خانه / مقالات / سرمقالات / سرمقاله ۲۶۴

سرمقاله ۲۶۴

با سلام و عرض احترام خدمت کلیه خوانندگان ماهنامه رایانه

انواع ممکن رابطه با امنیت دیجیتال

درباره‌ی یک سناریوی تازه کشف‌شده‌ی خطر در فضای دیجیتال آخرین مورد کسی بود که کشف کرده‌بود که از روی یک وبلاگ ناشناس در بلاگر می‌شود طرحی از نشانی ایمیل صاحب وبلاگ پیدا کرد و از این طریق حدس‌هایی درباره‌ی او زد. اغلب این بحث‌ها به چند دستورالعمل جدید منتهی می‌شود: این کار را بکن، آن کار را نکن، این کار را به این صورت بکن. بعنوان آدم‌هایی که وقت قابل توجهی را در فضاهای دیجیتال می‌گذرانیم، احتمالا واکنش قابل پیش‌بینی ما باید اضافه کردن این موارد به سیاهه‌ی بلندی باشد که هر لحظه‌ای که با ابزارهای خوش‌تراش دیجیتال می‌گذرانیم، در ذهن‌مان مرور می‌کنیم. اما آیا این بهترین واکنش است؟

تصور کنید دره‌ای هست که می‌خواهیم قطاری از روی آن بگذرد. برای این کار، دو راه حل افراطی وجود دارد. راه حل پیشنهادی اول: تکه چوبی را از این سر دره به آن سر دره بگذاریم و قطار و بارش را از روی آن رد کنیم. راه حل دوم: دره را از کف تا بالا با بتون پرکنیم. واضح است که پیشنهاد اول، به عبور سالم  قطار منتهی نمی‌شود و ایده‌ی دوم، توجیه اقتصادی، و احتمالا زیست‌محیطی، ندارد. اما این موضوع چه ارتباطی با دنیای دیجیتال و بخصوص امنیت دیجیتال دارد؟

اگر می‌بینیم که کسی پیشنهاد می‌کند که هرچه بیشتر درآغوش کشیدن ِ تکنولوژی ِ مدرن ِ ارتباطی، بهترین گزینه‌ی ممکن است، باید شک کنیم که او در حال پرکردن دره‌ای با بتون است. به‌طرز مشابهی، اگر کسی پیشنهاد می‌کند که رابطه‌ی بهینه با تکنولوژی، طرد ِ کامل ِ آن است، احتمالا او دارد گزینه‌های محتمل ِ زیادی را نادیده می‌گیرد. بدون این‌که در جزییات ِ رابطه‌ی انسان و تکنولوژی دقت کرده‌باشیم، حدس ِ قابل دفاع این است که میزانی از درگیرشدن با تکنولوژی وجود دارد که بهینه است. کاملا ممکن است که این نقطه را نشناسیم، اما می‌دانیم که جایی در میانه‌ی بازه بهترین وضعیت است و به احتمال زیاد، این موقعیت جایی جز دو نقطه‌ی انتهایی است. رابطه‌ی انسان و امنیت دیجیتال هم از این جنس است.

می‌شود تصور کرد که یک انتهای بازه‌ی انواع ممکن رابطه با امنیت دیجیتال، نادیده‌گرفتن کامل آن است. این یعنی کسی که همه‌ی رمزهای عبورش ۱۲۳۴ است، همه‌ی جزییات زندگی‌اش را به تمنای لایک در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کند و هر فایلی را روی سخت‌افزارش باز می‌کند. نوع ِ دیگر رابطه، در انتهای دیگر بازه، کسی است که هیچ اطلاع شخصی از او در فضاهای سایبری وجود ندارد، هیچ ایمیلی به نشانی شخصی ندارد، عکسی از او جایی وجود ندارد، و احتمالا در جنسی از سوظن شدید نسبت به فضاهای آنلاین است. واضح است که هر دوی این شخصیت‌ها کاریکاتورشده هستند و هرکسی جایی در میانه‌ی طیف قرار دارد. و همین، نکته‌ی اساسی است.

سوال مهم در زمینه‌ی امنیت دیجیتال این نیست که «آیا امنیت دیجیتال مهم است یا نه؟» همه‌ی ما می‌دانیم که حضور در فضاهای سایبری بدون رعایت نکات ایمنی به‌معنی پذیرش خطر است. و این نکته‌ی عجیبی نیست. ما در هنگام خوردن و نوشیدن، و هر تماس نزدیک دیگری با انواع محیط‌ها، مراقب آلودگی‌های احتمالی هستیم. در این چهارچوب، فضای سایبری صرفا بستر دیگری است که در آن احتمال صدمه‌دیدن وجود دارد و بنابراین لازم است که احتیاط کنیم. به این دلیل، سوال مهم در زمینه‌ی امنیت دیجیتال این است که «امنیت دیجیتال کجا و چقدر مهم است؟».

حضور در فضاهای دیجیتال، بدون پذیرش میزانی از خطر ممکن نیست. به این ترتیب، پیشنهاد عملی این است که به‌جای نگران‌بودن درباره‌ی همه‌ی خطراتی که میزانی از امکان‌پذیری را دارند، تعریفی از میزان امنیتی که به‌دنبال آن هستیم پیدا کنیم و مجموعه‌ای از دستورالعمل‌های مناسب برای حفظ این حد از امنیت را انتخاب کنیم و به آن‌ها عمل کنیم.

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

x

شاید بپسندید

Apple Watch

اپل برای انقلابی که در صنعت الکترونیک با ارائه محصولاتی همچون آی ...