خانه / مقالات / شبکه و امنیت / چگونه آدرس های IP را کشف کنیم

چگونه آدرس های IP را کشف کنیم

چگونه آدرس های IP را کشف کنیم
اگر شما می خواهید مشکلات مربوط به شبکه خود را برطرف کرده و همه کارهای حرفه ای را بر روی آن انجام دهید، نیاز به یافتن آدرس IP خود خواهید داشت.
هر کامپیوتری بر روی یک شبکه دارای یک آدرس IP مختص خود است، که معادل آدرس پستی در اینجا بر روی کامپیوتر است. شما در حالت عادی نباید نگران باشید که آدرس IP شما چه چیزی است، یا مجبور به استفاده از آن نیستید، اما گاهی اوقات باید این آدرس را پیدا کنید. برای مثال، اگر می خواهید از کامپیوتر خود فایل هایی را به اشتراک بگذارید، یا این که بازی های آنلاین را در محیط اینترنت انجام دهید، دانستن IP آدرس امری حیاتی است. همچنین گاهی اوقات مجبورید IP مربوط به مودم خود را بدانید تا از این طریق به تنظیمات آن دسترسی داشته باشید. در این جا نحوه پیدا کردن این اطلاعات را از روی هر کامپیوتری به شما آموزش می دهیم.
ویندوز
کلیدهای Windows+R را فشار دهید، سپس صفحه ای که بالا می آید دستور “control netconnections” را تایپ کرده و Return را بزنید. این کار، صفحه اتصالات شبکه شما را باز خواهد کرد. از این لیست، بر روی آیکن network connection که آبی رنگ است کلیک کنید، و از نوار ابزار مورد نظر، بر روی View Status of this connection کلیک کنید. اگر شما نمی توانید این گزینه را ببینید، باید ابتدا در نوار ابزار بر روی “>>” کلیک کنید. بر روی دکمه details کلیک کنید تا یک dialog box جدید باز شود. آدرس مربوط به Ipv4 که به صورت لیست وجود دارد، آدرس آی پی کامپیوتر شما را مشخص می کند. آدرس آی پی مربوط به مودم شما در قسمت IPV4 Default Gateway قرار دارد.
یک روش مشابه برای یافتن این اطلاعات است که کلیدهای Windows+R را فشار داده و سپس دستور ‘cmd’ را تایپ کنید، و Enter را زده تا صفحه مربوط به command prompt باز شود. اکنون عبارت “ipconfig” را تایپ کرده و Enter بزنید. این کار، تمامی مشخصات مربوط به اتصالات شبکه، از جمله آی پی شما را نمایش خواهد داد.
اندروید
سیستم عامل اندروید، متاسفانه فقط آدرس IP اخیر شما را نشان می دهد، اما آدرس IP مربوط به مودم شما را نمایش نمی دهد. برای دسترسی به این اطلاعات در سیستم عامل اندروید نیاز به یک برنامه مانند Network Info || (tinyurl.com/332networkinfo) دارید. زمانی که این برنامه را نصب کردید، به شبکه وای فای خود متصل شوید، برنامه را اجرا کرده و بر روی تب WiFi بزنید. در زیر قسمت IP آدرس خود و همچنین در قسمت Gateway می توانید آدرس آی پی مربوط به مودم خود را مشاهده کنید.
iPhone/ iPad
به قسمت Settings بروید، Wifi را انتخاب کرده و بر روی آیکن ‘i’ در کنار شبکه ای که به آن متصل هستید، کلیک کنید (این آیکن در بالای لیست قرار دارد و در کنار آن یک تیک قرار دارد). آنگاه آدرس IP مربوط به گوشی و همچنین مودم شما به دقت نشان داده می شوند.
Mac OS X
در این سیستم عامل، از منوی Apple قسمت System Preferences را باز کرده و Network را انتخاب کنید. شبکه فعال خود را انتخاب کنید که این شبکه معمولا با رنگ سبز نشان داده شده است. برای اتصالات سیمی (اتصال از طریق Ethernet) آدرس های IP خود را به صورت لیست شده در زیر قسمت IP Address مشاهده خواهید کرد، و آدرس مودم شما در مقابل گزینه Router قرار دارد. برای اتصالات بی سیم، بر روی Advanced کلیک کرده، سپس بر روی TCP/IP کلیک کنید. آنگاه آدرس IP گوشی و مودم خود را در یک لیست مشاهده خواهید کرد.
یک راه مشابه برای انجام این کار این است که Terminal را باز کنید، سپس عبارت ‘ipconfig’ را تایپ کنید تا همه اطلاعات مربوط به اتصالات شبکه خود را مشاهده کنید، و همچنین برای مشاهده Gateway (لینکی بین کامپیوترهای مختلف در یک شبکه است) خود، عبارت ‘route-n get default’ را تایپ کنید.
نحوه تنظیم کردن برنامه های پیش فرض
ویندوز دارای ابزار برنامه های پیش فرض ویندوز که به صورت توکار در آن قرار دارد، محدود است. ما به شما نحوه استفاده از ویرایش گر برنامه های پیش فرض را می آموزیم تا در زمانی که می خواهید، ویندوز شما برنامه های مورد علاقه شما را بارگذاری کند.
زمانی که شما دوبار بر روی یک فایل در ویندوز کلیک می کنید، چه فرمت آن فایل text ، audio، یک فایل تصویری و یا هرچیز دیگری باشد، ویندوز در حالت عادی آن فایل را به وسیله برنامه مرتبط با آن فایل باز خواهد کرد. شما می توانید این برنامه مرتبط را در Defaul Programs از قسمت Control Panel تغییر دهید، اما در ویندوز تنها همین کار را می توانید انجام دهید. برای مثال، شما نمی توانید زمانی را که بر روی یک فایل کلیک راست می کنید، تغییر دهید. برای اینکه به معنای واقعی کلمه بر روی فایل های خود کنترل داشته باشید، به برنامه Default Programs Editor نیاز دارید. این برنامه رایگان به شما اجازه می دهد تا برنامه های پیش فرض خود را تغییر داده، صفحه ای را که با کلیک راست باز می شود را ویرایش کنید، و بسیاری از کارهای جانبی دیگر را انجام دهید.
گام ۱: به آدرس defaultprogramseditor.com رفته و بر روی دکمه Download Now کلیک کنید. فایل زیپ دانلود شده را در یک محیط مناسب استخراج (Extract) کنید، این برنامه از هرجایی اجرا می شود. دوبار بر روی این برنامه کلیک کنید تا اجرا شود. شاید ویندوز از شما بخواهد که ابزار .Net Framework را دانلود و نصب کنید، پس این کار را انجام دهید. زمانی که برنامه را اجرا کردید، می توانید آن را در Control Panel ویندوز خود نصب کنید. بر روی آیکن چرخ دنده در پایین صفحه مورد نظر کلیک کنید، سپس بر روی install to the control panel کلیک کنید. اکنون قادر هستید که به داخل Control Panel رفته و ابزار Default Programs Editor را پیدا کنید.
گام ۲: برای ویرایش کردن یک زمینه یک منو، بر روی File Type Settings کلیک کرده، سپس Context Menu را انتخاب کنید. حال به پایین صفحه حرکت کنید، یا این که از جعبه جستجو استفاده کنید، تا افزونه فایل مورد خود را بیابید. برای مثال، اگر قصد دارید زمینه منوی مربوط به تصاویر دوربین خود را تغییر دهید، به دنبال ‘jpg’ بگردید. حال بر روی Next کلیک کنید. صفحه بعدی به شما گزینه هایی را برای نوع فایل نمایش خواهد داد، همچنین نام ورودی منو و فایل ها و برنامه های مربوطه در اختیار شما قرار می گیرد. ورودی موردنظر خود را که قصد تغییر آن را دارید، انتخاب کنید، مثلاً ورودی Edit، آنگاه بر روی Edit Selected Command کلیک کنید.
گام ۳: در صفحه بعدی، برای یافتن برنامه مورد نظر خود جهت ویرایش تصاویر، بر روی Browse کلیک کنید. برای مثال، اگر قصد استفاده از Paint.NET را دارید، بر روی Browse کلیک کرده و به مسیر C:\Program Files\paint.net رفته و بر روی PaintDotNet.exe دوبار کلیک کنید. بر روی Next کلیک کنید تا به Context Menu برگردید. در این جا می توانید آیتم های دیگری از زمینه منو را تغییر دهید، یا فقط بر روی Save Context Menu کلیک کرده تا ویرایش را تمام کنید. حال زمانی که بر روی یک فایل با فرمت ‘jpg’ راست کلیک می کنید، و گزینه Edit را انتخاب می کنید، این فایل را به جای Windows Paint با استفاده از برنامه Paint.Net باز خواهد کرد، که بسیار مفیدتر عمل می کنید.
گام ۴: فرآیند ویرایش آیکن ها، توضیحات مربوط به آن ها، و برنامه های پیش فرض، واضح است و نیازی به توضیح ندارد. کافی است گزینه مربوط به نوع فایلی را که قصد تغییر آن را دارید، انتخاب، و گام ها را دنبال کنید. تنظیمات مربوط به Autoplay کمی پیچیده تر هستند. بر روی Autoplay Settings کلیک کرده، نوع فایل media، مانند فیلم های DVD، را که می خواهید تغییر دهید را انتخاب کنید و Next را بزنید. صفحه بعدی به شما گزینه هایی را نشان می دهد که ویندوز در هنگام قرار دادن یک DVD درون PC، به شما حق انتخاب آن ها را می دهد. شما قادر به تغییر دستورات توکار ویندوز مانند ‘Ask me every time’ نخواهید بود. عملی را که می خواهید تغییر دهید، انتخاب کنید، مانند ‘Play DVD movie’ و بر روی Edit Selected Handler کلیک کنید. حال بر روی Browse کلیک کنید تا برنامه مورد نظر خود برای اجرای فایل های DVD را بیابید، مثلاً C:\Program Files\VideoLAN\VLC\vlc.exe را انتخاب کنید. شما می توانید تیک مربوط به ‘infer’ را فعال کنید تا ابزار Default Program Editor را به گونه ای تنظیم کند که یک آیکن مناسب را به برنامه مورد نظر شما اختصاص دهد. بر روی Next کلیک کنید و سپس بر روی Save Autoplay Settings کلیک کنید.
نحوه استفاده از توییتر
توییتر یک ابزار قدرتمند برای به اشتراک گذاری اطلاعات، پشتیبانی از مشتریان و امور روزمره شما می باشد. در این نحوه شروع به کار با آن را یاد خواهید گرفت.
تقریباً بعد از یک دهه پس از ورود Twitter، این برنامه تبدیل به جذاب ترین شبکه اجتماعی در فضای مجازی شد. توییتر، سرویسی برای چت با دوستان، تعامل با افراد ثروتمند و مشهور، استفاده از تجارت، به اشتراک گذاری لینک های جالب، و البته، تصاویر شما می باشد. البته، اخیراً مورد سوءاستفاده هایی هم قرار گرفته است – نه فقط توسط افراد احمقی که افراد مشهور را تهدید به مرگ کرده اند، بلکه توسط کاربران عادی که ما واقعاً از پیچیدگی های ذهنی آن ها درکی نداریم.
در این راهنما، ما توصیه های کاربردی را برای استفاده هرجه بهتر از توییتر به شما ارائه می دهیم، همچنین ترفندهایی را برای همه کاربران توییتر، چه آنهایی که به تازگی عضو آن شده اند، و چه افرادی که روزانه هزاران توییت را در این شبکه اجتماعی دریافت می کنند. ما تفاوت های عمده بین کانال های شخصی (private) و عمومی (public) در توییتر را ارائه می کنیم. و همچنین نحوه رفتار با حساب های کاربری مزاحم و اسپم، و توصیه هایی از طرف بهترین کاربران توییتر را به شما منتقل می کنیم.
گام ۲: یک نام کاربری به یاد ماندنی انتخاب کنید
مسلماً اولین و مهمترین کار در توییتر، انتخاب نام کاربری می باشد. ۱۰ سال بعد از ثبت نام در توییتر، شما نمی توانید ادعا کنید که نام کاربری شما @BobSmith (علامت @ قبل از هر نام کاربری در توییتر ظاهر می شود) است، پس به دنبال انتخاب یک نام کاربری اصلی برای خود باشید برای مثال، @BrightonBobby، یا @BobTheAccountant را انتخاب کنید. توییتر نسبت به بزرگ و کوچک بودن حروف حساس نیست برای مثال نام کاربری @BrightonBobby برای توییتر هیچ فرقی با @brightonbobby ندارد.
اگر نام کاربری شما از قبل توسط فرد دیگری انتخاب شده است، توییتر نام های کاربری مشابه را به شما پیشنهاد می کند، که در حالت طبیعی شامل اعداد (@BongoBobby3) یا نشان گذاری های اضافی (@Bango_Bobby) می باشد. از انتخاب کاراکترها و علامت های غیرمرسومی که فقط در گوشی های همراه وجود دارند، خودداری کنید. اگر نام کاربری خود را به خوبی انتخاب نکرده اید بعداً می توانید با رفتن به Settings و انتخاب تب Account، این نام کاربری را تغییر دهید. و با عوض کردن این نام کاربری، هنوز تمامی دنبال کننده (follower) های خود را خواهید داشت و از بین نمی روند.
گام ۲: تمرین کنید تا یاد بگیرید
بعد از این که نام کاربری خود را انتخاب کردید، توییتر از شما می خواهد زمینه های مورد علاقه خود و حساب های پیشنهادی، که متعلق به افرادی است که ممکن است آنها را بشناسید، برای پیشنهاد دادن به شما انتخاب کنید. تعدادی حساب را اضافه کنید یا این که یک روز اول خود را برای استفاده از آن سپری کنید و یا این که نگاه کنید تا بیاموزید- نحوه استفاده دیگر افراد را از این سرویس تماشا کنید، نحوه تعامل آنها با هم، و استفاده از مرسومات این سرویس توسط این افراد را نگاه کنید. شما در این مرحله هیچ فالووری ندارید، پس پست گذاشتن در این زمان کار جالبی نیست، چون هیچ کس آن را نمی خواند.
در این مرحله از ثبت نام، توییتر افرادی که از طریق ایمیل و یا شماره تلفن با شما در ارتباط هستند را برای اضافه کردن به لیست فالوورها، به شما پیشنهاد می کند. دنبال کردن و تعامل داشتن با دوستان، راه خوبی برای شروع استفاده از توییتر است، زیرا این افراد نسبت به تازه واردها بیشتر پاسخ گو هستند تا این که بخواهند یک نام مشهور مانند @Lord_Sugar که حدود ۴ میلیون فالوور دارد، را توییت کنند.
گام ۳: در مقابل چشم های کنجکاو، از توییت ها حفاظت کنید
به صورت پیش فرض هر چیزی که شما در توییتر منتشر می کنید، در دامنه ای عمومی قرار داده می شود. هرکسی می تواند آن را بخواند، حتی اگر آن ها از فالوورهای شما نباشند، می توانند از طریق جستجوی گوگل یا پیدا کردن صفحه شخصی شما در توییتر این پست ها را بخوانند. اگر نمی خواهید که افراد دیگر پست های شما را ببینند، به Settings بروید، Security and Privacy را انتخاب کرده و تیک مربوط به Protect My Tweets را فعال کنید.
اکنون افرادی را که به عنوان دوست (فالوور) تایید کرده اید قادر خواهند بود که پست های شما را ببینند. این کار، محدودیت هایی را برای نحوه استفاده شما از این شبکه اجتماعی قرار می دهد: دیگران نمی توانند مجدداً شما را توییت کنند، وتنها افرادی که برای دوستی تایید کرده اید می توانند پاسخ شما به توییت های خود را ببینند. پس تا زمانی که @PiersMorgan شما را فالوو نکند، شما قادر نخواهید بود که دیدگاه های خود را بر روی پست هایش قرار دهید.
گام ۴: چه چیزی خصوصی (Private) محسوب می شود
یک اشتباه کلاسیک در توییتر، این تفکر است که توییت ها و دیدگاه هایی برای یک شخص قرار دهیم، فقط توسط همان شخص خوانده می شود. در واقع، هرفردی که شما دوتا را فالوو کرده باشد، می تواند این پیام را بر روی جدول زمانی خود مشاهده کند، و این توییت همچنین در قسمت جستجو و همچنین در صفحه توییتر شما قرار داده می شود. اگر می خواهید به صورت خصوصی با کسی در تعامل باشید، از سیستم پیام مستقیم (DM)، که از منوی Messaging قابل دسترسی است، استفاده کنید. اخیراً توییتر یک امکان را برای DM های گروهی فراهم کرده است، که به شما اجازه می دهد با بیشتر از یک نفر چت کنید. به صورت پیش فرض، شما می توانید فقط به افرادی DM ارسال کنید که از اعضای فالوورهای شما هستند، اما شما می توانید با فعال کردن تیک مربوط به Secturity and Privacy در Settings به هرکسی اجازه دهید که پیام مستقیم (DM) را برای شما ارسال کند.
گام ۵: در حالی که توییت کردن نام کاربری فردی، آن را خصوصی نمی کند، با این حال به این معنی است که تنها افرادی که شما دو نفر را فالوو کرده اند می توانند این پیام ها را ببینند. اغلب شما توییت هایی را مانند “@GaryLineker was wrong about that offside” خواهید دید، که تنها فالوورهای ارسال کننده این مطلب و Gary می توانند این پست را ببینند. اگر می خواهید همه فالوورها این پست را ببینند، یک علامت ‘.’ را به صورت “.@GaryLineker was wrong about that offside” قرار دهید.
گام ۵: یک Twitter Client تهیه کنید
وب سایت توییتر برای کاربران قوی، بسیار ضعیف عمل می کند: timeline شما به صورت خودکار آپدیت نمی شود، و پاسخ ها و پیام های دایرکت (DM) مخفی می باشند. برای این که همزمان با کار خود، چشمتان به توییتر هم باشد، یک Twitter client را برای PC خود دانلود کنید. برنامه مورد علاقه ما TweekDeck برای Google Chrome است، که می توان آن را در taskbar کامپیوتر قرار داد و به صورت مجزا از نرم افزارهای دیگر کار می کند. حتی اگر Chrome شما باز نباشد، این برنامه باز هم برای کار کردن مشکلی ندارد.
TweekDeck دارای ستون های جداگانه ای برای timeline، notification ها، پیام ها و مورد علاقه ها، شما می باشد، که همه به صورت لحظه ای آپدیت می شوند. همچنین می توانید برای مدیریت کردن بیش از یک حساب کاربری در توییتر از TweekDeck استفاده کنید. ما تم تیره آن را ترجیح می دهیم و از کوچک ترین فونت ممکن استفاده می کنیم، که هردوی این تنظیمات را می توانید با کلیک کردن بر روی آیکن چرخ دنده در پایین و سمت چپ پنجره این نرم افزار، مشاهده کنید. اگر شما از مرورگر Chrome استفاده نمی کنید، می توانید TweekDeck را به عنوان یک برنامه تحت وب از tweekdeck.twitter.com تهیه کنید. برای تمام صفحه شدن پنجره TweekDeck از کلید F11 استفاده کنید.
گام ۷: Mute کردن، Block کردن و Report کردن افراد
توییتر دچار طاعونی از دیوانه ها و احمق ها، اسپمرها و ترول ها شده است. اگر شما یک فرد مشهور نباشید، بعید است که مزاحمت زیادی برایتان ایجاد شود، اما دانستن این که با این افراد دردسرساز چگونه باید برخورد کرد، امری ضروری برای همه افراد است. توییتر برای مقابله کردن با این افراد به شما سه گزینه داده است: mute، block و report
Mute، توییت های فردی را از روی timeline شما مخفی می کند، و به آن فرد اجازه می دهد که هر پیامی که می خواهد برای شما ارسال کند، اما تا زمانی که شما مایل نباشید و mute را برای آن فرد خاموش نکنید، هیچ یک از این پیام ها را نمی بینید. این یک راه خوب برای بی توجهی کردن محترمانه به یک فالوور مزاحم است. Block کردن فردی باعث می شود که نتواند شما را فالوو کند و تمامی پیام های آن فرد از روی timeline شما پاک می شود. این کار این فرد را از خواندن پیام های شما بازنمی دارد، اما تعامل این فرد را با شما متوقف می کند. Report عکس العمل شما نسبت به یک اسپم، پیام خشن یا تهدید آمیز است، که ممکن در مورد آن توییتر تحقیقاتی را دنبال کند. توییتر در مورد سوء استفاده ها ثبت و بازرسی دقیقی ندارند، اما قول هایی در مورد بالابردن امنیت این شبکه محبوب اجتماعی داده شده است. همه این گزینه ها را می توانید با کلیک کردن بر روی سه نقطه در زیر هر توییت بر روی وب سایت توییتر، یا برنامه های متنوعی که برای توییتر ساخته شده است، مشاهده کنید.
گام ۸: توییت های مربوط به موضوع های خاص را فیلتر کنید
شاید برای شما پیش آمده باشد که دوست دارید فردی را فالوو کنید اما از یک موضوع خاص که آن فرد دنبال می کند، خسته شده اید. برنامه های Twitter Client مانند TweetDeck و دیگر برنامه ها به شما اجازه می دهند بر اساس کلید واژه ها، توییت ها را فیلتر کنید. در برنامه TweetDeck این کار را می توانید با کلیک کردن بر روی آیکن چرخ دنده Settings، و انتخاب گزینه Mute از از پنل سمت چپ و سپس انتخاب محتوای Text انجام دهید. واژه یا عبارتی را که دوست دارید برای خود ممنوع کنید (مانند ‘Arsenal’) به قسمت Using اضافه کنید و بر روی Mute کلیک کنید. اکنون همه این پست ها تا زمانی که از این کلید واژه استفاده کنند، از timeline محو می شوند.
گام ۹: از پرشدن inbox خود توسط پیام های توییتر جلوگیری کنید
به صورت پیش فرض، توییتر برای هشدار دادن به شما برای تمامی پیام ها، از حساب ایمیل شما استفاده می کند: هرزمان که فردی شما را در یک پست mention کند، یا کسی یکی از پست های شما را مجدداً پست کند، پس هر اتفاقی که می افتد شما از آن باخبر خواهید شد. اگر قصد دارید ایمیل خود را از زیر بار این همه هشدار و اعلان توییتر خلاص کنید، به Settings رفته، قسمت Email notifications را باز کرده و تیک مربوط به تمامی جعبه ها را بردارید. مگر این که شما یک فرد فوق العاده مشهور باشید و قصد داشته باشید هر زمان که فردی شما را فالوو می کند، اعلان مربوط به آن را دریافت کنید یا این که برای دریافت پیام ها در direct از این Email notifications استفاده کنید. در غیر این صورت کاری خنده دار است.
گام ۱۰: ترافیک توییتر خود را تجریه و تحلیل کنید
هر کاربر توییتر می تواند از ترافیک مصرفی خود در آدرس analytics.twitter.com باخبر شود. این سایت به شما یک بازدید کلی از کارهایی که انجام داده اید، تعداد توییت هایی که گرفته اید، یا این که چه پستی بیشترین توییت را دریافت کرده اید. بر روی تب Followers کلیک کنید تا درصد مربوط به فالوورهای مرد و زن خود، علاقه های آنها، و محل زندگی آنها را مشاهده کنید. این قسمت پر از اطلاعات مفید است و می توانید این اطلاعات را به Excel برده و ذخیره کنید.
پرسش و پاسخ
مخاطبان Outlook در گروه های بیگانه
پرسش: من با مخاطبان مربوط به برنامه Outlook 2010 مشکلی ساده اما بسیار مزاحم دارم. لیست مخاطبان با “Company(none): 320 items” شروع می شود. اکثر مخاطبان من به ترتیب حروف الفبا ذخیره شده اند. با این حال، در پایین، لیست دیگری وجود دارد که با عنوان ‘Company (none): 155 items’ شروع می شود و همچنین تمامی گروه های مخاطبان من و بسیاری دیگر از مخاطبان را شامل می شود. همه این لیست ها باید به یک لیست تبدیل شوند، چون من فقط یک حساب کاربری دارم. اصلاً نمی دانم چرا برخی از این مخاطبان به لیست های دیگر می روند، و نمی توانم آن ها به لیست اصلی برگردانم.
اگر بخواهم یک مخاطب را از قسمتی drag کنم و در قسمت دیگر رها کنم، بازهم اتفاقی نمی افتد. اگر بر روی عبارت ‘Company(none): 320 items’ راست- کلیک کنم، تنها گزینه ای که به من می دهد گسترش دادن و جمع کردن منوی groups است. انگار که من دو حساب کاربری برای Outlook 2010 باز کرده ام. فکر کردم که شاید بتوانم با راست-کلیک کردن بر روی آنها، مخاطبان را move (منتقل) کنم، اما هیچ گروه دیگری را به عنوان گزینه ای برای انتقال به من نداد. چه کار باید بکنم؟
پاسخ: این مشکل شناخته شده ای از Outlook می باشد که انتظار دارد که همه مخاطبان نام یک کمپانی را داشته باشند. زمانی که شما در حالت نمایش List به مخاطبان خود نگاه می کنید، خواهید دید که بر حسب نام کمپانی مورد نظر مرتب شده اند. به همین دلیل مخاطبانی که در گروه Company(None) خود هیچ نامی را ندارند، به صورت جداگانه ای نمایش داده می شوند.
زمانی که یک مخاطب جدید را در Outlook وارد می کنید و نام کمپانی را برای آن وارد نمی کنید، این مخاطب در لیست مربوط به مخاطبان فاقد نام کمپانی ذخیره خواهد شد. با این حال، اگر شما یک لیست را از جای دیگری مثل یک ایمیل قدیمی یا یک کتاب آدرس ویندوز، import (وارد) کنید، مخاطبانی که فاقد نام کمپانی هستند، به صورت متفاوت از بقیه اما نه مثل قبل، نمایش داده می شوند، پس برنامه Outlook این دو لیست را به صورت جداگانه نمایش می دهد. لزوماً، یکی از این دو لیست شما دارای یک نام کمپانی خالی واقعی است و دیگری به جای نام کمپانی حرف Null به معنی تهی را قرار داده است. برای ما این دو مثل هم هستند، اما از نظر Outlook این ها باهم متفاوت هستند. زمانی که Outlook دو گروه ‘Company(none)’ می سازد، شما نمی توانید مخاطبین را از یک گروه به گروه دیگر منتقل کنید.
یک راه ساده اما طولانی برای این کار موجود است: به هرکدام از مخاطبانی که وارد کرده اید بروید، یک نام فرضی را در قسمت نام کمپانی آنها وارد کنید، مخاطب را ذخیره کرده و سپس Company name را پاک کنید و مجدداً آن را ذخیره کنید. این کار، همه نام های کمپانی را در مخاطبان شما به “هیچی” تغییر می دهد و در نهایت همه این مخاطبان در یک لیست مشخص تحت عنوان گروه No Company جمع می شوند، اما این کار مشکل است.
یک راه میانبر برای این کار وجود دارد، از اولین گروه خود یک مخاطب را باز کنید. یک نام کمپانی مانند Fakery را برای آن وارد کنید، و آن را ذخیره کنید. مطمئن شوید که این مخاطب به صورت خودکار به یک گروه جدید تحت عنوان همین نام کمپانی منتقل شده است. حال به مخاطب برگردید، و نام کمپانی آن را پاک کنید. مخاطب شما باید به یکی از گروه های فاقد نام کمپانی بازگردد. تا زمانی که با این برنامه کار نکنید نمی دانید که کدام گروه، همان گروه هدف شماست، اما زمانی که یکی از مخاطبان انتقال پیدا کند، خواهید فهمید که بقیه مخاطبان را به کدام گروه باید منتقل کنید.
گام بعدی کار کردن بر روی مخاطبانی است که در گروه ‘source’ قرار دارند تا بتوانید آنها را منتقل کنید. می توانید گروه مبدا و مقصد خود را برای انجام این انتقال مشخص کنید.
در این گروه، اولین مخاطب را انتخاب کنید، و نام کمپانی آن را به Fakery تغییر دهید (یا هر نام دیگری که دوست دارید، اما بهتر است که نام یک شرکت واقعی نباشد). مخاطب را ذخیره کنید، و مطمئن شوید که این مخاطب در گروه مربوط به خود در حالت List view نمایش داده می شود. حال بقیه مخاطبانی را که در گروه source هستند، انتخاب کنید و آن ها را کشیده (drag) و در گروه Fakery رها (drop) کنید. گروه source زمانی که خالی شود و مخاطبی در آن نباشد به صورت خودکار پاک خواهد شد. درنهایت، همه مخاطبان موجود در گروه Fakery را انتخاب کنید و آنها را در گروهی که دوست دارید، کشیده و رها کنید. اکنون شما باید همه مخاطبان خود را بدون داشتن نام کمپانی در یک گروه داشته باشید.
مرتب کردن حرفه ای داده ها در برنامه اکسل
پرسش: من به عنوان یکی از لیست های خود در برنامه Excel، لیستی از تاریخ تولدها را دارم، و مایل هستم که آنها را بر اساس روز تولد مرتب کنم- به عبارت دیگر، بدون توجه به سال تولد، آنها را بر اساس ماه و روز تولدشان مرتب سازی (sort) کنم. آیا برای sort کردن آنها در یک ستون جداگانه فرمولی وجود دارد؟
پاسخ: خیر، برنامه Excel برای sort کردن، به شما اجازه استفاده از فرمول ها را نمی دهد. کاری که باید بکنید این است که دو ستون جداگانه و اضافه بر ستون های خود داشته باشید. ماه مربوط به تاریخ های تولد را در اولین ستون وارد کنید و این کار را با استفاده از دستوری مانند ‘=Month(A2)’ یا هر دستور دیگری، انجام دهید و همچنین روز مربوط به این تاریخ ها را با استفاده از ‘=Day(A2)’ در ستون دیگری وارد کنید.
آنگاه شما می توانید با انتخاب دامنه ای که شامل تاریخ تولدها می شود، روز تولد ها، و هر گونه اطلاعات دیگری همچون نام افراد، و همان دو ستون اضافی که ساختید را sort کنید. همه آنها را در قسمت مربوط به ماه (Month) به صورت صعودی (ascending)، و سپس در قسمت روز (Day) به صورت صعودی Sort کنید. برای انجام این کار، بر روی آیکن Sort & Filter در سمت راست سربرگ Home در نوار ابزار اکسل کلیک کنید. گزینه Custom sort را انتخاب کرده و ماه آن را به صورت صعودی sort کنید. بر روی گزینه Add Level کلیک کرده تا یک خط جدید برای sort کردن برای شما باز شود و در آن روز را به صورت صعودی (smallest to largest) مرتب کنید.
اگر علاقه ای به دیدن دو ستون کمک کننده (helper) ندارید، همیشه می توانید با راست کلیک کردن بر روی آنها و انتخاب گزینه Hide آنها را مخفی کنید.
نظارت بر تغییرات درون Access
پرسش: من تعدادی رشته (field) در یک فرم Access دارم که قابل به روز رسانی کردن هستند. من می خواهم در صورت هرگونه تغییری در هر یک از زیرمجموعه های این فرم، باخبر شود. اگر هرکدام از این field ها تغییر کنند من می خواهم یک سری کد را استفاده کنم تا به درستی این تغیرات اعمال شوند، تا این که در صورت وقوع تغییرات، افراد مورد نظر در جریان قرار گیرند. من می دانم که در تغییرات کلی فرم می توانم بررسی هایی را انجام دهم، اما نیاز به این دارم که با تغییر هریک از field های مرکزی، در جریان قرار بگیرم. من قصد داشتم که برخی کدها را به بخش های مورد علاقه خودم اضافه کنم، اما فکر کردم که اضافه کردن این کدها به فرم کلی، کار آسان تری خواهد بود. برای این کار راهی وجود دارد؟
پاسخ: چندین راه برای انجام این کار وجود دارد. شما می توانید کدهایی را به گونه ای تنظیم کنید که به محض تغییر در یکی از این control ها، کدها به صورت خودکار اجرا شوند، و پس از آپدیت شدن فرم، از هرکدام از controlها یا field ها، پیامی به شما رسانده شود تا بتوانید مراقب اوضاع باشید. این کار باعث اتمام نگرانی شما در مورد نگه داشتن یک کپی از کدها می شود، و احتمالاً این همان روشی است که من انتخاب می کنم.
گزینه دیگر الصاق کردن کدی است که تمایل به اجرا شدن آن قبل از آپدیت شدن فرم خود دارید. همانگونه که می دانید، این کد با وارد کردن یک ثبت جدید توسط کاربر رها می شود اما قبل از آن همه تغییرات ذخیره می شوند. کاری باید بکنید این است که اگر یکی از مولفه های field شما در یکی از قسمت ها تغییر کرد، بتوانید آن را تشخیص دهید. می توانید این کار را با استفاده از یک برنامه و استفاده از دستور If (یا دستور Case) انجام دهید که شامل یک لیست از همه control های مورد علاقه شما می باشد و به صورت زیر است:
کدها قرار داده شوند لطفاً

این کار، از این واقعیت بهره می گیرد که ویژگی OldValue از control ها همان مقدار قدیمی را تا زمان آپدیت شدن فرم نگه می دارد. برای هرکدام از control هایی که مایل به تغییر در آنها هستید، این فاکتور را باید بررسی کنید.
یک تکنیک دیگر، استفاده از ویژگی Tag برای control هایی است که مورد بررسی قرار می دهید. این ویژگی می تواند به هر یک از اشیاء (object ها) بدون تاثیر گذاشتن بر تنظیمات دیگر مربوط به آن شیء یا هر کنترل دیگری، یک علامت شناسایی نسبت دهد تا بتوانید آن را بشناسید- مثلاً به Computer Shopper شناسه CS، یا به Core Control، شناسه CC را نسبت می دهد.
شما می توانید قبل از آپدیت کردن فرم خود، از کدهای زیر استفاده کنید:
کدها قرار داده شوند لطفاً
ورودی های index اشتباه در برنامه Word
پرسش: من یک index را در سند Word ساخته ام، و متوجه شدم که ورودی های آن اشتباه می باشد. من این Index Mark را با انتخاب کلمه مورد نظر، و کلیک کردن بر روی Mark Entry در سربرگ References از Word ایجاد کرده ام. چگونه می توانم علامت (Mark) های غلط را پاک کنم؟
پاسخ: index mark ها در واقع فیلدهای مخفی می باشند که می توانید به Word XE ‘Word’ بگویید که این متن مخفی را به شما نشان دهد. اگر شما بر روی دکمه ¶ در سربرگ Home کلیک کنید، این همه فاصله های تایپ نشده را به شما نشان می دهد، که حتی شامل متن های مخفی نیز می باشد. اگر این گزینه را انتخاب کنید، index mark شما تحت عنوان {XE “Index entry”} نمایش داده می شود، که Index entry هر چیزی است که شما به عنوان ورودی برای mark کردن ورودی های index توسط سربرگ references انتخاب می کنید.
هر زمان بتوانید index marks را ببینید، می توانید به سند خود وارد شوید، mark های اشتباه را پیدا کرده و آن ها را پاک کنید. اگر نیاز به پاک کردن چندین mark دارید و می خواهید یک راه سریع را برای انجام چند تا از این کارها در یک زمان انجام دهید، شما می توانید از گزینه Find and Replace استفاده کنید. برای پاک کردن همه index mark ها، از گزینه find and replace، کادر مربوط به Find را بر روی ‘^d XE’ و کادر مربوط به Replace را خالی تنظیم کنید- علامت ‘^d’ کاراکتر ویژه ای برای جستجوی field ها می باشد. به جای این که کدها را به صورت دستی وارد کنید، می توانید قبل از انتخاب نهایی فیلد، با کلیک کردن بر روی More>> در منوی مربوط به Find and Replace و کلیک کردن بر روی Special، همین کار را انجام دهید. این همان کار ‘^d’ را برای شما انجام می دهد و سپس می توانید XE را به آن اضافه کنید.
اگر فیلد خاصی برای ورودی های index وجود دارد که قصد جایگزینی آن را دارید، می توانید این کار را با وارد کردن مقداری که می خواهید، این فیلدها را از ورودی های index خود پاک کنید و مثلا اگر قصد پاک کردن همه ورودی های Penguin از سند خود را دارید، می توانید با استفاده از دستور ‘^d XE”Penguin”’ این کار را انجام دهید. مراقب نحوه وارد کردن حروف بزرگ و کوچک در منوی More>> باشید. همچنین بر روی گزینه No Formatting کلیک کنید تا جستجوی شما محدود به نوع خاصی از فایل ها نشود.
باطری جایگزین برای لب تاپ، شارژ نمی شود
پرسش: بعد از چند سال استفاده از لپ تاپ مدل Toshiba Satellite C670/C670D حال، بعد از هر شارژ، کمتر از یک ساعت دوام دارد و باطری آن تخلیه می شود. امکان خرید باطری های اورجینال Toshiba نیز برای این لپ تاپ میسر نمی باشد به همین دلیل من یک جایگزین مناسب را از یک متصدی آنلاین تهیه کردم. نتوانستم از آن استفاده کنم و بعد از مراجعات مکرر، این متصدی گفت که این یک مشکل عمومی در محصول بوده و پول من را پس داد. بازهم مصمم شدم و یک باطری جایگزین دیگر را از یک فروشنده دیگر سفارش دادم، اما نتیجه همان بود.
در جلوی لپ تاپ دو LED وجود دارند. زمانی که شارژر وصل می شود، چراغ سمت چپ با رنگ قرمز باید چشمک بزند، زمانی که باطری پر شد، باید چراغ سمت راست لپ تاپ باید با رنگ سبز روشن شود. زمانی که من باطری جایگزین را روی لپ تاپ نصب می کنم، چراغ قرمز مربوط به شارژ شدن به آرامی چشمک می زند. حتی بعد از این که شارژر وصل می شود و ساعت ها روی لپ تاپ باقی می ماند، بازهم لپ تاپ با این باطری کار نمی کند. اما زمانی که که باطری اورجینال آن را قرار می دهم بدون هیچ مشکلی کار می کند.
یک بار لپ تاپ را بدون باطری و با استفاده از شارژر روشن کردم. آن گاه هر بار که این باطری جایگزین را به آن وصل می کردم به من می گفت که هیچ باطری ای کشف نشد. آیا می توانید یک راه به من توصیه کنید؟
پاسخ: از لحاظ تئوری، باطری های لپ تاپ و سیستم های شارژ باید با استفاده از Smart Battery System قادر به صحبت کردن باهم باشند. در عمل ما مشکلاتی را دیده ایم که مثلاً یک باطری اورجینال، با استفاده از یک شارژر که جایگزین بود و شارژر اصلی لپ تاپ نبود، شارژ نمی شد و شارژ نشدن یک باطری جایگزین هم برای ما تعجبی ندارد. اگر این کامپیوتر نمی تواند حالت شارژ کردن را برای این باطری جایگزین شناسایی کند، امن ترین گزینه این است که از این باطری استفاده نکنید، و مطمئناً بهتر این است که آن را شارژ نکنید.
دفترچه راهنمای توشیبا می گوید که چشمک زدن یک چراغ نارنجی رنگ نشانه شارژ شدن کم یک باطری است، اما به معنای اختلال نیست. اگرچه، در این جا قطعاً مشکلی وجود دارد، چون این چراغ باید در حین شارژ شدن یک باطری به طور کامل روشن باشد، و زمانی که شارژ باطری کامل شد، سبز شود.
یک آپدیت برای BIOS باید مشکل را حل کند. بررسی کنید که کدام یک از نسخه های BIOS را دارید و این کار را در Start menu، کلیک بر روی All Programs، باز کردن پوشه Toshiba، و سپس اجرای HW Setup from Utilities انجام دهید. اگر این نرم افزار را حذف کرده اید، با روشن خاموش کردن سیستم و نگاه کردن به صفحه ‘Toshiba-leading innovation’ ، یا فشردن کلیک F2 برای وارد شدن به تنظیمات BIOS می توانید نسخه جدید آن را نصب کنید. زمانی که فهمیدید کدام نسخه از این نرم افزار را نصب کرده اید، به سایت tinyurl.com/332toshbios بروید، مدل دقیق خود را در آنجا پیدا کرده و به دنبال جدید ترین BIOS موجود بگردید. آن را با کمک دستورالعمل های موجود در سایت tinyurl.com/332toshupdate دانلود و نصب کنید.
اگر آپدیت کردن BIOS هم مشکل را برطرف نکرد، برق رسانی لپ تاپ را بررسی کنید: باطری را خارج کنید، کامپیوتر را از هرگونه جریانی خارج کنید تا کاملاً خالی از برق باشد، و دکمه Power را به مدت ۳۰ ثانیه نگه دارید تا مطمئن شوید که برق باقیمانده در سیستم خارج شده است. آنگاه مجدداً باطری را جا بزنید، لپ تاپ را به شارژر AC وصل کنید، شاید مشکل شما برطرف شود.
اگر هیچ یک از توصیه های ما مشکل را برطرف نکرد، خیلی جدی مشکوک هستیم که باطری خریداری شده توسط شما سازگار باشد. یک جستجوی سریع شاید شما را به یک باطری اورجینال یا یک باطری از برند Toshibaبرای این مدل برساند: به دنبال نوع باطری ها و استفاده از اصطلاح OEM (original equipment manufacturer) باشید. با این حال، محتاط باشید، و از عباراتی مانند ‘OEM compatible’، ‘OEM equipment’ یا عبارات مشابهی که مانند ‘not OEM’ ترجمه می شوند، پرهیز کنید.
درایوهای نوری کار نمی کنند
پرسش: من یک Dell Inspiron 1520 دارم که رم و هارد آن را ارتقا داده ام، و همچنین سیستم عامل آن را از Windows Vista به Windows 7 ارتقا داده ام. متاسفانه، اخیراً DVD Writer آن کار نمی کند: در Device Manager یک خطای code 39 را نشان می دهد و می گوید که نمی تواند درایور را پیدا کند.
من راست- کلیک کردن و نصب کردن مجدد این دستگاه را در Device Manager امتحان کرده ام، اما زمانی که بعد از یک reboot مجدداً پیدا می شود، همان مشکل به وجود می آید. نرم افزار جدید مربوط به آن را از سایت Dell دانلود کرده ام، اما برای نصب این درایو، installer نمی تواند آن را پیدا کند.
من فکر کردم که خود درایو خراب شده است، به همین دلیل یک دستگاه جدید اکسترنال Lite-On را خریداری کردم که با USB به سیستم وصل می شود. متاسفانه، این هم دقیقاً همان مشکل را دارد. آیا می توانید راهی را برای برطرف کردن آن پیشنهاد کنید؟
پاسخ: اگر شما یک نسخه جدید را از سیستم عامل ویندوز بر روی سیستم خود نصب کنید، یا اگر برنامه رایت را نصب یا حذف کرده باشید، ممکن است گاهی اوقات با چنین مشکلاتی برای درایوهای نوری روبه رو شوید. خوشبختانه، یک مشکل یاب توسط شرکت مایکروسافت برای رفع سریع این مشکل به نام Microsoft Fix it طراحی شده است. از سایت tinyurl.com/332fixit نسخه مناسب برای ویندوز ۷ را دانلود و نصب کنید. به سوالات آن پاسخ دهید و تا انتها پیش روید، و می توانید مشکل مربوط به هردو درایو خود را با استفاده از این نرم افزار برطرف کنید.
PaintShop Pro شروع به کار نمی کند
پرسش: من در حدود ۱۸ ماه است که از نرم افزار Corel PaintShop Pro X6 استفاده می کند، و گذشته از تخریب های معمولی که در کارها دارد، برای من به خوبی کار کرده است. من امروز صب خواستم این نرم افزار را از همان آیکن معمول بر روی دسکتاپ باز کنم، اما با پیام “Windows cannot find C:\Program Files\Corel\CorelPaintShop Pro X6\CorelPaintShopPro.exe” .
با استفاده از Explorer به مسیر پوشه برنامه رفتم و بر روی فایل CorelPaintShopPro.exe دوبار کلیک کردم اما بازهم همین خطا را مشاهده کردم. این برنامه را حذف و مجدداً نصب کردم، اما بازهم هم همین نتیجه را گرفتم. از System Restore برای برگرداندن من به زمانی که این برنامه کار می کرد، استفاده کردم، اما آن هم بی فایده بود. نسخه trial از PaintShop Pro X7 دانلود کردم. نصب آن هیچ مشکلی نداشت، اما همان پیام خطا را با این نسخه هم مشاهده کردم. تا جایی که می دانم بقیه نرم افزارهایم به خوبی کار می کنند.
پاسخ: اولین نکته ای که وجود دارد این است که شما در ایمیل خود ‘Coral’ و ‘Corel’ نوشته اید که دومی صحیح است. این یک اشتباه ساده است و ممکن است فقط آن را در ایمیل خود مرتکب شده باشید، اما اگر این اشتباه را در زمان ساختن میانبر (shortcut) مرتکب شده باشید، می تواند به مشکلی که دارید مرتبط باشد. آیا در زمان باز کردن Start menu و جستجو کردن برای PaintShop Pro و کلیک بر روی PaintShop Pro X6 هم همین مشکل را دارید؟ اگر این گونه است، کلیدهای Win+R را فشار دهید تا زبانه Run باز شود، عبارت C:\Program Files\Corel\CorelPaintShop Pro X6\CorelPaintShopPro.exe را تایپ کرده و Enter را بزنید.
اگر هنوز هم مشکل دارید، امکان دارد فایل اجراشدنی PaintShop Pro پاک شده و یا از بین رفته باشد. نمی دانیم چرا این اتفاق می افتد، ممکن است بر اثر یک ویروس باشد، و اگر این گونه باشد که شما مشکلات چند برابری خواهید داشت.
مجدداً نرم افزار را uninstall کنید، اگر لازم است به صورت دستی هم پوشه CorelPaintShop Pro X6 را پاک کنید، سپس سیستم را reboot کرده و نرم افزار را نصب کنید. اگر این راه هم جواب نداد، همین فرآیند بالا را برای uninstall کردن آن انجام دهید، سپس نسخه رایگان CCleaner را از سایت www.piriform.com دانلود و نصب نمایید. این برنامه را اجرا کنید، بر روی آیکن Registry در سمت چپ کلیک کنید، سپس مشکلات انتخابی را اسکن و برطرف کنید. بعد از انجام آن، سیستم را reboot کرده و مجدداً نرم افزار PaintShop Pro X6 را نصب کنید.
SmartWare در پشتیبان گیری به خوبی عمل نمی کند
پرسش: من یک هارد اکسترنال WD My Passport Ultra در دسامبر سال گذشته خریداری کرده ام. از این هارد برای نگه داری از فایل های متنی، تصاویر، و … استفاده کرده ام، که اولین پشتیبانی که از فایل هایم گرفتم و بر روی آن ذخیره کردم حدوداً حجمش ۸۰ گیگابایت بود. من در کامپیوتر خودم دو پارتیشن (درایو) با نام ها C: و E: دارم، د در حالی که نرم افزار WD SmartWare به پشتیبان گیری مکرر از فایل های درایو E من ادامه می دهد، ولی این کار را برای درایو C انجام نمی دهد. من در این مورد ۴ بار با پشتیبان های کمپانی WD هم تماس تلفنی داشته ام، و واقعاً هم به من کمک کردند و توصیه های مرتبطی به من کردند و همچنین ایمیل های نه چندان مرتبطی را برای من ارسال کردند.
من به صورت اتفاقی توانستم بالاخره از درایو C پشتیبان تهیه کنم اما واقعاً خودم هم نمی دانم چگونه این کار را کردم. یک مشاور پشتیبان به من گفت که من نمی توانم به صورت خودکار از هر دو درایو پشتیبان تهیه کنم، بلکه باید به صورت دستی درایوی را که برای آن زمان جهت تهیه پشتیبان، می خواهم انتخاب کنم. او همچنین گفت که پشتیبان از یکی از درایوها را باید به صورت ‘file’ تهیه کنم و دیگر درایو را باید به صورت ‘category’ تهیه کنم، و برای هردو از یک نوع استفاده نکنم. من از برطرف کردن این مشکل خسته شده ام. می توانید کمکم کنید؟
پاسخ: نرم افزار پشتیبان گیری که در کنار دیسک درایو ها قرار دارد معمولاً پایه ای است اما کاربردی نیست، و نرم افزار SmartWare هم استثنا نیست. به جای اینکه پشتیبان ها را بر پایه شغل ها تعریف کنید، همانگونه که شما در نرم افزارهای پیچیده تری این کار را انجام می دهید، باید قبل از تعریف این که چه محتواهایی پشتیبان گیری شوند یا با چه زمانبندی این پشتیبان ها گرفته شوند، برای تهیه یک پشتیبان، یک source و یک مقصد را مشخص کنید. هیچ راهی برای تعریف کردن پشتیبان گیری از دو درایو بر روی یک سیستم وجود ندارد.
گفته شده است که تعریف کردن و زمانبندی پشتیبان گیری از درایو C امکان پذیر است، و حتی می توان به صورت جداگانه برای درایو E این زمانبندی را برای پشتیبان گیری تعریف کرد. به نظر می رسد که این همان کاری است که شما از اول انجام می دادید، اما اگر پشتیبان گیری از درایو C اجرا نشوند، آنگاه با یک مشکل مواجه خواهید شد. ما توصیه می کنیم که زمانبندی این پشتیبان گیری ها را بررسی کنید و مطمئن شوید که برای هر درایو این زمانبندی متفاوت باشد.
اگر این روش هم عمل نکرد، باید نرم افزار Acronis True Image 2015، که در حال حاضر بهترین نرم افزار پشتیبان گیری ما می باشد، را خریداری کنید. این نرم افزار خیلی پیچیده تر از SmartWare است، و به شما اجازه پشتیبان گیری از چندین درایو را بر روی یک مقصد خاص و با زمانبندی مشخصی می دهد.
DVD هایی که رایت می کنیم، عمر زیادی ندارند
پرسش: من از نرم افزار عالی MoviePlus از کمپانی Serif برای ساختن ویدئوها و رایت کردن آن ها بر روی DVD ها استفاده می کنم. این DVD ها در ابتدا خوب هستند، اما بعد از مدتی- معمولاً چند ماه- به خوبی play نمی شوند، و از کار می افتند. من همیشه دیسک های خودم را در کمترین سرعت ممکن رایت می کنم، و از چندین درایو نوری برای رایت کردن DVD ها استفاده کرده ام، از چندین برند دیسک های خام استفاده کرده ام، و با دقت این DVD ها در قفسه های تاریک نگه داری کرده ام. اما با این همه مراقبت موفقیتی در این ها ندیده ام. آیا مرحله دیگری برای انجام یا نرم افزار دیگری برای رایت کردن DVD های با طول عمر بالا وجود دارد؟ لطفاً کمک کنید؟
پاسخ: متخصص قسمت ویدئویی ما در استفاده از نرم افزار MoviePlus برای رایت کردن DVD ها با مشکل خاصی مواجه نشد، و هیچ کس دیگر هم در تیم Shopper مشکلی شبیه به مشکل شما را تجربه نکرده است. علاوه بر این، شما از قبل همه توصیه های احتمالی ما را تجربه کرده اید، که این نشان می دهد مشکل شما خیلی ریز می باشد. شما حرفی از این که این دیسک ها را در درایو نوری کامپیوتر خود، یک پخش کننده جدا یا یک دستگاه بازی، و یا ترکیبی از دستگاه ها اجرا می کنید، نزدید. اگر شما بر روی دیسک ها رایت انجام می دهید، آیا از محصولی استفاده می کنید که به صورت خاص برای رایت کردن DVD ها استفاده می شود؟
از چیزی که به ما گفتید، بهترین حدسی که ما می توانیم بزنیم این است که شما با استفاده از قاب های نامناسب و یا حمل نامناسب دیسک خود، به آنها آسیب زده اید-که بعید به نظر می رسد- یا این که یک دستگاه پخش کننده آسیب های ریزی را به دیسک شما وارد کرده اند. برای این که مشکل دومی را برطرف کنید ما توصیه می کنیم که یک DVD player متفاوت را قرض بگیرید، چندین دیسک شبیه به هم را با آن رایت کنید و سپس آنها را چندین بار به صورت همزمان بر روی آن play کنید: از یکی از دیسک ها فقط در پلیر خود استفاده کنید و از یکی از دیسک ها فقط در پلیری که قرض گرفته اید استفاده کنید.
OpenWRT را جذاب تر کنید
در ماه گذشته ما نحوه جایگزین کردن نرم افزار محدود مودم را با استفاده از نرم افزار قابل اعتماد و مرسوم OpenWRT آموزش دادیم. فرآیند آن شاید سرراست ترین فرآیند موجود نباشد (زیرا این یک پروسه حرفه ای است)، اما از نظر ما این کار ارزش انجام دادن را دارد. و سیستم مقدماتی OpenWRT دارای مزیت های زیادی نسبت نرم افزار استاندارد مودم ها می باشد. در این مقاله می خواهیم نحوه اضافه کردن توانایی های اضافی به مودم OpenWRT شما، با استفاده از نرم افزارهای معمولی، به شما آموزش دهیم.
در نصب برنامه ها امکان بروز مشکل بسیار کم است، پس اکنون زمان خوبی برای پشتیبانی کردن از OpenWRT router و اعمال کردن تمامی تنظیماتی است که در ماه قبل از این مجموعه مقالات یاد گرفته اید. به منوی روتر (مودم) خود وارد (log in) شوید و قسمت System را انتخاب کرده و به Backup/Flash Firmware بروید. اکنون بر روی آرشیو Generate کلیک کنید. یک فایل آرشیو با فرمت ‘.tar.gz’ در پوشه پیش فرض دانلودها در PC شما ساخته خواهد شد. برای این مودم خود را به حالت استاندارد اولیه برگردانید باید به منوی آن وارد شوید و به System رفته، Backup/Flash Firmware را انتخاب کرده و سپس این فایل که فرمت .tar.gz دارد را با استفاده از ابزار Restore backup انتخاب کنید. اگر هر زمان احساس کردید که مودم شما متوقف شده است، هنوز هم قادر خواهید بود که به System رفته و گزینه Reboot را انتخاب کنید و با این کار همه چیز برطرف می شود- این کار به خاموش کردن مودم ترجیح داده می شود. اگر مودم شما زمانی غیر قابل boot کردن شد، با دقت گام های موجود در wiki.openwrt.org/doc/howto/generic.failsafe را دنبال کرده تا این مشکل برطرف شود.
کیفیت خدمات (Quality of Service)
نرم افزار OpenWRT در ساختار اصلی خود فاقد بسته ای تحت عنوان Quality of Service (QoS) می باشد و این به دلیل ساختار ‘OS and apps’ این نرم افزار است. شما انتخاب هایی را برای بسته های QoS دارید، و بسته به نحوه استفاده شما از مودم، می توانید بسته هایی را نصب کنید. ما فرض می کنیم که شما از یک دستگاه VoIP (وسیله ای برای ارسال صورت و پیام های چندرسانه ای از طریق اینترنت) استفاده نمی کنید (به همین دلیل ممکن است از opensips-mod-qos QoS را انتخاب کنید) پس نرم افزار luci-app-qos را نصب کنید. هرگز نباید بیش از یک بسته QoS را در یک زمان نصب کنید.
زمانی که بسته مورد نظر را نصب کردید، در منوی Network یک بخش جدید به نام QoS را مشاهده خواهید کرد. قسمت بالای آن مختص اتصالات WAN (internet) است، پس فقط در صورتی این بخش را فعال کنید که مودم شما همان مودم اصلی می باشد. اگر WAN-based QoS را فعال کنید، همچنین گزینه بالایی آن مربوط به Calculate را هم فعال کنید، که این کار تاخیر مربوط به ترافیک را کاهش می دهد. ارائه دهنده سرویس اینترنت شما (ISP) اگر اتصال به اینترنت شما نیم-دوبلکس باشد (که بهتر است نباشد) باید شما را مطلع کند، همچنین می توانید با استفاده از یک تست در سایت speedtest.net سرعت اینترنت خود را تست کنید(این سایت سرعت شما را در ۱۰۰۰ ضرب کرده و از Mbit/s آن را به سرعت واقعی Kbit/s تبدیل کند). تجربه این تنظیمات باعث می شود که شما در بالا بردن سرعت اینترنت خود تلاش کنید و به این طریق سرویس قابل اعتمادتری را دریافت کنید.
QoS نوع و منبع اطلاعات را اولویت بندی می کند، و اجازه قاطی شدن فایل هایی همچون فیلم ها با فایل های دانلودی را نمی دهد. برای قرار دادن قانون جدیدی از QoS، بر روی Add در پایین قسمت Classification Rules کلیک کنید. Target to Express را برای فایل های دارای اولویت بیشتر بر روی higher-priority و فایل های کم اهمیت تر را بر روی Lowest-priority قرار دهید، و آدرس IP دستگاه مورد نظر را برای اولویت بندی ترافیک مربوط به میزبان وارد کنید.
موقعیت های زیادی برای اولویت بندی ترافیک از یک منبع شبکه وجود ندارند. شاید شما بتوانید یک درایو NAS را در اولویت های پایین منبع خود قرار دهید تا انتقال داده های حجیم شبکه شما را اشغال نکنند، اما این یک استفاده ضعیف است. شما بیشتر نیاز به این دارید که QoS را برای یک شبکه مقصد، همانگونه که در پایین توضیح داده شده، قرار دهید.
بالاترین اولویت مربوط به تنظیمات باید به اطلاعات کم حجم مانند نام دامنه سرور (DNS) اختصاص داده شود. استفاده از داده های پرحجم در اولویت های بالا باعث کندتر شدن پهنای باند شما خواهد شد. در مثال ما، همانگونه که در تصویر مشاهده می کنید، پخش کننده هوشمند Blu-ray خودمان (با آدرس آی پی ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۶۳) برای یک Express Destination میزبان تنظیم کردیم تا بتواند صدا ها و فیلم ها را در آن اولویت بندی کند. درایو NAS (192.168.1.51) خودمان را در اولویت های پایین قرار دادیم تا این که فایل های دانلودی و فایل های انتقال داده شده، شبکه ما را اشغال نکند. به یاد داشته باشید که در پایین صفحه حتماً گزینه Save & Apply را فشار دهید تا تغییرات اعمال شوند.
استفاده از یک درایو USB
پیکربندی مودم شما برای این که شبیه به یک درایو NAS عمل کند- به این معنی که یک دستگاه ذخیره سازی را در شبکه شما به اشتراک بگذارد- تنها احتیاج به یک لیست از بسته های اضافی ندارد، بلکه نیاز به دنباله ای از نصب های متوالی دارد. زمانی که همه بسته ها را نصب کردید، با نظارت بر نرم افزار مطمئن شوید که همگی آن ها به خوبی کار می کنند. بر روی تمامی آیکن های غیرفعال شده کلیک کنید و منوی کشویی آن را برای فعال کردن آنها حرکت دهید.
زمانی که همه چیز را نصب کردید و اجرا شدند، دستگاه USB خود را متصل کنید. یک پورت USB متعلق به مودم ممکن است نتواند برق لازم را تهیه کند، پس USB های فلش با ظرفیت ۳۲گیگابایت یا بیشتر، و برخی هارد دیسک های پورتابل ممکن است به این روش کار نکنند.
برای آسان تر کردن فرآیند به اشتراک گذاری، دستگاه USB خود را با سیستم فایل ext4 (لینوکس) فرمت کنید. شما می توانید این کار را به صورت از راه دور و از طریق SSH انجام دهید. سیستم عامل های Linux و OS X دارای متصدیان SSH به صورت توکار هستند، در حالی که کاربران ویندوز باید نرم افزار PiTTY را دانلود کنند (tinyurl.com/puttydownload). آدرس IP مربوط به مودم را در سیستم SSH وارد کنید، سپس اطلاعات لاگین خود را وارد کنید. اکنون دستور زیر را وارد کنید:
mkfs.ext4/dev/sda -0 ^has_journal], -0 extent/
اگر درایو مورد نظر پیدا نشد، به جای دستور ‘sda’ از دستور ‘sbd’ استفاده کنید. ابزار mkfs ممکن است نگران این باشد که شما کل درایو را فرمت کنید (نه فقط یک پارتیشن را). این امر را که یک پارتیشن را فرمت می کنید تایید کنید. برنامه SHH را ببندید به یاد داشته باشید که حتماً بر روی گزینه Save & Apply برای اعمال تغییرات مورد نظر خود کلیک کنید.
تولید افکت های صدا برای تولید فیلم ها
افکت های صدا مولفه ای مهم در تولید هر فیلم اکشن، تلویزیون یا تولید بازی های کامپیوتری می باشند. مشهورترین مثال ها در این زمینه، همان افکت هایی که در بازی های Tardis و The Six Million Dollar Man می باشند. بازی جنگ ستارگان (Star Wars) دارای صداهای طبیعی که حاصل از صلاح های مخصوص در بازی هستند و همچنین صدای نفس کشیدن افراد در آن شنیده می شود.
افکت های صدا محدود به علوم تخیلی نمی شود. یک صحنه معروف در فیلم پدرخوانده (Godfather) بود که شخصیت آل پاچینو در رستوران به دو مرد با اسلحه شلیک می کند. صدای این افکت ها را می توان با یک صدای موسیقی متن هم ترکیب کرد اما در این فیلم تصمیم بر این گرفته شده بود که صدای شلیک ها همراه با صدای لرزش و عبور یک قطار، باشد. همچنین یک صدای قطار بدون حضور فیزیکی در صحنه در فیلم مرد عنکبوتی (۲۰۰۲) به صورت متفاوتی شنیده می شد. این صدا به صورت صدای متن درون آپارتمان Peter Parker شنیده می شد و کارگردان این فیلم، در مورد نحوه استفاده از این افکت صحبت کرد و گفت که قصد او ایجاد حسی بوده است که Peter در یک منطقه فقیر نشین و معمولی زندگی می کند، که دقیقاً در کنار مسیر عبور قطار است. این نوع صداها به راحتی از صحنه ها قابل حذف شدن هستند، اما استفاده از این افکت ها باعث اضافه شدن یک لایه اضافی از خلاقیت به فیلم می شود که فیلم را حرفه ای تر جلوه می کنند.
افکت های Foley
افکت های خیلی کمی وجود دارند که در روی صحنه فیلم برداری ضبط شوند، و اکثر آنها در استودیوها خلق شده و یا ضبط می شوند. صداهایی که در استودیو خلق می شوند را Foley می نامند، و این افکت های Foley باعث تاثیر بیشتر فیلم ها بر روی بیننده می شوند. اکثر کارهای آنها خیلی واضح است: برای نمونه، صدای قدم ها بر روی سنگ ریزه ها که اینگونه به نظر می رسد که واقعاً فردی در همان صحنه در حال قدم زدن بر روی آنها می باشد نوعی از این افکت است. با این حال، زمانی که ما نیاز به صدای ناشی از یک موجود فضایی در حال سقوط بر روی یک ماشین کشاورزی داریم، این بستگی به تصور و تخیل هنرمند Foley دارد که چگونه این صدا را تولید کند و آن را وارد صحنه کند.
Foley به دهه ۱۹۲۰ برمی گردد و اولین استفاده از آن در همان زمان ها صورت گرفت. Warner Studios صدای The Jazz Singer را منتشر کرد و Universal نسخه بی صدایی از Show Boat را منتشر کرد. Jack Foley مردی بود که افکت های صدا را وارد صحنه های بازیگری کرد. تکنیک های این فرد در سراسر شرکت فیلم سازی هالیوود مشهور شدند و امروز هم از آن ها استفاده می شود.
همه افکت های صدا، به جای این که بر روی صحنه ضبط شوند، به صورت مجازی بعد از ضبط صحنه ها و به صورت post-production به فیلم ها اضافه می شوند. دلیل این کار این است که بهترین مکان برای قرار گرفتن یک میکروفون برای ضبط صداها چند قدم دورتر می باشد. کارگردان ها معمولاً سعی بر این دارند که صدای مربوط به دیالوگ ها را روی صحنه ضبط کنند، اگرچه گاهی اوقات برای این کار از دوبلاژ استفاده می کنند. کارگردان ها وقتی برای ضبط همه صداها بر روی صحنه به صورت زنده ندارند، زیرا در این صورت نیاز به تعداد زیادی از میکروفون ها خواهند داشت. جمع آوری همه این صداها بعد از ضبط صحنه ها بسیار کار راحت تری است.
در آن روز های قدیم، صداهای Foley به صورت زنده بر روی یکی از فیلم ها توسط هنرمندان Foley اجرا شد. این روش کار تا دهه ۱۹۷۰ ادامه یافت. امروزه ضبط های دیجیتالی، قرار دادن صداها به صورت آزادانه بر روی timeline فیلم ها را آسان کرده است، اما هنرمندان Foley هنوز هم کارهای خود را ضبط کرده و بر روی فیلم ها قرار می دهند. این کار باعث می شود که هنرمندان طبق خلاقیت خود صداهای مطلوبی را تولید کنند و بر روی تصاویر، آنگونه که بینندگان می پسندند، قرار دهند. همچنین این کار بسیار آسان تر از ضبط تک تک قدم ها بر روی صحنه اصلی فیلم برداری است.
چند نمونه خارق العاده از افرادی وجود دارد که در زمینه هنر Foley فعالیت کرده اند و این افراد را در YouTube می توان دید. انتخاب این افراد برای کارهای خود ورقه های استیل، تخته هایی از چوب و قسمت هایی از بدن گاو، می باشد.
Foley و افکت های دیگر صدا فقط مختص فیلم های پرهزینه و تولیدات مربوط به تلویزیون نیستند، پس با بودجه کمتر و حتی بودجه های صفر هم این افکت ها قابل استفاده و مفید هستند و باعث کیفیت کار شما می شوند. تولید این افکت ها بسیار ارزان است. اکثر مکان هایی که توسط هنرمندان Foley مشهور در دنیا برای ضبط این افکت ها انتخاب می شود همان استفاده از منازل و وسایل موجود در آن ها می باشد و شما هم می توانید از هر ابزاری که در دسترس شماست، صداهای خوبی را تولید کنید.
مجهز شوید
برای ضبط یک افکت Foley شما نیاز به یک میکروفون و یک دستگاه ضبط دارید، اما این را مدنظر داشته باشید که دوربین فیلم برداری شما هردوی اینها را به صورت توکار در خود دارد. قطعه های صوتی که توسط میکروفون دوربین ضبط می شوند معمولاً کمی بی کیفیت می باشند، اما بیشتر دلیل استفاده نکردن از میکروفون دوربین برای ضبط این افکت ها این است که مکان قرار دادن میکروفون در هنگام ضبط امر مهمی است. برای این که افکت ها واضح باشند، میکروفون باید چند قدم از منبع صدا دورتر باشد، اما دوربین های فیلم برداری معمولاً بسیار دورتر از این فاصله باید قرار بگیرند.
یکی از نقص های احتمالی استفاده از میکروفون های دوربین این است که همه دوربین ها دارای تنظیم صدا به صورت دستی نمی باشند، و اکثر آنها فاقد یک هدفون برای نظارت بر موارد ضبط شده می باشند. تنظیم صدای خودکار برای اجتناب از تخریب صدا می تواند مفید باشد اما همچنین هم امکان افزایش صداهای مزاحم در متن فیلم را دارد زیرا این دوربین ها در محیط های آرام به صورت خودکار صدای ضبط کردن را کاهش می دهند.
گزینه دیگر دستگاه مخصوص ضبط صداها می باشد. این دستگاه ها دارای میکروفون های استریو می باشند و صدا ها را با فرمت WAV در کارت حافظه SD ذخیره می کنند. برخی از آنها دارای ورودی XLR می باشند تا به این طریق میکروفون هایی را به آنها متصل کنید. این دستگاه توسط شرکت های همچون Tascam، Zoom، و Olympus ساخته شده اند و قیمت آنها از ۸۰ یورو شروع می شود.
خرید سهام
بسیاری از صداهای مختلف وجود دارند که بعد از ضبط صحنه یا اصطلاحاً در مرحله post-production غیرقابل ساختن هستند: انفجارها، تصادف ها، صدای شلیک ها، صدای جیر جیر چرخ های ماشین، صداهای حیوانات تنها تعدادی مثال از این جمله می باشند. خوشبختانه، هیچ کمبودی در افکت های در دسترسی که به صورت آنلاین در اختیار مردم قرار دارند، وجود ندارد: سایت www.sounddogs.com یک منبع فوق العاده با بیش از ۷۰۰۰۰۰ افکت تولید شده برای افراد حرفه ای می باشد و قیمت های آنها از ۲ دلار تا ۱۰ دلار متغیر می باشند. اگر قیمت ها از نظر شما بالا هستند به iTunes Store بروید تا ببینید که برای هر آلبوم ۸ یورو و کیفیت هر قطعه ۷۹p می باشد. همچنین تعداد زیادی از مجموعه افکت های رایگان آنلاین وجود دارند، اگرچه کیفیت آن ها به صورت اجتناب ناپذیری با دیگر سایت ها تفاوت دارند.
این مجموعه های افکت صدا می توانند برای ایجاد صداهایی همچون بسته شدن در، زنگ در، کتری و … مفید باشند- این صداها به حدی معمولی هستند که می توانید شما هم آنها را ضبط کنید اما بهتر این است که آنها را با کیفیت ۷۹p خریداری کنید. افکت های موجود در این مجموعه ها برای محیط های زمینه و نزدیک مفید هستند اما نه برای محیط های ساکت، و تعداد زیادی از کارهای ضبط شده برای محیط های نزدیک در سایت هایی مانند Sounddogs.com، iTunes Store و غیره در دسترس هستند.
همانند قبل، ما گریزی کوتاه به یک مبحث بسیار خلاقانه و حرفه ای زدیم تا این که شما را تا حد ممکن با این فناوری درجه یک آشنا کنیم، حال آنکه برخی از شما شاید با خواندن این مطلب تصمیم به یادگیری این حرفه جالب بگیرید و امیدواریم که برای این کار به حد کافی توانسته باشیم شما را راهنمایی کنیم. اگر این کار را به عنوان شغل آینده خود انتخاب نمی کنید، پس حداقل مقداری در این مورد اطلاعات کسب کرده اید و ما تضمین می کنیم که از خواندن این مقاله پشیمان نخواهید شد.
به کارگیری رنگ های نمایشی در اصلاح رنگ ها
برای چند روزی در فوریه سال ۲۰۱۵، دنیا در حال دست و پنجه نرم کردن با یک سوال بود: آیا این رنگ سفید و طلایی بود یا اینکه سیاه و آبی بود؟ در واقع به گونه ای یک تصویر باعث شده بود تا همه افراد در سراسر دنیا به دو گروه تقسیم شوند و همگی در بهت و حیرت باقی بمانند (از سایت tinyurl.com/whatcolourdress دیدن نمایید). چیزی که مشخص بود این بود که این عکس، پیچیده تر از آنی بود که ما فکر می کردیم.
حقیقت این گیج شدن از جایی می آمد که رنگ هایی که ما می بینیم نتیجه دو چیز هستند: رنگ مربوط به خود اشیاء و رنگ نوری که از خود ساطع می کنند. یک دیوار سفید را در منزل خود با یک لامپ دارای نور سفید روشن کنید تا این که از لامپ موردنظر رنگ زرد ساطع شود. در زیر نور خورشید استحمام کنید و بیشتر رنگ آبی را از آب مشاهده خواهید کرد. اکثر اوقات ما می توانیم این فرآیند را به صورت ذهنی برای خودمان پردازش و تجزیه و تحلیل کنیم، و منبع نور را به حساب بیاوریم و بفهمیم که نوری که از لامپ ساطع می شود به علت سفید بودن دیوار است. همین اتفاق زمانی می افتد که یک دوربین تنظیمات نور سفید خود را تنظیم می کند- یا اینکه خود شما به صورت دستی آن را تنظیم می کنید.
دلیل این که آن لباس زنانه اکثر مردم را گیج کرده بود این است که به نظر می رسید که این عکس در سایه با نور تابشی قوی –احتمالاً آفتاب- گرفته شده است. این توجیحی منطقی برای این سوال است که چرا رنگ های سفید گاهی آبی به نظر می رسند، دلیل آن هم دمای سرد رنگی مربوط به تابش خورشید است. در واقع این لباس آبی و سیاه بود، و در نزدیکی یک نور مصنوعی عکس برداری شده بود که رنگ های آن را روشن تر و گرم تر کرده بود، به همین دلیل سیاه تبدیل به طلایی و آبی در اکثر اوقات، سفید به نظر می رسید.
در هنگامی که عکس ها را ویرایش می کنید استفاده از این واقعیت ها برای شما مفید خواهد بود. به کارگیری رنگ های نمایشی می توانند حال و هوای عکس را تغییر دهند اما این عکس را تبدیل به سوژه ای می کنند که قابل تشخیص است. تغییر رنگ ها به سمت سرد تر یا گرم تر رابطه مشخصی با هم دارند، زیرا رنگ های گرم حس رومانتیک و عاشقانه بودن را به ما می دهد و رنگ های سرد حس تلخ و افسردگی را به ما القا می کنند. بالا بردن ویژگی های دیگر رنگی و غلظت هم می تواند کمک کننده باشد، قرمز نشانه خطر یا حس های جنسی است، سبز حس باروری و باشکوهی دارد، صورتی حس عاشقانه و زنانگی را نشان می دهد و غیره. البته تغییر این رنگ ها باید به نسبت رنگ های موجود در تصویر صورت بگیرد. بالابردن غلظت یک رنگ خاص ممکن است باعث برجسته شدن یا از بین بردن رنگ های موجود شود و باعث بی توجهی بیننده به جزئیات مهم در تصویر شود. این گونه ویژگی ها معمولاً با نرم افزار Instagram به شهرت رسیده و مرسوم شدند اما امروزه بسیاری از نرم افزارهای دیگر این ویژگی را دارند و حتی در برخی دوربین ها هم به صورت توکار قرار داده شده است. به عنوان یک قانون، فیلم های رنگی به این دلیل طراحی شدند که تا حد امکان دقت رنگ ها را بالا ببرند، اما محدودیت های موجود در تولید فیلم ها و روند توسعه آنها این مفهوم را می رسانند که قسمت های پرنور تصویر ممکن است به صورت یک نوع آبی به خصوص دیده شوند و سایه ها دارای یک رنگ دیگر هستند. این کار به یک روش غلط تبدیل شده بود زیرا مردم برای بالا بردن رنگ ها از مواد شیمیایی اشتباهی استفاده می کردند- به این تکنیک پردازش متقاطع می گویند.
عکس هایی که در جلوی نور خورشید رها شوند بعد از مدتی محو شده و از بین می روند، اما رایج این است که برخی از رنگ ها زودتر از بقیه از بین می روند. دلیل آن هم این است که برای مثال، عکس های قدیمی دیگر آن طراوت لازم را ندارند، و جوهره مربوط به magenta (ارغوانی) خیلی زودتر از آبی آسمانی (cyan) و زرد (yellow) از بین می روند.
سرعت پیچ و تاب
خوانندگان این قسمت از مقاله نیازی به کمک با استفاده از فیلترهای از پیش ساخته شده از لایک های مربوط به اینستاگرام ندارند، بلکه برنامه های دیگری برای کنترل خلاقانه تر از اینستاگرام وجود دارند. اگر شما دارای یک دستگاه iOS هستید، با استفاده از نرم افزارColor Thief را از کمپانی Yellow Cedar Software (tinyurl.com/colorthiefapp با قیمت ۱٫۴۹ یورو) بررسی کنید. این نرم افزار، رنگ مربوطه را از یک تصویر برداشته به تصویر دیگری برده و در آن اعمال می کند. به سادگی دو عدد عکس را انتخاب کنید تا این اثر را ببینید. می توانید تصاویر مربوط به افراد دیگر را ببینید و رنگ مربوط به آنها را ذخیره کنید. در Safari، بر روی یک تصویر ضربه بزنید و نگه دارید و گزینه Save Image را بزنید. انتخاب یک جفت از تصاویر در این برنامه کار ساده ای است زیرا آنها را در چپ و راست صفحه قرار می دهد.
استفاده از Curve ها (منحنی ها)
برای کنترل کامل و دستی داشتن بر تصاویر باید یک نرم افزار که بر پایه اصلاح رنگ ها به وسیله Curve کار می کند را داشته باشید و کنترل خود را بر روی کانال های رنگی قرمز، سبز و آبی به صورت جداگانه انجام دهید. بسیاری از نرم افزار ها از این قبیل وجود دارند اما نرم افزار مورد علاقه ما Photoshop Touch می باشد- که البته از سایت برنامه های مربوط به سیستم عامل های Android و iOS حذف شده است. اگر این برنامه را بر روی گوشی خود دارید، ما توصیه می کنیم برای یادگیری گام های زیر را دنبال کنید، اما برای افراد دیگر که این برنامه را از قبل نصب شده ندارند، توصیه ما استفاده از برنامه دیگری است.
ما برای سیستم عامل اندروید نرم افزار Photo Editor (tinyurl.com/332photoeditor) را توصیه می کنیم. این زیباترین برنامه دنیا نیست اما رایگان است و ابزار مورد نیاز ما را در خود دارد. کاربران سیستم عامل iOS باید از نرم افزار Photogene 4 ساخت Omer Shoor (tinyurl.com/photogene4 با قیمت ۲٫۲۹ یورو) استفاده کنند، که این یک برنامه بسیار عالی و تقریباً بی نقص برای ویرایش تصاویر است.
یکی از این برنامه ها را باز کنید و یک تصویر را در آن وارد کنید. در Photo Editor، بر روی دکمه Curve بزنید. در Photogene بر روی Adjustment، به پایین صفحه آمده و در زیر قسمت Curve بر روی Show ضربه بزنید. در هر دو برنامه یک خط مورب را که بر روی تصویر کشیده شده است، مشاهد خواهید کرد. با کشیدن و رها کردن وسط این خط در بالا، روشنایی midtones های تصویر شما بالا می رود. به همین ترتیب می توانید ناحیه ها را تاریک تر و روشن تر کنید. برنامه Photo Editor دارای سه نقطه کنترل است که curve را شکل داده اند، در حالی که Photogene به شما اجازه می دهد تا سقف ۴ نقطه را برای کنترل بهتر به این نمودار اضافه کنید.
بزرگتر از زندگی
گاهی اوقات با انجام یک سری کارهای کوچک بر روی یک عکس، جزئیات و رنگ های آن به معنای واقعی بهتر می شوند. این به این معنی نیست ما مجبور به اضافه کردن ویژگی های خلاقانه به عکس هستیم، بلکه به این معنی است که همان رنگ هایی را که در تصویر وجود دارد، بهبود ببخشیم.
دوربین های دیجیتالی با این ویژگی وفق داده شده اند، و خروجی های JPEG آنها به طور مداوم دارای یک کنتراست حرفه ای در مقایسه با حالت طبیعی عکس می باشند. با این حال، شما تا قبل از این که ناحیه های روشن و سایه کاهشی در کیفیت پیدا کنند قادر به بالا بردن کنتراست هستید.
ما امیدواریم که این مقاله به شما اثبات کرده باشد که نتایج نمایشی که می توان ساخت، با استفاده چند ضربه بر روی صفحه لمسی گوشی میسر می باشند، و می توانند تفاوت را بین یک تصویر خوب و یک تصویر بسیار عالی ایجاد کنند. ویرایش کردن عکس ها همان گونه که شرح داده شد، بسیار بهتر از استفاده کردن از حالت های از قبل ساخته شده برای این تصاویر می باشد.

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

x

شاید بپسندید

امنیت سایبری – مدل سازی ریسک و تهدیدات ( چگونگی > چه کسانی ! )

امنیت سایبری – مدل سازی ریسک و تهدیدات ( چگونگی > چه ...