آیا در کارها حضور بشر لازم است؟

/
/
/

رشد تکنولوژی، نیاز به نیروی کار را انسانی را در بسیاری از صنعت ها کاهش داده است. اما اگر این اتفاق تاثیر خوبی را در آینده نداشته باشد، همین فناوری بازهم نوید امید را به ما می دهد.
یک محقق اخیراً به یک کشف قابل توجه رسیده است که ممکن است میلیون ها جاندار را نجات دهد. او یک ترکیب شیمیایی را که با هدف رشد یک نوع آنزیم مهم در پلاسمای ویواکس انسان ساخته شده بود، به وجود آورد، و این ترکیب ریز برای نمونه هایی که در اثر نیش حشره های مالاریا آلوده شده بودند، کارایی بسیاری داشت. دانشمندی که این سلاح قوی در برابر مرگ و میر را ساخت، بابت زحماتی که کشیده است هیچ انتظاری به دریافت پاداش، قدردانی یا مدال افتخار نداشت. در واقع، او فاقد توانایی برای درخواست این چیزها بود.
این موفقیت توسط یک رباط متواضع به نام Eve به دست آمد، این “رباط دانشمند” در آزمایشگاه ماشین سازی دانشگاه منچستر ساخته شد. Eve برای یافتن داروهای جدید برای مقابله با بیماری ها، ساخته شده بود و این کار را بسیار سریع تر و ارزان تر از بشر انجام می داد. این رباط با استفاده از هوش مصنوعی پیشرفته به این کشف مهم رسید تا فرضیات اصلی در مورد این که چه ترکیب هایی می تواند این میکروب های آلوده کننده را از بین ببرد، شکل دهد، و سپس آزمایشات کنترل شده بر روی فرهنگ های بیماری را با استفاده از یک جفت بازی رباطی و مخصوص خود، انجام دهد.
Eve هنوز تحت بررسی و توسعه است، اما نحوه ساخت این رباط این تضمین را می دهد که این رباط به گونه ای توسعه داده خواهد شد که بعد از دریافت تعلیم های اولیه بدون خواب، خستگی، یا بدون نیاز به محیط کاری امن، که همه هزینه هایی را برای حضور دانشمندان در محیط آزمایشگاه دارد، قادر خواهد بود کارهای تحقیقاتی و آزمایشات خود را انجام دهد.
اگر به تاریخ رجوع کنیم، محققانی که در زمینه داروها تحقیقاتی انجام داده اند بلافاصله ناپدید نشده اند. چیزی که احتمالاً اتفاق می افتد این است که این حرفه راه اکثریت را دنبال می کند (کارمند های بانک، راه سازها، کارگر خط مونتاژ) و این کار را به نسبت هویت های غیرحساس انجام می دهند.
از تاریخی که پیشرفت صنعتی صورت گرفته است دیده ایم که عملکرد ماشین ها از انسان ها بهتر شده است. اما این روند با یک شیب لگاریتمی افزایش یافته است و این افزایش استفاده از ماشین ها به قدری زیاد شده است که افراد بسیاری این سوال را از می پرسند که آیا واقعاً بشریت در کارهای آینده نقشی خواهد داشت یا خیر.
لودیتی ها گروهی از افراد خشمگین قرن ۱۹ بودند، این افراد کارگرانی بودند که در زمانی که ماشین های صنعتی در حال گرفتن جای انسان در کارخانه ها بودند، بر علیه این ماشین ها شورش کردند. ناراحتی لودیتی ها قابل درک بود، اگر هر گروه دیگری هم بودند شاید همین کار را می کردند. لودیتی ها به جای این که نگران فلج شدن اقتصاد باشند، بیشتر از بالا رفتن سطح زندگی برای اکثر استرالیایی ها می ترسیدند. سود های جدیدی که با پای رفتن این تکنولوژی جدید به وجود می آمد و افرادی هم که از این مقام ها استفاده می کردند تا پول بیشتری به جیب بزنند به نحوی اوضاع را به هم می زد، به هر حال ارزان شدن تولیدات ارزان قیمت توسط این ماشین ها باعث شد که بسیاری از افراد شغل خود را از دست دهند.
امروزه واژه “لودیت” تبدیل به یک اصطلاح شرم آور شده که برای شرح هر فردی که نسبت به تکنولوژی ترس دارد به آن به شدت بی اعتماد است استفاده می شود. اصطلاحی که به آن “مغلطه لودیت” می گویند در بین اقتصاددانان رواج پیدا کرده است و برای زمانی استفاده می شود که بخواهیم ترس ناشی از تکنولوژی را از دل افراد بیرون کنیم و به آنها بفهمانیم که تکنولوژی تمامی شغل های موجود را نمی بلعد و جایگاه تمام افراد را هم به خطر نمی اندازد. شاید فردی که مدیر منابع انسانی است با ورود تکنولوژی به جایگاه بهتری رسیده است یا فردی که محصول چک های نقدی یک بانک است یا …. همگی به این مورد اشاره کنند که ورود تکنولوژی به زندگی آن ها مانند بمبی عمل کرده و خیلی چیز ها را متحول کرده است اما این تحول در بسیاری از شرایط تحول مثبت بوده است به مهارت های افراد برای آینده آنها نیز افزوده است. پس چرا از این دید به فناوری نگاه نکنیم؟ ورود تکنولوژی به صحنه کار در زندگی انسان در حدود ۲۰۰ سال یا حتی بیشتر، قبل از این پذیرفته شده و روز به روز هم در حال رشد است.
هنوز برخی از اقتصاد دانان در مورد اصطلاح “مغالطه لودیت” تعمق کرده و در مورد تاریخ ابطال آن تفکر کرده اند. این مفهوم فقط در مورد کارگرانی که قادر به ابغا در شغل های خود در دیگر بخش های اقتصاد، که هنوز در کارهای بشری مورد نیاز هستند، صادق است. پس، از نظر تئوری، ممکن است زمانی فرا برسید که رشد و فراگیر شدن تکنولوژی به حدی زیاد شود که کارگران نتوانند به موقع خود را با آن وفق دهند.
یکی از جدیدترین پیش گویی ها در مورد این کارهای فاقد بشر، توسط اقتصاددان انگلیسی مشهور و به نامی مطرح شد: “ما تحت تاثیر یک نوع جدید از یک بیماری قرار گرفته ایم که شاید برخی از خوانندگان هنوز اسم آن را هم نشنیده اند، اما در سال های آینده در مورد آن بسیار خواهند شنید- نام آن بیکاری فناوری است. این به معنی بیکار شدن افراد به دلیل به کار افتادن ساخته های دست انسان که برای جایگزین کردن آنها با نیروی کار انسانی خیلی با صرفه تر هستند، می باشد و به این طریق است از یک سیستم کاری جدید و با صرفه استفاده خواهیم کرد.”
این اقتصاددان فردی به نام John Maynard Keynes بود و این متن بالا گزیده ای از کتاب “Economic Possibilities for Our Grandchildren” که در سال ۱۹۳۰ به چاپ رسیده، انتخاب شده است. حال ما ۸۵ سال بعد از این ماجرا قرار داریم (حال اگر این نویسنده نوه ای داشته است به او این اقتصادها را آموزش داده است و اگر هم نداشته است این رازها را با خودش به آسمان ها برده است)، و البته مرضی که این فرد از آن صحبت کرد هرگز محقق نشد. این ما را وسوسه می کند که بگوییم پیش گویی آقای Keynes اشتباه بوده است، اما دلایلی وجود دارد که نشان می دهد مطرح کردن این بحث واقعاً زود بوده است.
ترس ها از بیکاری ناشی از فناوری در دهه های مختلف وجود داشته و در مورد آن بحث شده است، اما روندهای اخیر ما را به مطرح کردن مناظره ای جدید ترغیب می کند که آیا ما باید خود را برای رو به رو شدن با تحول های اقتصادی در آینده ای نزدیک آماده کنیم یا خیر. در ماه سپتامبر گذشته در شهر نیویورک، یک توافق جهانی بر روی بیکاری های ناشی از تکنولوژی که برای توسط مسئولان اقتصادی مانند Robert Reich (وزیر کار در دوره ریاست جمهوری کلینتون)، Larry Summers (وزیر خزانه داری در دوره کلینتون)، و همچنین دارنده جایزه نوبل اقتصاد Joseph Stiglitz مطرح شده بود، وجود داشت.
پس چه دلیلی دارد که سال ۲۰۱۶ متزلزل تر از سال ۱۹۳۰ باشد؟ امروزه، خصوصاً فناوری های در هم گسیخته ای مانند هوش مصنوعی، رباتیک، پرینت سه بعدی، و نانوتکنولوژی پیشرفت ایستایی هم ندارند، اما داده ها به وضوح نشان می دهند که نرخ پیشرفت آنها در حال افزایش است (مشهورترین مثالی که از این مورد وجود دارد مشاهدات ثبت شده بی نقص توسط قانون Moore می باشد که چگونگی قوی تر شدن پردازنده های کامپیوتری را با عوض شدن نسل های آن نشان می دهد). به علاوه، گسترش مستقل تکنولوژی ها، باعث گسترش قسمت های دیگر هم خواهد شد (برای مثال، ممکن است هوش مصنوعی بتواند برنامه ای را برای پرینتر های سه بعدی طرح کند که به وسیله آن روبات ها تولید شوند، که به این کار فناوری پرینت سه بعدی هم پیشرفت می کند). این همان چیزی است که مخترع و پیشتازی به نام Ray Kurzweil آن را تحت عنوان قانون شتاب در بازدهی (Law of Accelerating Returns) بیان کرد: همه چیز سریع و سریع تر می شود.
سیر تکاملی ضبط موسیقی این نکته را تشریح می کند. این فناوری در قرن گذشته رشد وحشتناکی داشته است، اما اکثر تحول آن در دو دهه گذشته اتفاق افتاده است. دیسک های آنالوگ مهمترین فناوری ۶۰ سال گذشته، قبل از این که کاست های CD در دهه ۱۹۸۰ جایگزین آنها شوند، بودند. و تنها در دو دهه بعد بود که MP3 ها اختراع شدند، که اکنون هم با صداهای پیشرفته تری جایگزین شده اند. این همان سرعت رشدی است که باعث نفوذ هرچه بیشتری مدرنیته به زندگی انسان شده است.
موسس یک شرکت نرم افزاری و نویسنده کتاب Rise of the Robots فردی به نام Martin Ford می گوید: “من معتقد هستم که ما در حال رسیدن به یک نقطه عطف هستیم، مخصوصاً به گونه ای که این ماشین ها و الگوریتم های آنها به خوبی وظایف خود را شناختند. با یک دید کلی می توان دید که این ماشین ها می خواهند مانند انسان ها فکر کنند. این کار مثل کشاورزی نیست، زیرا در کشاورزی ماشین ها فقط نیروی مکانیکی را جانشین زور و نیروی بازی انسان می کردند. این ماشین ها در حال چنان پیشرفتی هستند که به زودی به توانایی اصلی ما تجاوز می کنند، توانایی ویژه ای که ما را از گونه های دیگر جانداران مجزا می کند را به دست می آورند- یعنی توانایی فکر کردن. دومین نکته (که جدا از انقلاب صنعتی است) این است که فناوری اطلاعات در همه جا موجود و حاضر است. این فناوری در حال نفوذ کردن به کل اقتصاد، و تمامی بخش های کار می باشد. پس در واقع هیچ وضعیت کاری امنی برای کارکنان وجود ندارد. این فناوری واقعاً تاثیر زیادی را می گذارد. من فکر می کنم که این صنعت توسط فناوری های موجود، نیاز کمتری به کارکنان انسانی خواهد داشت.”
این که چه چیزی باعث این همه تغییر شده و در چه برهه زمانی این تغییر رخ داده است هنوز جای بحث وجود دارد.

۹ روند در نمایشگاه مصرف کنندگان وسایل الکترونیکی (CES)
در دنیایی که فناوری آن را احاطه کرده است، هیچ چیز با ارزش تر از پیشرفت نیست. اگر شما به آینده نگاه نکنید و نتوانید پیش بینی کنید که اتفاق مهم بعدی چه چیزی خواهد بود، احتمالاً در مسیر اشتباهی حرکت می کنید. و CES (Consumer Electronics Show) یا همان نمایشگاه وسایل الکترونیکی برای مصرف کنندگان، همان جایی است که می توانید در آن از بین محصولات خوب، بهترین را انتخاب کنید.
CES که در لس آنجلس هر ساله در ماه ژانویه برگزار می شود، مکانی است که کمپانی های فناوری جدیدترین وسایل خود را عرضه می کنند تا روزنامه نگاران و خبرنگاران عمده ای که در آنجا حضور دارند، آن ها به مردم گزارش کنند. با توجه کردن به روندهای موجود می توانید پیش بینی کنید که بازار فناوری در سال آینده به چه سمتی حرکت می کند. پس باید برگردیم و این روند ها را در حالت کلی تری بررسی کنیم. در این جا چند تا از مهم ترین روندهایی موجود را بررسی می کنیم.
ساعت هوشمند Samsung Gear S2
این ساعت هوشمند تعهدی جدید را در عملکرد و شکل ظاهری در خود به وجود آورده است.
محصولات ساخته شده برای مچ، بیشتر بر روی Fitness تمرکز دارند.
در CES تعدادی از ساعت های هوشمند معمولی وجود داشت، اما زمانی که صحبت از محصولات مچی می شود، بلافاصله مشخص می شود که دنبال کننده های تناسب اندام (fitness tracker) بر دیگر محصولات موجود چیره می شوند. دستگاه Fitbit Blaze ممکن است شبیه به یک Apple Watch باشد که فاقد GPS است، اما این دنبال کننده فوق پیشرفته هنوز پر از ویژگی های مفید از جمله فعالیت های خودکار و دنبال کننده خواب می باشد. همچنین پنج روز دوام باطری دارد، و دارای یک نرم افزار غیرقابل شکست و همراه و هم پای ما می باشد. Activity tracker های دیگر هم راه هایی را برای مجزا کردن خود از دیگر محصولات پیدا کردند. دستگاه Misfit Ray دارای شکل زیبا و کوچک می باشد. صفحه نمایش از نوع جوهر الکترونیکی (فناوری صفحه نمایش های شبیه به کاغذ که دارای کنتراست و روشنایی بالایی هستند) در دستگاه Withings Go (تصویر پایین) می تواند ۸ ماه کار کند. دستگاه ReliefBand با مسیرهای عصبی شما تعامل هایی را برقرار کرده تا از این طریق حالت تهوع شما را کاهش دهد، و ساعت Casio Smart Outdoor Watch برای ماجراجویی ساخته شده است.
دوربین های امنیتی
دوربین Netatmo Presence می تواند تفاوت بین انسان و حیوان را به ما بگوید.
محصولات موجود در منزل در سطح گسترده ای در حال هوشمند تر شدن هستند. زمانی که دوربین امنیتی Netatmo Presence (تصویر بالا) یک مزاحم را کشف می کند، حتی می تواند تفاوت بین حیوانات بی آزار و یک تهدید واقعی را برای شما مشخص کند. دکمه های هوشمند Flic (تصویر سمت راست) را می توان به وسایل منزل مانند لامپ های روشنایی و بلندگوهای هوشمند، متصل کرد و با فشار دادن ساده یک دکمه آنها را کنترل کرد. در نهایت، محصولی به نام Samsung Family Hub Fridge (تصویر پایینی) را می توان اولین دستگاه خانگی دانست که به معنای واقعی کلمه هوشمند است. این یخچال هوشمند دارای یک صفحه نمایش ۲۱٫۵ اینچ، با کیفیت ۱۰۸۰p و دارای خاصیت لمسی است که به شدت مفید می باشد. به این طریق شما می توانید یادداشت برداری کنید، ویدئو تماشا کنید، و غذای جدیدی را از بیرون سفارش دهید.
دوربین های عکاسی پرنده
پرنده بدون سرنشین Typhoon H محصول کمپانی Yuneec دارای خاصیت عکاسی با ۳۶۰ درجه چرخش است که می تواند تمامی زوایا را پوشش دهد.
از زمانی که این پرنده ها محیط اطراف ما را تحت فرمان خود بگیرند، در جنگ های ما پرواز کنند و دستورات Amazon ما را تحویل دهند، مدتی گذشته است. اما اگر این گروه از پهبادهایی که ما در CES دیدیم مورد پسند ما واقع شده باشند، حداقل آسمان جدید ما پر از پرنده های عکاس پیشرفته و موفقی خواهد شد که دیدن آنها لذت بخش است. دستگاه های Typhoon H (تصویر بالا) از کمپانی Yuneec می توانند فیلم های فوق العاده ایستا و بدون لرزش را با استفاده از دوربین هایی که به اطراف می چرخند تا هدف مورد نظر شما را بیابند، ضبط کنند. پرنده Phantom 3 از کمپانی DJI (تصویر سمت راست) با قیمتی کمتر از ۱۰۰۰ دلار فیلم های با کیفیت ۴K را برای شما ضبط می کند. و پرنده اسپرت Parrot Disco (تصویر پایینی) علی رقم اسم غلط اندازی که دارد، یک طراحی ثابت ماژولی دارد، دارای یک پروانه ۸ اینچی در عقب است، و سرعت فوق العاده بالای آن بالغ بر ۵۰ متر بر ساعت می باشد. ما همچنین محصولی به نام Drone Rodeo را بررسی کردیم، این یک پهباد با شکل و شمایل گاوچران ها است که دقیقاً شبیه به چیزی است که به نظر می رسد.
واقعیت مجازی
اگر بی صبرانه منتظر واقعه ای هستید که این جهان فیزیکی را پشت سر بگذارید، پس برایتان خبرهای خوبی داریم: واقعیت مجازی برای وارد شدن به میدان، آماده است. محصول Oculus Rift (سمت راست) اکنون برای افرادی که آن را به صورت پیش سفارش خریده اند، در دسترس است، و ما می خواهیم آخرین نسخه این هدست ها را به همراه کنترل گرهای لمسی آنها مورد بررسی قرار دهیم. اما شاید این اولین هدست واقعیت مجازی است (به غیر از Samsung Gear VR) که کاربران از آن استفاده می کنند، اما با این حال، آخرین نخواهد بود. همچنین ما محصولی از کمپانی HTC به نام Vive Pre را مورد بررسی قرار دادیم (تصویر پایین)، و این تست ها را با همکاری کمپانی بازی سازی Valve به انجام رساندیم. و اگر دوست دارید که در حین استفاده از هدست های واقعیت مجازی، محیط بازی خود را خودتان طراحی کنید، پس از دو دوربین حسگری کره ای شکل واقع در گوشی هوشمند Yezz Sfera استفاده کنید.
تبلت ها
تبلت های بزرگ مانند محصول ۲۷ اینچی Lenovo به نام Yoga Home 900 روز به روز در استفاده های خانگی رایج تر می شوند.
تصمیم کمپانی مایکروسافت مبنی بر تلفیق لپ تاپ و تبلت ها بر روی محصولی به نام Surface Pro اجرا شد و در همان ابتدا با استقبال خوبی همراه شد. صفحه نمایش بزرگتر iPad Pro و صفحه کلید سخت افزاری آن قطعاً از تبلت های Redmond الهام گرفته بود، و در CES هیجان انگیز ترین لپ تاپ هایی که ما دیدیم آنهایی بودند که نیمی از آنها تبلت بود یعنی تلفیقی از لپ تاپ و تبلت بودند. محصول Samsung Galaxy TabPro S (سمت راست) دارای یک طراحی باریک و وزن سبک است و این ها دقیقاً همان ویژگی هایی هستند که شما از تبلت های اندرویدی مشهور کمپانی Samsung انتظار داشتید، اما این دستگاه با دارا بودن یک پردازنده Core M، ویندوز ۱۰ را بر روی خود دارد. لپ تاپ دورگه Lenovo Yoga 900S (تصویر پایینی) نسبتاً نازک، سبک وزن، و قابل تبدیل است، اما هنوز هم دارای یک پردازنده Intel Core i7 می باشد. محصول کمپانی Dell یعنی تبلت دو-در-یک Latitude بسیار براق، حرفه ای، و به زودی در دسترس هستند، و محصول HP Spectre x360 هم به همین ترتیب می باشد. پیام این متن روشن است: لپ تاپ ها باید بیشتر شبیه به تبلت ها باشند، و برعکس آن هم درست است.
پورت های USB Type-C
سال گذشته، ما از طرفداران سرسخت محصول جدید Apple MacBook نبودیم و این مک بوک ها فقط دارای یک پورت، و یک پورت جدید دیگر بودند که هیچ یک از آنها استفاده نمی شد: این پورت جدید USB Type-c بود. تقریباً یک سال بعد در CES 2016، ما ملاحضه کردیم که اکثر لپ تاپ های موجود در این نمایشگاه از اتصال های سریعتر، و همه کاره USB Type-C استفاده می کردند. همچنین کمپانی LaCie نوعی از حافظه های ذخیره سازی را به بازار معرفی کرد که با USB Type-C سازگار بودند. در ورای این مقبولیت رو به رشد، برخی از کمپانی ها حتی در حال تلاش برای بهبود دادن اتصال فیزیکی این نوع از USB ها هستند. آداپتور مغناظیسی USB Type-C از کمپانی Griffin یکی از جالب ترین نو آوری مک بوک را ارائه می دهد، یعنی کانکتور MagSafe، و این نوآوری برای اتصال به دستگاه های USB Type-C می باشد.
نمایشگر
همان گونه کیفیت ۱۰۸۰p HD به شدت به عنوان استاندارد جدید در کیفیت بصری مورد قبول مردم بود، کیفیت ۴K به میدان آمد تا آینده ای پر از تصاویر درخشان تر و زیباتر از قبل را به ما نشان دهد. در نمایشگاه سال گذشته CES، مشاهده کردیم که کیفیت ۴K به آرامی مورد پذیرش مردم قرار گرفت، و امسال کمپانی های بیشتری برای ساختن محتواهای لذت بخش ۴K اقدام کرده اند. ما پلیرهای ۴K DVR و ۴K Blu-ray را مشاهده کردیم، همچنین از این دسته تلویزیون های ۴K از کمپانی های TCL، Hisense، Sharp، و Vizio را مشاهده کردیم. اما اگر مشتاقید بدانید که نسل بعدی صفحه نمایش های شما چه چیزی خواهد بود، تمرکز خود را به تلویزیون های ۴K OLED TV معطوف کنید که یکی از این دسته TV ها را هم کمپانی LG به نمایش گذاشت. همچنین HDR کیفیتی است که منتظر ورود به بازار کیفیت ها است.
ماشین های مسابقه ای بدون سرنشین
آیا ماشین ها می توانند بهتر از انسان ها خود را در حال حرکت کنترل کنند؟ این چیزی است که ماشین سازان به آن فکر می کنند، همان گونه که در نمایشگاه CES 2016 دیدیم، این نمایشگاه پر از ماشین های خودکار و ماشین هایی با قابلیت های هوشمند دیگر بود. کمپانی Kia می خواهد ماشین های تمام اتوماتیک را در دهه آینده وارد بازار کند. کمپانی Ford ماشین هایی را با سیستم توکار Amazon به نمایش گذاشت (تصویر سمت راست). کمپانی Volkswagen در تلاش بود که ما متوجه ورود ون BUDD-e از این کمپانی (تصویر پایینی) به بازار نشویم. و همچنین این محصولاتی که معرفی کردیم تمام اتوماتیک نبودند، محصول Chevy Bolt که در سال ۲۰۱۷ وارد بازار خواهد شد می تواند ۲۰۰ مایل را با گرفتن یک بار شارژ، طی کند. یک ماشین معقول به نام FFZerol که محصول کمپانی Faraday Future است، دقیقاً شبیه به یک Batmobile بود!
تندروی کمتر، واقعیت بیشتر
به همان اندازه که این مفاهیم ممکن است هیجان انگیز به نظر برسند، اما اکثر آنها روند هایی بودند که ما در CES 2016 مشاهده کردیم. به جای معرفی ایده های افراطی جدید، نمایشگاه امسال، با این هدف تشکیل شده بود که ایده های افراطی قدیم را به واقعیت تبدیل کند. این امری عجیب نیست، و احتمالاً هم کار درستی است، اما ممکن است در تجارتی که دیگر مانند سابق نیست، کمی خسته کننده به نظر برسد.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text