تبلت جویای نام پیکسل‌‌سی گوگل را سخت می‌توان به کسی پیشنهاد کرد

/
/
/

تبلت جویای نام پیکسل‌‌سی گوگل را سخت می‌توان به کسی پیشنهاد کرد

گویا قرار است تبلت پیکسل‌سی جدید گوگل بیانگر توانایی‌های این شرکت باشد، اما در واقع ما را به یاد نکسوس ۱۰ سامسونگ می‌اندازد که در نوع خود یک فاجعه بود. تبلتی با سخت افزاری سخت و محکم و پر از باگ‌های نرم افزاری که باورم نمی‌کنیم که واقعا چنین دستگاهی به بازار عرضه شده باشد. غیر از باگ‌های فراوانی که در این تبلت یافت می‌شوند، باز هم نمی‌شود پیکسل‌سی را با خیال راحت به کسی پیشنهاد کرد چون نه جزء بهترین دستگاه‌های اندرویدی است ونه جزء بهترین تبلتی که تا به حال تست کرده‌ایم.
تبلت‌های بزرگ گوگل همیشه این مشگل را دارند که قالب بندی اکثر اپ‌های اندرویدی شخص ثالث به شکل ضعیفی در صفحه نمایش‌های بزرگتر صورت می‌گیرد. تبلت‌های سامسونگ و ال جی توانسته‌اند با الویت بندی ویژگی چندبرنامگی مالتی ویندو تا حدودی این مشگل را دور بزنند. اما پیکسل‌سی فاقد چنین ویژگی مهمی است. این ویژگی قرار است در آینده به این تبلت اضافه شود، اما در حال حاضر سامسونگ بهتر از گوگل توانسته از پس طراحی یک تبلت اندرویدی بربیاید.
ویژگی‌های فیزیکی و شبکه
سخت افزار مشگل پیکسل‌سی نیست. این تبلت شکیل و خوش ساخت است و در اندازه ۹٫۵۳×۷٫۰۵×۰٫۲۷ ( ارتفاع ،عرض، قطر) می‌باشد. در قاب فلزی پشتی این تبلت یک نوار شیشه‌ای رنگی وجود دارد که در صورتی که به آن ضربه بزنید میزان شارژ باتری را نشان می‌دهد که ویژگی خوبی است. به غیر از دکمه پاور و صدا، اسپیکرهای استریویی در دوطرف و یک پورت USB Type-C نیز وجود دارند. با وجود آهنربای بسیار قوی پشت این تبلت می‌توان آن را روی یخچال، کابینت و اتاق کار چسباند.
ال سی دی ۱۰٫۲ اینچی پیکسل‌سی دارای رزولوشن ۲۵۶۰×۱۸۰۰ پیکسل می‌باشد. اگر به صفحه نمایش نگاه کنید رنگ‌ها غنی و پرمایه هستند و در مقایسه با رنگ‌های اشباعی که در اکثر صفحه نمایش‌‌های OLED شاهد آن هستیم، طبیعی تر به نظر می‌رسند. از سوی دیگر، وقتی تبلت را روی سطح صاف یک میز قرار می‌دهید، نمایشگر بازتاب بسیار بهتری پیدا می‌کند.
احتمالا این تنها تبلتی است که تا به حال با پردازنده تگرا ایکس ۱ انویدیا دیده‌اید، که در واقع به نوعی نمایانگررهایی گوگل از فاجعه اسنپدراگون ۸۱۰ کوالکام می‌باشد. ایکس ۱ در ۱٫۹۱ گیگاهرتز اجرا می‌شود و در بنچ مارکهای روسفید بیرون می‌آید. تا آنجا که به قدرت پردازشی خام مربوط می‌شود، این پردازنده کمی از اسنپدراگون ۸۱۰ پیشی می‌گیرد اما از پردازنده اگزینوس که در تلفن‌های جدید گلکسی سامسونگ از آن استفاده می‌شود، عقب می‌ماند. انویدیا دارای Maxwell GPU خاص خود است که نرخ قاب گرافیکی بهتری در مقایسه با تغذیه کننده پردازنده فعلی یک دستگاه اندرویدی دارد. اما افسوس که ایکس۱ هرجور که حساب کنید در مقابل تراشه A9X ، iPad Pro اپل یک فنا رفته محسوب می‌شود.
دردسرهای ما از جایی شروع شد که خواستیم عملکرد وای فای را آزمایش کنیم. پیکسل‌سی دارای آخرین فناوری بی سیم همراه با dual-band 802.11ac و بلوتوث ۴٫۱ می‌باشد. اما سرعت وای فای در این تبلت عالی رتبه بدترین بود. حتی وقتی که به روتر Verizon FiOS نزدیک شدیم، پیکسل سی سینگال وای فایش را کم کرد حتی در فاصله ۲۵ فوتی یا بیشتر. ما Tab S ، آیپد مینی ۴ و گوشی های دیگر را امتحان کردیم، هیچکدام چنین مشگلی نداشتند.
به نظر می‌رسد که این مشگل به دلیل باگ‌های نرم افزاریست تا اشکالات سخت افزاری، چرا که در مورد پیکسل‌سی اعلام شده بود که در صورت وصل شدن به اینترنت سرعت آپلود فوق العاده بالایی خواهد داشت و حتی چندین برابر این سرعت را در دانلود دارد.کاملا مشخص است که این مشگل از پشته شبکه سیستم عامل است ونه سخت افزار شبکه .
عمر باتری این تبلت عالیست بنابراین باید یک باتری حدود ۹۰۰۰ میلی آمپر باشد. با این تبلت توانستیم به مدت ۸ ساعت و ۱۰ دقیقه فیلم تمام صفحه تماشا کنیم که با این ویژگی توانست Galaxy Tab S2 ( با ۵ ساعت و ۱۱ دقیقه) را شرمنده خود ‌کند. باتری پیکسل‌سی ظرف ۳ ساعت با آداپتور شارژ سریع USB Type C کاملاً شارژ می‌شود.
این تبلت در ظرفیت‌های ۳۲ و ۶۴ گیگابایتی موجود است. در دستگاه ۶۴ گیگابایتی فقط ۸۸/۵۲ گیگابایت فضا موجود بود. شیار برای کارت میکرو اس دی در پیکسل‌سی وجود ندارد، اما می‌توانید فلش سازگار با USB Type-C را به آن وصل کنید.
نرام افزار و اجرا
پیکسل سی تبلت پرچمدار گوگل است، پس همیشه از جدیدترین سیستم عامل اندروید برخوردار می‌باشد. اما نسخه مارشملو در این تبلت (اندروید ۶٫۰٫۱) پر از باگ یا اشکال بود یکی از بزرگترین آن‌ها این بود که وقتی مشغول تایپ کردن روی صفحه کلید مجازی بودیم، ورودی تاچ مرتباً می‌افتاد.
اگر سعی کنید صفحه کلید را با بلوتوث خاموش به تبلت وصل کنید، تبلت از شما می‌خواهد که بلوتوث را روشن کنید و کادر دیالوگ تا زمانی که بلوتوث را فعال نکنید بسته نمی‌شود. یا اگر تعدادی فایل را در گوگل درایو آپلود کنید وقتی آپلود به پایان می‌‌رسد ورودی نوتیفیکیشن مرتباً در لیست نوتیفیکیشن پدیدار و ناپدید می‌شود. این تنها چند نمونه از ایرادات این تبلت پر ایراد است گرچه این اشکالات می‌توانند مربوط به اندروید باشند چون وقتی یک تلفن را به ۶٫۰٫۱ بروزرسانی کردیم شاهد همین رفتارها بودیم.
مشکل اصلی این است که اکثر اپ‌های اندرویدی برای صفحه نمایش بزرگ در حالت Landscape یا چشم انداز طراحی نشده‌اند. البته با گذشت زمان این اشکالات بهتر می‌شوند مثلا مایکروسافت ورد، Evernote یا Autodesk Sketchbook همگی به خوبی در تبلت کار می‌کنند. اما اپ های معروف هنوز عقب مانده‌اند. گوگل قول داده است که قابلیت مالتی ویندو را به شکل رسمی به همراه اندروید N عرضه کند که البته تا اواسط سال ۲۰۱۶ طول می‌کشد.
صفحه کلید و پورت‌ها
صفحه کلید افزودنی پیکسل‌سی طراحی ساده و قابل فهمی ندارد.ابتدا شبیه یک صفحه صاف و فلت با کلیدهایی دراندازه طبیعی و استاندارد به نظر می‌رسد که به آسانی قابل استفاده است. عملکرد این کلیدها بهتراز کلیدهایست که در Surface Pro 4 مایکروسافت یا صفحه کلیدهای هوشمند iPad Pro اپل وجود دارند. وقتی صفحه کلید را به تبلت وصل می‌کنید به راحتی وصل می‌شود و نیاز به جفت سازی (pairing) نیست. پایه نگه‌دارنده این صفحه کلید امکان چرخش بین ۱۰۰ تا ۱۳۵ درجه دارد، برخلاف صفحه کلید iPad Pro که تنها در یک وضعیت قرار می‌گیرد.
اما وصل کردن و جدا کردن صفحه کلید کمی گیج کننده است. همه چیز آنقدر آهنربایی است که نمی‌توانید این کار را در یک سطح فلزی انجام دهید چرا که صفحه کلید به فلز می‌چسبد و پایه نگه‌دارنده فلزی بالا کشیده نمی‌شود.
پورت USB Type-C پیکسل سی هم برای شارژ کردن و هم برای سینک کردن استفاده می‌شود. آن را به یک هاب Aukey وصل کردیم و بسیار قدرتمند شد: یک صفحه کلید دارای سیم، یک ماوس و یک درایو فلش را به آن وصل کردیم، تمامی آن‌ها به خوبی کار کردند و نیاز به پیکربندی هم نبود. پشتیبانی از ماوس ویژگی خاصی است که قدرت بهره وری تبلت‌ها را بالا می‌برد که در iPad Pro این امکان وجود ندارد چون دیگر نمی‌توانید صفحه نمایش را به شکل تاچ یا لمسی کنترل کنید. مشگل اینجاست که فقط یک پورت وجو دارد و این یعنی نمی‌توانید همزمان شارژ و سینک کردن را انجام دهید.
عکاسی
پیکسل‌سی یک دوربین ۸ مگاپیکسی دارد که چندان قابل توجه نیست. در شرایط نور خوب عکس‌ها زیاد نویز ندارند اما جزییات سایه که از ویژگی‌های عکاسی است خیلی در آن دیده نمی‌شود و اشیاء در حال حرکت تیره و تار به نظر می‌رسند. دوربین اصلی تصاویر ویدیوی ۱۰۸۰p در ۳۰ فریم در ثانیه می‌گیرد آن هم به قیمت نویزهایی ویدیوی زیاد.
برای یک تبلت‌، دوربین جلو ۲ مگاپیکسلی احتمالا بسیار مهم است چون می‌توانید با آن ویدیو چت انجام دهید. متاسفانه فاصله کانونی کم عمق و نویز و تیرگی از اشکالات این دوربین می‌باشد مگر این که در بهترین شرایط نوری باشید. ضبط تصویر داستان بهتری دارد. تصاویری که در فضای بسته ضبط شدند، تصاویر خوب ۳۰ فریم در ثانیه بودند که به طور شگفت انگیزی نویز کمتری در مقایسه با دوربین اصلی داشتند. باز هم می‌گوییم تمام این ایرادها ممکن است مربوط به میان افزار باشند.
مقایسه و نتیجه گیری
جای تاسف دارد که گوگل تبلت پیکسل‌سی را با نرم‌افزارش و در این وضعیت عرضه کرده است. خوشبختانه تبلت‌های اندرویدی بهتری در بازار وجود دارند. سری گلکسی تب S2 سامسونگ بهترین است که سرعت، ثبات و استفاده همزمان از دو پنجره را عرضه می‌کند همان چیزهایی که از یک تبلت اندروید می‌خواهید.
فراتر از بحث مقایسه با تبلت‌های اندرویدی دیگر، پیکسل‌سی تاکید کرد که اکوسیستم تبلت اندرویدی هنوز قابل مقایسه با iOS یا ویندوز نیست. از نظر بهروری، اندروید به خاطر اپلیکیشن‌های ناسازگار با آفیس، طیف وسیعی از فرم فاکتورهای متفاوت و پنجره‌های باز به هر تعداد که بخواهید، بسیار عقب تر از تبلت‌های ویندوز ۱۰قرار دارد. از نظر آموزشی و تفریحی اپ‌ها و بازیهای زیبا و خوب طراحی شده iOS همچنان از لیست اپ‌های اندرویدی جلوتر هستند. حتی اگر گوگل این مشکلات نرم افزاری را برطرف کند، پیکسل سی هنوز هم تبلت خوبی برای پیشنهاد کردن نیست.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text