img

با واقعیت افزوده، آینده توان خود را افزایش می‌دهد…

/
/
/

Pokemon Go جریان اصلی واقعیت را افزایش داد، اما دراین میان نکات بیشتری باقی مانده است. در این مقاله آشکار می‌کنیم که چرا AR ممکن است بزرگتر از VR شود.

آیا  Pokeman Go را شما را آزرده خاطر کرده است؟ امیدواریم که این آزردگیِ خاطر در نتیجۀ برخوردِ بازیگران Poke در هنگام شکار پریشان‌احوالِ Pikachus به سنگفرش پیاده‌رو باشد تا مأیوس شدن از ارتقاء و افزایش واقع‌گرایی ( AR) در قلب اپلیکیشین زمین‌محور – زیرا AR چنان تنظیم کرده است که بصورت خزیدن یا به کمکِ خزش وارد بازی‌ها ، شبکه‌های اجتماعی و حتی مکانِ کاری خود شوید.
هر چند، این بدان معنی نیست که ما تماماً و در حینِ ملاقات‌ها و برخوردهای موجود بر روی صفحۀ تصویر، در تعقیبِ Pikachus و Squirtles باشیم. این ارتباط با AR بیش از نکته‌ای مانند هم‌افزایی و تکیۀ بازیکنان کارتونی بر جهان واقعی است، زیرا بسیاری متخصصان بر این عقیده‌اند که این خود می-تواند سنگ‌ قبری بر تکامل و انقلاب‌های آتی فناوری باشد.
AR پدیدۀ جدیدی نیست – شما می‌توانید چنین بحث به میان آورید که Santav در بنیادی‌ترین شکلِ خود واقعیتی افزوده شده می‌باشد- اما این خود می‌تواند سپاسی جهشی و پیش رو به انجام بهینه‌سازی‌های فناوری باشد که آن را با هر آن چیزی که وقوع آن را از عینک‌های دودی گرفته تا به کلاه‌خودهای دوچرخه‌سواری (نگاه کنید به پرسش و پاسخ‌ها ، صفحۀ ۱۲۸) درهم‌تنیده خواهید یافت. به جایِ کندوکاو و شخم زدن در میانِ انبوه داده‌های گوشی‌تان برای یافتنِ راهکاری یا بدست آوردنِ آموزش‌هایی تفضیلی ، شما می‌توانید آنان را در خط دید خود بیابید.
Sam Davies ( برنامه‌نویس خلاقِ و راهبرِ فناوری مرتبط که در یک شتاب‌دهندۀ استارت‌آپ با بنیادی دولتیِ Digital Catapolt شاغل به کار است ) می‌گوید : «واقعیت افزوده و واقعیت مجازی مانند حباب-هایی در زیر سطح و به مدت چندین سال قرار داشته‌اند؛ بهرجهت، فن‌آوری به تمام و کمال و با تمام ظرفیت خود تا بحال بکار گرفته نشده است». هر چند، یک برنامۀ منفرد چنان مدیریت شده تا به ادراکِ تغییریافته و دگرگون‌شدۀ مردم منجر شود. دیویز می‌افزاید : «Pokeman Go یکی از اولین‌ نمونه‌های چنین فناوری‌هایی است که به درون جریان اصلی تغذیه و خورانده شده است».
Steve Benford ، پرفسور علوم رایانه‌ایِ مشترک در دانشگاه ناتینگهام، همچنین عقیده دارد که Pokeman Go خود پیشرفتی حیرت‌انگیز در بازی‌های موسوم به AR است، او می‌گوید این بازی همراه با مفهومی نرمالیزه شده و با مخاطبانی وسیع‌تر معرفی و عرضه‌شده است. وی می‌گوید : «این می‌تواند با احتساب ایدۀ رؤیت کارکنانی پیوسته مشغول به ابداع و ابتکار بر روی گوشی‌های شما خود نقطۀ عطفی در پیشرفت فناوری باشد، گویی که گوشی شما به مانند عدسی‌هایی سحرآمیز بر جهان نظاره می‌کنند». «عامۀ مردم واقعاً این ایدۀ حاکم بر معیاری انبوه و از پیش طراحی‌شده را تجربه نکرده‌اند».
این تأثیر خیزنده : تجارت انبوه اکنون چنین به AR اعتقاد دارد . دیویز می‌گوید : «Pokeman Go نشان داده است توانایی‌های این ابزار و کمپانی‌ها در تمامی جهان به دنبال نگرش به آنست که چگونه آنها نیز می‌توانند از پدیدۀ AR و VR بهره‌برداری کنند. از صنعت سلامت و بهداشت تا انتشارات و تکثیر کتب و نشریات ، بسیاری در حال آغاز نمودن روند تشخیصِ فوائد این فناوری‌های در حال تکامل می‌باشند که البته وسیع و عظیم می‌نمایند.
البته یک بازیِ کامپیوتری تأثیر چندانی بر تکامل و انقلابی تکنولوژیک نمی‌گذارد. بنابراین آنچه نیاز به وقوع آن احساس می‌شود – و اینکه بهره بردن از آن در سال ۲۰۱۷ ورایِ استفاده از Pikachus چگونه خواهد بود – واقعاً در حال اوج‌گیری و خودنمایی است.

آیا فناوری AR به عینک نیازمند است ؟
در اینجا پرسشی دربارۀ نحوه و شکلِ عملکرد سخت‌افزار مطرح است. آیا واقعیت افزایشی از طریق گوشی‌های ما بکار برده خواهد شد یا ما جهان را از طریقِ عینک‌های هوشمند نظاره خواهیم کرد؟ هر فردی که از عینک‌های گوگل استفاده کرده است، احتمال ندارد که به اصطلاح هوشمندی‌های چنین عینک-هایی را بپذیرد، اما نمونۀ اولیه این سخت افزار واقعاً AR صحیح و حقیقی نبوده است – زیرا آن فقط داده-های درون حیطۀ دید را نمایان می‌سازد تا برهم‌افزاییِ آن بر واقعیت را .
AR واقعی به سخت‌افزاری بسیار بهتر از عینک‌های گوگل نیاز خواهد داشت، و اکنون این فناوری در راه طیّ مسیر خویش است ( نگاه کنید به ظهور و نمایان شدنِ AR که در پی می‌آید) .شاید بهترین مثال هدست-های هولولنز یا انواع مجهز به عدسی‌های هولوگرافیک باشد – که برای اولین تهیه‌کنندگانِ آن ۳۰۰۰  دلار هزینه دربرداشت – اما به مانند هدست‌های VR ، این حرکتی شتاب‌گیرنده به سمت ابزارهای تکمیلی و بازی‌های نرم‌افزاری محسوب می‌شود. William Higham می‌گوید : «لنزهای هولوگرافیک ممکن است تا حدی حجیم / فضاگیر ]برای استفاده در تمامی طول خیابان‌ها [ و البته حرکتی پیشرو و عظیم در آینده باشند. علاوه بر آن، شما نیاز دارید تا توانمندیِ عمل کردن در ‘جهان واقع’ به مانند انواع مجازی را دارا باشید.
در عوض، AR یک فناوری را به منصۀ ظهور میرساند که درون عینک‌ها تعبیه می‌شوند، چشم‌گردان‌هایِ ایمن یا حتی کلاهخودهای واجد دوربین‌ یا ویزورها ، شما را قادر می‌سازد تا جهات و راهنمایی‌ها را دریافت کرده یا وضعیت چرخش‌ها را بطریقی بدون دغدغه و مزاحمت رؤیت کنید.

پلت‌فرم بعدیِ فناوری چیست ؟
AR یک فناوریِ تنها مختص به داده‌های بازی‌های رایانه‌ای یا رهنمودهای مهندسی نیست. عینک‌های گوگل سعی بر نشان دادنِ یادآوری‌های شبکه‌های اجتماعی و دیگر بروزرسانی‌ها دارند، و Sumanta Talukdar ، بنیان‌گذار مشترک WaveOptics ، بر این اعتقاد است که AR می‌تواند آنچیزی باشد که با تمامی دیدگاه‌های جهان دیجیتال در تعامل است. او یادآور می‌شود : برخی چنین پیش‌بینی می‌کنند که پلت‌فرم AR در حال رسیدن به جایگاه بزرگ بعدی پس از گوشی‌های هوشمند است.
البته، Pokeman Go ثابت می‌کند که ما نیازی به هدست‌ها برای بکارگیری با واقعیت افزوده نیستیم . شما به عینک‌ها نیازی ندارید؛ Benford پیش‌بینی می‌کند :»شما می‌توانید به میزها، تلفن‌ها، ابزار، صفحات تصویر و تمامی اشیاء موجود در جهان اشاره کرده، و آنان را تجربه کنید».
این می‌تواند آینده‌ای برای هر موردی اعم از تبلیغات – نشان کردن و اشاره رفتن گوشی شما به پوستر یک فیلم تا تماشای صحنه‌ای بظاهر زنده – تا تجارت الکترونیکی ، آنجا که ابزار دوربین دورنمایی از کیفیت آنکه چه چنگالی برای شما مناسب است را تصویر می‌کند، باشد. دیویز می‌گوید : «بطور مثال، کتاب‌های Carlton ، از آموزش تعاملی سود می‌جویند ، و فناوری AR را بدون این کتاب برای کودکان باز گشوده است». بنابراین در عوض بسادگی خواندن کتابی دربارۀ دایناسورها ، کودکان می‌توانند آنها را بطور زنده دریافته و همچنان که کتاب را می‌خوانند در امتداد یک میز ‘قدم بزنند’.
اما در این حالت مردم و افراد می‌توانند ارزش را در AR شاهد باشند، نیز غیرمحتمل است که ایشان هزینه‌ای را بر روی سخت‌افزاری پرهزینه صرف کنند. Higham می‌افزاید : به مانند گوشی‌های اولیه ، دوربین‌های گوگل کم‌بها و کم‌ارزش خواهند شد، زیرا افراد نیاز آن را درک نخواهند کرد ( در اینجا هیچ ابزارِ Killer یا حذف‌کنندۀ اپلیکیشن وجود ندارد) – اما اگر به عنوان ابزاری مفید ]یا[ مقصودی لذت‌بخش انجام وظیفه کند در آن صورت مردم آن را خواهند پذیرفت.
هنگامیکه اولین اپلیکیشن خارجکنندۀ برنامه از حافظه در مورد AR می‌تواند همچنین یک بازی باشد، تواناییِ آن به افزودن اطلاعات خود نشانۀ زیرکی و هوشمندی آن بوده، و روشی مفید برای بیان آنست که برنامه‌های کاربردی بسیاری نسبت به Pokeman وجود دارد. در عوض، هر زمان که شما به گونه‌ای زیرجلدی دربارۀ واقعیت مجازی می‌شنوید، در نظر آورید که آیا واقعیت افزوده می‌توانسته وظیفه‌ای بهتر را انجام دهد یا خیر.
Higham می‌گوید : «من فکر میکنم بسیاری از مفسّران در حال برهم‌افزاییِ توان بالقوۀ VR هستند – زیرا آن واجد برنامه‌های کاربردیِ محدودشده ، سیستمهای بسته بوده، و هنوز موانع بسیاری بر سر راه آن قرار دارد – و پتانسیلِ بالقوه واقع در لایۀ زیرین AR ، که بسیاری از برنامه‌های کاربردی را شامل می-شود ، می‌توانند در چرخۀ زندگی شما خود را تعمیم و گسترش دهند، و موانع اندکی برای اتخاذ و بکارگیریِ آن وجود دارد».

مسیر تکاملیِ AR
هولو لنز مایکروسافت
اگر توان مالی ۳۰۰۰ دلاری برای خرج کردن در اختیار دارید، هدستِ AR/VR مایکروسافت می‌تواند انتخاب امروز شما باشد ( هزینه‌ای ناگزیر برای تنها تحویل در ایالات متحده یا کانادا شارژ می‌شود). مایکروسافت این ابزار را هدستی با «واقعیت مختلط» می‌خواند، که به کاربران یک هولوگرام سه‌بعدی دیجیتال از ویژگی بازی رایانه‌ای را نمایش می‌دهد، و طراحی یا حتی فصل مشترک آن در ویندوز ۱۰ به جهان واقعی طعنه می‌زند. تا به حال، بازی‌های فراوانی – مانند داستان‌ها و سناریوهای جنایی و یک روبات شلیک‌کنندۀ اول شخص – به مانند یک سیاحتِ هولوگرافیک ، با امکان ویدئوییِ ۳۶۰درجه‌ای و صدای صحنه در اطراف سیاره – موجود بوده‌اند. بازی‌کنندگان حرفه‌ای‌تر از یک استودیوی سه بعدی برای ایجاد طراحی‌های خود، و Skype برای فراخوانیِ VoIP سود جسته‌اند.

متا ۲ (Meta 2)
هدست متا۲ با قیمتی همراه با ارسال لنزهای هولوگرافیک عرضه می‌شود، و با توسعۀ کیتِ آن بهایی معادل با ۹۴۹ دلار با احتساب هزینۀ تحویل را از اواخر امسال شامل می‌شود. این ابزار دیدی میدانی برابر با ۹۰ درجه را عرضه کرده ، و بدان معناست که شما می‌توانید در نزدیکیِ خود و بدون هدست اطراف را بدقت زیر نظر داشته باشید. برخلاف محصول مایکروسافت، متا ۲ باید به یک گوشی بوسیلۀ امکان tethering متصل باشد. این نسخه خود هدستی فضاگیر و بزرگ دارد، اما تولیدکنندۀ آن Meron Gribetz پیش‌بینی می‌کند که در آیندۀ نزدیک موقعیت فناوریِ آن از طریق اتصال یک تسمه یا بندی از شیشه بر روی چشمها ارزیابی گردد.

LAFORGE SHIMA
این وسیله به ظاهر شبیه عینک‌های تجویزشده پزشکی می‌باشد- زیرا چنین نیز هم هست. تولیدات LAFORGE مشابه آن عینک‌های پلاستیکیِ مطلوب می‌باشد، که مورد نظر و علاقۀ نوگرایان می‌باشد، اما یادآوری‌ها را از طریق گوشی‌ همراه شما نمایش می‌دهد؛ می‌توانید آن را مانند عینک‌های گوگلی بدون زیبایی‌شناسی عجیب و غریب در نظر آورید. عینک‌های Shima در آنچه می‌توان از طریق آن دید محدودیت دارند ، هرچند، از پردازش ویدئویی ممانعت شده – و کمپانی عقیده دارد که شما باید یک هدست با وظایف سنگینی را برای این مورد ابتیاع نمایید- در عوض بر روی جهات تمرکز یافته ، و پیام‌های کوتاه را نمایش داده، و شامل برنامههای کاربردی سلامت و تناسب اندام نیز می‌باشد. در نتیجه، مشابه ساعت‌های هوشمند اما بدون مزاحمت نگریستن به مچ دستتان محسوب می‌گردد.

آلیاژ دوربینی اینتل
مایکروسافت تنها نام فناوریِ بلندآوازۀ شرکتی که بر روی هدست‌های با گرایش واقعیت افزوده فعالیت می-کند نیست. اینتل از آلیاژ دوربینی خود در انجمن توسعۀ سالیانۀ اوت امسال پرده‌برداری نمود،که خود نمایشگر یک هدست با امکان واقعیت تلفیقی بود و دارای تمامی قدرت درون‌ساز پردازش لازم می‌باشد .در نتیجه شما نیاز به اتصال آن به یک کامپیوتر یا رایانۀ شخصی (بر خلاف Oculus Rift) نیستید . این آلیاژ دوربینی از سری دوربین‌های با احساس واقعی سه‌بعدی برای دیدن آنچه در فضای اطاق در اطراف شما و احساس حرکات دست‌ها بهره می‌برد، و به شما این اجازه را می‌دهد تا با محتوای دیجیتال آن در تعامل باشید. اینتل این آلیاژ را تولید و به فروش نمی‌رساند، این خود از نظر طراحی مرجعی است تا تولیدکنندگان سخت‌افزار بتوانند از اطلاعات آن برای تولیدات خاص خود استفاده نمایند و سال آینده برای توسعه‌دهندگان عرضه خواهد گردید.

1 نظرات

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text