سادگی، رمز ماندگاریست…

/
/
/

اگر مایکروسافت بخواهد به بقای خود ادامه دهد، باید سادگی را سرلوحه کار خود قرار دهد…

شاید پیش خود تصور کنید که مایکروسافت، بعنوان یکی از بزرگترین و موفق‌ترین شرکت‌ها در دنیا، به راحتی می‌تواند نقشه راه و استراتژی خود را با هم همسو کند. حتی اگر اینطور هم باشد، باز در زمینه حفظ سادگی در بسیاری از جنبه‌ها چندان توفیقی نداشته است.
از زمان بارگذاری ویندوز هشت در سال ۲۰۱۲ شاهد رویدادی بودیم که شاید بهترین واژه برای توصیف آن «آشفتگی» در زمینه محصولات، عرضه‌‌ها و آپدیت‌‌ها باشد؛ رویدادی که برای هر کسی که کوچکترین علاقه‌ای به فناوری و پی‌گیری دائمی اخبار آن داشته باشد، عجیب و گیج‌کننده بوده است. به همین دلیل هم اصلاً نمی‌توان سوگیری آینده را برای برندهای متوسطی مثل این OS پیش‌بینی کرد.
هرچند در این سیستم عامل مفهوم عجیب دسک‌تاپ‌ خوشایند، قدیمی و آشنا با واسط موزائیک‌کاری شده Start Screen همراه شده است، اما در دل کمتر کاربری توانست جایی برای خود باز کند، بطوریکه این OS تا به امروز در تعداد معدودی از پی‌سی‌ها مورد استفاده قرار گرفته است. برنامه‌های کاربردی ویندوز هشت نه قبلاً و نه فعلاً وضعیت خوب و مناسبی نداشته‌اند، بطوریکه مثلاً کاربر برای کار هرچند جزئی با قابلیت ناوبری آن مجبور است آواره کوچه و خیابان شود.
تمام اینها زمینه‌ساز عرضه سیستم عامل دیگری به نام Windows RT شد؛ سیستم عاملی که شاید از اول اصلاً نباید عرضه می‌شد. Windows RT نسخه کوچک و جمع و جوری از سیستم عامل مایکروسافت است که هرچند هنوز هم دسک‌تاپ و Start Screen را در خود دارد، اما در کمال تعجب نمی‌توان نرم‌افزار سنتی ویندوز را روی آن نصب کرد. باوجودیکه این سیستم عامل توانست به تبلت‌های بسیاری راه پیدا کند، اما به عقیده من کاربرد راحت یا موثری ندارد.
مدتی پیش، ژولی لارسون-گرین، معاون اجراییDevices  مایکروسافت، ضمن تأیید اینکه این شرکت تجاری تفاوت بین Windows 8 و Windows RT را به درستی برای کاربران شرح نداده است، اضافه کرد که «ما به هیچ وجه از وجود سه سیستم عامل دل خوشی نداریم». با این وجود، هیچ نشانه‌‌ای هم از تلاش برای حذف RT به چشم نمی‌خورد. با توجه به افت دائمی فروش پی‌سی ظرف چند سال گذشته، مایکروسافت باید سادگی حداکثری را در همه کارها سرلوحه فعالیت‌های خود قرار دهد تا بتواند کاربران خود را همچنان درگیر و علاقه‌مند به خود نگه دارد. بعنوان دلیلی برای لزوم حفظ سادگی، اغلب نسل قدیمی که عادت به استفاده از لپ‌تاپ یا پی‌سی برای انجام کارهای خود داشتند، چون امروزه دیگر می‌توانند همان کارها را به راحتی با فیسبوک انجام دهند و یا ای‌میل‌های خود را از طریق آی‌پد چک کنند، به ایندو وسیله رو آورده‌اند.
Surface هم هرچند ایده خوبی بود، اما جدا از قیمت بالای آن که برای وسیله‌ای با اینهمه نقطه ضعف و ویژگی نچسب غیر قابل قبول بود، نه یک تبلت و نه یک لپ‌تاپ بجا بود.
البته در مورد ویندوز ۸ باید بگوییم که مایکروسافت در آپدیت‌های اخیر آن مشکلات زیادی را حل و فصل کرده و بنابراین می‌توان خوشبین بود که حداقل به شکایت‌های مشتریان خود گوش داده یا گزارشاتی را در مورد خطاها و معایب این سیستم عامل نوشته شده، خوانده است. به لطف تمام این تغییرات، کاربر ویندوز هشت اکنون دیگر می‌تواند برنامه‌های کاربردی واسط کاربری Modern را به تسک‌بار سنجاق کند. بعلاوه این برنامه‌ها اکنون دیگر صاحب یک نوار عنوان شده‌اند و در نتیجه کاربر می‌تواند آنها را به راحتی کوچک کند یا ببندد. جای خالی این ویژگی‌ و بسیاری ویژگی‌ها در ویندوز هشت به خوبی نمایان بود.
نکته دیگر اینکه، بهتر است این شرکت در رویکرد نامگذاری خود به کل تجدید نظر کند. دلیل هم اینکه، مایکروسافت ابتدا Windows 8.1  را عرضه کرد که البته اشکالی هم به نام آن وارد نیست. ولی بعد از مدتی Windows 8.1 Update وارد بازار شد که به مراتب ساده‌تر و شاید حتی بی‌منطق‌تر از نسخه قبلی خود هم به نظر می‌رسید؛ در حالیکه شاید نامی مثل Windows 8.2 بسیار مناسب‌تر و بجاتر از آن بود. با اینهمه باز هم جای شکر دارد که نسخه جدید مثلاً Windows 8.1 Update Service Pack1 اسم‌گذاری نشد؟!
خوشبختانه مایکروسافت حداقل در آپدیت اخیری که از نسخه موبایلی این سیستم عامل عرضه کرد، سنت مضحک نامگذاری خود را تغییر داد و آنرا Windows Phone 8.1 نامگذاری کرده تا با نظیر دسک‌تاپی خود تناسب پیدا کند.
این غول نرم‌افزاری اخیراً هم کار تملک کسب و کار Devices and Services نوکیا را به پایان رسانده و امیدوار است که بتواند با اینکار محبوبیت Windows Phone را هم افزایش دهد. هرچند ویندوز فون سریع‌ترین آهنگ رشد را در بین سیستم عامل‌های موبایلی دارد، اما سهم بازاری فعلی یک درصدی آن کار را کمی دشوار می‌کند.
مایکروسافت برای رسیدن به پای iOS و اندروئید در بازار شلوغ و پررقیب تلفن‌های همراه راه زیادی در پیش دارد. مضاف بر اینکه، در اینمورد که آیا این شرکت می‌تواند از برند شناخته شده و مورد اعتماد در سطح جهان نوکیا به خوبی استفاده خواهد کند یا نه، هنوز هم پرسش‌ها و تردید‌های فراوانی باقیست. شاید هیچ عجیب نباشد اگر روزی بشنویم که مایکروسافت نام این شرکت را به Microsoft Mobile تغییر داده که البته در اینصورت نام مضحک دیگری را به لیست فعلی نام‌های عجیب و غریب خود اضافه خواهد کرد. بنابراین به مسئولین نامگذاری مایکروسافت توصیه می‌کنم سیاست خود را تغییر دهند و تا حد ممکن نام‌ها را ساده کنند.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text