img

ویژگی های جدید ویندوز سرور ۲۰۱۶

/
/
/

کمپانی مایکروسافت در تلاش است تا پیش نمایش های فنی (Technical Preview) مختلفی از Windows Server 2016 را به همراه شاهکارهای جدید موجود در آن، منتشر کند. در آخرین Technical Preview (TP3) منتشر شده، تعدادی از ویژگی های جدید را معرفی کرد، مانند Docker Integration and Windows Server Containers، به همراه شاهکارها و ویژگی های بهبود داده شده که در پیش نمایش های قبلی معرفی شدند. همچنین این پیش نمایش شامل توانایی های جدید امنیتی نیز می باشد مانند Shielded VM ها، که از محتویات ماشین های مجازی در یک محیط چند کاربره محافظت می کنند.
TP2 ویژگی هایی مانند Nano Server، چند تا Hyper-V، شبکه کردن، و حافظه های ذخیره سازی را منتشر می کند. یک نقش جدید از Windows Server به نام Host Guardian Service را معرفی کرده است، که Hyper-V های امن را میزبانی می کند، و دارای ویژگی Windows Server Antimalware است که در پیش نمایش های قبلی وجود نداشت. در آینده پیش نمایش های فنی، ویژگی های جدید بیشتری را از جمله Hyper-V Container ها، به بازار ارائه می دهند.
اما زمانی که این ویژگی ها در حال وارد شدن به بازار هستند و تصاویر کاملی از Windows Server ها در حال شکل گرفتن هستند، وقت آن است که کمی بیشتر به علایق خودمان نگاه کنیم. ما این نسخه ها را مانند بیشتر TP ها آپدیت خواهیم کرد و در نهایت نسخه های بتای آن ها وارد بازار می شوند. در عین حال، در این جا پرطرفدارترین ویژگی ها و شاهکارهای Windows Server 2016 را معرفی می کنیم.
Containers
TP3 اولین نگاه به Windows Server Containers می باشد و شامل تمام چیزهایی است که شما برای راه اندازی این فناوری جدید بر روی ویندوز خود نیاز دارید، می باشد. نصب آن تنها نیازمند دو دستور در یک پنجره PowerShell است:
توجه به این نکته مهم است که مایکروسافت دو مدل از این container ها را پشتیبانی می کند: یعنی دو مدل Windows Server Container و Hyper-V Container هستند. مدل Windows Server Container از مفاهیم استاندارد Docker استفاده می کند، که هر container را به عنوان یک برنامه بر روی سیستم عامل میزبان اجرا می کند. مدل Hyper-V Container ماشین های مجازی کاملاً ایزوله ای هستند که کپی های بخصوصی را از هسته ویندوز می گیرند، اما این کار را با عمل بسیاری سبک تری نسبت به VM های سنتی انجام می دهند. مدل های Hyper-V Container امکان مجازی سازی آشیانی (nested virtualization) را درون Hyper-V برای شما فراهم می کنند. صفحات cmd مربوط به PowerShell یک راه مشابه با دستورات Docker را برای شما فراهم می کنند تا بتوانید container ها خود را مدیریت کنید.
تصاویر Container در مقابل و برخلاف یک سیستم عامل خاص ساخته شده اند. این یعنی این که شما برای اجرای یک Linux Container image بر روی ویندوز، نیاز به یک ماشین مجازی لینوکس دارید. Windows Server Container ها به عنوان ویژگی های اضافه درون Windows Server 2016 قرار داده شده اند و با اکوسیستم Docker کار می کنند. کمپانی مایکروسافت برای ارسال نسخه های ویندوز از مولفه های مختلف Docker، از GitHub استفاده می کند و در این زمینه از همکاری برنامه نویسان در این پروسه استقبال می کند.
سرورهای نانو (Nano Servers)
فرآیند تجزیه و تحلیل داده های موجود به صورت کد را با در نظر داشتن سادگی آن، فاکتورگیری مجدد (Refactoring) گویند. نانو، نتیجه نهایی از فاکتورگیری مجدد کمپانی مایکروسافت بر روی قطعات اصلی Windows Server است و این کار را برای رسیدن به یک حالت عملگری و پویا، انجام داده است. این کار، حداقل کار ممکنی است، در واقع، این کار با وجود داشتن کنسول جدید Emergency Managment، تغییر مفیدی را در رابط کاربری ایجاد نکرده است. یک Nano با استفاده از Windows PowerShell یا ابزارهای دیگری، از راه دور کنترل می شود تا بتوانیم به این وسیله نقش ها و وظایف جدید را به آن اضافه کنیم.
یک نمونه نانو بیش از ۵۱۲MB را از فضای دیسک مصرف نمی کند و از حافظه RAM کمتر از ۲۵۶MB را مصرف می کند، و البته این ها بستگی به تنظیمات پیکربندی شما دارند. این تفاوت زیادی را بین تمامی ماشین های مجازی که بر پایه نانو ساخته شده اند، ایجاد می کند و شبیه به یک میزبان اصلی که بر روی یک فلز سخت نصب شده باشد عمل کرده و همانند این است که یک سیستم عامل مهمان به عنوان یک ماشین مجازی عمل کند. چیزی که در TP3 جدید است Emergency Management Console است که به شما اجازه می دهد مشکلات و مسائل مربوط به شبکه را به صورت مستقیم از طریق Nano Server console برطرف کنید. نمونه های Nano Azure VM ممکن است به همراه یک PowerShell که توسط مایکروسافت تغذیه می شود، ساخته شوند و هم اکنون با استفاده از CoreCLR، برنامه های ASP.Net v5 را پشتیبانی می کنند.
Storage Replica
مایکروسافت در دنیای Hyper-V، همانند سازی را پشتیبانی کرده است، اما این همانند سازی ها محدود به همانند سازی های ناهمگام از هارد دیسک های مجازی کرده است. این ویژگی ها در Windows Server 2016 تغییر کرده اند، به گونه ای که شما اکنون می توانید تمامی درایوها را همانند سازی کنید. به علاوه این که می توانید بین حالت های همگام و ناهمگام برای همانند سازی کردن، انتخاب انجام دهید.
این شاهکار، Storage Replica نام دارد، در این ویژگی، همانندسازی های سرور به سرور و همچنین خوشه به خوشه، پشتیبانی شده اند.
Storage Spaces Direct
هردوی Windows 8 و Windows Server 2012 دارای Storage Spaces بودند، این ویژگی کار RIAD را در نرم افزار ها انجام می دهد. Windows Server 2012 R2 توانایی دسترسی به خوشه های حافظه ذخیره سازی بر اساس همان فناوری Storage Spaces و Mircosoft Clustering به کاربران داده است.
Windows Server 2016 Technical Preview 2 ویژگی Storage Spaces را یک قدم جلوتر می برد، و این توانایی را به آن می بخشد که بتوانیم به صورت مستقیم دیسک های مورد نظر خودمان را از طریق شیارهای مخصوص، به سیستم متصل کرده و از فضای ذخیره سازی بیشتری استفاده کنیم. این درگاه های انعطاف پذیر از شبکه و پروتوکل SMB3 استفاده می کنند. این شاهکار جدید، Storage Spaces Direct نامیده می شود، همچنین دارای قابلیت نصب سخت افزار های جدیدی مانند کارت های NVMe SSD می باشد، درحالی که هنوز هم از کابل های SATA و سخت افزارهایی که از این نوع کابل دارند، پشتیبانی می کند. از کوچکترین این درگاه ها می توان برای خوشه بندی ساختن یک خوشه با استفاده از Storage Spaces Direct بهره برد.
ReFS به عنوان یک فایل سیستمی اولیه
Resilient File System (ReFS) به معنای فایل سیستمی انعطاف پذیر یکی دیگر از ویژگی هایی بود که به همراه ویندوز ۸ و Windows Server 2012 معرفی شد. و به گونه ای طراحی شده است که دیرتر از نسل های قبلی خود از بین برود و مقاوم تر است، این ReFS نسبت به فرمت NTFS مزیت های بسیاری را به همراه می آورد. مایکروسافت ReFS در Windows Server TP2 بسیار مفید و مهم قرار داده است، به این دلیل که استفاده از آن را برای کار با Hyper-V به بقیه ویژگی ها ترجیح داده است.
این ویژگی بر عملکرد Hyper-V تاثیر بسیار زیادی دارد. برای شروع، می توانید یک ماشین مجازی جدید را به همراه یک VHDX با اندازه ثابت، که برای سرعت بخشیدن به کارهای شما ساخته شده است، مشاهده کنید. توانایی های که این ویژگی برای انجام کارهای شما دارد شبیه به کاری است که ODX (Offload Data Transfer) در کارهایی که فضای ذخیره سازی بالایی را می طلبند، انجام می دهد. نکته ای که باید شما مدنظر داشته باشید این است که ReFS فضایی را که این عملگرها اشغال می کنند، جمع آوری می کند، به این معنی که ممکن است از فایل های قبلی شما برخی فایل ها در سیستم شما باقی مانده باشند، و ReFS اسن فایل های اضافی را جمع اوری می کند.
آپدیت های مربوط به Hyper-V
استفاده از یک سیستم عامل جدید باعث می شود که با چالش های جدیدی نیز روبه رو باشیم. در نسخه های قبلی Windows Server، نمی توانستید بدون باز کردن یک خوشه، آن را ارتقا دهید. این باعث می شود که در امر تولید سیستم ها، که معمولاً به صورت پیوسته اجرا می شوند، مسائلی به وجود آید.
فناوری Hyper-V، حافظه و NIC ها را در خود قرار داده است
نسخه های قدیمی Hyper-V به شما اجازه اضافه کردن رابط شبکه ای یا حافظه بیشتر را جهت اجرای ماشین مجازی، نمی داد. زیرا از کار افتادن همیشه بد است اما تغییرات گاهی اوقات خوب است، اکنون مایکروسافت به شما اجازه می دهد بدون نیاز به استفاده از ماشین مجازی آفلاین، تغییرات مورد علاقه خود را در پیکربندی این ماشین انجام دهید. دو تا از اصلی ترین این تغییرات، شبکه کردن و حافظه مموری می باشد.
شکل ۲ تنظیمات سخت افزاری را برای یک ماشین مجازی به نام Windows Server 2016 TP2 نشان می دهد که در آن ماشین مجازی فعال می باشد. توجه کنید که در قسمت Add Hardware، گزینه Network Adapter دیگر وجود ندارد. این به ادمین ها اجازه می دهد تا هم زمان با اجرای VM یک network adapter را اضافه کنند. به طور مشابه، مقادیر مربوط به VMها را هم با اضافه کردن مقداری از حافظه مموری قوی تر ساخت. نسخه های قدیمی تر Hyper-V از dynamic memory allocation پشتیبانی می کردند (یعنی، VM ها تنها مقداری از حافظه که نیاز دارند را مصرف می کنند) اما به یک VM اجازه داده نشده بود که در حال اجرا شدن بتواند خود را تعدیل کند.
پیشرفت های شبکه
همگرایی، شعاری است که در این شاهکار جدید داده شده است و برای کمک کردن به شرکت ها و ارائه دهندگان خدمات میزبانی به وجود آمده است تا بتوانند به این وسیله چندین کاربر را یکی کرده و تعداد رابط های شبکه را کاهش دهند. این کار می تواند تعداد پورت های شبکه مورد نیاز را کاهش دهد و در برخی موارد این کاهش به نصف هم می رسد. توانایی جدید دیگری وجود دارد که Packet Direct نامیده می شود، و بر روی افزایش کارایی شبکه تمرکز دارد تا بتواند از انتقال بسته های کوچک گرفته تا انتقال داده ها و اطلاعات بزرگ و حجیم را شامل شود.
TP3 شامل یک نقش جدید برای سرور به نام Network Controller است که دارای یک نقطه مرکزی برای نظارت کردن و مدیریت زیرساخت شبکه و خدمات موجود است. پیشرفت های دیگری که صورت گرفته است شامل توانایی های شبکه ای هستند که عبارتند از یک تعدیل کننده بار L4، مسیرهای عبور بزرگ شده برای اتصال به Azure یا سایت های از راه دور، و یک شبکه فابریک که هردوی RDMA و tenant teraffic را پشتیبانی می کند.
آپدیت های Storage QoS
کیفیت سرویس دهی ذخیره سازی شبکه (Storage QoS) در Hyper-V معرفی شد و در Windows Server 2012 R2 به کار گرفته شد، و به این طریق به افراد اجازه می داد تا محدودیت هایی را در اتصال پورت های ورودی/خروجی تعیین کنند. انتشار اولیه این ویژگی در Hyper-V محدود به قرار دادن محدودیت هایی برای میزبان ها می شد. می توان دید که نسخه اخیر Storage QoS در محیط های کوچک به خوبی کار می کند، ولی زمانی که چندین میزبان با چندین ورودی/خروجی را دارید، با کمی مشکل مواجه خواهید شد.
Windows Server 2016 به شما اجازه می دهد تا قوانین و مقررات مربوط به Storage QoS را برای گروه های ماشین های مجازی، مدیریت کرده و این قوانین را به بقیه تحمیل کنید. این کار در مواردی می تواند کاربرد داشته باشد که ماشین های مجازی، سرویسی را به وجود آورده اند و باید آنها را مدیریت کرد. برای پشتیبانی از این ویژگی های PowerShell cmdlets هم درون آنها قرار داده شده است،
آپدیت های PowerShell
PowerShell با ورود هر سیستم عامل جدید به بازار، آپدیت های جدیدی را دریافت می کند. Windows Server 2016 تعداد قابل توجهی از PowerShell cmdlets های جدیدی را در خود می بیند که بر روی کارهای خاصی متمرکز هستند. حتی شما می توانید از دستورات PowerShell برای بررسی کردن هرکدام از سیستم عامل های جدید، برای دیدن تفاوت های آن با نسخه های قبلی، استفاده کنید. دستور Get-Command در PowerShell cmdlet لیستی از دستورات مربوط به ارسال یک فایل برای پردازش های بیشتر، را به شما می دهد. Jose Barreto از مایکروسافت بر روی وب سایت شخصی خود در مورد این موضوع، مطالبی را قرار داده است.
cmdlet های جدید شامل ۲۱ عدد دستور DNS، ۱۱ دستور Windows Defender، ۳۶ دستور برای Hyper-V، ۱۷ دستور برای مدیریت کردن IIS، و ۱۴۱ دستور مربوط به Network Controller می باشد. شاهکار دیگری که در این نسخه از PowerShell می توان نام برد عبارتست از Desired State Configuration (DSC) یا همان حالت مناسب برای پیکربندی است. مایکروسافت بسیار بر روی DSC کار کرده است تا علاوه بر این که آن را ابزاری برای پیکربندی ابتدایی و نگه داری Windows Server قرار دهد، بلکه برای Linux Server ها نیز کاربرد دارد. زمانی که به داخل بسته جدید سرویس مدیریتی به نام OneGet می روید، میلیون ها حالت مختلف برای PowerShell را مشاهده خواهید کرد.
با افزایش تعداد کارهای در حال اجرا، ضروری است که بتوانیم فشار را از روی سیستم کم تر کنیم، و از این طریق، امنیت را به سیستم هدیه دهیم و این سیستم را خودکار کرده و شکل اتوماسیون به آن بدهیم. همچنین منطقی به نظر می رسد که شبکه های پیشرفته تر و ذخیره سازهای حرفه ای تری را برای کاربران فراهم کند. در Windows Server 2016، مایکروسافت می خواهد همه این ویژگی ها را به صورت یکجا در محصول خود قرار دهد.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text