جزئیات مربوط به File Explorer را در ویندوز خصوصی سازی کنید

/
/
/

جزئیات مربوط به File Explorer را در ویندوز خصوصی سازی کنید
قبلاً هم در مورد File Explorer صحبت شده بود، و یکی از مهم ترین بخش های ویندوز جهت خصوصی سازی کردن است. شما مدت زمان زیادی را برای گشتن در فایل های کامپیوتر خود سپری می کنید و سازماندهی کردن این فایل ها، به گونه ای که دوست دارید، ارزشش را دارد. یک راه خوب برای انجام این کار، خصوصی سازی کردن ترتیب ستون یک پوشه است- نام، اندازه، نوع، تاریخ تصحیح، و …- و این کارها را تحت نمایش جزئیات (details view) انجام می شود. اگر ترجیح می دهید که به جای استفاده از حالت های پیش فرض، ستون ها را به گونه ای که می پسندید سازماندهی کنید. در حقیقت، شما می توانید ترتیب مربوط به یک ستون را برای ستون های دیگر موجود در سیستم خود به کار ببرید. در این جا ما نحوه این کارها را در ویندوز ۱۰ توضیح می دهیم، اما این گام ها برای ویندوز ۷ و ۸ نیز کاربرد دارد.
مرتب سازی دانلودها
فرض کنید علاقه مند به نمایش تاریخ در ابتدای اعضای پوشه دانلود، هستید. فقط کافی است بر روی Date در بالای این ستون کلیک کند، و سپس آن را کشیده و در سمت چپ رها کنید. اگر می خواهید Date را در آخرین ستون موجود قرار دهید، آنگاه همین عمل قبلی را برعکس اجرا کنید. اگر می خواهید همه چیز را بر حسب تاریخ مرتب کنید، یک بار بر روی ستون Date کلیک کنید. حال تمامی فایل های موجود در پوشه دانلود برحسب تاریخ مرتب خواهد شد و قدیمی ترین آیتم ها در بالا قرار می گیرند. برای اجرای این ترتیب در جهت عکس، بازهم بر روی Date کلیک کنید. این روش برای همه ستون ها قابل اجرا می باشد.
ساختن یک قالب
اگر شما از قبل پوشه مربوط به دانلود خود را خصوصی سازی کرده اید، متاسفانه تغییر این حالت به General Items این ستون ها را به قالب استاندارد General Items برمی گرداند. مجدداً طبق سلیقه خود آنها را مرتب کنید. برای مثال، شاید کسی ترجیح دهد که در ابتدا نام فایل ها، سپس اندازه فایل، سپس نوع فایل، و در آخر تاریخ را ببیند.
زمانی که فایل ها را مرتب کردید، در بالای صفحه مورد نظر، منوی File Explorer را انتخاب کرده و گزینه View > Options > Change Folder And Search Options را انتخاب کنید. در پایین نوار View، بر روی Apply to Folders کلیک کنید. یک پنجره به صورت جداگانه ظاهر خواهد شد و تایید تغییرات را برای تمامی پوشه ها به همین نوع (در این مورد General items)، از شما درخواست می کند. بر روی Yes کلیک کنید، و تمامی پوشه های عمومی شما به ساختار از پیش تعریف شده شما تبدیل خواهند شد. شما حتی می توانید قالب های ساخته برای پوشه های خودتان را تغییر دهید و این کار به سادگی و با کلیک کردن بر روی Properties > Customize و سپس تغییر قالب مورد نظر برای آن پوشه، انجام می گیرد.
برای برگرداندن قالب استاندارد برای تمامی پوشه های خود، به مسیر View > Options > Change Folder And Serach Options برگردید، و در زیر قسمت View بر روی Reset Folders کلیک کنید.
کورتانا را طوری تنظیم کنید که برای جستجو، به جای Bing از Google استفاده کند
کورتانای ویندوز ۱۰ روشی عالی را برای جستجوی سریع کاربران فراهم می کند، اگرچه امکان دارد شما از کارکردن این دستیار دیجیتالی مایکروسافت با موتور جستجوی Bing استقبال نکنید- و هیچ راه از پیش تعیین شده ای برای مجاب کردن کورتانا برای کار نکردن با Bing وجود ندارد.
فقدان یکپارچگی موتور جستجوی چندگانه، منطقی به نظر می رسد زیرا مراکز ابری کورتانا به وسیله Bing پشتیبانی می شوند. این موتور جستجوگر برای کارهایی از قبیل دنبال کردن پروازها، مسیریابی یا دریافت پیش بینی وضع هوا برای چند روز آینده به خوبی کار می کند. اما زمانی که صحبت از نمایش نتایج جستجو می شود، بسیاری از افراد، Google را به عنوان موتور جستجوگر مایکروسافت ترجیح می دهند. خوشبختانه، چند راه حل وجود دارد که شما را قادر می سازد تا کاری کنید که کورتانا به جای استفاده از Bing، برای جستجوهای خود از Google استفاده کند.
نکته ای که باید ابتدا اشاره کنیم این است که این راه حل ها تنها با مرورگرهای Chrome و Firefox کار می کنند. یعنی اگر مرورگر پیش فرض شما یکی از مرورگرهای Microsoft Edge، Opera، یا Internet Explorer است، آنگاه یا باید با همان Bing به کار خود ادامه دهید، یا اینکه این مرورگر پیش فرض را تعویض کنید. اگر شما علاقه زیادی به Google ندارید، می توانید از راه حل های دیگر مانند DuckDuckGo یا Yahoo نیز استفاده کنید.
Firefox
فایرفاکس برای تعویض مسیر کار کورتانای شما از Bing به Google، راحت ترین راه است، ضمناً این مرورگر نیازمند هیچ برنامه دیگر یا افزونه دیگری برای انجام این کار نمی باشد. تنها کاری که باید انجام دهید این است که جدیدترین نسخه موجود از فایرفاکس را به عنوان مرورگر پیش فرض خود قرار دهید.
زمانی که این کار را انجام دادید، با استفاده از کورتانا یک جستجو انجام دهید. خواهید دید که فایرفاکس با استفاده از موتور جستجوی پیش فرض این مرورگر، نتایج جستجو را به شما نشان می دهد. اگر تا آن زمان از فایرفاکس استفاده نکرده باشید، نتایجی را که جستجوی کورتانا به شما نمایش دهد متعلق به Yahoo خواهد بود، با این وجود تعویض آن به Google کار ساده ای است.
فایرفاکس را باز کنید و بر روی آیکن شیشه ای بزرگ در قسمت نوار جستجو کلیک کنید. سپس یک منوی آبشاری به شما نمایش داده خواهد شد و می توانید گزینه Change Search Settings را انتخاب کنید. در قسمتی که باز می شود، در زیر Default Search Engine بر روی منوی آبشاری آن کلیک کرده و Google را انتخاب کنید. حالا هر زمانی که شما از طریق کورتانا چیزی را جستجو کنید، به جای دیدن نتایج در Bing، این نتایج را در Google مشاهده خواهید کرد.
Chrome
کروم به صورت پیش فرض جستجوهای کورتانا را در خود-آنگونه که فایرفاکس باز می کرد- باز نمی کند، ولی یک افزونه در کروم وجود دارد که همین کار را انجام می دهد: نام این افزونه Chrometana می باشد.
پس از آن برای نصب Chrometana از Chrome Web Store، عبارت chrome://extentions را در نوار آدرس بنویسید. به پایین صفحه آمده تا Chrometana را مشاهده کنید و بر روی Options کلیک کنید.
یک صفحه جدید باز خواهد شد و به شما اجازه می دهد که Google، DuckDuckGo یا Yahoo را برای جستجوهای کورتانا و به سلیقه خود انتخاب کنید. روی موتور جستجوی مورد علاقه خود کلیک کرده و صفحه مورد نظر را ببندید، و سپس با کورتانا یک جستجو را انجام دهید. درست مانند قبل، نتایج به جای ظاهر شدن در Bing، در Google ظاهر خواهند شد.
برای چندین صفحه نمایش، تصویر زمینه های متفاوتی قرار دهید
یکی از بهترین ویژگی های اضافه شده به ویندوز ۸، پشتیبانی قوی آن از چندین نمایشگر است، از جمله توانایی قرار دادن تصاویر زمینه جداگانه و سلیقه ای برای هر یک از نمایشگرهای متصل به سیستم شما. تنها کاری که شما باید بکنید این است که به Contorl Panel رفته، به قسمت Personalization بروید، روی عکسی که می خواهید کلیک راست کنید، به این عکس ها بگویید که آنها را برای کدام نمایشگر انتخاب می کنید، و کار تمام است. متاسفانه، مایکروسافت در ویندوز ۱۰ این ویژگی را به گونه ای قرار نداده که به این راحتی قابل انجام باشد.
روش رسمی برای انتخاب تصویر زمینه های مختلف در ویندوز ۱۰ است که دو عکس را در File Explorer انتخاب کنید (به این معنی که هردو عکس باید در یک پوشه باشند)، سپس روی آنها کلیک کرده و گزینه Set as background را انتخاب کنید. این دو عکس اکنون بر روی دو نمایشگر شما نمایش داده می شوند، و عکسی که شما بر روی آن کلیک راست کرده اید، در نمایشگر اصلی شما نمایش داده می شود.
مشکل اینجاست که این دو عکس به طور خودکار هر ۳۰ دقیقه، بین دو نمایشگر عوض می شوند- این یک ویژگی خوب است که ممکن است بعضی ها آن را دوست داشته باشند، اما ما ترجیح می دادیم که شخصاً این عکس ها را برای زمینه خود انتخاب کرده و آنها را عوض نکنیم. همچنین قرار دادن تصاویر زمینه برای سه یا بیشتر نمایشگر، ترفندهای خاص خود را دارد.
ویندوز ۱۰ برای قرار دادن عکس ها به صورت شخصی و ساکن برای نمایشگرهای موجود در مجموعه شما، در حالت چند نمایشگری، یک روش خاص را ارائه نداده است، اما به لطف کمک های به دست رسیده از گروه های ویرایش ویندوز ۱۰، ما می توانیم با روش ویندوز ۸ این کار را انجام دهیم. این ترفند نیازمند کمی کار کردن با دستور Run می باشد، اما چیز سختی نیست.
ابتدا، دکمه های Win+R را برای باز شدن پنجره Run فشار دهید، سپس دستور زیر را تایپ کنید:
control/name Microsoft.Personalization/page pageWallpaper
پس از تایپ عبارت بالا، Ok را زده یا کلید Enter را فشار دهید. این دستور شما را مستقیماً به مسیر Control Panel > Appearance and Personalization > Personalization > Desktop background هدایت می کند. این قسمت یک قسمت معمولی از ویندوز ۸ است، اما در ویندوز ۱۰ مخفی شده است- شما نمی توانید این مسیر را در حالت طبیعی در Control Panel یا گزینه های Personalization متعلق به برنامه ها، پیدا کنید.
در این پنجره، می توانید از تصاویر نمایش داده شده انتخاب کرده یا این که از عکس های دیگر موجود در کامپیوتر خود browse کنید. اگر عکسی می بینید که تیک آن فعال است، تیک آن را بردارید تا از حالت انتخاب خارج شود.
زمانی که برای تنظیم کردن تصاویر پس زمینه خود آماده هستید، بر روی عکسی که می خواهید در نمایشگر اول شما قرار داده شود کلیک راست کنید و گزینه Set for monitor 1 را انتخاب کنید. سپس همین کار را برای نمایشگر دوم انجام دهید، فقط در این مرحله Set for monitor 2 را انتخاب کنید، و اگر نمایشگرهای بیشتری در مجموعه شما موجود است، به همین روال ادامه دهید.
زمانی که همه چیز را پیکربندی کردید، بر روی Save changes کلیک کرده و کار به انجام رسیده است.
متاسفانه، شما مجبورید در هر بار تغییر عکس های پس زمینه خود، برای دیدن قسمت های مخفی شده از Control Panel از پنجره Run command استفاده کنید.
مشکل آپدیت ویندوز خود را برطرف کنید
با بیرون آمدن سیستم عامل های جدید، شما انتظار دارید که بسیاری از پچ ها و آپدیت های جدید را در همان مراحل اولیه اجرای ویندوز ۱۰ دریافت کنید. کمپانی مایکروسافت آپدیت های خودکار را برای نسخه Home Edition اجباری کرده است، پس تصمیم گیری برای به کارگیری پچ ها کار آسانی نیست. با این حال یک راه وجود دارد که این ویژگی خاص را دور بزنیم، که این روش را در سرمقاله How to Stop Windows 10 updates خواهید دید. اما دیدید که ویندوز شما بر روی یک مقدار نامحدود برحسب درصد تنظیم شده است، پس احتمالاً Widows Update در یک حلقه گیر کرده است. در این جا یک راه سریع را ارائه می دهیم که به وسیله آن می توانید این چرخه را به هم بریزید و فرآیند آپدیت را بر روی روال خود برگردانید.
Windows Update را درست کنید
برای یک آپدیت، دادن یک مقدار معقول از زمان به فرایند آپدیت، امر مهمی است. بسته به این که چه اتفاقی برای سیستم مورد نظر می افتد، آپدیت کردن شاید چند ساعتی به طول بیانجامد. این یک مدت زمان طبیعی نیست و حالت پیش فرض هم نیست، بلکه این اتفاقی است که در بین سیستم ها متغیر است. قبل از شروع تعمیر، و در صورتی که تحمل دوری از کامپیوتر خود را برای مدتی دارید، قطعاً ارزشش را دارد که برای مدتی به خود زحمت دهید و ببینید که آیا این کار، مشکل شما را حل خواهد کرد یا خیر.
مسئله دیگر می تواند مربوط به اتصال به اینترنت شما باشد. اگر آپدیت ها در حال دانلود شدن باشند، و هنوز به مرحله نصب نرسیده باشند، آنگاه داشتن یک اتصال به اینترنت ضعیف یا ناقص، می تواند باعث کند شدن یا حتی متوقف شدن فرآیند آپدیت شما شود و برای کار شما مشکل ایجاد کند. بازهم، پاسخ شما را زمان می دهد یا می توانید مودم خود را روشن و خاموش کنید تا از اتصال آن به اینترنت اطمینان حاصل شود. یک راه برای تست کردن سرعت یک اتصال به اینترنت این است که یک وب را روی یک دستگاه دیگر هم امتحان کرده و ببینید که چقدر با اجرا در سیستم شما اختلاف دارد، آیا به خوبی باز می شود یا اینکه مانند سیستم شما گیر می کند. یک روش علمی تر این است که از سرویس رایگان تست سرعت موجود در Speedtest.net استفاده کنید که نرخ اتصال به اینترنت حال حاضر شما را اندازه گیری می کند.
Command prompt
اگر این فرآیند به کلی گیر کرده است، یک راه سریع برای برگرداندن آپدیت مورد نظر وجود دارد. به Start Menu رفته و command prompt را تایپ کنید. در بالا لیست نتایج، این برنامه را خواهید دید. روی آن کلیک راست کنید و گزینه ای به شما داده خواهد شد که Run as Administrator نام دارد.
بعد از انتخاب این گزینه یک صفحه سیاه رنگ باز خواهد شد. اکنون می توانید دستور مورد نظر را وارد کنید تا آپدیت را متوقف کنید. برای این کار، عبارت net stop wuauserv را تایپ کرده و Enter را بزنید. سپس عبارت net stop bits را تایپ کرده و مجدداً Enter را بزنید.
حالا که آپدیت متوقف شده است شما می توانید Command Prompt را ببندید. File Explorer را باز کرده و به مسیر C:\windows\softwaredistribution رفته و تعدادی فایل را در این پوشه خواهید دید. همه آنها را انتخاب کرده و حذف کنید، اما پوشه را سالم باقی بگذارید. شاید پیغامی را ببینید که به شما بگوید برخی از این فایل ها در سیستم استفاده شده اند و نمی توانید آنها را حذف کنید، در این مورد شما باید سیستم خود را restart کنید و باز همین کار را انجام دهیم. زمانی که آپدیت متوقف شد و پوشه softwaredistribution به کلی خالی شد آنگاه تمام کاری که باید انجام دهید این است که سیستم خود را restart کنید و مجدداً Windows Update را اجرا کنید. برای این کار، عبارت Settings را در Start Menu تایپ کنید، اولین نتیجه مشاهده شده را انتخاب کرده، و به قسمت Update & Security > Check for Updates بروید. امیدواریم که این دفعه، این فرآیند بدون وقوع مشکل دیگری با موفقیت به اتمام برسد.
آپدیت خودکار را در ویندوز ۱۰ متوقف کنید
کمپانی مایکروسافت آپدیت خودکار را در نسخه Home ویندوز ۱۰، اجباری کرده است، و این اجبار در نسخه Professional کمتر دیده می شود. دلایل خوبی برای این کار وجود دارد، در درجه نخست امنیت است، اما اگر تمایلی ندارید که سیستم شما به صورت مرتب و ثابت پچ های آپدیت را دانلود کند و خطرات احتمالی برای آسیب رساندن به برنامه های شما از بین بروند، چند گزینه پیش روی شماست. ما راه هایی برای انجام این کار را که وجود دارند به شما می آموزیم و نحوه به کار گیری آنها را نیز به شما خواهیم آموخت. باید به این نکته نیز اشاره کرد که از آنجایی که این آپدیت ها به همراه خود، امنیت را برای سیستم شما به ارمغان می آورند، پس توصیه ما این است که اگر می خواهید سیستم شما در امنیتی که دارد باقی بماند، آپدیت خودکار را روشن قرار دهید.
ابتدا شما می توانید سیستم خود را به نسخه Pro ارتقا دهید، که ویژگی های اضافه تر و کنترل بیشتر روی سیستم را به شما ارائه خواهد داد. اگر با این سیستمی که دارید راحت هستید، پس چند روش برای دور زدن مشکلات مربوط به آپدیت وجود دارند.
از اتصال به اینترنت از طریق Wi-Fi با حجم محدود، استفاده نکنید
یک راه برای متوقف کردن نصب آپدیت های ویندوز این است که سیستم را گول زده و آن را به این فکر فرو ببریم که در واقع بر روی روی یک تعداد داده محدود کار می کند. این روش فقط در استفاده از Wi-Fi کار می کند، پس اگر از طریق یک مودم سیمی به اینترنت وصل شده اید آنگاه این روش برای شما عمل نخواهد کرد.
برای تنظیم این فرآیند، به Start Menu رفته و به دنبال Search بگردید. اولین نتیجه را انتخاب کرده و Networks & Internet را انتخاب کنید. این تنظیمات به صورت پیش فرض بر روی قسمت Wi-Fi قرار دارد، پس در صفحه سمت راست به پایین صفحه رفته و Advanced Options را انتخاب کنید.
در این تنظیمات، گزینه ای برای Metered Connection مشاهده می کنید، و در زیر آن کشوی مربوط به روشن و یا خاموش کردن این گزینه است. این را فعال کنید تا ویندوز فکر کند که شما از یک Metered Connection (اتصال به اینترنت با حجم محدود و از پیش تعیین شده) استفاده می کنید. به این معنا که دیگر آپدیت ها به صورت خودکار توسط ویندوز دانلود نخواهد شد زیرا فکر می کند که شما دارای حجم محدودی از اینترنت هستید. البته این یک تنظیمات کلی نیست پس اگر شما معمولاً PC خود را به مکان های دیگر می برید (مثل محیط کار)، باید اولین باری که به آن مکان می روید همین فرآیند را اجرا کنید در غیر این صورت، ویندوز این اتصال به اینترنت را معمولی تشخیص می دهد و شروع به دانلود آپدیت ها خواهد کرد. این تنظیمات همگی در ذهن سیستم شما می مانند، پس یکبار که شما آنها را تنظیم می کنید، هر زمانی که به این اتصال به اینترنت متصل شوید، این قوانین به صورت خودکار به کار گرفته خواهند شد. اگر زمانی تمایل داشتید که این تنظیمات را به حالت عادی برگردانید، فقط کافی است که Metered Connection را خاموش کنید.
به تعویق انداختن آپدیت ها
درحالی که کاربران نسخه Home از ویندوز ۱۰ با راه حل برای آپدیت های خودکار سر و کله می زنند، کاربران نسخه Professional دارای یک گزینه به صورت از قبل ساخته شده هستند که به آنها اجازه می دهد آپدیت ها را برای چندین ماه آینده به تاخیر بیاندازند. بهترین ویژگی این گزینه این است که تدابیر امنیتی همچنان به قوت خود باقی هستند، فقط آپدیت های سیستم هستند که به عقب رانده می شوند.
برای فعال کردن این ویژگی، به Start Menu رفته و Settings را تایپ کنید، و گزینه مورد نظر را انتخاب کنید. از Settings به قسمت Advanced Option رفته و در آنجا جعبه تیک مربوط به Defer Upgrades را در زیر قسمت Choose how updates are installed خواهید دید. بر روی آن کلیک کنید و تا مدت زمان تعیین شده، مشکلی با آپدیت ها نخواهید داشت.
پردازنده AMD یا Intel را در کامپیوتر خود سریع تر کنید
بالا بردن سرعت به معنی مجموعه کارهایی است که شما انجام می دهید تا CPU شما سریعتر عمل کند. این کار کمی شبیه به تنظیم کردن موتور یک ماشین و محاسبه مجدد ECU برای بالا بردن عملکرد آن است. این عملکرد از قبل در دستگاه ها وجود دارد ولی کارخانه سازنده آنها، این قابلیت را برای ایجاد امنیت محدود می کند تا از اطمینان خوبی برای مدتی طولانی از محصول خود برسد. شما می توانید با تغییر چند مورد از تنظیمات، کاری کنید که CPU شما سریعتر از قبل کار کند، ولی ریسک هایی هم وجود دارند.
سرعت CPU به وسیله در نظر گرفتن یک سرعت پایه مانند ۹۹٫۸MHz و ضرب آن در یک ضریب مثل ۳۴ محاسبه می شود. در این مثال، این سرعت برابر ۳۴۰۰MHz است، که برابر با ۳٫۴GHz می باشد. شما می توانید با بالا بردن مقدار سرعت پایه، سرعت این پردازنده را افزایش دهید، اما رایج تر این است که ضریب مربوط به آن را تعدیل کنیم. اگر شما دارای یک CPU بدون قفل هستید، می توانید این کار را انجام دهید.
هشدارها و خطرهای احتمالی
باید در نظر داشته باشید که برخی خطرهای احتمالی هم وجود دارند. برای تازه کاران، قطعاً بالا بردن سرعت به این روش، گارانتی شما را از بین خواهد برد. اگرچه برخی از این پردازنده ها به صورت از قبل تعیین شده این خاصیت افزایش سرعت را در خود دارند. همچنین ممکن است با این افزایش سرعت، به CPU یا قطعات دیگر آسیب بزنید.
قبل از شروع
از آنجایی که افزایش سرعت در CPU، به منزله قدم نهادن در ورای تنظیمات کارخانه سازنده آن است، باید آن را تحت نظر داشته باشید. توصیه ما این است که شما برنامه هایی مانند CPU Z (tinyurl.com/2frynb5) را دانلود و نصب کرده تا این نظارت برای شما آسان تر گردد- این برنامه می تواند مقدار واقعی فرکانس هر هسته داخلی و فرکانس حافظه رم را اندازه گیری کرده و به شما نشان دهد.
همچنین کار خوبی است که بررسی کنید که همه فن های خنک کننده شما به خوبی کار می کنند، مخصوصاً آن فنی که وظیفه خنک کردن بدنه گرماگیر CPU را بر عهده دارد. فشار آوردن به CPU برای سرعت بیشتر، باعث افزایش گرمای آن می شود، و اگر شما این گرما را به بیرون منتقل نکنید در خطر آسیب دیدن قرار می گیرد. اطمینان حاصل کنید که سیستم شما از داخل پاک و تمیز است زیرا این نظافت باعث می شود تا هوای تهویه کننده به راحتی درون آن بچرخد.
سرعت کدام پردازنده هایی را می توانم بالا ببرم؟
طبق قانون عمومی انگشت شصت، پردازنده های پیشرفته تر برای بالا بردن سرعت مناسب تر هستند. همه پردازنده ها این قابلیت را ندارند، پس باید پردازنده ای را در دست داشته باشید که قفل نشده باشد و بتوانید سرعت مبنای آن را دست کاری کرده و نرخ سرعت و ضریب سرعت را در آن تغییر دهید.
مدل Intel Core i7 Extreme Edition بدون قفل است و جدیدترین مدل از نسل ششم پردازنده های Core i7 و Core i5 می باشد. اگر مطمئن نیستید، کمپانی اینتل در وب سایت ark.intel.com جزئیات مربوط به پردازنده ها را قرار داده است، یا این که به سادگی می توانید سعی در افزایش سرعت انجام دهید، با انجام این کار طبیعتاً به زودی پی به داشتن یا نداشتن این قابلیت خواهید برد.
جدیدترین نسل پردازنده های FX از کمپانی AMD هم مانند برخی از مدل های Athon، بدون قفل وارد بازار شده اند. یک بار دیگر، اگر مطمئن نیستید، می توانید به جای این که وقت زیادی را صرف جستجو به دنبال مدل پردازنده خود در اینترنت کنید، به راحتی عمل افزایش سرعت را انجام داده تا ببینید آیا این ویژگی را دارد یا خیر.
نرم افزار یا BIOS
اگر سعی در بالا بردن سرعت یک پردازنده از شرکت اینتل دارید، می توانید نرم افزار Extreme Tuning Utility (Intel XTU) را دانلود کرده و نصب کنید تا این کار را برای شما انجام دهد. این نرم افزار، تنظیماتی را که برای افزایش سرعت به آنها نیاز دارید مانند قدرت، ولتاژ، هسته و حافظه در اختیار شما قرار می دهد.
در پردازنده های شرکت AMD، شما باید نرم افزار OverDrive را دانلود کنید که همان کاری را که در مدل های اینتل دیدید، برای شما انجام خواهد داد. اگر شما در انجام کارها گیج شوید، این نرم افزار به صورت خودکار همه چیز را تنظیم و نظارت می کند و تست های پایداری را نیز انجام خواهد داد.
اگر ترجیح می دهید که از نرم افزار استفاده نکنید، می توانید به ریشه اصلی، یعنی مدرسه قدیمی به نام BIOS مراجعه کنید. با استفاده از کلید F به قسمت BIOS رفته و مکانی را که می توانید در آن تنظیمات مربوط به CPU خود را انجام دهید، پیدا کنید (هر BIOS با دیگری متفاوت است ولی پیدا کردن این تنظیمات نباید کار سختی باشد). حال ضریب (mutiplier) را به عدد یک تغییر دهید، تنظیمات را ذخیره کرده و سیستم را restart کنید.
اگر با این سرعت جدید، سیستم شما به خوبی و به همواری کار کرد، آنگاه می توانید سرعت های بالاتر را هم امتحان کنید. اگر سیستم شما به خوبی کار نکرد با هر مسئله ای را در رابطه با عملکرد آن دیدید، آنگاه مجبورید که ضریب مورد نظر را کاهش داده و به یک سطح پایدار برسانید.
مطمئن شوید که جوهر چاپگر شما هیچ گاه ته نمی کشد
باید گفت که، صرف نظر از تنوع سه بعدی، فناوری چاپگر دارای کیفیت، سرعت و ویژگی های بسیار خوبی می باشد. بسیاری از چاپگرهایی که امروزه خریداری می کنید دارای جوهرهای رنگی و اتصال بی سیم هستند و می توان به راحتی با آنها تمامی عکس های خود را چاپ کنید. با در نظر گرفتن این ویژگی ها، دو تا از بزرگترین تولید کننده های این محصولات تصمیم گرفته اند که به جای تمرکز بر روی خود دستگاه، بر روی جوهر آن تمرکز داشته باشند، و در این راه به چند روش واضح و خلاقانه این کار را انجام داده اند. در این ویژگی، ما سرویس جدید Instant Ink از کمپانی HP را با سیستم EcoTank از کمپانی Epson مقایسه کردیم تا ببینیم که کدام یک از این دو، ارزش پولی را که پرداخت می کنید، دارند.
HP Instant Ink
HP اخیراً یک سرویس اشتراکی به نام Instant Ink را به بازار معرفی کرده است. با یک پرداخت به صورت ماهیانه، شما می توانید تعدادی از صفحات را چاپ کنید، و اگر از این تعداد استفاده نکنید به ماه بعدی منتقل خواهند شد و در ماه آینده می توانید از آنها استفاده کنید. بسته اولیه آن برای ۵۰ صفحه قیمتی برابر با ۱٫۹۹ یورو دارد، اما دو مجموعه دیگر موجود هستند که در اولی، ۱۰۰ صفحه را می توانید با هزینه ۳٫۴۹ و با خرید دومی، می توانید ۳۰۰ صفحه را با پرداخت هزینه ۷٫۹۹ یورو چاپ کنید. همه این بسته ها دارای مجوز چاپ بیشتر هستند و اگر شما بیش از این تعداد مورد نظر را چاپ کنید اما باید برای هر مقدار مشخص شده از این تعداد اضافی، ۱ یورو پرداخت کنید، که کمترین این مقدار در بسته اولیه تعداد ۱۵ صفحه می باشد.
درون کارتریج های موجود، فقط به تعداد ۵۰ صفحه رنگ درون خود ندارند، پس لازم نیست هر ماه یک کارتریج را جایگزین دیگری کنید. در عوض، چاپگر شما به صورت آنلاین به HP متصل است و میزان مصرف شما را تحت نظارت قرار می دهد، و مواظب است که شما فقط تعدادی را که برای آن ثبت نام کرده اید چاپ کنید. سپس، زمانی که چاپگر متوجه شود که کارتریج شما تقریباً تمام شده است، این چاپگر به صورت آنلاین به HP گزارش می دهد تا قبل از خشک شدن این کارتریج، یک جایگزین را برای شما ارسال کنند و نصب کنید. برای انجام این کار، شما باید یکی از تعداد فراوان خانواده چاپگرهای دارای خاصیت Instant Ink هستند را از کمپانی HP خریداری کنید. از جمله چاپگر HP Envy 5530 به قیمت ۵۹ یورو، که خیلی بهتر و مناسب تر از محصول گران تری به نام HP Officejet Pro 8610، با قیمت ۱۷۹ یورو می باشد.
Epson EcoTank
برخلاف مدل HP که تا زمانی که می خواستید می توانستید با آن کار کنید، در عوض کمپانی Epson سیستم EcoTank را طراحی کرده است که طبق گفته این کمپانی، به اندازه ۲ سال جوهر دارد. این سری از EcoTank ها د یک طرف خود دارای یک ماژول هستند که شامل چهار مخزن است که با رنگ های مختلفی از جوهر پر شده اند. زمانی این هر کدام از این رنگ ها تمام شد، می توانید به صورت جداگانه هر یک از این رنگ ها را جایگزین کنید و هر شیشه ۷۰ میلی لیتری از این رنگ ها قیمتش ۷٫۹۹ یورو می باشد. به وضوح، مزیت این چاپگر ها این است که شما اگر رنگ آبی چاپگرتان تمام شود، آنگاه مجبور نیستید که کل کارتریج را با هزینه بیشتر تعویض کنید. در حال حاضر سه مدل از چاپگرهای EcoTank وجود دارند، اولین مدل از این مدلها Epson L355 است که قیمتش ۲۱۹٫۹۹ یورو می باشد، مدل متوسط آن L555 است و بهترین مدل آن ET-1400 است که قیمت این مدل ۴۹۹٫۹۹ یورو است، که به صورت تخصصی صفحات A3 را چاپ می کند.
تنظیم کردن این چاپگرها
ما در تستی که انجام دادیم، از ارزان ترین مدل در دسترس استفاده کردیم یعنی مدل های HP Envy 5530 و Epson L355 که هر دو جوهری هستند. در مدل HP مورد نظر، این چاپگر را روشن کرده به سیستم وصل کردیم و کارتریج ها را به آن وصل کردیم و در سایت این شرکت، برای سرویس Instant Ink ثبت نام کردیم. این کار بسیار ساده بود و از این که Envy 5530 خودش دارای ایمیل است، خوشحال بودیم، به این معنی که فایل ها و اسناد و تصاویر را می توانیم به صورت مستقیم از گوشی، تبلت یا Chromebook به این دستگاه ارسال کنیم.
مدل Epson مورد بررسی ما کمی گیر بیشتری داشت، دارای چهار شیشه جوهر است که باید درون این مخزن ها، جوهرهای مخصوص ریخته شود. حتی اگر این کار را با دقت بالا و دستمال های مخصوص آشپزخانه انجام دهیم، هنوز هم امکان دارد که این جوهر ها بر روی انگشتان شما بریزند. زمانی که این جوهر درون مخزن بود، مدل L355 به مدت ۲۰ دقیقه زمان لازم دارد تا این جوهرها را درون لوله های تغذیه کننده هد، برساند. این کار کمی گیج کننده بود، در عین حال هیچ صفحه نمایشی هم وجود نداشت که به شما بگوید که چه اتفاقی می افتد، اما این فرآیند زیاد طول نمی کشد.
کیفیت پرینت
در تست های ما، هر دوی این چاپگرها دارای نتایج خوبی بودند، این امر نشان می دهد که این چاپگرها برای استفاده های خانگی به خوبی عمل می کنند. مدل HP Instant Ink نشان داد که متن ها را بر روی کاغذ به صورت شفاف، واضح چاپ می کند و دارای ویژگی جدید ضد آب است که با روشی هوشمندانه، جوهر را به روی کاغذ می پاشد و ماندگاری آن را در برابر آب تضمین می کند. مزیت این ویژگی این است که اگر کسی بر حسب تصادف کمی آب را بر روی یک صفحه ریخت، این چاپ به صورت دست نخورده باقی خواهد ماند. پس از رها کردن ۲۰ دقیقه ای این صفحه خیس شده جهت خشک شدن، پی بردیم که این صفحه به صورت یک کپی تروتازه می باشد، و تنها عیبی که داشت مربوط به خود کاغذ بود که کمی به علت آب خوردگی چروک شده بود. ولی زمانی که همین تست را روی جوهر موجود در مدل Epson انجام دادیم، متن تیره شد. ولی متن هنوز خوانا بود، ولی باید برای خواندن آن دقت بیشتری می کردیم.
چاپ عکس ها در این دو مدل تفاوت زیادی را نشان داد. تصاویری که به وسیله مدل Epson چاپ شدند دارای رنگ های تیره تری بودند، و کنتراستی که ارائه داد، بیشتر از مدل HP بود. این باعث دانه دار شدن و کم رنگ شدن، عکس ها می شد، ولی دارای جزئیات دقیقی بود. به نظر می رسد که HP بیش از مقدار غلظت رنگی که Apple و Samsung در دوربین گوشی های خود استفاده می کند، را به کار گرفته است. عکس ها دارای درخشانی بالایی بودند، که خوب به نظر می رسیدند و دقیق نبودند، و در برخی موارد بیش از حد رویایی شده بودند. در هر دو سیستم، در بعضی مواقع کم رنگ شدن جوهر ها را مشاهده کردیم، شاید به این علت بود که هد مورد نظر به اندازه کافی و در زمان مناسب جوهر را دریافت نکرده بود.
هزینه استفاده
HP و Epson دارای دو روش پرداخت برای نیازهای شما به چاپگرهای مورد نظر می باشند. در پاسخ به این سوال که کدام یک از این دو چاپگر بهتر عمل می کنند باید گفت که بستگی به کار شما دارد.
شکل ها نشان می دهند که یک چاپگر متوسط خانگی معمولاً باید حدوداً ۵۵ صفحه را در یک ماه تولید کند، ولی همان ۵۰ صفحه ای که توسط شرکت HP ارائه می شود منصفانه به نظر می رسد، مخصوصاً برای مقدار کم پولی که قرار است هزینه کنیم. پس اگر شما هم عضوی از کاربران معمولی چاپگر هستید، شاید مثلاً فرزندانی داشته باشید که می خواهند از چاپگر برای تکالیف خود استفاده کنند، و نیاز به چاپ کردن زیاد گزارشات خود دارید، پس بسته پایه این شرکت می تواند به خوبی به نیاز شما پاسخ دهد. تاج پادشاهی واقعی HP می تواند همان ۵۰ صفحه باشد زیرا این مقدار بسیار ایده آل است. اگر می خواهید ۴۰ عکس رنگی براق را در اندازه A4 چاپ کنید، این عکس ها هر کدام به عنوان یک صفحه متنی به حساب می آیند. برعکس، آن صفحات آخر از سند شما که دارای یک یا دو خط در بالای صفحه هستند هم برای شما به عنوان یک صفحه کامل در نظر گرفته می شوند و هزینه بردار هستند، پس همان طور که گفتیم، همه چیز بستگی به نحوه استفاده شما دارد.
اگر شما HP Envy 5530 را با قیمت ۵۹ یورو خریداری کردید (که دارای یک ماه اشتراک رایگان برای Instant Ink است) و یک بسته پایه را با قیمت ۱٫۹۹ یورو برای چاپ ۵۰ صفحه در ماه خریداری کردید، مجموع کل هزینه های شما برای دو سال حدود ۱۰۳ یورو برای ۱۲۰۰ صفحه خواهد شد. اگر این مقدار کافی نیست، برنامه ۱۰۰ صفحه ای به قیمت ۳٫۴۹ یورو در ماه، در این دو سال برای شما ۱۳۶ یورو هزینه دارد و ۲۴۰۰ صفحه را با آن چاپ خواهید کرد.
با روش Epson شما با سیلی از هزینه ها رو در رو هستید،به طوری که برای دو سال استفاده از چاپگر، مبلغ ۲۱۹٫۹۹ یورو باید پرداخت کنید. ولی به این معنی نیست که این روش از روش HP گران تر تمام می شود، طبق ادعای Epson این چاپگر دارای ۷۰ میلی لیتر از جوهر است که می تواند ۴۰۰۰ برگه با متن مشکی، و ۶۵۰۰ برگه با متن رنگی را چاپ کند. پر کردن مجدد این شیشه ها، به ازای هر رنگ ۷٫۹۹ یورو هزینه دارد، و با توجه به نحوه استفاده شما، در مدت دو سال ۳۱٫۹۶ یورو هزینه پر کردن همه جوهر های این چاپگر خواهد بود. چیزی که باید مدنظر داشت این است که جوهر در طول زمان کارایی خود را از دست می دهد، و سیستم Epson به نظر می رسد که بهتر از این جوهر ها مواظبت می کند. در طول تست هایی که روی Epson انجام دادیم مجبور شدیم شش مرتبه هد آن را تمیز کنیم تا به خوبی کار کند. این فرآیند به صورت خودکار انجام می گیرد اما باید مدنظر قرار گیرد.
نتیجه
در هر دوی این سیستم ها معایب و مزایایی وجود دارد. مدل Epson دارای هزینه های بیشتری است و تنظیم و راه اندازی آن رنج آور تر می باشد. نتایج خوب بودند، اگر استثنایی وجود نداشته باشد، اما ما متقاعد نخواهیم شد که چاپگر های سطح پایین برای استفاده های طولانی مدت دوامی داشته باشند. خوشبختانه، اگر مایل به سرمایه گذاری برای خرید هستید، مدل های خیلی بهتری برای خرید وجود دارند.
برای استفاده کردن با هزینه پایین، بهترین گزینه برای ما همان HP Instant Ink بود. ما ایده این که چه چیزهایی را می توانیم چاپ کنیم را دوست داریم، و این که باید مواظب باشیم قبل از خشک شدن جوهر چاپگر، باید از آن استفاده کنیم. از برخی جهات این مدل گران است، اما هزینه های آن قابل مدیریت و تقبل هستند و البته شما می توانید دائماً بر اشتراک خریداری شده خود کنترل داشته باشید و همچنین کارتریج های غیر از HP را نیز درون این چاپگر قرار دهید.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text