات ۱۳۴ و ۱۳۵ انجام دادم.
به جای استفاده از فلاش، نور دومی که در اینجا استفاده شده در واقع نور ویدئو (نور مداوم) است که پیوسته در حال تابیدن است. لامپ های ویدئویی به راحتی قابل استفاده هستند چراکه باعث میشوند شوک کمتری به مدل های جوان وارد شود و همراه خود رفلکتور (منعکس کننده) دارندکه منبع نوری بزرگی مثل بشقاب غذاخوری است و به جای لبه های سخت بین نور و تاریکی برای سایه های نرم مناسب است. نور لازم برای گوبو (Gobo) ها از فلاش تامین میشود گرچه به چیزی قدرتمند تر برای نورپردازی به صحنه از طریق مقوایی با سوراخی ۱ سانتی متری نیاز داریم، چیزی غیر از فلاش نمی تواند آن را فراهم کند.
زمانی که فلاش ها و نور ویدئویی را ترکیب میکنیم، سرعت دیافراگم (Shutter) نقش حیاتی و مهمی بازی می کند. قدرت فلش ها هم بدون در نظر گرفتن مقدار باز بودن دیافراگم (Shutter) همینطور است، اما نور مداوم درخشان تر باعث درخشان تر شدن و افزایش سرعت دیافراگم (Shutter) می شود. این کار باعث می شود براحتی بتوانید قدرت دو منبع نوری را بدون اینکه مجبور باشید از دوربین دور شوید تنظیم کنید. وقتی این کار را می کنید به این فکر کنید که کدام یک منبع نور اصلی شماست. آیا می خواهید صحنه شما با نور مداوم به زیبایی روشن شود؟ می خواهید گوبو (Gobo) هایلایت هایی برایتان به وجود آورد؟ یا نور گوبو (Gobo) منبع اصلی شماست و با دیگر منابع نوری فقط مقداری سایه به وجود آورید؟
ترکیب کردن منابع نوری می تواند به دلیل تفاوت دمایی که دو منبع نور دارند باعث به وجود آمدن نور با دو رنگ متفاوت شود. با استفاده از ژل ها ؛ قطعات کوچک پلاستیکی رنگی که برای تغییر و اصلاح رنگ مقابل فلاش ها قرار می گیرند، این مشکل را برطرف می کنیم. در پرتره پسر با چسباندن ژل به صورت راه راه روی مقوا این کار را کردیم.

مرحله پس از پردازش
بدون اتاق نور، گرفتن یک عکس عالی و کامل کار راحتی نیست. از هر ویرایش کننده عکسی که استفاده کنید، زمانی که در حالت خام و با تنظیمات اولیه عکس میگیرید متوجه می شوید که جزئیات بسیار زیادی هستند که می توانید آنها را واضح تر یا پنهان کنید. برای عکس های معکوس با کیفیت و با کانتراست بالا مثل عکس های راه راه، تنظیمات را به حالت سیاه و سفید تغییر می دهیم که باعث افزایش شفافیت به بیشترین حد می شود و سپس از سیاهی کنترل شده ی اتاق نور  برای تبدیل همه بخش های مشکی به مشکی خالص استفاده می کنیم. سپس به وسیله نورسنج و کنترل کننده های رنگ سفید، های لایت ها (بخش های روشن) را به سطحی از روشنایی می رسانیم.
به دلیل فرایند های سنگین نویز ها مشخص تر شده اند و چون ویژگی خاصی نیست که بخواهیم آنها را نگه داریم، به وسیله کاهنده نویز با بالاترین درجه آنها را از بین می بریم.
در پایان از فیلتر شعائی و فرچه تنظیمات برای تیره یا روشن تر کردن محل هایی خاص جهت کمک به ترکیب بهتر استفاده میکنیم. این آموزش تنها بخش کوچکی از کاری بود که با این تکنیک می توان انجام داد. بعضی عکاسان از این کار حرفه ی خوبی برای خود دست و پا کرده اند و نشان دادنددر این کار خلاقیت و انرژی زیادی وجود دارد. امیدواریم از جست و جوی امکانات و احتمالات بیشتر، لذت ببرید.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text