سرمقاله شماره ۲۵۰

/
/
/

با سلام و عرض احترام خدمت کلیه خوانندگان محترم ماهنامه رایانه
یکی از مباحث مطرح در دنیای کامپیوتر ، که در بخش کلاسترینگ مطرح می گردد، بحث میزان دسترسی است که در مواقعی مبحث کلاستر را تحت شعاع خود قرار می دهد ، در دسترس بودن (High Availability) که به اختصار HA نیز گفته می شود به میزان در دسترس بودن یک سرویس از طرف سرویس دهنده برای سرویس گیرنده است که اصولا با یک عددی بین ۰ تا ۱۰۰ بصورت درصد نمایش داده می شود و می توان بر روی هر نوع سرویس از جمله خطوط شبکه ، اینترنت ، سرور ، سرویس و یا هر آن چیز دیگری محاسبه گردد. اهمیت موضوع از آنجا ناشی می گردد که در برخی از موارد ارائه یک سرویس از طرف سرویس دهنده به سرویس گیرنده بقدری بالا و حیاتی است که قطعی آن حتی برای لحظاتی امکان پذیر نباشد، در این راستا می توان به انواع سیستم ها و سرویسهای بانکی و بیمه ها اشاره کرد.سیستم های تحمل پذیر در مقابل خطا نیز در این دسته قرار می گیرند.
سیستمی که در حال کنترل یک پالایشگاه و یا یک نیروگاه است را نمی توان به دلیل مشکلات سخت افزاری و یا نرم افزاری مورد نکوهش قرار داد و خطرات حاصله از آنرا برگردن سیستم کنترل کننده گذاشت چرا که از شروع باید وقوع مشکلات سخت افزاری و نرم افزاری در طرحی در نظر گرفته می شد.
حال در اینجا بحثی به وجود می آید که تا چند درصد این دردسترس بودن اهمیت دارد ، بطور مثال ۹۹% یا ۹۹٫۹۹% یا ۹۹٫۹۹۹% آیا ۱۰۰% امکان پذیر است ؟
اینکه به HA 100% برسیم تقریبا غیر ممکن است و برای رسیدن به حد و نزدیک شدن به آن هم نیازمند افزونگی هستیم ، ذات افزونگی نیازمند افزایش سخت افزار و نرم افزار است که خود باعث افزایش هزینه و قیمت تمام شده می گردد. در اینجا یک توازنی بین هزینه و میزان در دسترس بودن باید ایجاد گردد که میزان فشار بر اهرمهای آن را اهمیت پروژه تعیین می کند.بطور مثال از کار افتادن سیستم حسابداری و یا سایت وب یک شرکت کوچک شاید آنقدر مهم نباشد در مقایسه با آنکه بخواهیم سیستم پیاده سازی شده آنرا با قابلیت دردسترس بودن ۹۹٫۹۹۹% برسانیم، که این موضوع هزینه آن شرکت را حداقل تا سه برابر افزایش می دهد و هزینه کردن تا به این حد برای آن شرکت میسر نیست ، اما برای یک بانک که شاید بیش از چند میلیون نفر در حال سرویس گرفتن از آن هستند حتی قطع بودن چند ثانیه امکان پذیر نمی باشد و هزینه کردن برای آن کاری منطقی به نظر می رسد.
حالا اگر در بعدی وسیع تر نگاه کنیم این HA نه فقط به سرویس دهنده اصلی بلکه به عوامل دیگری مانند خطوط ارتباطی ، مخابرات ، سرویس دهندگان میانی نیز وابسته خواهد بود چرا که با قطع شدن خطوط مخابراتی براحتی کل سرویس زیر سئوال خواهد رفت.
حال با توجه به کلیه موارد بالا ، مدیران و سرپرستان شبکه با یک محاسبه ساده و تشخیص میزان اهمیت سرویس خود و بودجه ای که در اختیار دارند می بایست میزان دسترسی به سرویس خود را متوازن نمایند.
در کشور ما نیز در برخی از مراکز این قابلیت پیاده سازی شده و در برخی موارد دیگر اصلا به آن فکر نشده است که همین مسئله باعث نارضایتی مشتریان می گردد که خود علل مختلفی دارد که از این جمله می توان به عدم وجود دانش فنی ، عدم بودجه مناسب ، کم اهمیتی به سرویس و عدم توجه به رضایتمندی مشتریان دانست که در هر صورت باید برطرف گردد.
با تشکر

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

It is main inner container footer text