به اشتراک گذاری افراطی اطلاعات

/
/
/

صبح گاه و پستی در توییتر برای شیر (share) یک لینک، عکس هایی از سفر اخیر بر روی فیس بوک، عکسی از ناهار خوشمزه امروز در اینستاگرام و مانند این ها. ما بدون تامل جزییاتی از زندگی شخصی خود را در شبکه های اجتماعی به اشتراک می گذاریم. اما آیا این کار صحیح است؟
اشتراک اطلاعت آنلاین با ریسک بسیاری همراه است. به عنوان مثال، امروز تولد ۴۰ سالگی تان بوده و روز تولدتان در شبکه های اجتماعی ثبت شده است. به این ترتیب همه می دانند که تاریخ تولد شما چه زمانی ست و همین یک مورد برای هکرها کافی است تا در محیط آنلاین خود را به جای شما جا بزنند. و یا عکسی که در زمان تعطیلات و دور از خانه بر روی شبکه اجتماعی خود منتشر کرده اید به سارقان مژده می دهد که منزل شما خالی است. و در آخر استاتوس های نامناسب در شبکه های اجتماعی می تواند به قیمت از دست دادن شغل تان تمام شود.
این عواقب جدی ممکن است کمی نامحتمل به نظر برسد ولی همه این ها برای افراد به شکل واقعی اتفاق افتاده است. در این مقاله به شما نشان می دهیم که چگونه شما قربانی بعدی نباشید. به شما آموزش خواهیم داد که چگونه از به اشتراک گذاری بیش از اندازه اطلاعات جلوگیری کنید و نیز چگونه داده هایی را که قبلا به اشتراک گذارده اید ویرایش و پاک سازی نمایید.

داستان های ترسناک
در زندگی همه لحظاتی پیش می آید که به شکل ناخواسته مطلبی را در مقابل دیگران به زبان می آوریم یا به اصطلاح از دهانمان می پرد. تصور کنید که همین اتفاق در نوشتار بیفتد و همه بتوانند آن را ببینند. در شبکه های اجتماعی این مورد، اغلب به چشم می خورد. در بیش تر اوقات دیگران فقط به این اشتباه می خندند و اتفاق خاصی رخ نمی دهد اما متاسفانه برخی مشکلات اسف باری را تجربه کرده اند. در یکی از این موارد، کارکنان بیمارستان Great Western Hospital درشهر سواین دان انگلستان (Swindon)  عکسی طنزآمیز را در شبکه های اجتماعی منتشر کردند که موجب تعلیق کاری این پرسنل شد. در این عکس پرسنل بیمارستان به دلیل خستگی در ساعات کاری، همگی در حال استراحت بودند و در این حین از خود عکس گرفتند که این عمل منجر به تعلیق همه آنان شد. مورد بعدی، خانم اشلی جانسون (Ashly Johnson) است که در یک رستوران به عنوان پیشخدمت کار می کرد. او از کم بودن انعام مشتریان رستوران گله مند بود و این مطلب را بر روی صفحه اجتماعی خود پست کرد و متاسفانه بلافاصله کار خود را از دست داد.
این مثال ها و نمونه های واقعی دیگری که اتفاق افتاده ما را به فکر وا می داردکه چرا باید اطلاعات خود بیش از اندازه با دیگران به اشتراک بگذاریم؟ خانم دکتر جنیفر گلبک (Dr. Jenifer Golbeck) مدیر آزمایشگاه ارتباطات انسان و کامپیوتر (Human-Computer Interaction Lab) از دانشگاه مریلند (Maryland University) عنوان می داردکه کاربران، دنیای مجازی را به اندازه کافی جدی نمی گیرند و در نتیجه به خطرات این محیط اهمیت چندانی نمی دهند. در ادامه او می گوید: «درسی که ما از مشاهده تجربیات مربوط به حریم شخصی (privacy)  فرا گرفته ایم این است که اغلب اوقات، افراد فکر نمی کنند که اتفاقی برای آن ها بیفتد تا زمانی که خود با عواقب تاسف بار به اشتراک گذاری اطلاعات شخصی رو به رو می شوند.»
لازم به ذکر است که ما به دنیا آمده ایم تا چیزهایی را با دیگران به اشتراک بگذاریم. درتحقیقی که توسط دو محقق به نام های دیاتا تامیر(Diana Tamir) و جیسون میشل (Jason Mitchell) از دانشگاه هاروارد (Harvard University) در سال ۲۰۱۲ میلادی انجام گرفت، مشخص شد که شیر کردن (share) افکار شخصی با دیگران باعث تحریک ترشح ماده شیمیایی دوپامین (dopamine) در مغز می شود و مغز پس از انجام این عمل احساس شادی کرده و به شما احساس لذت بخشی می دهد. بنابراین طبق گفته دکتر گلبک (Dr. Golbeck) عمل به اشتراک گذاری، برای ما رویداد جدیدی نیست. وی بیان می دارد:« تکنولوژی آنلاین این امکان را به ما می دهد که افکار خود را با دایره ی وسیع تری از انسان ها و همچنین با فاصله بیش تری از آن ها و بیش از پیش به اشتراک گذاریم.» سپس او در ادامه می افزاید:« ما به عنوان انسان به برقراری ارتباطات اجتماعی تمایل داریم و به اشتراک گذاری اطلاعات به شکل آنلاین یکی از راه های اعتبار بخشیدن به این خواسته است.»

اشتراک های تصادفی
شیر کردن (sharing) یک احساس درونی است و شبکه های اجتماعی نیز این پروسه را بیش از انتظار ما، تسهیل کرده اند. دکتر گل بک (Dr. Golbeck) اظهار می کند که از نظر فنی، برخی افراد ساده تصور نمی کنند که پست آن ها به اشتراک گذاشته شود و یا دقیقا نمی دانند چه اتفاقی خواهد افتاد و روال به اشتراک گذاری چگونه است. در واقع هیچ تصادفی در کار نیست. به اشتراک گذاری، شریان حیاتی شبکه های اجتماعی محسوب می شود. به عنوان مثال شبکه اجتماعی فیس بوک این احساس را در شما به وجود می آورد که افراد کمی پست های شما را می بینند و دنبال می کنند در صورتی که در واقعیت این چنین نیست و افراد بیش تری ممکن است آن ها را مشاهده کنند حتی اگر نمایش پست هایتان را به دوستان خود محدود کنید. بنا به گفته دکتر گلبک (Dr. Golbeck) ممکن است شما ۴۰۰ دوست در فیس بوک داشته باشد اما تنها ۲۰ یا ۳۰ نفر ازآن ها به شکل روزانه و مرتب فعالیت می کنند و در فیس بوک پست می گذارند. وی در ادامه می افزاید دیدن پست های روزانه این تعداد محدود، این تصور ذهنی را در شما ایجاد می کند که افراد کمی پست های شما را می بینند اما در حقیقت گروه بیش تری از افراد شاهد پست های تان هستند. بخشی از این مشکلات به تنظیمات حریم شخصی شبکه های اجتماعی مربوط می شود و درمیان شبکه های اجتماعی فیس بوک مرتبا قوانین مربوط به حریم شخصی (privacy) افراد را تغییر می دهد و در این امر بدنام است و آپدیت شدن با این قوانین مشکل است. دکتر گلبک (Dr. Golbeck) به مورد دیگری در این زمینه اشاره می کند که دانستن آن خالی از لطف نیست. خواهر مارک زاکربرگ (Mark Zuckerberg) بنیان گذار فیس بوک، عکسی خانوادگی را بر روی فیس بوک منتشر کرد و چون فردی را در این عکس تگ (tag) کرده بود، این عکس به سرعت در شبکه های اجتماعی پخش شد و عموم آن را دیدند. دکتر گلبک (Dr. Golbeck) می گوید همان طور که مشاهده می کنید حتی برخی از زاکربرگ ها نیز نمی دانند چگونه باید از حریم شخصی خود (privacy) در فیس بوک محفاظت نمایند و برخی از آن ها این مسایل را متوجه نمی شوند.
دکتر گلبک(Dr. Golbeck)  که متخصص در زمینه حفاظت حریم شخصی (privacy) و شبکه های اجتماعی(social media)  است و از زمان Myspace  مشغول به کار بوده است، خود نیزگاهی اشتباه می کند. در این زمینه او به یکی از اشتباهات خود این گونه اشاره می کند: « به سایت takethislollipop.com رفتم و به این صفحه اجازه بازدید از صفحه فیس بوک خود را دادم. به این وسیله این صفحه به تمام اطلاعات من دستیابی پیدا کرد. دکتر گل بک (Dr. Golbeck) تصور نمی کرد این صفحه بتواند به اطلاعاتی درباره ی او دستیابی پیدا کند اما او بعدا به اشتباه خود پی برد. او می گوید: « وقتی حتی من که در زمینه حریم شخصی (privacy)  متخصص هستم و در این زمینه کار می کنم، امنیت ندارم پس هیچ کسی در این جهان نمی تواند از خطرات ایمن باشد.»
مراقب نوشته های خود باشید
اشتراک گذاری بی حد و حصر اطلاعات به قدری آسان شده و افزایش یافته که در حقیقت شرکت هایی برای پاک سازی اشتباهات دیگر افراد به وجود آمده اند. از آقای سیمون وادزورث (Simon Wadsworth) مدیر بخش مدیریت اعتبار شرکت Igniyte سوال شد که آیا حجم کاری شما زیاد می باشد؟ و ایشان در جواب فقط خندیدند. این گونه سرویس ها قبلا فقط در خدمت شرکت های تجاری و برای افزایش فروش آن ها استفاده می شد، اما اکنون ۴۰ درصد از مشتریان این شرکت افرادی هستند که به دنبال برگرداندن اعتبار از دست رفته خود می باشند. مشتریان این شرکت در محدوده وسیعی قرار دارند از مدیران رده بالا گرفته (که توسط کارمندان سابق خود هدف قرارگرفته اند) تا مردم عادی که شایعات آنلاینی در مورد آن ها ساخته شده است.
آقای وادزورث (Wadsworth) می گوید: « مردم عادی کمتر در مورد بازتاب اجتماعی شان در شبکه های اجتماعی به مشکل بر می خورند و بیش تر نگران این هستند که وقتی کسی آن ها را گوگل می کند، چه اطلاعاتی از آن ها دیده می شود. فرقی نمی کند که یک  فرد در حال تعلیم در یک شرکت باشید و یا یک تازه قبول شده ی دانشگاه، اولین کاری که شرکت ها برای بررسی سوابق شما انجام می دهند جستجوی تان درگوگل می باشد. درسته است که رزومه کاری هنوز کارکرد دارد اما ترجیح شرکت ها با جستجو در گوگل است. »
اکثر دانشجویان دکتر گلبک (Dr. Golbeck) گله مند هستند که گوگل کردن آن ها برای آشنایی با شخصیت شان اصلا منصفانه نیست. وی تا حدی با این شکایت موافق است اما در ادامه می گوید ما به حدی رشد یافته ایم که می توانیم از برخی اشتباهات دوره نوجوانی چشم پوشی کنیم. اما همان گونه که مدیر اجرایی پاک سازی اعتبار شرکت تخصصی دیجیتالیز (Digitalis) آقای دیوکینگ (Dave King) بیان می دارد در بعضی موارد این اشتباهات قابل چشم پوشی نیستند. او بیان می دارد که: « اگر یک دفتر وکالت از ما بخواهد که سوابق مجرمانه فردی را بررسی کنیم، ما تا جایی که بتوانیم به جستجوی این محتواها می رویم. »

اشتراک گذاری امنیت
به اشتراک گذاری افراطی نه تنها در مواردی خجالت آور و صدمه زننده به شغل است بلکه به گفته چستر ویسنیسکی (Chester Wisniewski) مشاور امنیت با سابقه سوفوس (Sophos) مخاطره آمیز نیز می باشد. چستر (Chester) در مصاحبه ای با PC Pro عنوان کرد که ما تصور می کنیم که اشتراک گذاری اطلاعات بیش از حد، تنها باعث اذیت و آزار ما و یا در نهایت جاسوسی اطلاعات مان می شود، اما باید بدانید که به اشتراک گذاری بیش از اندازه می تواند منجر به سرقت هویت (identity theft)، کلاه برداری مالیاتی (tax fraud) شود و به ویژه مهندسی اجتماعی را (social engineering) آسان تر می کند.
خطرناک ترین اطلاعاتی که می توان بر روی وب گذاشت بستگی به ماهیت افراد مختلف دارد اما ویسنیسکی (Wisniewski)  اشاره می کند که برخی اطلاعات حساسیت بالایی دارند و این موضوع در مورد تمام افراد ا صدق می کند. این اطلاعات شامل کدپستی کاربران، تاریخ تولد، شماره ملی بیمه و اطلاعات منحصر به فرد دیگر (مانند نام خانوادگی قبل از ازدواج مادرتان(mother’s maiden name)) می باشد. او می گوید بیشتر مشکلات از تصادم دنیای مدرن و دنیای قدیم به وجود می آید. زیرا اطلاعاتی که قبلا به سادگی شیر(share)  نمی شد، با ظهور اینترنت به شکل گسترده شیر(share) می شود.
ویسنیسکی (Wisniewski) می گوید این گونه به نظر می رسد که کسی با این اطلاعات جزیی و ساده هک نمی شود اما دقیقا کاندیدای سابق ریاست جمهوری آمریکا سارا پالین (Sarah Palin) با این اطلاعات هک شد. ایمیل خانم پالین (Palin) در دوره رقابت انتخاباتی هک شد و سوالی به منظور بازیابی پسوردشان برای ایشان ارسال شد و در آن سوال، نام دبیرستان وی از ایشان سوال شد و پس از پاسخ به این سوال، تمام اطلاعات خانم پالین در وب سایت ویکی پدیا (Wikipedia) قرار گرفت.
شما حتما نباید مشهور و یا بدنام باشید تا مورد حمله قرار بگیرید. آخرین اخبار هک شدن مربوط به فایل های مالیاتی در آمریکا بود. ویسنیسکی ) (Wisniewski  می گوید چند اطلاع کلیدی کوتاه در مورد افراد می تواند برای هکرها کافی باشد تا خود را به جای شما جا زده و ادعای پول بکنند.
آقای کینگ (King) بیان می کند که شرکت وی دیجیتالیز (Digitalis)، پست های چندین تن از روسای آمریکا، خانواده های سلطنتی بین المللی و روسای FTSE را بررسی و زیر نظر دارد. بخشی از کار آن ها مربوط به تعدیل ریسک سرقت، از خانه های افراد مشهور است. به ویژه زمانی که این افراد از خانه های گران قیمت خود به دور بوده و در سفر به سر می برند. همچنین آنان مراقبند که مشتریان محبوب آن ها مکان تعطیلات خود را به اشتباه در شبکه های اجتماعی بروز ندهند تا ریسک دزدیدن فرزندان آن ها کاهش یابد.
آقای کینگ (King) می گوید این قوانین برای عامه مردم که به طور عادی در خیابان ها قدم بر می دارند، نیز صدق می کند. کینگ (King) در ادامه می افزاید: « مجرمان به طور فزاینده از شبکه های اجتماعی برای رسیدن به مقاصد خود سود می برند، به ویژه برای سرقت منازل و در غیاب صاحبان آن ها و سرقت ماشین، مکان بسیار مهم است. زمانی که شما پستی را بر روی توییتر خود منتشر می کند و می نویسید که از بودن در مکان تاریخی تاج محل (Taj Mahal) در هندوستان لذت می برید، بقیه متوجه می شوند که در خارج از کشور به سر می برید. به علاوه در این زمانه که تمام اطلاعات به صورت عمومی در اینترنت وجود دارد، به راحتی می توان فهمید که محل سکونت شما کجاست، آیا وامی برای خانه خود گرفته اید و ماشینی که سوار می شوید چیست و اطلاعات دیگری از این قبیل. مردم اغلب پست هایی در مورد سفر و تعطیلات خود به اشتراک می گذارند که بسیار مخاطره آمیز است.
کری مک مولن (Keri McMullen) از ایالت ایندیانا(Indiana state) ، این مسئله را به شکل عمیق درک کرده است. او در فیس بوک، پستی را گذاشته بود و عنوان کرده بودکه قصد دارد به دیدن کنسرت یک گروه موسیقی برود. متاسفانه یکی از دوستان دوره کودکی او که تبدیل به سارق منازل شده بود، به دلیل خالی بودن منزل او، خانه وی را مورد سرقت قرار داد. در ایالت نیوهمپشایر آمریکا (New Hampshire state) یک گروه از مجرمان ۱۸ منزل را به دلیل خالی بودن و با استفاده از اطلاعات منتشر شده آن ها در فیس بوک مورد سرقت قرار دادند. البته فقط شبکه اجتماعی فیس بوک خطرناک نیست بلکه توییتر و فوراسکوئر (Foursquare) ممکن است  بسیار خطرناک تر باشند. زیرا توییتر(twitter) سایتی عمومی است و پست های آن به شکل عمومی است و فوراسکوئر (Foursquare) محل فعلی شما را نمایش می دهد. سایت اینترنتی pleaserobme.com این سرویس های اینترنتی را بررسی کرده و پست های شما را چک می کند تا اطلاعات مورد علاقه سارقان را شیر(share) نکرده باشید.

پاک سازی پروفایل آنلاین
اگر نگران هستید که اطلاعات شخصی زیادی را به اشتراک گذارده اید، اولین کاری که باید انجام دهید این است که پروفایل خود را بررسی کنید. برای این کار گوگل را چک کنید، نه تنها با اسم کوچک تان بلکه با آدرس ایمیل، عکس ها و نام های کاربری خود. عکسی از پروفایل فیس بوک و یا توییتر(twitter) خود را به Google’s Image Search  بکشید و عکس خود را جستجو کنید. به این شکل می توانید وب سایت هایی که عکس شما را دارند، مشاهده کنید. دکتر گلبک (Golbeck) اشاره می کند که این شیوه ایی است که می توانید بفهمید آیا عکس شما عمومی است یا خیر؟
اگر در این میان عکسی را مشاهده کردید که نمی خواهید عمومی باشد معمولا می توانید به سرویس شبکه اجتماعی خود وارد شده (login) و عکس را حذف نمایید. در بسیاری از اوقات این شما هستید که عکس خود را پست نموده اید. اگر این گزینه در شبکه اجتماعی تان وجود ندارد، می توانید از ارائه دهنده سرویس خود بخواهید تا آن را برای شما حذف نماید. اما این شیوه مشخصا ساده نمی باشد. در بریتانیا (UK) و تحت قانون حفاظت اطلاعات Data Protection Act  کاربران قادرند، اطلاعات قبلی خود را تصحیح و یا حذف نمایند. اما طبق تحقیقی از Sheffield University از هر پنج سایت یک سایت اطلاعات لازم در مورد مخاطبین (contacts) خود را نگه نمی دارد. و زمانی که میزبان(host)  (ارائه دهنده خدمات اینترنتی) شما خارج از کشور است تنها کاری که می توانید انجام دهید این است که مودبانه درخواست خود را مطرح کنید.
شیوه دیگر استفاده از قانون اتحادیه اروپا (EU)  تحت عنوان « حق فراموشی» (right to be forgotten) است البته اگر ساکن یکی از کشورهای اروپایی باشید. این قانون به شما اجازه می دهد که اطلاعات سابق خود را از نتایج جستجوی وب پاک نمایید. برای درخواست پاک سازی، جزییات اطلاعات خود را در pcpro.link/24rtbf وارد کنید. البته شرکت گوگل در صورتی که اطلاعاتی مورد علاقه عموم مردم باشد، ملزم به حذف آن ها نیست.
آقای سیمون وادزورث (Simon Wadsworth) می گوید بعضی اوقات این درخواست ها موفقیت آمیز نیستند. مشتریان اصرار می کنند که دلایل خوبی برای ارائه درخواست خود دارند اما شرکت گوگل خود را در پس علایق عمومی پنهان می کند. گوگل به بسیاری از درخواست های پاک سازی جواب رد می دهد.
آقای دیوکینگ  (Dave King) با این صحبت ها موافق بوده و عنوان می دارد حتی اگر گوگل اطلاعات را حذف نماید این بدان معنا نیست که نتایج جستجوها کاملا پاک شده اند. این لینک ها در خارج از اروپا همچنان وجود داشته و به علاوه گوگل یک هشدار در نتایج به نمایش می گذارد به این معناکه لینکی از لیست نتایج جستجو حذف شده است. این لینک حذف شده می تواند شک ها را برانگیزد به ویژه در مورد افراد سرشناس.
علاوه بر این ها، شرکت گوگل برای ناشران وب سایت پیامی را ارسال می کند و می نویسد که لینکی از وب سایت آن ها حذف شده است و وب سایت مذکور با اعلان عمومی حذف لینک از وب سایت خود، توجه عموم را به خود جلب می کند و دقیقا همان اطلاعاتی که باید مسکوت بماند، را اعلان می کند. البته این اتفاقات بیشتر در مواردی که افراد شناخته شده هستند می افتد و در مورد افراد عادی مانند ما سر و صدای کمتری ایجاد می شود.
در ادامه باید خاطر نشان کنیم که اگر حتی نتوانید تمام اطلاعات شخصی خود را از روی اینترنت حذف نمایید دانستن آن که چه اطلاعاتی از شما بر روی محیط آنلاین قرار دارد، امنیت را افزایش می دهد. برای مثال اگر نام خانوادگی مادر شما پیش از ازدواج (mother’s maiden name) بر روی اینترنت است، می توانید از بانک خود بخواهید که سوال امنیتی شما را که جواب آن نام خانوادگی پیشین مادرتان است، تغییر دهد.
کنترل اشتراک ها
حتی اگر قادر باشید تا تمامی اطلاعات خود را از اینترنت پنهان کنید، بازهم راهی وجود ندارد که بتوانید بفهمید چه افرادی در زمان نشر آن ها به این اطلاعات دست یافته اند. نتیجه اخلاقی این است که، از اول اطلاعات کمی را شیر (share) کنید. آقای ویسنیسکی (Wisniewski) می گوید آیا شبکه های اجتماعی واقعا به دانستن روز تولد شما نیازمندند؟ اگرچه دانستن این جزییات برای دوستان شما جالب است اما این عمل می تواند خطرناک باشد. و در نهایت هرکسی صلاح خود را بهتر می داند و برای خود تصمیم می گیرد.
دکتر گلبک (Dr. Golbeck) می گوید:« یک شیوه ای که می توانید به شکل ناشناخته ای آنلاین بمانید، استفاده از نام کاربری است. من نام های کاربری دارم که هیچ ارتباطی با نام واقعی من ندارند. اگر من سوالی در زمینه آمار داشته باشم و بخواهم آن را در محیط آنلاین بپرسم، دوست ندارم نام واقعی من همراه با یک سوال احمقانه فاش شود. بنابراین از حساب کاربری دیگری استفاده می نمایم. »
آقای کینگ می گوید علاوه بر این ها باید در افزودن دوستان جدید به لیست خود سخت گیر باشید. اگر کسی را نمی شناسید آن ها را اد (Add) نکنید. وی عنوان می دارد که سازمان های جاسوسی از این تکنیک ها برای دستیابی به اطلاعات شخصی استفاده می کنند: با استفاده از دوستی در فیس بوک به اطلاعات شما دست می یابند بدون آن که مطلع شوید. یکی از راه کارهای جلوگیری از سو استفاده، تنظیم گزینه های قفل (lock) در شبکه اجتماعی است. پس تا آن جا که می توانید از آن ها استفاده کنید. البته همان طور که قبلا اشاره شد حتی اگر تمامی تنظیمات را انجام دهید باز هم به طور کامل در امان نیستید و باید آگاه باشید که سرقت اطلاعات تنها از طریق شبکه های اجتماعی اتفاق نمی افتد.
سین سولیوان (Sean Sullivan) تحلیلگر امنیتی شرکت F-secure عنوان می کند که ممکن است اطلاعات شما دزدیده شود به این دلیل که داده های یک شرکت، که اطلاعات شما جزیی از آن ها بوده است، مورد دستبرد قرار گرفته اند. اسامی خانوادگی، محل ها و علایق افراد همه داده هایی هستند که شرکت ها در مورد افراد دارند. در این موارد کار زیادی نمی توان انجام داد مگر آن که به شکل آنلاین تجارت نکنیم که این گزینه واقعا گزینه به شمار نمی آید.
اگر نگران بروز اطلاعات شخصی خود به وسیله سرویس های شخص ثالث (third parties) هستید، می توانید به سادگی میزان اطلاعاتی را که به سرویس دهنده های وب می دهید، محدود کنید. برای مثال سولیوان (Sullivan) به جای استفاده مداوم از کارت اعتباری خود برای خرید آنلاین، از کارت هدیه استفاده می کند. او می گوید استفاده از کارت هدیه به جای کارت اعتباری، تعداد لیست پرداخت ماهانه از کارت اعتباری را کاهش می دهد و در نتیجه تعداد تراکنش ها به یکی محدود می شود و اگر کلاه برداری رخ دهد، راحت تر قابل پیگیری خواهد بود.
علاوه بر این سولیوان (Sullivan) از چندین ایمیل آدرس استفاده می کند تا از درز (leak) اطلاعات در وب جلوگیری کند. او همچنین زمانی را صرف حذف برنامه های ناخواسته ای  می کندکه به عنوان جایزه (reward programs) برای او نصب شده اند. او اظهار می کند:« اگر برای مدتی با شرکتی داد و ستد نداشته باشم، حساب کاربری (account) مربوط به آن شرکت را حذف می کنم و از آنان نیز می خواهم تا اطلاعاتم را پاک نمایند. متاسفانه این مسایل به نظر برخی به مدیریت زیادی نیاز دارد.»

نسل آینده به اشتراک می گذارد
به نظر می آید تنها راه جلوگیری از سوء استفاده اینترنتی، توقف به اشتراک گذاری پست ها، وقت گذرانی به شکل اجتماعی و محاوره آنلاین است. مثال های وحشتناکی که عنوان شد، اغلب سر و صدا می کنند زیرا این ها اتفاق عادی ای نمی باشند. سولیوان (Sullivan) می گوید:« خوشبختانه اغلب افراد اطلاعات بیش از اندازه ای را به اشتراک نمی گذارند. البته طبیعتا می توان افرادی را که بیش از اندازه شیر(share) می کنند، پیدا کرد اما یافتن کسانی که شیر(share) بیش از اندازه انجام نمی دهند، دشوار است چون آنان اطلاعات خود را شیر (share)  نمی کنند.»
بنابه گفته دکتر گلبک (Dr. Golbeck) نسل جوان تر به طور حتم از فیس بوک استفاده می کند اما تمایل آن ها بیش تر به سمت سرویس هایی است که علاقه کمتری به جمع کردن اطلاعات دارند. به عنوان مثال سرویس هایی مانند واتس اپ (WhatsApp) اسنپ چت (Snapchat) و ویسپر (Whisper). وی در ادامه اظهار می کند که نسل جوان تر از فیس بوک استفاده زیادی نمی کند و جوان ها تمایل بیش تری به سرویس های ارتباطی دارند که بیش تر موقت هستند (مانند مسنجرها).
رافائل لاگونا (Rafael Laguna) مدیر اجرایی Xchange  می گوید:« بر طبق تحقیقات ما رفته رفته، افراد به شکل مسئولانه تری از شبکه های اجتماعی استفاده می کنند. این قضیه همانند این است که افراد در دوران جوانی سیگار می کشند اما به مرور زمان بیش تر به مضرات سیگار پی برده وغالب افراد در سنین بالاتر سیگار را ترک می کنند. استفاده از شبکه های اجتماعی دقیقا مانند مسئله سیگار کشیدن است. افراد به مرور تجربه بیش تری پیدا می کنند و این تنها در مورد جوان ترها صدق نمی کند، بلکه مسن ترها که در استفاده از شبکه های اجتماعی تجربه نداشته اند، نیز به مرور با تجربه تر می شوند و چگونگی استفاده از این شبکه ها را یاد می گیرند. ما یاد می گیریم که اگر داده هایمان به دست افراد نامشروع بیفتد، چه مشکلاتی ممکن است برای مان به وجود آید.»
وادزورث (Wadsworth) می گوید: «حتی ما به کسانی که بیش از اندازه اطلاعات را شیر (share) می کنند عادت کرده ایم و این اتفاق خوشایندی است زیرا با گذشت نسل ها مردم تحمل بیش تری پیدا می کنند اما در حال حاضر افراد در مورد دیگران و داستان هایی که از آن ها می شنوند، پیش داوری می کنند. به مرور زمان آن ها متوجه خواهند شد که این پیش داوری ها ممکن است اشتباه باشد.»

مدیریت اعتبار آنلاین شرکت ها
تنها افراد حقیقی نیستند که ممکن است اطلاعات زیادی را در محیط اینترنت به اشتراک بگذارند؛ گاهی شرکت ها نیز اطلاعات زیادی را به اشتراک می گذارند و لطمه می بینند. آقای سیمون وادزورث (Simon Wadsworth) مدیر اجرایی شرکت Igniyte که شرکت برای پاک کردن اعتبار است عنوان می کند که اولین گام برای پاک سازی شهرت و اعتبار صدمه دیده افراد، بررسی عمق مسئله است و به عبارت دیگر درک این مسئله که یافتن اطلاعات بد به چه میزان آسان می باشد.
گام بعدی، حذف محتواهای نامناسب تا حد امکان است. به این منظور، شرایط و قوانین وب سایت مربوطه بررسی می شود تا بتوان دلایل خوبی برای حذف اطلاعات پیدا کرد. آقای وادزورث (Wadsworth) می گوید: « تقریبا حجم زیادی از اطلاعات از منبع حذف می شود. »
« فاز دوم افزودن محتوای مناسب و مثبت به سایت می باشد. اطلاعاتی از قبیل این که این شرکت ها الان چه می کنند و نظرات مثبت مشتریان در مورد آنان چیست. » هدف این است که توضیحات مثبت در نتایج جستجوی گوگل بیش تر از کامنت های  (comment) منفی به چشم بیایند.
وادزورث (Wadsworth) توصیه می کند: « مهم ترین نکته حائز اهمیت جلوگیری از اشتراک افراطی است. شرکت ها باید در نظر داشته باشند که اگر به هر کسی اجازه پست هر مطلبی در مورد شرکت داده شود، اوضاع از کنترل خارج می شود. اگرچه به نظر جالب نمی آید اما شرکت ها باید قوانین و سیاست هایی برای به اشتراک گذاری، لایک کردن، کامنت گذاشتن، و پست ویدیو بر روی اینترنت، داشته باشند. اطلاعاتی که ارائه دهنده شرکت هستند باید تنها توسط یک نفر ارائه شود چیزی شبیه سردبیر آنلاین که به عنوان مثال تصمیم بگیرد که مطلبی ارائه درستی از شرکت به دست نمی دهد و یا لوگوی ارائه شده قدیمی است و چیزهایی از این قبیل. »

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text